"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Καλημέρα σας,

Σήμερα θα θίξω τον σεβασμό πίστης ανάμεσα σε ένα ζευγάρι βάση των γραφών και ιδιαίτερα πάνω στο συγκεκριμένο θέμα της πορνείας που έχουμε αναφέρει. Η σκέψη αυτή με βασανίζει καιρό και θέλω την άποψη σας στο θέμα. Απλά για να γίνω κατανοητός θα πω παράδειγμα οπότε να μπορέσω να διευκολύνω την κατάσταση,

Οι γραφές και συγκεκριμένα στου ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ οι επιστολές αναφέρουν ότι εάν ο άντρας έχει άπιστη η αλλόθρησκη γυναίκα ειναι καλό να μην την χωρίζει όπως φυσικά και το αντίθετο.

Πάμε όμως στο θέμα : Εχουμε έναν άντρα Χριστιανό ο οποίος θέλει να διατηρήσει την παρθενία μέχρι το γάμο, όμως ερωτεύεται μια γυναίκα (αλλόθρησκη , αθεη κλπ) με λίγα λόγια γυναίκα που δεν είναι Χριστιανή. Της αναφέρει λοιπόν ότι είναι Χριστιανός και η θρησκεία του λέει να ειναι παρθένος μέχρι το γάμο και θέλει να το πράξει. Η γυναίκα απο την άλλη του εκφράζει την διαφωνεία και του λέει οτι είναι αθεη και για αυτή ο έρωτας ειναι οτι καλυτερο πριν το γαμο κλπ .

Τι κάνει ο ΑΝΤΡΑΣ ; Για να κάνει γυναίκα του αυτή την γυναίκα όπως μας λέει και ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ πρέπει να δεχτεί σαν ταπεινωση και αγάπη τον δικό της όρο και να κάνει ερωτα πριν το γαμο αυτό θα πιαστεί σαν πορνεία ; αφου θα σεβαστεί την κατάσταση της; ή πρέπει ο άντρας να της επιβάλλει τα πιστεύω του με την λογική ότι εαν δεν καταλάβεις αυτό απο τον Χριστιανισμό χωρίζουμε με αυτή όμως την συμπεριφορά κάνουμε την θρησκεία κόμμα αφου δεν κάνεις αυτό τότε φύγε.

Τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση. Δηλαδή πρέπει να φτάσουμε στο σημείο να παντρευόμαστε σε Χριστιανικές οργανώσεις;

Δηλαδή αν ο χριστιανός ερωτευτεί βουδίστρια ή άθεη τι κάνει ; με ποιους όρους θα προχωρήσει η σχέση ;

Διάβασα παλαιότερα και πρέπει να ειναι σε αυτό το φορουμ αλλά δεν θυμάμαι : Ειπε κάποιος ότι εαν η γυναίκα σου δεν σε σεβαστεί σε αυτό τότε δε σε αγαπάει πραγματικά , και ανταπαντώ Γιατί να σε σεβαστεί η γυναίκα σου σε αυτό το θέμα ; και να μην την σεβαστείς εσυ ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ , ΥΠΑΚΟΗΣ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ και να κανεις ερωτα πριν το γαμο.

Εαν φτάσουμε σαν κοινωνικά ΟΝΤΑ να γνωρίζουμε άνθρωπω βαση κανονων όπως : κόμμα , θρησκεία κλπ ΕΤΣΙ ΣΚΟΤΩΝΟΥΜΕ την αγάπη. ΑΥΤΟ ΘΕΛΕΙ Ο ΘΕΟΣ ;

Οπότε τι κανει πχ ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ αντρας που εχει ΕΡΩΤΕΥΤΕΙ αθεη;
1 = Προσπαθεί να την πείσει ; ετσι όμως σε παει προσυλητισμός εις το όνομα της αγάπης;
2 = Ακολουθεί την δική της αντίληψη και κάνουν έρωτα πριν το γαμο οπότε ο άντρας έχει αμαρτήσει ; αφου θα παντρευτει αθεη και ακολουθεί με αγάπη υπακοή και ταπείνωση την δική της κατάσταση αυτό δεν ειναι πραγματική αγάπη ; ειναι πορνεία ;
3 = Να την χωρίσει επειδή δεν ακολουθεί τα πιστεύω του ; αυτο δεν ειναι φασιστικό για μια αντίλιψη που πάει αντίθετα στην αγάπη;

Τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση ;

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΣΑΣ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Κατά τη γνώμη μου ο Χριστιανός λειτουργεί πρώτα απ΄όλα ως άνθρωπος με τις γνωστές του αδυναμίες.Πράττει κανείς αυτό που θεωρεί ότι βοηθά τη ζωή του να προχωρήσει μπροστά.Δεν πράττει κανείς αυτό που βαραίνει τη ψυχή του και το θεωρεί αδιανόητο...Αν όλα αυτά είναι σε χριστιανικά πλαίσια έχει καλώς ...αν για την προκειμένη περίπτωση ξεπερνούν και παραβιάζουν αυτό που λέμε ότι απαγορεύεται η σεξουαλική ζωή μ' αυτόν που αγαπάς πριν το γάμο , νομίζω ότι κανείς μας δεν είναι σε θέση να κρίνει και να ρίξει στον καιάδα τέτοιες περιπτώσεις.

Μια επιτυχημένη οικογένεια που ζει χριστινικά και ευτιχισμένα σαφώς δεν κρίνεται από το εαν ο μπαμπάς και η μαμά έχουν κάνει έρωτα πριν το γάμο.

Σπύρο μου, πολύ υποθετικό σενάριο έπιασες. Σημασία έχει να κάνουμε αναλύσεις επί χάρτου ή η ουσία της χριστιανικής ζωής;

Ο Χριστός μας συνόψισε όλες τις εντολές στις δύο εντολές της Αγάπης. Όλες οι άλλες εντολές δεν αποτελούν παρά επεξήγηση των εντολών της Αγάπης. Μάλιστα όπου λόγω ειδικών συνθηκών έρχονται σε σύγκρουση με τις εντολές της Αγάπης, παύουν να ισχύουν.

Αν ο άνθρωπος αγαπά το Θεό πάνω απ' όλα και την αγάπη αυτή την εκφράζει προς τους συνανθρώπους του, τότε ότι και να κάνει, είναι τουλάχιστον με καλή προαίρεση. Ακόμη κι αν κάνει κάποιο λάθος, μπορεί εύκολα να το διορθώσει με τη βοήθεια του Πνευματικού του, επειδή κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση.

Το να γεμίζουμε τη ζωή μας με εντολές και να κάνουμε σλάλομ ανάμεσά τους κι ακόμη χειρότερα να πλάθουμε σενάρια για το πότε πρέπει να τις εφαρμόζουμε και πότε να τις παραβαίνουμε, δεν είναι μέσα στην Ορθόδοξη λογική.

Πάνω στο σενάριο που έβαλες:

1. Κατ' αρχήν όταν διαλέγουμε σύντροφο δεν διαλέγουμε μία που θα μας κάνει τη ζωή δύσκολη και θα μας βάζει συνεχώς σε σύγκρουση με την πίστη μας.

2. Όταν συνάπτουμε σχέση με σκοπό το Γάμο με μια κοπέλα της προσφέρουμε με αγάπη τον εαυτό μας. Αυτή η αγάπη μας καθοδηγεί για το πως θα συμπεριφερόμαστε απέναντί της. Είναι μάλλον καλύτερο μερικές φορές ν' αμαρτήσουμε (κατά τη στενή έννοια) παρά να σκανδαλίσουμε τη σύντροφό μας.

Λεβέντη , απλά θα κάνεις αυτό που σου λέει ο πνευματικός σου .

