"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

ΤΟ ΜΕΓΑ ΣΠΗΛΑΙΟ Με το όμορφο ιστορικο του
Συμεών και Θεόδωρος και της Ευφροσύνης των την Αγίαν και Θεομητορική Εικόνα ευρόντων και την του Μεγάλου Σπηλαίου Μονή συστησαμένων.

Συμεών και Θεόδωρος ήσαν αδελφοί κατά σάρκα γεννηθέντες περί τις αρχές του Δ΄- αιώνος (310—320-) εν τη μεγαλούπολη Θεσσαλονίκη. Αφού λοιπόν διά της σπουδής των Αγίων κατεκάει η ύλη κα σύμπας ο τόπος του Ιερού Σπηλαίου παντοχόθεν και εκαθαρίσθη, ανεφάνη και η Αγία Τράπεζα, όπου (καθώς ανέκαθεν επιφύλαξεν η Παράδοσης)

Αυτός ο Ευαγγελιστής Λουκάς Ιερούργησε την αναίμακτον Θυσίαν επιτελών. Λέγεται δε ότι και εις αυτό το Μέγα Σπήλαιον εισερχόμενος, χάριν ησυχίας συνέγραψε το Ευαγγέλιον ο Ιερότατους Λουκάς και περί τούτον

Συνέχεια του λόγου
Όταν ήσαν εις Ιερουσαλήμ οι αδελφοί Συμεών και Θεόδωρος είδαν έκτασιν, εις όνειρον την εξής. Εφάνησαν εις αυτούς τρεις άνδρες γηραλέοι στο ιεροπρεπείς την εμφάνησιν, σεβάσμιοι εις την όψιν. Κατάπληκτοι οι αδελφοί, βλέπουν και άλλο θέαμα ανώτερον

Επιφαίνεται πάγκαλος και ηλιόμορφος ‘Άνασσα, περιισταμένη αίγλη ουράνιον, Και η πάμφωτος Βασιλίς και λέει στους δύο αδελφούς και «Χαίρετε εν Κυρίω, πιστοί δούλοι του Υιού μου και Θεόν Ιησού Χριστού. Εξακολουθήσετε τον αγώνα τον καλόν, όμοιοι με τους τρείς τούτους άνδρες (δείχνοντας τους ) Παύλος ο Απόστολος, Ανδρέας ο πρωτόκλητος, και Λουκάς ο Ευαγγελιστής

Εξέλθετε λοιπόν εκ των Ιερουσαλύμων και υπάγετε εις Πελοπόννησο, και καθοδόν μεν κηρύττετε τον λόγον της αλήθειας, επιστρέφοντες τους αμαρτωλούς και εις τα ενδότερα της Αχαΐας, όπου η χάρις μου θέλει σας οδηγήσει δια το θείο θέλημα.
Αφού δε φθάσετε εκεί, θέλετε εύρη τον τύπον της μορφής μου, κατ’ ευδοκίαν του Υιού μου και Θεού απεικονισθείσης υπό του θεοφόρου τούτου και Ευαγγελιστού Λουκά, τα δε προς εύρεσιν της Εικόνος άπαντα θα αποκαλυφθούν εις υμάς, όταν φθάσετε εις τον τόπον εκείνον, υπάγεται λοιπόν εν ειρήνη»

Ανέβη η Παντάνασσα εις ουρανούς με τους τρεις αποστόλους Ξύπνησαν και οι αδελφοί και διηγούντο ο ένας στον άλλον για το όραμα. Κίνησαν αμέσως για την εύρεση της Εικόνος. Εύθασαν στην Αχαΐα αλλά δεν ήξεραν προς τα πού να τραβήξουν. Κουρασμένοι γονάτισαν με δάκρυα ζητούσαν βοήθεια έως αποκοιμήθηκαν. Βλέπουν πάλι τους τρεις άνδρες να τους λένε γιατί κλαίτε;;

Πηγαίνετε προς Ανατολάς περιπατούντες επί δύο ώρες φτάσετε στις όχθες του ποταμού ΒουραΙκού, και εκεί θα συναντήσετε κόρη παρθένον, ονόματι Ευφροσύνην, δούλην και αυτή του Διδασκάλου και Θεού ημών Ιησού Χριστού, ποιμαίνει τας αίγας του πατρός αυτής, και κατοικεί εις την πόλιν Γαλατών. Αυτή θα σας οδηγήσει προς την εύρεση της Εικόνος όπως σας έχει ειπωθεί.

