"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

ΑΞΙΟΣ ΑΓΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Πως κοινωνείς λέγουν, πως να κοινωνώ τακτικά; Δεν είμαι άξιος. ποιός είμαι εγώ;;; Αυτό δεν εκφράζει ταπείνωση αλλά ψευτοταπείνωση. Υπάρχει άνθρωπος που θεωρεί τον εαυτόν του άξιο να ενωθεί με τον Θεάνθρωπο Χριστό;;
Δεν κοινωνούμε γιατί είμεθα άξιοι, αλλά διότι ευδοκεί ο Χριστός συγκαταβαίνει, καταδέχεται, να κατοικήσει μέσα μας. Κοινωνούμε δια να γίνουμε άξιοι
Χάρης

Κι εγώ έχω απορία όσον αφορά στο πόσο τακτικά πρέπει να κοινωνούμε.
Καλό θα ήταν να κοινωνούμε κάθε εβδομάδα σαφώς, ή έστω 2 φορές το μήνα.
Αλλα δε θεωρώ κι εγω πως η Θεία Κοινωνία είναι ψωμοτύρι, ούτε θεωρώ πως είμαστε τόσο
άξιοι να κοινωνούμε τόσο τακτικά.
Ποιός μπορεί να είναι τόσο καλά προετοιμασμένος ανά πάσα στιγμή για να κοινωνεί τόσο τακτικά;
Και βεβαίως όταν λέω προετοιμασία δεν εννοώ μόνο την νηστεία του φαγητού ή την εξομολόγηση.
Εννοώ τη γενικότερη στάση ζωής, καθημερινά.
Απο την άλλη, όταν δεν κοινωνούμε τακτικά, έχοντας απόψεις σαν και τη δική μου, αυτό αποδίδεται σαν πονηρός λογισμός, προερχόμενος απο το Διάβολο, για να μας αποτρέπει στο να μην κοινωνούμε τακτικά.
Απο την άλλη, δε θεωρώ πως είμαστε άξιοι για τόσο τακτική λήψη της Θείας Κοινωνίας.
Για ετούτα και για εκείνα λοιπόν, έχω κι εγω απορία.
Μέχρι να την ξεδιαλύνω, κάνω προς ώρας ότι με φωτίζει ο Θεός και όπως το νοιώθω εγώ, για να έχω τη συνείδησή μου ήσυχη.

Έχω την άποψη ότι αυταπατώμαστε όσοι νομίζουμε ότι υπάρχει ΕΣΤΩ και ένας άνθρωπος που είναι άξιος να μεταλαμβάνει της Θείας Κοινωνίας. Όλοι είμαστε αμαρτωλοί και ανάξιοι. Μεταλαμβάνουμε λόγω του απείρου ελέους του Θεού. Και την συχνότητα δεν την κανονίζουμε μόνοι μας. Αλίμονο αν κάποιος ασθενής παίρνει από μόνος του όση αντιβίωση θέλει και όσο συχνά θέλει! Ο θεράπων ιατρός (πνευματικός) είναι ο μόνος αρμόδιος να καθορίσει τη συχνότητα της μετάληψης.

Ο αγώνας του χριστιανού θα πρέπει να τέτοιος που να τον οδηγεί στο Άγιο Ποτήριο κάθε φορά που γίνεται Θεία Λειτουργία. Μη σας φαίνεται παράξενο αυτό. Γι' αυτό εξάλλου γίνεται και η Θεία Λειτουργία.

Συμφωνώ με όλους τους προλαλήσαντες πλην της Byzantine_Spirit. Θα προσθέσω ότι ο Πνευματικός μας έχει καθοριστικό ρόλο στο κάθε πότε θα κοινωνούμε και με ποια προετοιμασία.

Το κάθε βδομάδα είναι εφικτό σ' αυτούς, που έχουν συχνή επαφή με τον Πνευματικό τους. Ειδικά για τους έγγαμους για να γίνει εφικτό χρειάζεται συνεργασία ανάμεσα στο ζευγάρι.