Οι ερωτήσεις σου Σπύρο, είναι πολύ λογικές. Όμως δεν τίθεται θέμα ερωτήσεων αλλά θέμα προθέσεων. Ερωτήσεις τύπου "γιατί εγώ;" δείχνουν ενόχληση και αποδοκιμασία. Κάτι που δεν μας αρέσει. Και εδώ αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση παρόλο που είμαστε ακόμα πριν τον γάμο. Κατά την γνώμη μου δεν είναι αγάπη αυτό. Αφού δεν μας αρέσει το ΕΝΑ πράγμα που μας ζητάει ο άλλος πως λέμε ότι τον αγαπάμε;

Και εδώ μάλιστα τίθεται μια άλλη ερώτηση: αν δεν σου αρέσει να κάνεις μια υποχώρηση πριν από τον γάμο για τον άνθρωπο που υποτίθεται ότι τον αγαπάς ΓΙΑΤΙ θα κάνεις υποχωρήσεις μετά που θα έχει "ξεφουσκώσει" ο έρωτας; Αυτή η πρώτη ξεροκεφαλιά δεν ονομάζεται εγωισμός;

Ξέρεις.... εγωισμός δεν είναι να θες να είσαι ελευθερος από υποχρεώσεις "επειδή έτσι γουστάρεις". Εγωισμός είναι να θες να ζουν οι άλλοι όπως θες εσύ. Αν δεν μπορεί να σε σεβαστεί για ένα τόσο σημαντικό θέμα όσο -στην καλύτερη περίπτωση- το πιστεύω του άλλου, την θρησκεία του, που είναι κομμάτι της προσωπικότητας του, και -στην χειρότερη περίπτωση- ένα πράγμα σαν τον έρωτα ο οποίος υποτίθεται θα επιφέρει οικογένεια και παιδιά (και που υποτίθεται ότι τον εκτιμάει κιόλας) τότε που θα καταλήξετε; (Γι' αυτό και αυτά είναι θέματα που πρέπει να συζητιούνται από την αρχή. Καλά έκανες που έβαλες την ερώτηση)

Επειδή υποθέτω δεν σε κάλυψα, θα προσθέσω και τα εξής με βάση αυτό που θαρρώ πως είναι το όλο νόημα που σε καίει:

και ανταπαντώ Γιατί να σε σεβαστεί η γυναίκα σου σε αυτό το θέμα ; και να μην την σεβαστείς εσυ ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ , ΥΠΑΚΟΗΣ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ και να κανεις ερωτα πριν το γαμο.

Η απάντηση είναι πολύ απλή: Δες το γενικότερο, καλύτερο, σπουδαιότερο καλό έχοντας σαν βάση τα λόγια του Θεού. Αν ο Θεός είπε αγάπη και εσύ της δώσεις έρωτα, τότε πρέπει να ξεχωρίσουμε την λέξη "έρωτας". Εννοούσε την σωματική διαδικασία ή την ψυχική συνενόηση; Γιατί αν είναι το πρώτο, που υποτίθεται ότι το κάνεις με οποια θες, τότε μιλάμε για πάθος δηλ αμαρτία (εκτός γάμου ή όχι δεν έχει σημασία αυτήν την στιγμή). Ενώ αν μιλάμε για το δεύτερο τότε μιλάμε για την σωτηρία της ψυχής. Σκέψου λίγο και σύγκρινε. Όταν ο Θεός λέει αγάπη τι εννοεί; Δεν εννοεί την σωτηρία της ψυχής και των δυο; Πώς θα σωθεί η δική της ψυχή; Με την πορνεία;

Αλλά ας τα εξηγήσουμε καλύτερα... Ας δούμε αναλυτικά την δική της πλευρά:
1) Αν σε αγαπάει α) ΔΕΝ θα διστάσει να αφήσει στο δικό της "θέλω" (όποιο και αν είναι αυτό) για να σου το αποδείξει.

2) Όσο ποιο δύσκολο είναι το πράγμα που θα αφήσει τόσο ποιο πολύ σε αγαπάει. Αυτό είναι μια πολύ γερή βάση στον γάμο σας. Ειδικά εσένα θα σε "λιώσει". Δεν θα τολμάς να την απατήσεις ξέροντας τι διαμάντι έχεις δίπλα σου. Και αυτή με την σειρά της θα τρέφει σεβασμό στο πρόσωπο σου που την αγαπάς τόσο.

3) Αν σε αγαπάει όχι μόνο θα κάνει το 1) παραπάνω, αλλά θα εκτιμήσει και τα δικά σου προσόντα. Δεν θα είσαι ένα άτομο προς αυτήν. Θα είσαι πρόσωπο. Και μάλιστα το δικο της πρόσωπο.

