Σελίδα 1 από 2

Δυο πρόσωπα....

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 03, 2009 7:53 am
από eleimon
Θα ηθελα να σας ρωτησω κατι με αφορμη μια συζητηση που ειχα προ ημερων,θα ηθελα και τη δικια σας αποψη πως μπορουμε να αντιμετωπισουμε τη διπροσωπεια στις σχεσεις μας ειτε αυτες ειναι φιλικες ειτε ερωτικες ειτε οικογενειακες .Οταν εχουμε μπροστα μας εναν ανθρωπο που ειναι ολοκαθαρο οτι σε κοροιδευει κι οτι απο μπροστα στο παιζει φιλος κι απο πισω σου σκαβει το λακκο,με λιγα λογια εχει 2 προσωπα....πως φερομαστε ως σωστοι χριστιανοι? Διακριτικα απομακρυνομαστε με το φοβο ομως οτι αυτη η διακριτικοτητα ισως φανει αδυναμια στον αλλον, η του το λεμε καταμουτρα και τον ξεμπροστιαζουμε?

Τη γνωμη μας εκφραζουμε και μονο το επισημαινω για να μην υπαρχουν παρεξηγησεις και για να με βοηθησετε κι εμενα στο ερωτημα μου.Ευχαριστω :8 :8 :8 :8 :8 :8 :8

Re: Δυο προσωπα....

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 03, 2009 8:16 am
από theodora
Ακόμα και να μου πούνε πως ένας φίλος πίσω από την πλάτη μου, λέει διαφορετικά (και μάλλον αρνητικά) από αυτά που δείχνει και λέει σε μένα, δύσκολα θα το πιστέψω ΕΑΝ ΔΕΝ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ.
Παρεξηγήσεις σε λόγια -ιδίως όταν λέμε πολλά- πάντα θα γίνονται, είτε από εσφαλμένη αντίληψη, είτε από κακή συνενόηση, είτε από διάφορα αισθήματα και πάθη που όλους μας βασανίζουν (ζήλεια, ματαιοδοξία, ανοησία της στιγμής κτλ)
Πραγματικά εάν μου το πούνε και δεύτερη ή και τρίτη φορά πως αυτός ο φίλος λέει αντίθετα σε άλλους από όσα λέει σε μένα, τότε θα το συζητήσω μαζί του και θα την βρούμε την άκρη.

Πάντως σε γενικές γραμμές δεν δίνω σημασία σε λόγια "τρίτων" για κάποιον "τρίτον" (ακόμα και όταν τα λέω εγώ η ίδια πάνω στην κουβέντα -πολύ κακώς φυσικά- ).

Re: Δυο προσωπα....

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 03, 2009 8:21 am
από AngelsGR
σιγουρα εξαρτατε απο την σχεση που εχω με τον αλλον. Αν ειναι ατομο που δεν με πολυ ενδιαφερει, θα το αφησω να περασει στο κενο, δεν θα ασχοληθω. Αν ομως ειναι ανθρωπος ο οποιος με ενδιαφερει, τοτε θα τον πιασω και θα μιλησω μαζι του. Και η αποφαση που θα παρω θα εξαρτατε και απο το παρελθον που εχω μαζι του, απο τα εργα που εχει κανει για μενα και οχι μονο απο τα λογια...

Re: Δυο πρόσωπα....

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 03, 2009 8:28 am
από eleimon
Σιγουρα μιλαμε για ατομο που μας ενδιαφερει και μας ποναει γιατι φερεται ετσι....γι αυτο και με προβληματιζει :105

Re: Δυο προσωπα....

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 03, 2009 8:30 am
από vasilikirimp
Προσωπικά :
Εάν είναι λόγια τρίτων που μου μεταφέρουν δε θα δώσω σημασία μέχρι να αντιληφθώ εγώ κάτι....
Εάν όμως γίνεται κάτι, το οποίο το αντιλαμβάνομαι ,τότε ευθέως θα μιλήσω μαζί του / της για το θέμα που με απασχολεί.............και θα ακούσω τί έχει να μου πει.

