"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Θα ήθελα να καταθέσω μια απορία στην αγάπη σας.
Το ερώτημα που θέλω να θέσω είναι πολύ συγκεκριμένο.
Όταν δύο πνευματικοί, δίνουν δύο διαφορετικές κατευθύνσεις στα δύο πνευματικά τους παιδιά,
για το πως θα συμπεριφέρονται μέσα στη σχέση τους,
πως πιστεύετε ότι πρέπει να κινηθεί το ζευγάρι σε αυτήν την περίπτωση?
Για να γίνω λίγο πιο συγκεκριμένη, αν υποθέσουμε ότι μια συγκεκριμένη ενέργεια, ο ένας πνευματικός τη βλέπει σωστή και ο άλλος λάθος τί γίνεται τότε?
Οι απόψεις σας θα βοηθούσαν πολύ! Ευχαριστώ!

Να συμπληρώσω μόνο ότι δεν μιλάμε για παντρεμένο ζευγάρι αλλά για δυο νέους που έχουν σχέση.

Κοίταξε Ξένια, το θέμα του πνευματικού είναι ευαίσθητο. Σύμφωνα με τους Πατέρες επιλέγουμε τον κατάληλο πνευματικό, όπως επιλέγουμε πχ. τον κατάληλο γιατρό. Αυτόν που διερευνά την πνευματική μας κατάσταση και δίνει τις ανάλογες κατευθύνσεις με αγάπη.

Πιστεύω πως ένα ζευγάρι έστω και ανύπαντρο καλό είναι να έχει κοινό πνευματικό, για να παίρνει κοινές κατευθύνσεις. Θα είναι κάπως δύσκολο εαν υπάρχει λ.χ. απόσταση ή κάποιος άλλος λόγος, αλλά πιστεύω πως είναι ο πιό ιδανικός τρόπος να έχει το ζευγάρι μία πνευματική κατεύθυνση αφενός και να γνωρίζει ο πνευματικός και τους δύο ανθρώπους αφ ετέρου.

xenia έγραψε:Θα ήθελα να καταθέσω μια απορία στην αγάπη σας.
Το ερώτημα που θέλω να θέσω είναι πολύ συγκεκριμένο.
Όταν δύο πνευματικοί, δίνουν δύο διαφορετικές κατευθύνσεις στα δύο πνευματικά τους παιδιά,
για το πως θα συμπεριφέρονται μέσα στη σχέση τους,
πως πιστεύετε ότι πρέπει να κινηθεί το ζευγάρι σε αυτήν την περίπτωση?
Για να γίνω λίγο πιο συγκεκριμένη, αν υποθέσουμε ότι μια συγκεκριμένη ενέργεια, ο ένας πνευματικός τη βλέπει σωστή και ο άλλος λάθος τί γίνεται τότε?
Οι απόψεις σας θα βοηθούσαν πολύ! Ευχαριστώ!

Ας πάνε σε τρίτον

Λοιπόν, ένας από τους δυο πνευματικούς θα είναι σωστός. Αυτό με κάποια επιφύλαξη. Μπορεί όμως το ζευγάρι, αν συμφωνήσει, να πάρει και την γνώμη ενός τρίτου (πλάκα-πλάκα να που χρειάζεται), αρκεί να έχει γνώση για την πνευματικότητά του.
Πάντως, είναι λίγο μπέρδεμα τέτοιες καταστάσεις.
Ότι και να λέμε, όμως, το καλύτερο είναι τα ζευγάρια να έχουν έναν πνευματικό, που να είναι σε θέση να γνωρίζει τα πάθη και τις αδυναμίες του καθενός.

xenia έγραψε:Να συμπληρώσω μόνο ότι δεν μιλάμε για παντρεμένο ζευγάρι αλλά για δυο νέους που έχουν σχέση.

Λίγο καθυστερημένα το είδα αυτό. Όπως και να έχει το σωστότερο είναι αυτό που λέει και ο Nikolaos-9. Ένας ιατρός.

Καταρχήν, ποιος απο τους δυο θα αλλαζε τον πνευματικο του που τον αναπαυει και τον γνωριζει καλα?
Και δευτερον, έχουμε σαν δεδομένο ότι και οι δυο πνευματικοί είναι σωστοί.
Πχ σίγουρα είναι και οι δυο κατά των προγαμιαίων σχέσεων.
Απλώς ο ένας πχ επιτρέπει να να πάνε μια εκδρομή το ζευγάρι μαζί και ο άλλος όχι.
Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι αν πάνε μαζί κάπου θα αμαρτήσουν πχ.