Και έπεται και συνέχεια. Όλα τα αποπάνω συνεπάγουν και τα αντίστοιχα δικά σου αισθήματα απέναντι της. Σαφέστατα δεν περιμένεις από κάποιον να σου δώσει τα πάντα χωρίς να δώσεις και εσύ τουλάχιστον άλλα τόσα.

Ας δούμε και την δική σου πλευρά:
1) Στο δικό της 1) βάζουμε ακριβώς το ίδιο και σε σένα
2) Στο 2) απάντησα ήδη... "λιώσιμο"
3) Στο 3) ότι βάλαμε δυο γραμμούλες ποιο πριν: βάζουμε ακριβώς το ίδιο και σε σένα

Άρα είστε ισοπαλία. Σωστά; Και αφού η ζωή προχωράει και δεν περιμένει ισοπαλίες και κάποιος πρέπει να την προχωρήσει ας την προχωρήσει έχοντας και την κατάληλη βάση. Κατάλαβες τώρα γιατί κατέληξα σε αυτό: Δες το γενικότερο, καλύτερο, σπουδαιότερο καλό έχοντας σαν βάση τα λόγια του Θεού όταν ρώτησες αυτό:

και ανταπαντώ Γιατί να σε σεβαστεί η γυναίκα σου σε αυτό το θέμα ; και να μην την σεβαστείς εσυ ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ , ΥΠΑΚΟΗΣ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ και να κανεις ερωτα πριν το γαμο.

Στόχος δεν είναι ποιος θα υποχωρήσει πρώτος Σπύρο. Αυτό ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ. Στόχος είναι να υποχωρήσει αυτός που έχει το άδικο. Και άδικο είναι το κακό. Και κακό είναι η απώλεια της ψυχής του ανθρώπου. Και αντίστοιχα με την περίσταση -π.χ γάμο- πάει και η αντίστοιχη αμαρτία, π.χ πορνεία.

Αν το καλοσκεφτείς, η δική της προσπάθεια να υποχωρήσει τον εγωισμό της, -η οποία κοπέλα σημειωταίον βρίσκεται εκτός χριστιανικής πίστης- είναι τεράστια για τα πιστεύω της αν όντως υποχωρήσει στο αίτημα σου. Λογικό δεν είναι λοιπόν και εσύ να της το ανταποδώσεις σώζοντας της την ψυχή; Αυτό είναι το βασικό του χριστιανικού γάμου.

Αυτά από μένα Σπύρο.... Δεν ξέρω αν σε βοήθησα... για τυχών απορίες ξέρεις... ΡΩΤΑ!

Καταρχήν σε ευχαριστώ για το κουράγιο να απαντήσεις με αυτό το μακροσκελές κείμενο στο θέμα που άνοιξα.... λοιπον θα ρωτήσω τα εξής :)

Evi_J έγραψε: Ενώ αν μιλάμε για το δεύτερο τότε μιλάμε για την σωτηρία της ψυχής. Σκέψου λίγο και σύγκρινε. Όταν ο Θεός λέει αγάπη τι εννοεί; Δεν εννοεί την σωτηρία της ψυχής και των δυο; Πώς θα σωθεί η δική της ψυχή; Με την πορνεία;

Εχεις δίκιο αλλά όταν ο άλλος είναι άθεος η αλλόθρησκος και έχει άλλα πιστευω περι σωτηρίας ή και απλά δεν τα πιστευει τότε πως θα μιλήσεις για την σωτηρία ψυχής;

Evi_J έγραψε:Αλλά ας τα εξηγήσουμε καλύτερα... Ας δούμε αναλυτικά την δική της πλευρά:
1) Αν σε αγαπάει α) ΔΕΝ θα διστάσει να αφήσει στο δικό της "θέλω" (όποιο και αν είναι αυτό) για να σου το αποδείξει.

Αυτό δεν ειναι εγωιστικό ; Γιατί να μην κάνει και ο χριστιανός το ίδιο και να μην αφήσει το δικό του θέλω για να αποδείξει την αγάπη του ; Είδες το ίδιο μπορεί να σκεφτεί και αυτή μιας και δεν μπορεί να σημεριστεί να περι θρησκείας.