(Χάρη όπως βλέπεις μπορούμε να συμφωνήσουμε, η δημοσίευσή σου αυτή τη φορά είναι εύστοχη και πλήρης νοήματος, σ' ευχαριστούμε για το πολύ όμορφο θέμα που διάλεξες).

Tα παλαιά χριστιανικά χρόνια αλλά και σύμφωνα με το Πηδάλιο όποιος δεν κοινωνούσε γιά δύο συνεχόμενες λειτουργίες(δύο Κυριακές) αφοριζόνταν, δηλαδή διώχνονταν από την Εκκλησία για κάποιο χρονικό διάστημα μέχρι να μετανοήσει και να ξαναεπανέλθει,και όχι με την ένοια που νομίζουμε ότι έχει ο αφορισμός σήμερα.
Στην εποχή μας και εν μέσω εκατό δικαιολογιών που βάζει ο αντίθετος οι Έλληνες που πάνε πότε πότε στην Εκκλησία κοινωνούν το πολύ δύο φορές τον χρόνο.Αυτό είναι κάτι που πέρασε με την πάροδο του χρόνου και
οφείλει την συνήθεια του στην δυτική Εκκλησία που υποβίβασε την Θεία Κοινωνία με πολλούς τρόπους.
Και οι παλαιοί πατέρες και οι τωρινοί της αναγέννησης του Αγίου Όρους ορίζουν σαν απαραίτητη την συχνή
Μετάληψη πόσον μάλον σε μιά εποχή που ο άνθρωπος έχει διασπαστεί και απομακρυνθεί από τον Θεό.
Είς Άγιος,Είς Κύριος...βεβαίως, διότι ουδείς άξιος, όμως γιά την πολύ του φιλανθρωπία μας δείνει και με την Εξομολόγηση τα κύρια όπλα κατά του διαβόλου και του παλαιού μας εαυτού.Εκτός σπανίων ειδικών περιπτώσεων οι γεροντάδες συστήνουν ΣΥΝΕΧΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Όπως συχνά αναφέρει στις ομιλίες του ο Μητροπολίτης Κίτρους Αγαθόνικος, η Θεία Κοινωνία δεν είναι βραβείο για τις αρετές μας αλλά φάρμακο για τις αρρώστιες και τα πάθη μας. Για αυτό όπως και την δόση των φαρμάκων δεν την καθορίζουμε μόνοι μας αλλά ο γιατρός, έτσι και την Θ. Κονωνία την καθορίζει ο πνευματικος μας.

ktistos έγραψε:Όπως συχνά αναφέρει στις ομιλίες του ο Μητροπολίτης Κίτρους Αγαθόνικος, η Θεία Κοινωνία δεν είναι βραβείο για τις αρετές μας αλλά φάρμακο για τις αρρώστιες και τα πάθη μας. Για αυτό όπως και την δόση των φαρμάκων δεν την καθορίζουμε μόνοι μας αλλά ο γιατρός, έτσι και την Θ. Κονωνία την καθορίζει ο πνευματικος μας.

Έτσι είναι!

Byzantine_Spirit έγραψε:Κι εγώ έχω απορία όσον αφορά στο πόσο τακτικά πρέπει να κοινωνούμε.
Καλό θα ήταν να κοινωνούμε κάθε εβδομάδα σαφώς, ή έστω 2 φορές το μήνα.
Αλλα δε θεωρώ κι εγω πως η Θεία Κοινωνία είναι ψωμοτύρι, ούτε θεωρώ πως είμαστε τόσο
άξιοι να κοινωνούμε τόσο τακτικά.
Ποιός μπορεί να είναι τόσο καλά προετοιμασμένος ανά πάσα στιγμή για να κοινωνεί τόσο τακτικά;
Και βεβαίως όταν λέω προετοιμασία δεν εννοώ μόνο την νηστεία του φαγητού ή την εξομολόγηση.
Εννοώ τη γενικότερη στάση ζωής, καθημερινά.
Απο την άλλη, όταν δεν κοινωνούμε τακτικά, έχοντας απόψεις σαν και τη δική μου, αυτό αποδίδεται σαν πονηρός λογισμός, προερχόμενος απο το Διάβολο, για να μας αποτρέπει στο να μην κοινωνούμε τακτικά.
Απο την άλλη, δε θεωρώ πως είμαστε άξιοι για τόσο τακτική λήψη της Θείας Κοινωνίας.
Για ετούτα και για εκείνα λοιπόν, έχω κι εγω απορία.
Μέχρι να την ξεδιαλύνω, κάνω προς ώρας ότι με φωτίζει ο Θεός και όπως το νοιώθω εγώ, για να έχω τη συνείδησή μου ήσυχη.

