"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Χαίρετε καλοί μου αδερφοί!
Το ερώτημα είναι είμαστε πνευματικοί άνθρωποι; Αγαπούμε την Ορθοδοξία με σωστό τρόπο ή απλά θρησκεύουμε. Διότι η Ορθοδοξία είναι η Εκκλησία μας και είναι Αποκάλυψη Θεού και όχι θρησκεία, δηλαδή ανθρώπινα κατασκευάσματα,διανοήματα... Γι' αυτό τον λόγο έχει χάσει το χρώμα της, την ουσία της, διότι γίναμε όλοι κλήρος και λαός, εγκεφαλικοί τύποι! Ακούς ψυχολογικά κηρύγματα, από διαφόρους και σε αφήνουν παγερό... Πρόσφατα έθεσα αυτό το ερώτημα σε ένα Αγιορείτη Γέροντα: Γιατί το κήρυγμα κάποιων Ιερέων ή λαϊκών με αφήνουν ψυχρό, δεν λαμβάνω θερμότητα πίστης αλλά... Μου απάντησε με την εξής διήγηση:
Πρόσφατα είχε παραβρεθεί σε ομιλία ενός διάσημου και με ωραίο λόγο Επισκόπου, όπου για 1 ώρα ανέπτυσσε με επιχειρήματα, με ψυχολογία, με πολλούς τρόπους ένα θέμα. Τελείωσε ο Δεσπότης και το ακροατήριο χειροκρότησε, ...Ο Δεσπότης γνώριζε πως υπήρχε ένα Γεροντάκι Αγιορείτης απλός μοναχός στο ακροατήριο και τον έπεισε με δυσκολία να πει κάτι...
Το Γεροντάκι ανέβηκε με συστολή στο βήμα, και είπε : Τι να σας πω εγώ αδερφοί μου; Δεν ξέρω γράμματα.
Ε, να αγαπάτε τον Χριστό παιδιά μου. Να αγαπάτε την Παναγία.. (και άρχισε να κλαίει...)
Αυτό ήταν, όλο το ακροατήριο άρχισε να κλαίει...
Δηλαδή δεν έχει σημασία τι λες, αλλά τι βιώνεις και ζεις εσωτερικά.
Τα λόγια μας, αν δεν έχουμε βίωμα, Χάρη Θεού, δεν συγκινούν τους άλλους.
Αντιθέτως, αν ο ομιλητής έχει Χάρη Θεού, τότε και τίποτα να μην πει, συγκινεί, μεταφέρεται το Πνεύμα του Θεού από τον ομιλητή στον ακροατή...

Ακόμη, πολλές θρησκευτικές λεγόμενες οικογένεις δεν έχουν δώσει τίποτα στο Θεό.
Ο Γ. Αυγουστίνος ο Καντιώτης έλεγε : Γνωρίζω 500 οικογένειες θρησκευτικές της Αθήνας, καμία δεν έδωσε έναν παπά, έναν μοναχό, μια μοναχή στο Θεό από τα παιδιά τους. Αντιθέτως από ανθρώπους που περιφρονούμε βγήκαν και μοναχοί και κληρικοί! Οι πρώτοι το μόνο που ενδιαφέρονται είναι να κάνουν γιατρούς και δικηγόρους.. ενώ οι δεύτεροι θέλουν να ευαρεστήσουν πιο πολύ τον Θεό!!!

Τελικά θρησκεύουμε ή είμαστε του Πνεύματος του Θεού;

Τί δέν είναι Ορθοδοξία...¨ με τον π. ΑΝΔΡΕΑ ΚΟΝΑΝΟ
http://wms17.streamhoster.com/hellenic/ ... oxia_i.mp3

Συγνώμη Ελπίδα μου, δεν ζήτησα ξερά copy-paste, προσωπικά δεν μπορώ να εκφραστώ έτσι.
Θέλω την άποψη την δικιά σου και όλων των φίλων, για την ουσία της πνευματικής ζωής, και όχι τα εξωτερικά σχήματα, περί του πιο είναι πιστός. Θα ψάξουμε την ουσία ή θα μείνουμε στην επιφάνεια;
Χαίρετε εν Κυρίω!

ΟΧριστιανισμος σημερα αδελφοι, επαψε να ειναι Η ΟΔΟΣ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ,ειναι λυπηρο για την ανθρωποτητα ,τα αποτελεσματα τα βλεπουμε και τα βιωνουμε καθημερινα ,οταν αυτοι που μας καθοδηγουν ατι για το φως ,στο σκοτος ξεχνωντας αυτα που διδαξε ο ιδιος ο ΧΡΙΣΤΟΣ για ειρηνη, ελευθερια δικαιοσυνη, αυτοθυσια ΑΝΘΡΩΠΙΑ, ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ και για το πως Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΙΣΧΑΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ, οταν λειπη το ΠΝΕΥΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ ,σε καθημερινη βαση ποσο πνευματικοι μπορουμε να ημαστε ......μαλλον θρησκευομενοι σε πλατος και οχι σε βαθος.

Nαι το ξερω αγαπητε μου fotie οτι δε ζητησες copy paste απλα παρεθεσα ενα κειμενο που ειχα βαλει πριν μερες...Σύμφωνα με καποιες αποψεις ιερεων που μιλανε σε συναξεις γονεων,εχω παρακολουθησει αρκετες υπάρχουν μόνο δύο λόγοι για τους οποίους δεν παιρνουμε ό,τι ζήταμε. Είτε γιατι η πίστη μας είναι ελαττωματική και χλιαρη είτε γιατι υπάρχει αμαρτία στη ζωή μας.