Evi_J έγραψε:2) Όσο ποιο δύσκολο είναι το πράγμα που θα αφήσει τόσο ποιο πολύ σε αγαπάει. Αυτό είναι μια πολύ γερή βάση στον γάμο σας. Ειδικά εσένα θα σε "λιώσει". Δεν θα τολμάς να την απατήσεις ξέροντας τι διαμάντι έχεις δίπλα σου. Και αυτή με την σειρά της θα τρέφει σεβασμό στο πρόσωπο σου που την αγαπάς τόσο.

Είναι το ίδιο που λεω ποιο πάνω. Θα με σεβαστεί όταν τις πω θα κάνουμε έρωτα μετα το γάμο το ποιο πιθανό μια άθεη, άθρησκη να σε πει ΘΕΟΥΣΟ η φανατικό διότι πραγματικά κάτι τέτοιο ειναι αρκετα τραβηγμένο σαν αντίληψη. Είδες εδώ δεν μπορούν πολλοι Χριστιανοί όχι μόνο να το χωνέψουν αλλά και να το πράξουν πόσο μάλλον μια αθεη η αλλόθρησκη.

Evi_J έγραψε: Στόχος είναι να υποχωρήσει αυτός που έχει το άδικο. Και άδικο είναι το κακό. Και κακό είναι η απώλεια της ψυχής του ανθρώπου. Και αντίστοιχα με την περίσταση -π.χ γάμο- πάει και η αντίστοιχη αμαρτία, π.χ πορνεία.

Είδες έχουμε την απαίτηση ο αλλος να κάνει τα δικά μας ....ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΑΔΙΚΟ..;
Εμεις είμαστε Χριστιανοι και λέμε έχουμε δίκιο έχουμε την αλήθεια, το ίδιο λένε και οι βουδιστές το ίδιο και οι μουσουλμάνοι το ίδιο και οι άθεη αλλα δεν μπορεί να παει να της πει ο άντρας ότι έχει δικιο το ίδιο θα πει και αυτή για αυτό το θέμα.......



Συγνώμη αν σε ταλαιπώρησα παλι με ερωτήματα αλλά θεωρώ οτι θα βοηθήσουν την συνέχεια της κουβέντας.

filotas έγραψε:
1. Κατ' αρχήν όταν διαλέγουμε σύντροφο δεν διαλέγουμε μία που θα μας κάνει τη ζωή δύσκολη και θα μας βάζει συνεχώς σε σύγκρουση με την πίστη μας.

2. Όταν συνάπτουμε σχέση με σκοπό το Γάμο με μια κοπέλα της προσφέρουμε με αγάπη τον εαυτό μας. Αυτή η αγάπη μας καθοδηγεί για το πως θα συμπεριφερόμαστε απέναντί της. Είναι μάλλον καλύτερο μερικές φορές ν' αμαρτήσουμε (κατά τη στενή έννοια) παρά να σκανδαλίσουμε τη σύντροφό μας.

Οσο αφορά το πρώτο αγαπητέ Νίκο διαφωνώ , τι σημαίνει ΔΙΑΛΕΓΟΥΜΕ ; δηλαδή θα διαλέξουμε σύντροφο βάση πίστης ; και η πίστη τι ειναι κόμμα;
Δηλαδή αν ένας άντρας δει μια γυναίκα και η καρδιά του χτυπήσει δυνατά θα την ρωτήσει αν και τι πιστεύει για να προχωρήσει; . . . Ειναι ερωτήματα που με βασανίζουν θα ήθελα αν μπορείς να μου απαντήσεις

Συμφωνώ με το 2 :)

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ :)

το να εισαι αθεος ή να πιστευεις σε μια αλλη θρησκεια δεν σου επιβαλλει αυτοματα να κανεις προγαμιαιο ερωτα δηλαδη η κοπελα δεν ειναι υποχρεωμενη βασει των πιστευω της να κανει ερωτα ουτε πιστευει οτι αν κανει ή δεν κανει θα εχει συνεπειες στην ψυχη της. αρα γιατι να υποχωρησει εκεινος που για αυτον η υποχωρηση θα εχει συνεπειες και οχι εκεινος για τον οποιο ουτως ή άλλως δεν υπαρχει καποιος κανονας στον οποιο θα πρεπει να υπακουσει.

