"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Μετά από πολλά χρόνια , κάποιος οικογενειάρχης σκέφτηκε ότι ο δρόμος που είχε ακολουθήσει , δεν ήταν αυτός που πραγματικά ήθελε .
Πίστευε πως έπρεπε να γίνει ασκητής , και να βρίσκεται έτσι πιο κοντά στο θεό , που τόσο ποθούσε η ψυχή του . Τα μεσάνυχτα μιας ημέρας ο άνθρωπος που ήθελε να γινει ασκητής σκέφτηκε:
"Ηρθε η ώρα να παρατήσω το σπιτι μου και να πάω να βρω το Θεό. Αχ, ποιος με κρατούσε τόσον καιρό μεσα σ'αυτό το ψέμα;" Ο Θεός ψιθύρισε: Εγώ ! Μα τα αυτιά του ανθρώπου ήτανε κλειστά. Με ενα μωρό αποκοιμισμένο στην αγκαλιά της , κειτόνταν η γυναίκα του και κοιμόταν ήσυχη δίπλα του στο κρεβάτι τους. Ο άνθρωπος είπε: "Ποιοί είστε εσείς που με πλανούσατε τόσον καιρό;" Η φωνή ξαναμίλησε: "Αυτοί , είναι ο Θεός". Μα εκείνος , και πάλιν δεν άκουσε. Το μωρό έβγαλε μια φωνή μέσα στον ύπνο του , και σφίχτηκε πιο κοντά στη μητέρα του. Ήταν η κραυγή Του Θεού !Ο Θεός πρόσταξε: "Στάσου ασυλλόγιστε, μην αφήνεις το σπίτι σου!". Μα εκείνος δεν άκουε τίποτε. Ο Θεός αναστέναξε , και είπε θλιμμένος: "Γιατί ο δούλος μου με παρατά και πηγαίνει αλλού να με γυρέψει;" "Εγώ , Είμαι εδώ , μέσα στο σπίτι του , μέσα στην γυναίκα του , μέσα στο παιδί του , κι΄ αυτός δεν με βλεπει , δεν με ακούει , δεν με αισθάνεται , και πάει αλλού για να με ψάξει ! »

Κατι σχετικο, εχω ακουσει ιστορια για ανθρωπο που τελικα εκανε οικογενεια, και του ειχε παρουσιαστει πριν ολοσωμος γνωστος Αγιος και τον προετρεψε να μονασει.Ο ανθρωπος αυτος ομως εμεινε στον κοσμο απο δικη του επιθυμια κι εκανε οικογενεια.Ποιες οι σκεψεις σας πανω σε αυτο?Εχει πολλα χρονια η ιστορια, ειναι αληθινη αλλα δεν ξερω την πορεια της ζωης και της οικογενειας του τωρα.Ειναι ανθρωπος του Θεου.

Αν ελεγα το ονομα του Αγιου θα καταλαβαινε σιγουρα καποιος την περιοχη που εγινε το περιστατικο.Εχει συζητηθει κι αναφερθει η ιστορια εκει.

Domna έγραψε:Μετά από πολλά χρόνια , κάποιος οικογενειάρχης σκέφτηκε ότι ο δρόμος που είχε ακολουθήσει , δεν ήταν αυτός που πραγματικά ήθελε .
Πίστευε πως έπρεπε να γίνει ασκητής , και να βρίσκεται έτσι πιο κοντά στο θεό , που τόσο ποθούσε η ψυχή του . Τα μεσάνυχτα μιας ημέρας ο άνθρωπος που ήθελε να γινει ασκητής σκέφτηκε:
"Ηρθε η ώρα να παρατήσω το σπιτι μου και να πάω να βρω το Θεό. Αχ, ποιος με κρατούσε τόσον καιρό μεσα σ'αυτό το ψέμα;" Ο Θεός ψιθύρισε: Εγώ ! Μα τα αυτιά του ανθρώπου ήτανε κλειστά. Με ενα μωρό αποκοιμισμένο στην αγκαλιά της , κειτόνταν η γυναίκα του και κοιμόταν ήσυχη δίπλα του στο κρεβάτι τους. Ο άνθρωπος είπε: "Ποιοί είστε εσείς που με πλανούσατε τόσον καιρό;" Η φωνή ξαναμίλησε: "Αυτοί , είναι ο Θεός". Μα εκείνος , και πάλιν δεν άκουσε. Το μωρό έβγαλε μια φωνή μέσα στον ύπνο του , και σφίχτηκε πιο κοντά στη μητέρα του. Ήταν η κραυγή Του Θεού !Ο Θεός πρόσταξε: "Στάσου ασυλλόγιστε, μην αφήνεις το σπίτι σου!". Μα εκείνος δεν άκουε τίποτε. Ο Θεός αναστέναξε , και είπε θλιμμένος: "Γιατί ο δούλος μου με παρατά και πηγαίνει αλλού να με γυρέψει;" "Εγώ , Είμαι εδώ , μέσα στο σπίτι του , μέσα στην γυναίκα του , μέσα στο παιδί του , κι΄ αυτός δεν με βλεπει , δεν με ακούει , δεν με αισθάνεται , και πάει αλλού για να με ψάξει ! »

Πολύ όμορφο το κείμενο αγαπητή Δόμνα. επί της ουσίας τώρα, συμφωνώ ότι πολλές φορές εμείς οι άνθρωποι αλλιώς φανταζόμαστε τη ζωή μας και τον τρόπο που θα αγωνιστούμε ή θα προσφέρουμε , αγνοώντας αυτό που είναι μπροστά μας, και που είναι το αγώνισμα που έχει θέσει ο Θεός για μας.αρκεί σε μας να πούμε ταπεινά :"νάναι ευλογημένο" και να το δεχτούμε με υπομονή.Τα υπόλοιπα απόκεινται στο Θεό..