Είναι λογικό να υπάρχει ζήλεια?Όχι...Τότε γιατί υπάρχει?

[eleimon]

Ζηλεύετε?
Σε σχέσεις ερωτικές?
Με φίλους?
Πότε πιστεύετε ότι είναι λογικό να υπάρξει ζήλια?__________________

Πανω στις σχεσεις των ανθρωπων θεωρω αν ζηλευει καποιος φυσιολογικα οτι εναι αποδειξη αγαπης.Αλλα υπαρχει και η αρρωστημενη ζηλεια που κατανταει ανηποφορη και κουραστικη και ετσι καταστρεφετε και η σχεση.Υπαρχουν ανθρωποι που ψαχνουν το κινητο κτλ. η πλαθουν με την φαντασια τους πραγματα που δεν ισχυουν και ετσι κανουν του συντροφου τη ζωη μαρτυριο.Και τι κανουμε αν ζηλευουν και οι δυο το ιδιο πολυ;
Και αλλοι λενε οτι η πολυ ζηλεια ειναι αρρωστια.Η υπαρχουν και αντρες που ζηλευουν τοσο πολυ που νομιζουν οτι η γυναικα ειναι κτημα τους και τους ανηκει που φτανουν μεχρι το σημειο που τις σκοτωνουν

Ποιά η γνώμη σας και για την ζήλεια που υπάρχει στη φιλία ή στον χώρο εργασίας;
Ή μήπως του έρωτα είναι αυτή που μας καίει μόνο;

Όσον αφορά τη ζήλεια ανάμεσα στους ανθρώπους γενικότερα πιστευω οτι παίρνει δύο μορφές:
α) Την θετική: καλός ανταγωνισμός. Θαυμάζω κάποιον και προσπαθώ να γίνω καλύτερος άνθρωπος ώστε να πετυχαίνω κι εγώ όμορφα πράγματα στη ζωή μου έχοντας δημιουργήσει μέσα μου την εικόνα αυτού που θαυμάζω ως "καλό πρότυπο προς μίμησην", ακόμη και κάνοντάς τον φίλο, συμβουλάτορα και μέντορά μου.
β) Την αρνητική: κακός ανταγωνισμός. Εχθρεύομαι κάποιον που ουσιαστικά θαυμάζω και γίνομαι χειρότερος άνθρωπος στην καλύτερη περίπτωση απλά νιώθοντας άσχημα συναισθήματα απέναντί του γιατί υστερώ μπροστά του ( ή νομίζω πως υστερώ ), στην χειρότερη περίπτωση σπέρνω κακά λόγια γι' αυτόν στους γύρω μου για να αμαυρώσω την όμορφη εικόνα του στους άλλους ( και να νιώσουν κι οι άλλοι έτσι όπως εγώ γι' αυτόν ) και στην χειρίστη περίπτωση δε μένω μόνο στα λόγια αλλά προσπαθώ να τον υποσκελίσω κάνοντάς του κακό και με ραδιούργες πράξεις ώστε να τον ρίξω από "κει ψηλά που θρονιάζεται" στα χαμηλά, για να αισθανθώ ψηλότερα εγώ!


Εσεις πως το βλεπετε? υπαρχει λογικη πανω στη ζηλεια?

[aposal]

Είναι λογικό να υπάρχει εγωισμός;

[eleimon]

Εχουμε να χωρισουμε κατι με τον συνανθρωπο μας?....
Θεωρουμαστε καλοι Χριστιανοι οταν μειωνουμε τον αλλον ειτε αυτος ειναι ο ανθρωπος μας ειτε ειναι φιλος μας?

Θεωρειται αρρωστια η ζηλεια?

[koga]

Αχ αυτη η ζηλια και οι επιπτωσεις της οδηγουν πολλους στην μοναχικη ζωη



Y.Γ Ταχει με μια ψιλη ενα κεφαλι ψηλοτερη του Μια ψιλη μια ομορφη

[eleimon]

