"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Captain Yiannis έγραψε:

Byzantine_Spirit έγραψε:

Captain Yiannis έγραψε:Χρόνια πολλά Χαραλάμπηδες.
Το όνομα του κατά σάρκα αδελφού μου , Χάρης , κοιμήθηκε 27 ετών , του Αγίου Χαραλάμπου , πλήρης ημερών , προσβεβλημένος από την επάρατη νόσο.
Δόξα τω Θεώ , ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ

27 χρονών...πλήρης ημερών;

Συμφωνώ είναι ένα θέμα. Αν κάποιος θέλει ας το ανεβάσει.

Εδώ ας ς αφήσουμε το χώρο , γιά τους Χαραλάμπηδες .

Σωστο ειναι και πνευματικοτατο. Καθοτι οπως ελεγαν και οι σοφοι αρχαιοι ημων προγονοι, ουκ εν τω πολλω ευ, αλλα εν το ευ το πολλω..

Μπορει να ζησει καποιος και 20 ετη, και να φτασει εις μετρον ηλικιας πληρωματος του Κυριου και να ευωδιαζει ακομη. Μπορει αλλος ομως να ζησει και 110 ετη και να ειναι μονιμως πηγη αμαρτιας και ξυλο απελεκητον.

Απο το πρωι εως την δυση του ηλιου μπορει να αγιασει καποιος η να γινει ομοιος του σατανα, λενε οι πατερες στο Γεροντικο.

Κατι ειδε ο Θεος επανω του αξιο και τον πηρε κοντα του. Η τον πηρε στην καλυτερη στιγμη για να μην φθαρει, η πολλα αλλα η.. Δεν ξερουμε. Θα μαθουμε ομως καποτε οταν ερθει η ωρα για ολους και για ολα..

Ποιος εγινε συμβουλος του Θεου, η ποιος γνωριζει τις αποφασεις του που εχουν βαθος ατελειωτων αβυσσων για τον πτωχο μας νου..

dionysisgr έγραψε:[quote
Σωστο ειναι και πνευματικοτατο. Καθοτι οπως ελεγαν και οι σοφοι αρχαιοι ημων προγονοι, ουκ εν τω πολλω ευ, αλλα εν το ευ το πολλω..

Μπορει να ζησει καποιος και 20 ετη, και να φτασει εις μετρον ηλικιας πληρωματος του Κυριου και να ευωδιαζει ακομη. Μπορει αλλος ομως να ζησει και 110 ετη και να ειναι μονιμως πηγη αμαρτιας και ξυλο απελεκητον.

Απο το πρωι εως την δυση του ηλιου μπορει να αγιασει καποιος η να γινει ομοιος του σατανα, λενε οι πατερες στο Γεροντικο.

Κατι ειδε ο Θεος επανω του αξιο και τον πηρε κοντα του. Η τον πηρε στην καλυτερη στιγμη για να μην φθαρει, η πολλα αλλα η.. Δεν ξερουμε. Θα μαθουμε ομως καποτε οταν ερθει η ωρα για ολους και για ολα..

Ποιος εγινε συμβουλος του Θεου, η ποιος γνωριζει τις αποφασεις του που εχουν βαθος ατελειωτων αβυσσων για τον πτωχο μας νου..

[/quote][/quote]


Τα είπε όλα σχεδόν Ο Διονύσης .

Περιεκτικότατος.

Θα επανέλθω , θα ψάξω να βρώ μερικά πράγματα , όπως το θαύμα/θέμα με τον Παπά Μπασιά και την χήρα με τα δύο παιδιά , και τα λέμε.

Εδώ στο φόρουμ είχε αναφερθεί παλαιότερα η κοίμηση του 19χρονου καρκινοπαθούς Αντωνίου, ο οποίος είχεαφήσει άφωνο όλο το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου με τοντρόπο που αντιμετώπιζε την ασθένειά του. Οι πόνοι του ήταν τόσο δυνατοί που ούτε το σεντόνι που τον σκέπαζε δεν μπορούσε να υποφέρει!
Κι όμως ...