Προσπαθουν να μας κανουν να πιστεψουμε ότι ο Θεός έπρεπε να αρνηθεί την απάντησή του, έως ότου η πίστη μας βελτιωθεί αρκετά ώστε να τον ικανοποιεί. Μας κάνουν να πιστεύουμε ότι ο Θεός υποχρεώνεται από το Λόγο του να απαντήσει σε κάθε αίτημα - τη στιγμή που φθάνουμε στο αποκορύφωμα της πίστης.
Η ταπεινη μου γνωμη ειναι οτι αυτό το είδος θεολογίας δεν μ εκφραζει και αυτό είναι ένα χαστουκι στο πρόσωπο ενός πάνσοφου Ουράνιου Πατέρα που μας αγαπάει.Τυγχανει και συναντώ Χριστιανούς που ζουν με το φόβο του να πουν κάτι λάθος και με αυτόν τον τρόπο φοβουνται μηπως και δε τους ευλογησει ο Θεος- λες κι ο Θεός κρέμεται από κάθε λέξη που λένε τα παιδιά του, ψάχνοντας να τιμωρήσει καθέναν που μιλά εκτός γραμμής.
Πραξεις θελει ο Θεος να δει δυστηχως και σε μας καποιοι προσπαθουν να περασουν αλλη γραμμη,τι πιο απλο απ αυτο που ειπε ο Χριστος μας,τηρειται τις εντολες μου...Υπαρχει κατι πιο απλο?οχι....εμεις τα ευκολα δυσκολα με το τροπο που εμεις εχουμε διαλεξει να ζουμε.
Σ αυτο το γεροντακι που δεν ηξερε γραμματα κι εβαλε τα κλαματα και μονο που προφερε το ονομα του Κυριου μας και της Παναγιας μας εκει φαινεται το Μεγαλειο του Θεου.

Και κατι αλλο σαν συμπληρωμα,προσωπικα ακουω και καταλαβαινω και ρουφαω στη κυριολεξια τα λογια ενος γεροντα αγραμματου,με τη μονη γνωση το φωτισμο που του εχει δωσει η Θεια Χαρη παρα τα λογια καποιων συγχρονων θεολογων που προσπαθουν να μπλεξουν τη ψυχολογια με τη πνευματικη μας πορεια προς το Θεο.Συγγνωμη γι αυτο που λεω δε μιλαω για ολους τους θεολογους,γιατι σ αυτο το φορουμ εχουμε αξιολογους θεολογους που εγω σεβομαι και ασπαζομαι τη γνωμη τους και εχω ωφεληθει παρα πολυ μεσα απο οσα εχουν προσφερει εδω,αλλα σε ολες τις ειδικοτητες υπαρχουν και καποιες εξαιρεσεις.Γι αυτες τις εξαιρεσεις μιλαω που ετυχε σε καποια στιγμη της ζωης μου να πεσω πανω τους,και να με απομακρυνουν απ το Θεο με τη πορεια που θελανε να ακολουθησω.Η πορεια μας και η αγαπη μας για το Θεο δε μπαινει σε καλουπια,ακολουθουμε το Ευαγγελιο του κι ολα τα αλλα πιστευω τα φερνει η Χαρη Του.
Να με συγχωρεσετε αν καπου κανω λαθος,αυτη ειναι η ταπεινη μου αποψη.

Χαίρομαι για τις ωραίες απαντήσεις αδερφοί μου! Έτσι να εκφραζόμαστε αληθινά, και όχι με τα "στάνταρ" και τους τύπους της εποχής μας, του απατεώνα αιώνα... Να προσπαθούμε να βλέπουμε ή καλύτερα να ζούμε τα πράγματα, την Πίστη σε όλο της το μεγαλείο. Για το μεγαλείο αυτό, ο Κύριος έγινε υπηρέτης, και έπλυνε τα πόδια των μαθητών του! Τώρα, έχουμε εμείς, κλήρος και λαός πνεύμα διακονίας, πνεύμα αγάπης, πνεύμα ταπείνωσης αληθινής και όχι ταπεινολογίας, και όλα σύμφωνα με το Ευαγγέλιο και τους Πατέρες που πέθαναν φτωχοί, εξόριστοι, ...ακόμη και ο Πατριάρχης Ιερός Χρυσόστομος;
Κάνουμε δουλειά στο εσωτερικό μας εαυτό; Βάζουμε αρχή μετανοίας κάθε μέρα;...και τόσα άλλα...

Φώτιε έχεις απόλυτο δίκιο. Η Ορθόδοξη θεώρηση της σχέσης μας με το Θεό δεν είναι "θρησκεία". "Θρησκεία" σημαίνει ένα σύνολο ενεργειών που κάνει ο άνθρωπος για να κερδίσει την εύνοια της θεότητος στην οποία πιστεύει.

Η Ορθόδοξη αντίληψη είναι ότι ο Θεός είναι δίπλα στον άνθρωπο και χτυπά με απέραντη και άτρεπτη αγάπη την καρδιά του, ζητώντας να μπει μέσα για να του χαρίσει την απόλυτη ευτυχία, η καρδιά όμως του ανθρώπου πάσχει από ασθένειες (αμαρτίες, πάθη) που την εμποδίζουν ν' ανοιχτεί στο Θεό. Η Εκκλησία μας προσφέρει τη θεραπεία των ασθενειών της καρδιάς για να μπορέσουμε ν' ανοιχτούμε και ν' ανταποδώσουμε την Αγάπη του Θεού.

στην πραξη που ειναι ? στο ΟΛΟ μιλαμε και οχι το ατομικο.