Υπερηφάνεια,
το Γενικό Επιτελείο των παθών


- Γέροντα, έχω ζήλεια,μνησικακία,κατακρίνω, θυμώνω…
- Η ζήλεια, η κατάκριση, ο θυμός , η μνησικακία κ.λπ. ,όλα από την υπερηφάνεια ξεκινούν. Η υπερηφάνεια είναι το Γενικό Επιτελείο όλων των παθών. Αν λοιπόν χτυπήσης την υπερηφάνεια, χτυπάς όλα τα πάθη και έρχεται μέσα σου η ταπείνωση και η αγάπη. Γι’ αυτό , νομίζω ,αρκετό είναι να σχοληθής ή μάλλον να ανοίξης μέτωπο μάχης με την υπερηφάνεια∙ να στρέψης όλα τα πυρά προς το κάστρο της υπερηφανείας, το οποίο μας χωρίζει από τον Θεό. Βλέπεις, όταν ο εχθρός πολεμάη ένα κράτος, τις περισσότερες δυνάμεις θα τις στείλη να χτυπήσουν την πρωτεύουσα . Μία βόμβα αν ρίξη και την καταστρέψη ,πάει μετά, κατέστρεψε όλο το κράτος.
- Γέροντα, με ποιόν συγγενεύει ο υπερήφανος;
- Με τον έξω από ‘δω, με τον διάβολο… Αν και ευκολώτερα κάμπτεται ο διάβολος παρά ο υπερήφανος. Γιατί τον δαίμονα τον κάμπτεις, αν ταπεινωθής, ενώ τον υπερήφανο, ακόμη και να ταπεινωθής και να του ζητήσης συγνώμη, δεν τον κάμπτεις∙ θα σου πη :«υποκρίνεσαι!».
Όποιος έχει περισσότερη ταπείνωση, έχει περισσότερο πνευματικό περιεχόμενο. Ο υπερήφανος δεν έχει εσωτερικό περιεχόμενο. Είναι σαν το αψώμωτο στάχυ που στέκεται όρθιο, ενώ το ψωμωμένο στάχυ γέρνει το κεφαλάκι του. Και εκτός που είναι σκοτισμένος, είναι και εσωτερικά ανήσυχος και εξωτερικά ταραγμένος και θορυβώδης. Γιατί, όταν υπάρχη υπερηφάνεια, ό, τι κάνει ο άνθρωπος, είναι μια φούσκα που την φουσκώνει ο διάβολος και μετά τη τρυπάει με μιa kαρφίτσα, κάνει κρότο και σπάει.
Είναι άτιμη η υπερηφάνεια, είναι φοβερό πράγμα, αφού τους Αγγέλους τους έκανε δαίμονες! Αυτή μας έφερε από τον Παράδεισο στην γη και τώρα από την γη προσπαθεί να μας στείλη στην κόλαση.

Από το βιβλίο: «ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΑΡΕΤΕΣ»
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Ε΄
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

[vasilikirimp]

Ελπίδα μου γλυκειά , σήμερα με έβαλες σε μεγάλο προβληματισμό με το πόστ που ανάρτησες.
Επιπόλαια σκέφτηκα να κάτσω και να απαντήσω περί ζήλειας , αμαρτίας κλπ
Να όμως που δεν είναι τόσο απλό διότι
ζήλεια- είναι επίκτητο συναίσθημα ή υπάρχει απο τη γέννησή μας;
Μη βιαστούμε να δώσουμε απάντηση ,διότι να σκεφτούμε τα μωρά ; τα παιδιά ; δεν έχουν ως ένα σημείο αυτό το συναίσθημα μέσα τους;
π.χ. λίγες φορές έχουμε συναντήσει τη κορούλα μας να τρέχει στην αγκαλιά του μπαμπά την ώρα που αυτός αγκάλιασε εμάς; Είναι ζήλεια ή είναι κάποιο άλλο ένστικτο ίσως αποκλειστικότητας;
Μπορούμε να κατατάξουμε τη ζήλεια σε καλή και κακή;
Δηλ. κάποια τεχνολογικά επιτεύγματα δεν έχουν γίνει με μια μίξη συναισθήματος περιέργειας - εγωισμού - ζήλειας - Αποκλείουμε λοιπόν την επίτευξη στόχων απο τη ζωή μας;
Η ζήλεια δεν είναι ένα συναίσθημα που συμβαδίζει μέσα μας;
Έχει σχέση με το καλό και το κακό μας εαυτό;

[eleimon]

Aρα γεννιομαστε με το συναισθημα της ζηλειας? τοχω σκεφτει κι αυτο....

στα μικρα παιδια παλι δε μπορω να το πω ζηλεια αλλα οπως ειπες κι εσυ το αισθημα της αποκλειστικοτητας.

Τωρα οσον αφορα τον κακο και τον καλο μας εαυτο αυτο ειναι δεδομενο....δε μπορω να σκεφτω οτι πηγαζει μεσα απο τη καλη μας τη καρδια,καπου στο βαθος υπαρχουν αγκαθακια...που αν δεν τα καταπολεμησουμε θα μας πνιξουν...