Απο κει και πέρα θα πράξω ανάλογα - εαν πάλι δω ότι συνεχίζει η κατάσταση τότε με διακριτικό τρόπο θα απομακρυνθώ , όχι για κανένα άλλο λόγο , αλλά να μη σκανδαλίζομαι η ίδια με κακούς λογισμούς

Re: Δυο πρόσωπα....

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 03, 2009 8:49 am
από srev
eleimon έγραψε:Θα ηθελα να σας ρωτησω κατι με αφορμη μια συζητηση που ειχα προ ημερων,θα ηθελα και τη δικια σας αποψη πως μπορουμε να αντιμετωπισουμε τη διπροσωπεια στις σχεσεις μας ειτε αυτες ειναι φιλικες ειτε ερωτικες ειτε οικογενειακες .Οταν εχουμε μπροστα μας εναν ανθρωπο που ειναι ολοκαθαρο οτι σε κοροιδευει κι οτι απο μπροστα στο παιζει φιλος κι απο πισω σου σκαβει το λακκο,με λιγα λογια εχει 2 προσωπα....πως φερομαστε ως σωστοι χριστιανοι? Διακριτικα απομακρυνομαστε με το φοβο ομως οτι αυτη η διακριτικοτητα ισως φανει αδυναμια στον αλλον, η του το λεμε καταμουτρα και τον ξεμπροστιαζουμε?

Τη γνωμη μας εκφραζουμε και μονο το επισημαινω για να μην υπαρχουν παρεξηγησεις και για να με βοηθησετε κι εμενα στο ερωτημα μου.Ευχαριστω :8 :8 :8 :8 :8 :8 :8

Γειά σου Ελπίδα,

Ίσως να εξαρτάται από τη σχέση σου με τον άνθρωπο αυτό. Τί να πει κάποιος γενικά; Ωστόσο δοκίμασε, αν νομίζεις ότι ταιριάζει στην περίσταση, να βρεις μια κατάλληλη στιγμή που είστε μόνοι και να πληροφορήσεις τον άνθρωπο αυτό με λίγα ή περισσότερα λόγια ότι α) είσαι πεπεισμένη ότι η συγκεκριμένη συμπεριφορά του είναι υπαρκτή β) η συγκεκριμένη συμπεριφορά του τον εκθέτει και τον γελοιοποιεί γ) εσύ γνωρίζεις (αν το γνωρίζεις) ότι παρότι τέτοια συμπεριφορά είναι κατακριτέα και ελεεινή ο άνθρωπος όμως δεν είναι κι ότι τον αγαπάς ειλικρινά και στεναχωριέσαι που συμπεριφέρεται έτσι δ) όταν θελήσει να αλλάξει είσαι πρόθυμη και θα χαρείς πολύ να τον βοηθήσεις ή απλά να βρίσκεσαι κοντά του/της κατά τη προσπάθεια αυτή ε) μέχρι να αποφασίσει να κάνει μια προσπάθεια θα περιμένεις εκ του μακρόθεν όχι από εγωισμό αλλά από σεβασμό στη σχέση σας (όποια κι αν είναι αυτή, πλην γάμου φυσικά ή συγγένειας πρώτου βαθμού). Στα λόγια ακούγεται μακροσκελέστατο και άχαρο αλλά πρόκειται για περιγραφή- στην πράξη είναι θέμα ενός κοιτάγματος και δυο λακωνικών λόγων.

Ευχές,

Σπύρος.

Re: Δυο πρόσωπα....

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 03, 2009 8:51 am
από eleimon
Μηπως δηλωνει ενα αισθημα εγωισμου το να πιασω τον αλλον και να του εμφανισω τα στοιχεια που εχω εις βαρους μου απ αυτον? ο γεροντας Παισιος θυμαμαι που ελεγε αστους να σε κατακρινουν εσυ να προσευχεσαι γι αυτους....

Re: Δυο πρόσωπα....