Όσο, λοιπόν, μεγαλώνουν και δυναμώνουν οι πόνοι, τόσο γιγαντώνεται και η πίστη του...
Ψιθυρίζει επί μονίμου βάσεως το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Στήνει ακριβώς απέναντι από το κρεβάτι του την εικόνα του Κυρίου Ιησού Χριστού για να παίρνει θάρρος, όπως λέει. Εξομολογείται τακτικά, κάθε... «ωχ» πού του ξεφεύγει και με το οποίο, όπως νομίζει, στενοχωρεί τον Θεό...(!) Κοινωνεί των Αχράντων Μυστηρίων... και τότε το νοσοκομείο « Άγιος Σάββας» περιθάλπει έναν επίγειο άγγελο...
Η γιαγιά του στέκει δίπλα του με έκπληξη... Ασθενείς, γιατροί και νοσηλεύτριες μένουν άφωνοι... Όλοι στέκουν κατάπληκτοι. Ο Πνευματικός του ομολογεί: «Δεν έχω ξαναδεί τέτοια περίπτωση... Με έχει αφήσει κατάπληκτο...». Ο Αντώνης έχει ξεσηκώσει όχι μόνο όλο το νοσοκομείο, αλλά και όλους όσους γνωρίζουν γι' αυτόν...
Τελευταία εβδομάδα... Οι πόνοι έχουν φτάσει στο απροχώρητο. Πονάει και με το σεντόνι που τον ακουμπάει... Η γιαγιά του τού βάζει μύρο από την Παναγία της Άνδρου... Ο Αντώνης λέει: «Αυτό ανακούφισε...».

Η ηλικία επομένως δεν παίζει ρόλο! Ο Αντώνης κοιμήθηκε πλήρης ημερών και φαντάζομαι ότι και άλλοι που δεν τους γνωρίζουμε, δικαιώθηκαν μ' αυτόν τον τρόπο!
Ας θυμηθούμε την εικόνα του Αγίου Ραφαήλ : Η "μικρή" Αγία Χριστίνα ήταν 9 ή 10 ετών. Της έκοψαν το χέρι, μετά το πόδι, αλλά αυτή ΔΕΝ απαρνήθηκε τον Χριστό, ούτε όταν την έρριξαν στην φωτιά! Ο αδελφός της ήταν 5 ή 6 χρονών, αν δεν κάνω λάθος και τον ποδοπάτησαν μέχρι θανάτου, μπροστά στα μάτια της μητέρας του!
Ναι, όσο φρικτοί είναι αυτοί οι τρόποι θανάτου και ιδιαίτερα σε τόσο μικρή ηλικία, τόσο πιο πολύ δοξάζονται οι ψυχές αυτές στον Παράδεισο! Και έχουν το χάρισμα να βοηθούν εμάς τους καταταλαίπωρους ανάξιους και αχάριστους, που δεν μπορούμε να κόψουμε το κρέας πάνω από μια εβδομάδα!
Δόξα σοι ο Θεός!

Είναι πολύ σωστά όλα αυτά που γράψατε.
Εν τούτοις εγω προσωπικά, δεν έχω φτάσει
ακόμα σε πνευματικό επίπεδο τέτοιο, ώστε να δεχθώ αγογγυστα,
το γεγονός ότι άνθρωποι νεαροί στην ηλικία, είναι πλήρης ημερών και έργων.
Και ναι μεν θα πω θέλημα θεού απο τη μία και γιατί απο την άλλη.
Νομίζω πως είναι ανθρώπινο και δυσβάσταχτο.
Επίσης, ο Θεός θέλει να χαιρόμαστε και σε αυτή τη ζωή και στη μέλλουσα.
Πως θα την χαρούμε αυτή τη ζωή όμως αν δε προλάβουμε να τη ζήσουμε;
Και χαρά της ζωής βέβαια, δεν εννοώ τα γλεντια και τις κρεπάλες, να εξηγούμαστε.
Η ζωή απο μόνη της είναι δώρο.
Δώρο Θεού.

Σοφιας Σολωμοντος το αναγνωσμααααα
Πρόσχωμεν Σοφία Πρόσχωμεν

[Ηχος Θυμιατου]