Ξένια , καταρχήν σε ευχαριστούμε που έθεσες έναν τέτοιο προβληματισμό προς συζήτηση .

Είναι πολύπλοκο - εγώ δε μπορώ να απαντήσω - διότι αν μου προέκυπτε κάτι τέτοιο θα είχα τον ίδιο έντονο προβληματισμό .

Είναι αυτό που έχω διαβάσει συχνά εδώ μέσα στο φόρουμ , ότι κάθε πνευματικός βλέπει τον κάθε έναν μοναδικά - δεν υπάρχει δηλαδή ένας κοινός μπούσουλας και πιστεύω ότι πέρα απο τη Θεολογική στάση μπαίνει στη μέση , στην αντιμετώπιση δηλ. και η προσωπικότητα του κάθε πνευματικού.......

Είναι πράγματι δύσκολη η απόφαση ο ένας από τους δύο να αφήσει τον πνευματικό του, είναι όμως προς όφελος και των δύο πλέον στο ζευγάρι. Οπότε μπορούν οι δύο άνθρωποι να καταλήξουν σε έναν κοινό πνευματικό, στον ένα από τους δύο.

Δηλαδή, το δυσκολεύουμε κι άλλο... Από εκεί που θα έπρεπε να αποφασίσουν για το ποια κατεύθυνση θα ακολουθήσουν, τώρα πρέπει να πάρουν απόφαση ποιος θα εγκαταλήψει τον πνευματικό του?
Και αν υποθέσουμε ότι προχωρούν σε αυτό, με ποιο κριτήριο θα αποφασίσουν?
Ποιος είναι ο σωστός?

xenia έγραψε:Καταρχήν, ποιος απο τους δυο θα αλλαζε τον πνευματικο του που τον αναπαυει και τον γνωριζει καλα?
Και δευτερον, έχουμε σαν δεδομένο ότι και οι δυο πνευματικοί είναι σωστοί.
Πχ σίγουρα είναι και οι δυο κατά των προγαμιαίων σχέσεων.
Απλώς ο ένας πχ επιτρέπει να να πάνε μια εκδρομή το ζευγάρι μαζί και ο άλλος όχι.
Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι αν πάνε μαζί κάπου θα αμαρτήσουν πχ.

Οποσδήποτε δεν αλλάζεις έτσι εύκολα, σαν το πουκάμισο, τον πνευματικό σου.

Εάν είναι να κάνουν κάτι μεταξύ τους, δεν θα περιμένουν να πάνε εκδρομή. Αυτονόητο.
Αλλά, επέτρεψέ μου, να πω ότι είναι ένα θέμα που αφορά το ζευγάρι και όχι άμεσα τους πνευματικούς τους.
Χρειάζεται λίγη διάκριση, όχι μόνο από την πλευρά των πνευματικών, αλλά των εξομολογουμένων γενικά.
Ο πνευματικός δεν είναι μπαμπούλας-ελεγκτής. Αυτό το δικαίωμα το δίνουμε εμείς και μπορεί να το χρησιμοποιήσει κάποια στιγμή.

Πως θα σου φαινόταν ένα ζευγάρι, με διαφορετικούς πνευματικούς, να ρωτούσε πόσα παιδιά να κάνει, και να άκουγε ο καθένας διαφορετικό αριθμό παιδιών;
Τι θέλω να πω: Καμία απολυτότητα δεν έχει η θέση του πνευματικού σε κάποια θέματα, παρά μόνο, μπορούμε να του δώσουμε το δικαίωμα να πεί την γνώμη του και μόνο.
Το κάθε ζευγάρι είναι υπεύθυνο για τις πράξεις του και θα δώσει το ίδιο λόγο. Ο πνευματικός είναι υπεύθυνος να οδηγήσει το ζευγάρι στη σωτηρία του, και όχι να μπαίνει στην κρεβατοκάμαρά του (όχι όσον αφορά το ερώτημά σου, αλλά μια γενική τοποθέτηση έκανα).

Χρειάζεται λίγη διάκριση για τη σχέση μας με τον πνευματικό.