Τότε αμέσως μόλις ξύπνησαν πήραν τον δρόμο κατά την διαταγή που τους εδόθη. Από μακριά διέκριναν την αγίαν αυτήν κόρη να κάθεται κοντα στον ποταμό. Όταν είδε τους δύο άνδρες, φωτιστής με Πνεύμα έτρεξε προς αυτούς γονάτισε και προσεκύνησε αυτούς, και είπον προς αυτήν.. Χαίρε εν Κυρίω» Απαντών η οσία λέγει. Χαίρετε και υμείς εν Κυρίω δούλοι και εργάται του Κυρίου.

ι δύο άνδρες έμειναν πολύ σκεπτική δεν ήξεραν τι να απαντήσουν.. Τότε η αγία γονατίζει μπρος στην πέτρα που καθόταν, κάνοντας προσευχή ευχαριστώντας τον Κύριον και την Παναγία γιατί και αυτή θα κάνει κάποιο έργο τώρα δια την δόξα της Παναγίας μας και Υιού της ¨Όταν τελείωσε την προσευχή με την ράβδο που κρατούσε κάνει το σημείο του Σταυρού στη έδαφος κτυπώντας το έδαφος και ανοίγει η μεγάλη πέτρα στα δύο και η γη άρχισε να βγάζει νερό, καθαρό νάμα μέχρι σήμερα όχι μακριά της Κώμης των Γαλατών πλησίον του αγρού της Οσίας η δε πηγή αυτή καλείται πηγή της Αγίας Κόρης.

Όταν είδαν όλλα τα θαυμαστά οι δύο άνδρες εθαύμασαν πολύ, και ρώτησαν την οσία. Τι γνωρίζεις δια την αγίαν Εικόνα της Θεοτόκου την ζωγραφησθήσαν υπό του θείου και Ευαγγελιστού Λουκά;» Η δε Οσία κόρη αποκρινόμενη και ταπεινήν λαλιάν είπε ταύτα προς τους Πατέρες.

Εγώ μεν, Οσιότατοι Πατέρες, ονομάζομαι Ευφροσύνη, γνωρίζω δε την σεπτήν εικόνα της Θεομήτορος και του κείται θεόθεν θησαυρισμένη, πως δε αύτη απεκαλύφθη εις εμέ και πως ωδηγήθην εις εύρεσιν αυτής, πως δε και τα καθ’ υμάς εδιδάχθη διά να νωρίς ποίοι είσθε και πως ονομάζεστε, ακούσατε, βλέπετε τούτο το μικρόν ποίμνιον των αιγών του πατρός μου;; τούτο βοσκούσε συνήθως εις τα περίχωρα ταύτα της πατρίδος μου Γαλάτας,

