"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Πραγματικό γεγονός

Πρίν λίγα χρόνια υπήρχε ένας καθηγητής στο Παν/μιο της Πάτρας.Έδειχνε ευσεβής, πήγαινε εκκλησία και κάποιες φορές κοινωνούσε των Αχράντων Μυστηρίων.Κάποτε αρρώστησε βαριά. Μια ομάδα φοιτητών που ανήκαν σε χριστιανικό κύκλο πήγαν να τον επισκεφτούν στο πολυτελές σπίτι του (βίλα) παιρνοντας μαζί τους λίγα γλυκά. Μόλις έφτασαν στο σπίτι του, στη καγκελόπορτα, ακούνε γαβγίσματα μέσα απο το σπίτι ενώ αυτός που ήταν έξω (ο φύλακας) του έδιωχνε, λέγοντας τους να φύγουν. Αργότερα μαθεύτηκε πως τον μεταφέρανε στο νοσοκομείο και πήγαν και εκεί να τον επισκεφτούν.Όταν έφτασαν έξω απο τον θάλαμο που νοσηλευόταν, άκουσαν πάλι γαβγίσματα. Μάλιστα ένας απο τους φοιτητές αγανάκτησε και είπε: "καλά αυτοί οι πλούσιοι, ουτε στο νοσοκομείο δεν αποχωρίζονται τα σκυλιά τους;". Εκείνη τη στιγμή βγήκε η νοσοκόμα και όταν τους ρώτησε ποιον θέλουν να δουν και εκείνοι τηυς απάντησαν το όνομα του ασθενούς εκείνη γούρλωσε τα μάτια, ταράχτηκε και τους είπε:"αυτά τα γαβγίσματα προέρχονται απο τον ασθενή" και τους πρόσθεσε πως είναι πολύ ταραγμένος στο κρεβάτι του. Αργότερα οι φοιτητές αυτοί έμαθαν πως ο εν λόγω καθηγητής ανήκε σε μια σκοτεινή αίρεση που δεν τους απαγόρευε να κοινωνούν και να εκκλησιάζονται για τα μάτια του κόσμου...Ο Θεός ου μυκτηρίζεται...

Μήπως ήταν άνθρωπος τής Στοάς αυτής;



ΦΟΒΕΡΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙ...

ΤΕΛΙΚΑ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΚΡΥΦΟ, ΟΛΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ, ΚΑΙ ΟΣΑ ΔΕΝ ΕΛΘΟΥΝ ΣΤΟ ΦΩΣ Σ΄ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΖΩΗ ΘΑ ΒΓΟΥΝΕ ΣΤΗΝ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΖΩΗ...

ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΑ ΕΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΚΟΥΤΡΑ ΜΑΣ...ΚΑΙ Ο ΕΝΑΣ ΘΑ ΚΟΙΤΑΖΕΙ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΘΑ ΛΕΕΙ:

" ΒΡΕ, Ο ΓΙΑΝΝΗΣ, ΒΡΕ Ο ΤΑΣΟΣ, ΒΡΕ Η ΝΤΙΝΑ, ΒΡΕ Ο ΕΝΑΣ ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ...ΠΩ..! ΠΩ..! ΚΟΙΤΑΞΕ ΤΙ ΑΠΟΚΡΥΦΑ ΠΑΘΗ ΕΙΧΑΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΚΑΝΑΝΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ..."

ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΘΑ ΚΟΙΤΑΝΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ "ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ" ΕΠΑΝΩ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΛΕΝΕ ΑΝΑΛΟΓΑ...

ΑΣ ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΙ ΟΣΑ ΜΑΣ ΒΑΡΑΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΒΗΣΤΟΥΝ ΕΔΩ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΤΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΕΠΑΝΩ ΜΑΣ "ΦΕΥΓΟΝΤΑΣ..."

συγκλονιστηκα.....

φιλοι μου ολοι κουβαλαμε παθη μεσα μας, εγω να δειτε.

μου αρεσει το καλο φαι, εχω μεγαλη γλωσσα για να κρινω και ειμαι και τεμπελης οταν δεν πρεπει.

Αδελφε όλοι στο ιδιο καζανι (θα) βραζουμε...Εγω εχω άλλα (φοβεροτερα) πάθη, εσυ εχεις άλλα, ο άλλος άλλα και όλοι μαζι αν δεν μετανοησουμε θα χαθουμε.Όμως να μην απογοητευόμαστε αλλά να ελπίζουμε στο ελεος του Θεού.Να μη λεμε ειμαι ετσι και ετσι με ενα αισθημα απογνωσης αλλά με κάποια, έτσω και αμυδρή ελπιδα.Τι σημαίνει αυτό; όταν αισθανόμαστε τα πάθη μεσα μας, ας προσευχόμαστε στο Χριστό λέγοντας, "Χριστε μου, είμαι ετσι και ετσι και ετσι αλλα ελεησον με.Δεν μπορω να βελτιωθω.Ελέησόν με", απαριθμώντας τα πάθη που εχουμε εντοπισει μεσα μας και ζητωντας ελεος. Και εξαγορευοντας τα (τα παθη), θα δεις αμεσως ανακουφιση. Δοκιμασε και θα δεις. Κατοπιν παμε στο πνευματικό μας και τα εξομολογουμαστε. Ετσι απο τη μια αναγνωριζουμε το πραγματικο μας (εμπαθη) εαυτό και κατοπιν ζηταμε ελεος.Βλέπεις θελουμε να μιλησουμε σε καποιον που να μας καταλαβαινει για τον κακο μας εαυτο.Ποιος ειναι ο καταλληλοτερος (εκτος εννοειται του πνευματικου μας) απο τον Χριστό;

Νομιζω οτι ο π. Παϊσιος ειχε πει (αν κανω λαθος το ονομα συγχωρεστε με και διορθωστε με)
"Οταν πεθανω και παω στον Παραδεισο θα απορησω:
-1ον με τους ανθρωπους που θα βρω εκει και δεν τους περιμενα και με τους ανθρωπους που τους περιμενα να τους βρω εκει και δεν ηταν
και 2ον πως βρεθηκα και εγω στον Παραδεισο!!!"