Δίκαιος δὲ ἐὰν φθάσῃ τελευτῆσαι, ἐν ἀναπαύσει ἔσται· 8 γῆρας γὰρ τίμιον οὐ τὸ πολυχρόνιον οὐδὲ ἀριθμῷ ἐτῶν μεμέτρηται· 9 πολιὰ δέ ἐστι φρόνησις ἀνθρώποις καὶ ἡλικία γήρως βίος ἀκηλίδωτος. 10 εὐάρεστος τῷ Θεῷ γενόμενος ἠγαπήθη καὶ ζῶν μεταξὺ ἁμαρτωλῶν μετετέθη· 11 ἡρπάγη, μὴ κακία ἀλλάξῃ σύνεσιν αὐτοῦ ἢ δόλος ἀπατήσῃ ψυχὴν αὐτοῦ· 12 βασκανία γὰρ φαυλότητος ἀμαυροῖ τὰ καλά, καὶ ρεμβασμὸς ἐπιθυμίας μεταλλεύει νοῦν ἄκακον. 13 τελειωθεὶς ἐν ὀλίγῳ ἐπλήρωσε χρόνους μακρούς, 14 ἀρεστὴ γὰρ ἦν Κυρίῳ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ· διὰ τοῦτο ἔσπευσεν ἐκ μέσου πονηρίας. οἱ δὲ λαοὶ ἰδόντες καὶ μὴ νοήσαντες, μηδὲ θέντες ἐπὶ διανοίᾳ τὸ τοιοῦτον, 15 ὅτι χάρις καὶ ἔλεος ἐν τοῖς ἐκλεκτοῖς αὐτοῦ καὶ ἐπισκοπὴ ἐν τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ.

[/Ηχος Θυμιατου]


Ο δικαιος οταν πεθανει προωρα θα αναπαυθει αιωνια, αυτο που φερνει τιμη στα γερατεια δεν ειναι τα πολλα χρονια. Η φρονηση στους ανθρωπους αξιζει περισσοτερο απο τα ασπρα μαλλια και η αμεμπτη ζωη απο την μεγαλη ηλικια.
Καποτε ενας ανθρωπος ηταν αρεστος απο τον Θεος και αγαπηθηκε απο αυτον και επειδη ζουσε αναμεσα στους αμαρτωλους μετατεθηκε στη αλλη ζωη.
Απραχθηκε για να μην επηρεαστει απο την κακια και τον εξαπατησει η δολιοτητα. Πραγματι η δολιοτητα της κακιας αμαυρωνει τα καλα, και η παραζαλη της επιθυμιας διαθφειρει και το ποιο αγνο μυαλο
Επειδη ο ανθρωπος αυτος εζησε ως τελειος τα λιγα χρονια του αυτα ισοδυναμησαν με πολλα χρονια επιγειας ζωης. Ηταν αρεστος στον Κυριο και γιαυτο αρπαχθηκε γρηγορα απο τον κοσμο αυτο. Οι λαοι το ειδαν αλλα δεν το καταλαβαν ουτε θελησαν να λαβουν υποψιν τους ενα πραγμα οτι χαρι και αγαπη περιμενει τους εκλεκτους του και προστασια αυτους που ζουν με ευσεβεια ενωπιων του.

Ο Θεος θα δωσει αγιοτητα και σε τι ποσοστο για τους νεοφανεις μαρτυρες της πιστης και οχι λογω ηλικιας κατι σαν το διαχειριστη του φορουμ που αυτος αποφασιζει τι αρμοδιοτητες του καθε χρηστη μεσα στο φορουμ

Πριν από χρόνια - όχι και πάρα πολλά – κατεβαίναμε από Λευκάδα οδικός .

Από συνήθεια , πηγαίνουμε από δευτερεύοντες δρόμους , στην Δυτική Ελλάδα.

Έτσι λοιπόν και αυτή τη φορά, ακολουθήσαμε όπως πάντα το δρομολόγιο Πάλαιρο , Αστακό, Αιτολικό κλπ.
Στην διαδρομή απάνω , και μετά τον Πάλαιρο, στην πλαγιά του βουνού, κείτεται αναπαυτικά το Μοναστήρι του Αγ. Δημητρίου.
Ένα αφημένο στην μοίρα του Μοναστηράκι , που όμως η πρόνοια Του , έστειλε τα τελευταία χρόνια, μία γυναίκα Μοναχή , να το αναστηλώσει και να το περιποιείται.

Εκεί λοιπόν αποφασίσαμε να σταματήσουμε και να προσκυνήσουμε.

Ανηφορήσαμε τον φιδωτό φρεσκοστρωμένο δρομάκι του , και καταλήξαμε να συζητάμε με την ευλογημένη αυτή Γυναίκα , - που αποφάσισε να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και να αφιερωθεί στην Χάρη του Αγ. Δημητρίου, - για πνευματικά θέματα.

