"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Σε μέρη στα οποία περνάμε αρκετή από την ώρα μας, εκεί όπου υπάρχουν εκτός από την οικογένεια μας και άλλοι άνθρωποι, όπως ο χώρος της δουλειάς μας, η εκκλησία, στο καφέ που συχνάζουμε, τυχαίνει κάποιες φορές να συχνάζουν και κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι αν και ζούνε μέσα στην κοινωνία μας στην πραγματικότητα είναι μοναχικοί μέσα στο πλήθος. Συνήθως κάθονται μόνοι τους, αν είναι μέσα σε παρέα δεν συμμετέχουν εύκολα σε συζητήσεις, συνέχεια βλέπεις πως έχουν σκεφτόμενο βλέμμα σαν κάτι να τους βασανίζει, λες και όλα τα βάρη του κόσμου έχουν πέσει επάνω τους και προσπαθούν να τα σηκώσουν.

Έχετε συναντήσει ποτέ σας κάποιον τέτοιο άνθρωπο? Έχετε προσέξει ποτέ σας να υπάρχει δίπλα σας κάποιος τέτοιος άνθρωπος? Έχετε κάνει κάτι για να τον πλησιάσετε, να προσπαθήσετε να τον καταλάβετε? Πως θα μπορούσε κάποιος να βοηθήσει έναν μοναχικό άνθρωπο?

Νομίζω αυτό ταιριάζει γάντι με τα γραφόμενά σου!!!

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ


Και σε άλλη εκτέλεση:

Οι μοναχικοί άνθρωποι είναι πολύ περισσότεροι από όσους πιστεύουμε.μπορεί και ανάμεσα μας που μιλάμε να είναι κάποιοι μοναχικοί ,όπως και μπορεί και κάποιοι από εμάς να έχουμε περάσει μια τέτοια περίοδο.Εγώ είχα περάσει μια τέτοια περίοδο όταν πήγα στο εξωτερικό πρώτη φορά και δεν ήξερα και την γλώσσα.Δύσκολες καταστάσεις.Περνάνε ώρες να πεις κάτι ενω βρήσκεσαι σε μέσα σε πάρα πολύ κόσμο.

η σιωπη ειναι ωραιο πραγμα πολλες φορες..εχω γνωρισει ετσι μοναχικους ανθρωπους και μπορω να πω οτι και εγω ειμαι καπως ετσι ωρες ωρες..πολλες φορες οταν συναντω ετσι κανεναν τετοιον ανθρωπο μου αρεσει να καθομαι και να μιλαω μαζι του..

AngelsGR έγραψε:Σε μέρη στα οποία περνάμε αρκετή από την ώρα μας, εκεί όπου υπάρχουν εκτός από την οικογένεια μας και άλλοι άνθρωποι, όπως ο χώρος της δουλειάς μας, η εκκλησία, στο καφέ που συχνάζουμε, τυχαίνει κάποιες φορές να συχνάζουν και κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι αν και ζούνε μέσα στην κοινωνία μας στην πραγματικότητα είναι μοναχικοί μέσα στο πλήθος. Συνήθως κάθονται μόνοι τους, αν είναι μέσα σε παρέα δεν συμμετέχουν εύκολα σε συζητήσεις, συνέχεια βλέπεις πως έχουν σκεφτόμενο βλέμμα σαν κάτι να τους βασανίζει, λες και όλα τα βάρη του κόσμου έχουν πέσει επάνω τους και προσπαθούν να τα σηκώσουν.

Έχετε συναντήσει ποτέ σας κάποιον τέτοιο άνθρωπο? Έχετε προσέξει ποτέ σας να υπάρχει δίπλα σας κάποιος τέτοιος άνθρωπος? Έχετε κάνει κάτι για να τον πλησιάσετε, να προσπαθήσετε να τον καταλάβετε? Πως θα μπορούσε κάποιος να βοηθήσει έναν μοναχικό άνθρωπο?

χμμμ συνηθως δε χρειαζονται καμια βοηθεια, ειναι πιο αυταρκεις απο τους περισσότερούς μας και η μοναχικοτητα είναι επιλογή τους. Αν δοκιμασεις να τους προσεγγίσεις θα σου μιλήσουν έτσι που θα νιώσεις ότι εσύ χρειάζεσαι τη βοήθειά τους όχι εκείνοι τη δική τους. το σκεπτόμενο βλέμμα δεν υποδηλώνει κατ αναγκη βάσανα αλλά ανθρωπο που αρεσκεται στη φιλοσοφια, στην αναζήτηση, στην ανάλυση και για αυτο θελει και την ησυχια του για να μην περισπαται η σκεψη του. Ενας ανθρωπος που κρατα αποστασεις στην εκκλησια, στη δουλειά ή στο καφέ είναι ένας άνθρωπος που εχει σιχαθεί το κουτσομπολιό και την αργολογία και αυτά αποφεύγει, βλεπεις οταν σε πλησιαζουν οι ανθρωποι συνηθως το κανουν απο περιεργεια να μαθουν απο που εισαι, τι δουλεια κανεις και αλλα ανοητα. αν μπορουσαν θα κρεμουσαν και ταμπελακι πανω τους "μην ενοχλειτε"!!!

