«Ω γλυκύ μου έαρ...»
Δημοσιεύτηκε: Τετ Απρ 08, 2009 7:50 am
Θυμάμαι...σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα, ούτε μια στιγμή που ήμουν στο περιβόλι της Παναγιάς πέρυσι την Μ.Εβδομάδα.Εκεί σταμάτησε ο χρόνος.Ο λεπτοδείκτης που αποτυπώνει και μετρά τα ίχνη μου στη γή σταμάτησε.Δεν με ενδιέφερε εαν θα συνέχιζε κιόλας.Η καρδιά μου γνώρισε αισθήματα πρωτόγνωρα.Εκεί βίωσε ανεπανάληπτες στιγμές.Στιγμές συγκινητικές, στιγμές λύτρωσης,στιγμές μετάνοιας, στιγμές κοντά στον ουράνιο Πατέρα μου.Εκεί φτερούγισε η καρδιά μου και γύρεψε να βρεί τον δημιουργό της με ανείπωτη χαρά.Εκείνο το βράδυ στην ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρα.Ξημέρωμα Μ.Σαββάτου.O επιτάφιος θρήνος κάνει την καρδιά μου να σπαρταρά από λύπη και κατάνοιξη.Τα γόνατα λυγίζουν.Τα μάτια κόκινα από τα δάκρυα που
δεν σταματούν.Προσπαθώ να τα κρύψω, δεν θέλω να με βλέπουν...μάταια όμως.Αισθάνομαι ότι δεν πατάω
στη γή...Θέλω να φύγω...να δραπετεύσω...να πάω κοντά του...Ω γλυκύ μου έαρ.
Καλή Ανάσταση σε όλους
δεν σταματούν.Προσπαθώ να τα κρύψω, δεν θέλω να με βλέπουν...μάταια όμως.Αισθάνομαι ότι δεν πατάω
στη γή...Θέλω να φύγω...να δραπετεύσω...να πάω κοντά του...Ω γλυκύ μου έαρ.
Καλή Ανάσταση σε όλους