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 03, 2009 9:24 am
από srev
eleimon έγραψε:Μηπως δηλωνει ενα αισθημα εγωισμου το να πιασω τον αλλον και να του εμφανισω τα στοιχεια που εχω εις βαρους μου απ αυτον? ο γεροντας Παισιος θυμαμαι που ελεγε αστους να σε κατακρινουν εσυ να προσευχεσαι γι αυτους....
Όντως, υπάρχει αυτός ο κίνδυνος γι' αυτό θέλει μεγάλη προσοχή. Αυτό που αισθανόμαστε αυτό και θα μεταδωθεί, έμμεσα ή άμμεσα, ασχέτως των λόγων που θα χρησιμοποιήσουμε (έχω ακούσει ευγενικά λόγια, σε σημασιολογικό επίπεδο, γεμάτα εγωισμό και θανατηφόρο δηλητήριο). Αν αισθάνεσαι οργή, μίσος και κακία για τον άνθρωπο αυτό εξαιτίας της συμπεριφοράς του τότε καλό δικό του και δικό σου είναι να αποφύγεις τη συζήτηση μέχρι να διώξεις (με προσευχή υποθέτω) τη σατανική επήρρεια από πάνω σου. Όταν είσαι έτοιμη και ψυχικά γαλήνια και τον/την πλησιάσεις με αγάπη τότε μόνο καλό θα μεταδώσεις και θα αποφύγεις εν πολλοίς (πάλι χρειάζεται, βέβαια, προσοχή) τον κίνδυνο του εγωισμού. Είμαι της γνώμης ότι πρέπει κάποτε να μιλάμε στους άλλους που βρίσκονται σε δρόμο επιζήμιο διαφορετικά υπάρχει ο κίνδυνος να πέσουμε στο κρίμα της αδιαφορίας.

Όλα αυτά, βέβαια, εάν κάποιος είναι Χριστιανός έμπρακτα. Διαφορετικά υπάρχουν πολλοί κι εύκολοι τρόποι να εξευτελίσεις κάποιον και να χορτάσεις την πείνα σου για επιβολή και αυτοικανοποίηση.

Ευχές,

Σπύρος.

Re: Δυο πρόσωπα....

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 03, 2009 10:51 am
από aposal
Ο Γέροντας έλεγε πως στο κακό απαντάμε με το καλό.
Αν νομίζεις ότι το άτομο εμφανίζει ύπουλα χαρακτηριστικά, πλησίασέ το, με Χριστιανική αγάπη όμως και συζήτησε - αδελφικά - τι νομίζεις και πώς ερμηνεύεις τη συμπεριφορά του, λέγοντάς του βέβαια ότι τον εκτιμάς και θέλεις να ξεκαθαρίσεις τα πράγματα.
Χρειάζεται πνευματική ωριμότητα για να μην νευριάσουμε σε τέτοιες συζητήσεις, για να κρατηθούμε στο ύψος μας ως Χριστιανοί, ιδιαίτερα όταν έχουμε υποστεί βλαβη από την συνμπεριφορά του ατόμου αυτού. Ευκαιρία να δούμε πόσο καλοί Χριστιανοί είμαστε...

Re: Δυο πρόσωπα....

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 03, 2009 12:31 pm
από Harrys1934
¨Όλες οι απαντήσεις καταλαβαίνω ότι έχουν την ίδια σχεδόν κατάληξη. Και βέβαια σε πονά ποιο πολύ όσο ποιο αγαπητός είναι ο φίλος. Αν δεν είναι, δεν διστάζεις να του τα πεις στα ίσια, χωρίς δισταγμούς. Αφού όμως είναι αγαπητό σου πρόσωπο και γιαυτό σε πονάει. Επειδή σε πονάει ψάχνεις να βρείς τον ποιο κατάλληλο τρόπο να μην γίνουν χειρότερα. γιατί τον αγαπάς. Αν δεν τον αγαπάς πάμε πάλι στην Αγία Γραφή που τα λέει όλλα, και δεν κρατάει μυστικό, και λέει ο Απόστολος Παύλος στο ΄Β-Θεσσαλονικείς ΄Γ -14-
Εάν κάποιος δεν σας κάνει για παρέα, κρατήστε τον σε απόσταση, αλλά όχι σαν εχθρό σου.
Τι όμορφα που τα λέει πάντα η Γραφή;;