ψυχουλα έγραψε:

AngelsGR έγραψε:Σε μέρη στα οποία περνάμε αρκετή από την ώρα μας, εκεί όπου υπάρχουν εκτός από την οικογένεια μας και άλλοι άνθρωποι, όπως ο χώρος της δουλειάς μας, η εκκλησία, στο καφέ που συχνάζουμε, τυχαίνει κάποιες φορές να συχνάζουν και κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι αν και ζούνε μέσα στην κοινωνία μας στην πραγματικότητα είναι μοναχικοί μέσα στο πλήθος. Συνήθως κάθονται μόνοι τους, αν είναι μέσα σε παρέα δεν συμμετέχουν εύκολα σε συζητήσεις, συνέχεια βλέπεις πως έχουν σκεφτόμενο βλέμμα σαν κάτι να τους βασανίζει, λες και όλα τα βάρη του κόσμου έχουν πέσει επάνω τους και προσπαθούν να τα σηκώσουν.

Έχετε συναντήσει ποτέ σας κάποιον τέτοιο άνθρωπο? Έχετε προσέξει ποτέ σας να υπάρχει δίπλα σας κάποιος τέτοιος άνθρωπος? Έχετε κάνει κάτι για να τον πλησιάσετε, να προσπαθήσετε να τον καταλάβετε? Πως θα μπορούσε κάποιος να βοηθήσει έναν μοναχικό άνθρωπο?

χμμμ συνηθως δε χρειαζονται καμια βοηθεια, ειναι πιο αυταρκεις απο τους περισσότερούς μας και η μοναχικοτητα είναι επιλογή τους. Αν δοκιμασεις να τους προσεγγίσεις θα σου μιλήσουν έτσι που θα νιώσεις ότι εσύ χρειάζεσαι τη βοήθειά τους όχι εκείνοι τη δική τους. το σκεπτόμενο βλέμμα δεν υποδηλώνει κατ αναγκη βάσανα αλλά ανθρωπο που αρεσκεται στη φιλοσοφια, στην αναζήτηση, στην ανάλυση και για αυτο θελει και την ησυχια του για να μην περισπαται η σκεψη του. Ενας ανθρωπος που κρατα αποστασεις στην εκκλησια, στη δουλειά ή στο καφέ είναι ένας άνθρωπος που εχει σιχαθεί το κουτσομπολιό και την αργολογία και αυτά αποφεύγει, βλεπεις οταν σε πλησιαζουν οι ανθρωποι συνηθως το κανουν απο περιεργεια να μαθουν απο που εισαι, τι δουλεια κανεις και αλλα ανοητα. αν μπορουσαν θα κρεμουσαν και ταμπελακι πανω τους "μην ενοχλειτε"!!!

πάρα πολύ σωστά........
αν και ο ένας στους είκοσι δεν επειδιώκει να είναι μόνος .....

ψυχουλα έγραψε:

AngelsGR έγραψε:Σε μέρη στα οποία περνάμε αρκετή από την ώρα μας, εκεί όπου υπάρχουν εκτός από την οικογένεια μας και άλλοι άνθρωποι, όπως ο χώρος της δουλειάς μας, η εκκλησία, στο καφέ που συχνάζουμε, τυχαίνει κάποιες φορές να συχνάζουν και κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι αν και ζούνε μέσα στην κοινωνία μας στην πραγματικότητα είναι μοναχικοί μέσα στο πλήθος. Συνήθως κάθονται μόνοι τους, αν είναι μέσα σε παρέα δεν συμμετέχουν εύκολα σε συζητήσεις, συνέχεια βλέπεις πως έχουν σκεφτόμενο βλέμμα σαν κάτι να τους βασανίζει, λες και όλα τα βάρη του κόσμου έχουν πέσει επάνω τους και προσπαθούν να τα σηκώσουν.

Έχετε συναντήσει ποτέ σας κάποιον τέτοιο άνθρωπο? Έχετε προσέξει ποτέ σας να υπάρχει δίπλα σας κάποιος τέτοιος άνθρωπος? Έχετε κάνει κάτι για να τον πλησιάσετε, να προσπαθήσετε να τον καταλάβετε? Πως θα μπορούσε κάποιος να βοηθήσει έναν μοναχικό άνθρωπο?

χμμμ συνηθως δε χρειαζονται καμια βοηθεια, ειναι πιο αυταρκεις απο τους περισσότερούς μας και η μοναχικοτητα είναι επιλογή τους. Αν δοκιμασεις να τους προσεγγίσεις θα σου μιλήσουν έτσι που θα νιώσεις ότι εσύ χρειάζεσαι τη βοήθειά τους όχι εκείνοι τη δική τους. το σκεπτόμενο βλέμμα δεν υποδηλώνει κατ αναγκη βάσανα αλλά ανθρωπο που αρεσκεται στη φιλοσοφια, στην αναζήτηση, στην ανάλυση και για αυτο θελει και την ησυχια του για να μην περισπαται η σκεψη του. Ενας ανθρωπος που κρατα αποστασεις στην εκκλησια, στη δουλειά ή στο καφέ είναι ένας άνθρωπος που εχει σιχαθεί το κουτσομπολιό και την αργολογία και αυτά αποφεύγει, βλεπεις οταν σε πλησιαζουν οι ανθρωποι συνηθως το κανουν απο περιεργεια να μαθουν απο που εισαι, τι δουλεια κανεις και αλλα ανοητα. αν μπορουσαν θα κρεμουσαν και ταμπελακι πανω τους "μην ενοχλειτε"!!!

Μπορεί και να προσεύχεται.

Συμφωνώ Βασιλική.
Σε τέτοιες περιπτώσεις ο άνθρωπος πρέπει να έχει πολλή χάρη.

παιδες μην ξεχνατε πως ενας ανθρωπος δεν μπορει να ζει μονος του. Μόνο αν εισαι μοναχος ή τρελος. Μπορει να ειναι καποιος μοναχός και να ζει μεσα στην κοινωνια μας??