μετέβαινα πολλάκις και προς το μέρος του υψηλού εκείνου βράχου (και έδειχνε εις αυτούς το Μέγα Σπήλαιον)
Πριν λίγων ημερών μεσημέρι κάθισα για λίγη δροσιά από τον ζεστόν ήλιον κάτω από ένα δένδρο πλησίον της σπηλιάς, και ένα εκ των τράγων μου να βαδίζει δια του κρημνού στο στόμιο που φαίνεται και εισήλθε αλλά γρήγορο βγήκε πάλι και ήρθε και με κοίταζε στα μάτια και όλο το γένιον του βρεγμένον, δεν έδωσα σημασία.
Προχθές πάλι ενώ διερχόμουν από εκεί μεσημέρι ο ίδιος τράγος έφυγε μόνος του πήγε μέσα στην σπηλιά και όταν βγήκε στάθηκε πάλι εμπρός μου και με κοίταγε με φωνή σαν να μου έλεγε έλα να δείς.
¨Όταν είδα αυτά από περιέργεια γιατί προς το μέρος εκείνο δεν φαινόταν ίχνος ύδατος. Εχθές ήρθα επίτηδες στο ίδιο σημείο και παρατηρούσα τον τράγον καθώς προχωρούσε προς το στόμιον σαν κάποιος το καθοδηγούσε. Πήγα πίσω του έως ήρθα εις το στόμιον του Σπηλαίου.
Έκανα το σημείο του Σταυρού, και προχώρησα στο εσωτερικό ακουλουθώντας τον τράγον και βλέπω τον τόπον σαν ένα μεγάλο δάσος με πολύ πρασινάδα εφύετο και βαθύτατος κισσός διό και δεν είδον ευθύς την πηγήν του ύδατος,
αλλά μετ’ ολίγων περιεργαζόμουν βλέπω καλλίρροον κρήνην, αναβλύζων ύδωρ διαυγέστατον, εθαύμαζαν βλέποντας το μέγεθος του σπηλαίου, και πως βγαίνει νερό πηγή μέσα από την σκληρή πέτραν.
Και ενώ συλλογιζόμουν αυτά, προχωρούσα με βήματα δειλά μέχρι της πηγής και πήρα και ήπια νερό. Ήταν δε τούτο το νερό δροσερό και γλυκυτατον δοξάζουσα τον Θεόν.
Καθώς εσκεπτόμουν και προχωρούσα πιο μέσα, ακούω φωνή άνωθεν να λέει. Ευφροσύνη, Ευφροσύνη!» όταν άκουσα την φωνήν εξεπλαγη και κοίταγα πάνω, κάτω, περίτρομος σαν πεθαμένη.
Κοίταξα και προς τα δεξιά όπου μου εφάνη ότι άκουσα την φωνήν, (ώ της φρικτής εκείνης θέας!0 ΒΛΈΠΩ ΑΠΈΝΑΝΤΙ προς ΤΑ ΆΝΩ, ΜΕΤΑΞΎ του κισσού καθισμένην την Αγίαν της Θεομήτορος Εικόνα περί της οποίας μου προείπε. Από τον φόβο μου ελυπόθυμησα έπεσα άφωνος. ¨Όταν συνήλθα έλεγα, Παναγία Θεοτόκε βοήθει μοι. Ακού εκ δευτέρου την φωνήν εκ της Αγίας Εικόνος να με καλεί με το όνομα μου. Ευφροσύνη μη φοβού εγώ είμαι η Μήτηρ του Ιησού Χριστού του οποίου μόλις επικαλείσαι τότε πήρα θάρρος και κοιτάζω προς το μέρος την φωνής και την τρομερά λάμψη που αστράπτε γύρω της Εικόνος.
Μου λέγει μη φοβού και πήγαινε γρήγορα στην πατρίδα σου προς συνάντηση Συμεών και Θεοδώρου, των δύο αδελφών
Αμέσως έτρεξα και ήρθα, και σας περίμενα όπως είδατε καθισμένη στην πέτρα. Σας αναγνώρισα γιατί η Κυρία μας μου εδωσε όλλα τα χαρακτηριστικά σας. Τώρα να σας οδηγήσω διά την Αγία Εικόνα.
Όταν φθάσαμε στο στόμιο του Σπηλαίου, κλίνοντας γόνυ προσκύνησαν και εγερθέντες προχώρησαν εις τα ενδότερα του Σπηλαίου, θέαμα μεγάλο συνέβη. Φως μεγάλο με εκ λάμψεις αίρονταν από την Αγία Εικόνα. Γονάτισαν όλοι και προσεύχονταν στον Θεό..
Έμειναν εκεί όλη την νύχτα προσευχόμενοι στον Θεόν. Την άλλη μέρα χωρίς καθυστέρηση άρχησαν τον καθαρισμό του Σπηλαίου. Επειδή ήταν πολύ η βλάστηση, έβαλαν φωτιά Προσκύνησαν την Αγία Εικόνα την πήραν και την έφεραν έξω του Σπηλαίου
Με το άναμμα της φωτιάς άλλο παράδοξο συνέβη. Δράκος μέγας και φοβερός, ηγέρθη από την ζέστα της φωτιάς από το βάθος εκεί που σήμερα είναι η οινοθίκη της Μονής.
Ανατυνάχθει ο δράκος σε ύψος σαν να είχε δανειστεί φτερά. Όρμησε προς το στόμιον του Σπηλαίου, αλλά άλλο παράδοξο συνέβη. Μία βολίδα σαν αστραπή βολίδα βγήκε από την Αγία Εικόνα.
Το θηρίο μετέωρο όπως ήταν έσκασε κάτω μπρος το στόμιον και άρχισε να ουρλιάζει από τον πόνο, και να σφυρίζει περιστρεφόμενον το μισό σώμα καμένο άφησε τα οστά του στην μισό κάμνει τεφραν υπήρχαν μέχρι το έτος 1640-ως ένδειξη του γεγονότος.
Αφού λοιπόν εκαθαρίσθη ο τόπος εφάνει και η Αγία Τράπεζα καθώς η παράδοσης μας λέει ότι εκεί ο Ευαγγελιστής Λουκάς έκανε την αναίμακτο θυσίαν, καθώς λέγεται ότι χάρις ησυχίας εκεί έγραψε και το Ευαγγέλιον του.