ο ερωτας ειναι τυφλος ομως ενας γαμος δεν ειναι ενωση μονο σωματω αλλα και ψυχων. μπορουν να υπαρχουν αντιθετες γνωμες σε ενα ζευγαρι αλλα μεχρι ενος σημειου!! δε μπορει σε ενα καραβι με δυο καπετανιους ο ενας να λεει θα παμε δυτικα και ο αλλος ανατολικα. αν μιλουσαμε για μια απλη διαφωνια οκ, το να ειναι ο ενας ολυμπιακος και ο αλλος παο ή ο ένας δεξιος και ο αλλος αριστερος τρωγεται. η διαφορα ομως στα θρησκευτικα πιστευω ειναι μια διαφορα που δε μπορει να αποσιωπηθει και να εξομαλυνθει, θα βγαινει συνεχως μπροστα και θα δημιουργει προβληματα. φυσικα και ο χριστιανος εχει αγαπη και υποχωρει αλλα οχι με το να περιφρονει το θελημα του Κυριου και να τον υποβιβαζει μπροστα σε ενα ερωτα.
επειτα ο γαμος θα φερει και παιδια. ο ενας θα θελει να βαφτισει ο αλλος οχι. ή όταν θα γίνει ο γάμος ο ένας θα μετέχει όντως στο μυστήριο ο άλλος θα ασφυκτιεί ή θα αδιαφορεί είναι αυτό λογικό; κτλ κτλ. μιλαμε οτι θα πρεπει να εισαι διαθετειμενος να περασεις ολη σου τη ζωη σκεπτομενος διπλωματικα μη πεις κατι και προσβαλεις τα πιστευω του αλλου αλλα να διαφυλαξεις και τα δικα σου! ειναι κατι σαν αυτο που ειπε ο Χριστος οτι δε μπορεις να υπηρετεις και τον Κυριο και το Μαμμωνα.
πιστευω οτι ο γαμος ειναι τοσο σημαντικη αποφαση που δε θα πρεπει να παιρνεται βιαστικα και να στηριζεται μονο στον ερωτα. θα πρεπει να τα εχει ολα δυστυχως και ερωτα και ψυχικη συμφωνια και ταυτιση των πιστευω αλλιως ειναι σα να πηγαινεις μονος σου να δημιουργησεις προβληματα στη ζωή σου.

Μιας και θαρρώ πως τις ξέρω αυτές τις απαντήσεις λέω να απαντήσω και εγώ εκτός από τον Filota. Και μιας και είναι μικρές θα τις απαντήσω πρώτα και μετά θα πάω και στο δικό μου ποστ. Οκ?

Θα συμφωνήσω με τον Νίκο στο "διαλέγουμε". Ακόμα και αν δεν υπήρχε η πίστη στην μέση, σε γενικές γραμμές επιθυμούμε αυτό που ταιριάζει σε μας. Αν υπάρχουν ας πούμε 10 κοπέλες, τίμιες, καλές και ευγενικές αλλά όλες είναι διαφορετικές απο μας εκτός από μία, δεν θα διαλέξουμε αυτήν;

Αν τώρα προσθέσουμε και την θρησκεία φαντάσου πόσο σημαντικό είναι να συνυπάρχουν αρμονικά αυτά τα 2 άτομα... Γι' αυτό δεν πρέπει να αφήνεις απέξω την επιλογή....

Και σαφέστατα ΔΕΝ εννοούμε το "διαλέγουμε" όπως διαλέγουμε το κρέας στο παζάρι, αλλά το άλλο... το καλό... το τίμιο, της ανταπόδωσης, & της αγάπης. Και μιας και αγάπη σημαίνει και πίστη (καθώς και το ανάποδο) δεν τίθεται θέμα "κόμματος" αλλά αναγκαιότητας... Άρα διαλέγουμε σύμφωνα με την πίστη μας που είναι η αγάπη, η οποία υπερνικά ολα τα εμπόδια.

Ψυχούλα μου σου βάζω άριστα. Έρχεσαι στα λόγια μου...