Καλέ μου φίλε να σου πω από ότι ξέρω Σίφωνα με το Πηδαλιον σελις 230 νομίζω Ο καλός χριστιανός να εξομολογείται κάθε μήνα και να κοινωνεί κάθε μήνα.. Σταμάτα όποιον θες άνθρωπο στον δρόμο και ρώτα τον αν είναι καλός χριστιανός. Νομίζεις ότι θα βρεις πολλούς που θα σου πουν όχι δεν είμαι;;;

Λοιπόν ας αφήσει κάθε ένας την εξυπνάδα του και να ξέρει ότι τον Θεό δεν μπορείς να τον γελάσεις.
Ιωάννου Στ-56-Εκείνος που τρώει τη σάρκα μου, και πίνει το αίμα μου παίρνει μέσα του το σώμα μου και εγώ έτσι μένω μέσα του η Χαναναία το ρούχο του μόνο ακούμπησε κι έγινε καλά. Και ο Ησαΐας ΣΤ-6 Και πήρε ο Άγγελος με την λαβίδα άνθρακα από το θυσιαστήριο το ακούμπησε στα χείλη μου και δεν με έκαψε αλλά έκαψε τις αμαρτίες μου.

Η αγία Κοινωνία δεν είναι άνθρακας που καίει; Κορινθίους ΙΑ-26-29- Πολλοί άνθρωποι έχουν σαν Κύριο μέλημα την νηστεία και μόνο, και νομίζουν ότι είναι ικανοί να κοινωνήσουν Το σπουδαιότερο από όλα είναι ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ έληξε τον εαυτόν σου μέσω αυτού.

Αυτοί που κοινωνούν σε κάθε Θ. Λειτουργία θα πρέπει να βαστούν όλλες τις νηστείες του χρόνου δυο Σαρακοστές Παναγίας κ.λπ. αλάδωτες. και αν δεν έχει κάτι που τον βαρύνει μόνος του είναι να μιλήσει με τον εαυτόν του και να πει αλήθεια τότε να κοινωνεί κάθε φορά.

¨Ομως δημιουργείται ένα άλλο κώλυμα. τότε κοινωνείς από συνήθεια και φεύγει εκείνο που ακούμε Μετά Φόβου κ.λπ.
Εκείνη την στιγμή πρέπει να τρέμουν τα πόδια σου αν δεις με τα μάτια της ψυχής σου τι είναι μπροστά σου ζητώντας ασταμάτητα να σε κάνει άξιον της μεγαλοσύνης του.

Νομίζω το έχω ξανά πει αλλά ας το πω πάλι. Πριν τρία χρόνια το βράδυ της Αναστάσεως που κοινώνησα, η Αγία Κοινωνία με έκαψε γιατί πήγα ανεξομολόγητος και είχα πράγματι σοβαρό λάθος. Πως;;; Η Αγία Κοινωνία κάθισε στο λαρύγγι μου και με έκαιγε όπως ακριβός γίνεται πολλές φορές μετά το φαί να ρευτείς και να σου έρθει η λαδιά πάνω και να σε καίει.

Το ίδιο έπαθα Δεν μπορώ να το ρίξω σαν δικαιολογία ότι συνέβη το ίδιο με το φαί. Να δικαιολογηθώ σε ποιον, στον Θεό;; Αυτά για λίγη βοήθεια αν μπόρεσα.
Χάρης