Και μέχρι σήμερον ονομάζεται Ιερουργική Τράπεζα του Ευαγγελιστού Λουκά. Εκεί έθεσαν και την Εικόνα της Θεομήτορος και εχτυσαν μικρό Ναόν αυτοσχέδιον. Πιο δίπλα είναι ο κισσός όπου εβρέθει η Εικόνα και η πηγή που αναβλύζει νερό. ¨Έως αργότερα εκτίσθει ο καθολικός Ναός.
Αναπαύθησαν δε οι ¨οσιοι ούτοι Πατέρες όχι την ίδια ημέρα, αλλά μόνον με διαφορά λίγων ημερών και ετάφησαν εντός του Ιερού Σπηλαίου υπό το έδαφος του νυν Καθολικού Ναού προς τα δεξιά κατενώπιον της αγίας Εικόνος, όπου και τα χαριτόβρυτα αυτών μνημεία μέχρι της σήμερον θεωρούνται.
Μετά όχι πολύ χρόνον εκοιμήθει εν Κυρίω και η Ευφροσύνη. Εκεί δίπλα της Ιερουργικής τραπέζης ωκοδόμησε μικρόν παρεκκλήσι όπου έμεινε μέχρι τέλος της ζωής της. Με πολλά θαύματα εν ζωή και μετά θάνατον. Μετέστη δε προς Κύριον ετών 56 και ετάφη εις αυτόν τον πλησίον του οικίσκου Ναόν,
Με χαρά μεταφέρω σε εσάς τους φίλους μας το όμορφο ιστορικό του Μεγάλου Σπηλαίου και να ξέρουμε όταν γίνεται λόγος να μεταφέρουμε και σε άλλους το θαυμάσιο αυτό θαύμα της ευρέσεως της πρώτης Εικόνος της Παναγίας μας από τον Ευαγγελιστή Λουκά.
Ταις πρεσβείες της Θεοτόκου Κύριε σωσον υμάς
ΑΜΗΝ
Στους φίλους μας με αγάπη γιατι κι εσείς με αγαπάτε
χάρης

