Σελίδα 1 από 1
Κράτα τον εαυτό σου ... Μη σου φύγει...
Δημοσιεύτηκε: Τρί Φεβ 10, 2009 11:28 am
από Byzantine_Spirit
Τι άλλο μπορεί να κάνει κανένας τον εαυτό του,
εκτός απο το να τον μοιραστεί..;
Re: ΚΡΑΤΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ...ΜΗ ΣΟΥ ΦΥΓΕΙ..
Δημοσιεύτηκε: Τρί Φεβ 10, 2009 1:35 pm
από dionysisgr
Αρκετα βαθυ το ερωτημα και ο προβληματισμος αυτος, σηκωνει πολυ κουβεντα..
Ακριβως για να ειναι ο εαυτος του ο καθενας, πρεπει να μοιραστει και να καταστει ως Προσωπο ενωπιον των ετερων. Αλλιως μενει ατομο και δεν εχει καν αυτοσυνειδησια αλλα απλη βιολογικη λειτουργια.
Προς οψιν του αλλου γινομαι προσωπο και εγω και κοινωνω την φυση μου και τα διαφορετικα υποστατικα ιδιωματα του καθενος οπως αυτα γινονται αισθητα στην καθημερινοτητα μας, οριοθετουν και το Προσωπο ως υπαρκτικη μοναδικη και ανεπαναληπτη ετεροτητα, και οχι ως απλη βιολογικη ανοηματιστη μοναδα.
Μοιρασου λοιπον, και εσυ και ολοι μας, για να γινουμε αυτοι που πρεπει να ειμαστε, και οχι αυτο που καταντουμε τον εαυτο μας οταν μενουμε κλεισμενοι στην εγωιστικη ατομικοτητα της ψευτο-αυταρκειας μας.
Το ιδιο ισχυει και στην πνευματικη μας πορεια. Πρεπει να περπατησουμε την οδο του Κυριου, την Ευαγγελικη την Αποστολικη, την Εκκλησιαστικη ωστε να βρεθουμε προσωπο με Προσωπο, ενωπιος Ενωπιω, με τον Πατερα, δια του Υιου, εν Αγιω Πνευματι.
Οποιος κλεινεται και μαζευεται και μενει στον εαυτο του, ειναι πνευματικα νεκρος. Εξαιρουνται οι ασκηθεντες κατα Θεον που φαινομενικα κλεινονται στον εαυτο τους αλλα εσωτερικα και πνευματικα και υποστατικα ανοιγονται καθολικα προς την φυση του ανθρωπου, μεσα απο την νηπτικη ασκητικη οδο.
Πρεπει λοιπον, να δινουμε και να δινομαστε, να κοινωνουμε με λογο, γνωση, πραγματα, πραξεις, αγαπη, και να εκχεουμε εαυτον προς την αγαθη οδο της κοινωνιας μετα του Θεου και των ανθρωπων.
Re: ΚΡΑΤΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ...ΜΗ ΣΟΥ ΦΥΓΕΙ..
Δημοσιεύτηκε: Παρ Φεβ 13, 2009 3:18 pm
από Byzantine_Spirit
Όποιος φροντίζει μόνο για τον εαυτό του,
κοιτάει μη στεναχωρηθεί ο εαυτός του,
και γενικά πάνω απ' όλα προέχει ο εαυτός του,
είναι ένας άνθρωπος φίλαυτος.
Χώρια του ότι, όποιος σκέφτεται τόσο πολύ
τον εαυτό του, δεν έχει χρόνο να σκεφθεί τον...Θεό.
Απο τη μιζέρια, πιό καλή η μοιρασιά.
Όποιος μοιράζεται τον εαυτό του,
κοινωνεί με τον Θεό και τον άνθρωπο,
όπως σωστά είπες dionysisgr.