"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Οι πιο πολλοί από εμάς είχαμε την ευτυχία να έχουμε παππούδες και να ζήσουμε κοντά τους και να θυμόμαστε κάποια χριστιανικά λόγια που μας είχαν πει . Αυτοί οι άνθρωποι κάποιοι ζώντας μέσα στη φτώχεια μέσα στους πολέμους είχαν τέτοια χριστιανική συμπεριφορά από μονοί τους , χωρίς να έχουν τα μέσα να μάθουν, να διαβάσουν όλα αυτά τα υπέροχα βιβλία γεροντάδων, χωρίς να έχουν το ιντερνέτ να γνωρίσουν επιπλέον κάτι για το χριστιανισμο. Άπλα ζούσαν και βίωναν τον Κύριο μας, από την καρδιά τους , από την αγάπη τους. Σίγουρα θα σας έχουν μείνει κάποια λόγια τους , πάνω στη χριστιανική συμπεριφορά ,για την εκκλησία μας....... θα κάνω μια αρχή από τους δικός μου παππούδες κάποια λόγια που θυμάμαι και όποιος έχει την καλή διάθεση μπορεί να γράψει ότι θυμάται ο ίδιος τους από την ζωή των παππούδων του., Αν θέλετε βεβαίως!Είναι πολλά πράγματα που θυμάμαι από τους παππούδες μου συμβουλές τους που με έχουν βοηθήσει πάρα πολύ Και θα ήθελα να τα μοιραστώ μαζί σας…ή )(κάποια έθιμα τοπικά από την περιοχή του καθενός.).....και εσείς αν θέλετε με μένα..!
- Θυμάμαι τη γιαγιάκα μου να μου λέει Σμάρω όταν παντρευτείς και θα έχεις άντρα και και πεθερά και έρχεστε σε σύγκρουση, θα προσπαθείς να μην μιλάς…θα μετράς μέσα σου έως το δέκα, θα φεύγεις για λίγο και μετά όταν θα επιστρέψεις θα έχεις ηρεμήσει και θα μπορείς να απαντήσεις πιο ήρεμα και εσύ και αυτοί…
- -Όταν κτυπάει η καμπάνα το πρωί, δεν κάνει εμείς να την ακούμε και να κοιμόμαστε….
- -τον άντρα σου πρέπει να τον φροντίζεις και να τον αγαπάς, όταν έρχεται από τη δουλεία να μην τον γκρινιάζεις , αλλά να του ετοιμάζεις το φαγητό και να του έχεις στρωμένο τραπέζι…
- -την πεθερά σου να την αγαπάς και να μην την αντιμιλάς...

......

H παρακαταθήκη που έχω εγώ από τον παππού μου είναι 6 μήνες φυλακή από τον πασά των Γιαννιτσών(πριν την απελευθέρωση της Μακεδονίας το 1912).Τιμωρήθηκαν τότε όλοι οι άνδρες του χωριού (εκτός των τσιγγάνων που διαχώρισαν τη θέση τους) όταν παίρνοντας χρήματα για να χτίσουν σχολείο , αυτοί παράκουσαν και έχτισαν Εκκλησία.. Πολύ τιμητικό δεν νομίζετε; μακάρι να κάναμε έστω 1 ώρα φυλακή για την αγάπη του Χριστού

Ωραία παρακαταθήκη σου έχει αφήσει ο παππούκας σου Λάζαρε!
και εμένα ο παππούκας μου πήγε πολλές φορές να υπηρετήσει στον πόλεμο....τράβηξε πάρα πολλά μέσα στο κρύο , στα χιόνια , χωρίς τροφή , χωρίς να έχουν που να κοιμηθούν το βράδυ ασφαλές...αλλά από το στόμα του δεν έλειπε ποτέ το χαμόγελο και ούτε θα άκουγες ποτέ...εμείς όλα αυτά που τραβήξαμε ..τίποτα απολύτως δεν άκουγες...μόνο ένα λαμπερό χαμόγελο έβλεπες πάντα!!