[vasilikirimp]

Aρα γεννιομαστε με το συναισθημα της ζηλειας? τοχω σκεφτει κι αυτο....

στα μικρα παιδια παλι δε μπορω να το πω ζηλεια αλλα οπως ειπες κι εσυ το αισθημα της αποκλειστικοτητας.

Τωρα οσον αφορα τον κακο και τον καλο μας εαυτο αυτο ειναι δεδομενο....δε μπορω να σκεφτω οτι πηγαζει μεσα απο τη καλη μας τη καρδια,καπου στο βαθος υπαρχουν αγκαθακια...που αν δεν τα καταπολεμησουμε θα μας πνιξουν...

Τελικά είδες πόσο δύσκολο είναι ;
Η ζήλεια είναι μόνο κακιά ; Γιατί να μη πω ότι βλέπω εσένα πόσο αφιερωμένη είσαι στην οικογένεια σου , σωστό χριστιανικό τρόπο ζωής και να νοιώσω ότι ζήλεψα;
Και να πω στον εαυτό μου - κοίτα την Ελπίδα πωπω , αυτό θα πει σωστή οικογένεια - και να θελήσω να σας μοιάσω; Να παραδειγματιστώ ; Αυτό δεν είναι ζήλεια;

Βρε μεσημεριάτικα σκέψη.................

[eleimon]

Ειναι αυτο που λεμε θετικη ζηλεια....το να θαυμαζουμε καποιον και να προσπαθησουμε να του μοιασουμε....εγω αυτο που δε μπορω να χωνεψω γιατι το χω βιωσει πολλες φορες κι απ το χωρο της δουλειας μου πιο πολυ....η ζηλεια που κυριαρχει αναμεσα στις γυναικες....γιατι ειμαστε ετσι βρε παιδι μου?

Μη δουν να προκοβει καποια να της βγαλουν το ματι...μη δουν να της κανουν καποιο κοπλιμεντο...να πεσουν να τη φανε....να βγαλουν χολη....και το κερασακι στη τουρτα? τις βλεπεις τις Κυριακες και κανουν μακριες μετανοιες....ειναι να μη βγαινεις απ τα ρουχα σου?

[filotas]

Η ζήλεια με την έννοια που τη βάζει η Ελπίδα είναι μεταπτωτική διαστροφή της αγάπης. Μετά την πτώση στην αγάπη εισχώρησε ο εγωισμός με αποτέλεσμα να προστεθεί στις ανθρώπινες σχέσεις και η αίσθηση ιδιοκτησίας και η απαίτηση ανταπόδοσης.

Όποιος αγαπά με χριστιανική αγάπη δεν δεσμεύει αυτόν που αγαπά ούτε ζητά ανταπόδοση για την αγάπη του, δηλαδή προσφέρει στους άλλους τον εαυτό του και την αγάπη του χωρίς όρους. Επομένως όταν κάποιος αγάπά μ΄αυτό τον τρόπο δεν μπορεί να ζηλεύει.

Η ζήλεια επομένως είναι αντίθετη με την κατά Χριστόν αγάπη, άρα είναι αμαρτία. Όταν μάλιστα η ζήλεια εγκατασταθεί στην καρδιά του ανθρώπου μπορεί να γίνει πάθος φοβερό. Δεν υπάρχει "καλή" ή επιτρεπτή ζήλεια, αυτό πρέπει να είναι ξεκάθαρο, ούτε μπορεί να βγει τίποτε καλό απ' αυτό το συναίσθημα.

Τη λέξη ζήλεια χρησιμοποιούμε μερικές φορές για να περιγράψουμε και το φθόνο. Η Ελπίδα στη δημοσίευσή της νομίζω ότι αναφέρεται και σ΄αυτή την περίπτωση. Βεβαίως ο φθόνος είναι εντελώς αντίθετος με την αγάπη και μας εμποδίζει να δημιουργήσουμε υγιείς σχέσεις με τους πλησίον μας, άρα είναι μεγάλη αμαρτία και εμπόδιο στη σχέση μας και με τους ανθρώπους και με το Θεό.

Η άμιλλα, ο υγιής συναγωνισμός δηλαδή για την επίτευξη του καλού, δεν είναι φθόνος, επομένως δεν εντάσσεται σ' αυτή την περίπτωση που συζητάμε και δεν μπορεί να περιγραφτεί με τη λέξη "ζήλεια".