Μερικά συμπληρωματικά.
Ιδρύθηκε το 362 μΧ κατά νεύσιν Θεού, διότι τότε ήταν στο αποκορύφωμα η αντιχριστιανική προπαγάνδα του Ιουλιανού του Παραβάτη.
Το άνοιγμα του Σπηλαίου είναι 60 x 60 μέτρα (μήκος ύψος) και το βάθος 30 μέτρα. Αυτό το άνοιγμα χτίσθηκε από τους μοναχούς. Έχει 8 ορόφους. Η είσοδος γίνεται από τον 4ο όροφο, ενώ ο Ναός βρίσκεται στον 5ο όροφο.
Δεξιά από το Ναό, υπάρχουν στενά σκαλοπατάκια, που οδηγούν στο πρώτο θυσιαστήριο του Απ.Λουκα. Ακόμη πιό δεξιά υπάρχει νεώτερο Παρεκκλήσι, όπου φυλάσσονται σε προθήκες πολλά Ιερά λείψανα. Οι κάρες των Αγίων, κτιτόρων, Συμεών, Θεοδώρου και Ευφροσύνη, οι οποίοι εορτάζουν στις 18 Οκτωβρίου μαζί με τον Ευαγγελιστή Λουκά. Επίσης υπάρχει εκεί η αριστερά χείρα (μαζί με τον πήχυ) του Αγ.Χαραλάμπους άφθορη, ευωδιάζουσα και θαυματουργή. Η Κάρα του Μάρτυρος Πλάτωνος (18 Νοεμβρίου) και του Οσ.Μακαρίου (21 Ιανουαρίου) και η δεξιά χείρα του Αγ.Θεοδώρου του Τήρωνος. κ.α.
Γύρω στα 1850 εκεί ήταν το κέντρο της αντιστάσεως εναντίον των Βαυαρών. Μεγάλες πνευματικές μορφές: Κοσμάς Φλαμιάτος, Ιγνάτιος Λαμπρόπουλος, Χριστοφόρος Παπουλάκος, Πανάρετος Δουληγέρης και ο Κων/νος εξ Οικονόμων. Είχαν στενή επαφή με το Άγ.Όρος, δεδομένου ότι η κύρια επικοινωνία γινόταν μέσω θαλάσσης.
24 Ιουνίου 1827 έγινε σπουδαία μάχη των Ελλήνων εναντίον του Ιμπραήμ, ο οποίος είχε στρατό 4.000 Αιγυπτίων μαζί με άλλους 2.000 προσκυνημένους Αλβανούς. Οι Έλληνες είχαν επικεφαλής τον Νικόλαο και Φωτάκο Πετμεζά, ενισχύθηκαν δε από τους 100 μοναχούς του Μ.Σπηλαίου. Οι Έλληνες νίκησαν παραδόξως! Με έναν μόνο νεκρό τον Ανδρέα Σαρδελλιάνο.
8 Δεκεμβρίου 1943 οι Γερμανοί κατακτητές εξετέλεσαν 25 άτομα στο Μ.Σπήλαιο.
Σήμερα στη Μονή γίνονται εκτεταμένες εργασίες γενικής ανακαινίσεως. Αν θέλετε να την επισκεφθείτε, πρέπει οπωσδήποτε να τηλεφωνήσετε στο 2692 0 22 401. Υπάρχει πιθανότητα κάποιες μερες να είναι κλειστή λόγω έργων.
Γενικώς μένει ανοικτή από τις 7 πμ έως τις 8 μμ (δύση του ήλιου) με ανάπαυλα μιάς ώρα το μεσημέρι 12 με 1 μμ ή το καλοκαίρι 1 με 2 μμ

Καλέ μου φίλε, καλά έκανες και έβαλες το όμορφο συμπλήρωμα, όλο και κάτι παραπάνω βγαίνει. ¨Ομως καλέ μου φίλε το βιβλίο είναι 17--σελίδες κι εγώ πήρα μόνο την ψίχα. Δεν ήταν δυνατόν να γραφτούν πιο πολλές σελίδες από ότι έγραψα. ¨Ομως μερικά στοιχεία που αναφέρεις το βιβλίο δεν τα έχει και θα τα κρατήσω σε σημείωση, ότι δεν είναι γραμμένο εκεί.. Πάντως το θέμα πλούτυνε πιο πολύ με το συμπλήρωμα σου, σε ευχαριστώ, και πάντα τέτοια να έχουμε