Να λοιπόν , που για πρώτη φορά - καθ όσον με αφορά ετέθη το θέμα
<< πότε άραγε πρέπει να φεύγει ο άνθρωπος από αυτή τη ζωή ??>>

Η ευλογημένη αυτή γυναίκα ήταν σαφής << τελειώνει ο άνθρωπος όταν τελειωθεί . Ο Θεός τον παίρνει όταν είναι τέλειος , και έτοιμος για την επουράνιο ζωή.->>

Δεν κατάλαβα από πού αντλούσε αυτή την πίστη σε αυτό που έλεγε. Βέβαια εκεί είναι με τον Αγ. Δημήτριο!!!

Έτσι λοιπόν , το δούλεψα , και έκανα τον συνειρμό ότι , ο χρόνος είναι ένα υποκειμενικό στοιχείο.
Για τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά , έχει και μία διαφορετική χρειά-υπόσταση.

Ακόμα το δουλεύω .

Πάντως έχω πεισθεί , ότι υπό ορισμένες προυποθέσεις , όπως πολύ ωραία αναφέρθηκε παραπάνω , η ηλικία δεν έχει καμία σημασία.

Ο Θεός ξέρει.


Δόξα τω Θεώ

aposal έγραψε:Ας θυμηθούμε την εικόνα του Αγίου Ραφαήλ : Η "μικρή" Αγία Χριστίνα ήταν 9 ή 10 ετών. Της έκοψαν το χέρι, μετά το πόδι, αλλά αυτή ΔΕΝ απαρνήθηκε τον Χριστό, ούτε όταν την έρριξαν στην φωτιά!

Ποια Χριστίνα ρε Αποστόλη, Ειρήνη την λέγανε τη "μικρή" Αγία! (άμα περνάει τα 46 ο άνθρωπος...)

Εδώ η ίδια η Παναγία δε δέχθηκε αβασάνιστα τον χαμό του παιδιού της,
παρόλο που γνώριζε Ποιός ήταν και γιατί ήρθε.

Μήπως η Αγία Σοφία;
Δέχθηκε ότι τα παιδιά της (Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα) ήταν "πλήρης ημερών";
Όχι.
Απλά δέχθηκε το θέλημα του θεού.
ΑΛΛΑ..
...ΟΧΙ αβασάνιστα.
Γι' αυτό ζήτησε και απο τον Κύριο, να την πάρει και εκείνη.

Γι' αυτό μη λέμε ότι θέλουμε παιδιά με τόσο ελαφρά την καρδία.
Νομίζω πως καταντά λίγο υποκριτικό, με όλο το θάρρος.

Φιλε μου ποιος εχει φτασει σε αυτο το επιπεδο??? Ποιος δεχετε χωρις να στεναχωρηθει καποιον χαμο νεαρου η και οχι ατομου? Σχεδον κανεις.
Ανθρωποι ειμαστε δεν ειμαστε πετρες, λεει στο εδαφιο που ανεφερα παραπανω η Γραφη, (Σοφια Σολωμοντος), για να δει καποιος τι γινεται καμια φορα με τον θανατο νεων, δεν νομιζω να βγαινει απο τα ποσταρισματα οτι εμεις δεχομαστε μια χαρα τετοια γεγονοτα, διαπιστωση κανουμε τι γινεται καμια φορα, το οτι δεν δεχομαστε οτι ο νεος ηταν πληρης ημερων γιατι ηταν νεος και δεν ειχε ζησει την ζωη του και δεν εννοω κρεπαλη κλπ δεν σημαινει οτι αυτος δεν ηταν οντως πληρης ημερων και καλων, σημαινει οτι εμας μας φαινετε ασχημο
Εγω μπορει να στεναχωριεμε και να κλαιω, αυτο δεν ειναι κακο ο Αποστολος λεει να μην κλαιμε σαν αυτους που δεν εχουν ελπιδα και οχι να μην κλαιμε σκετο.
Δεν εισαι μονο εσυ που δεν ""αντεχεις"" κατι τετοιο, αλιμονο....
Η πραγματικη ζωη και "διασκεδαση" βλεπε χαρα ειναι να εισαι στην ζωη με τον Χριστο, να εχεις επικοινωνια με αυτον, ο "πεθαμενος νεος" ομως μπορει να ειναι με τον Χριστο και να εχει την αιωνια χαρα και κοινωνια με αυτον, να μας βλεπει και να λεει να ζησω την ζωη μου εκει κατω??? και να κουναει το κεφαλι....