Ο ουρανός είναι το πιο μεγάλο κέρδος...
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Απρ 23, 2009 11:59 pm
Δεν είναι μικρός ο αγώνας που κάνουν οι άνθρωποι για την κατάκτηση του υλικού κέρδους. Σαν άλλοι ριψοκίνδυνοι αργοναύτες, με πνεύμα ανήσυχο ξεκινούν για τη μακρινή Κολχίδα που τους υπόσχεται το «χρυσόμαλλο δέρας». Το χρυσάφι - ο πλούτος- τους έχει πάρει την καρδιά. Διψούνε χρήματα. Όλο διψούνε. Κι όσο πίνουν, τόσο και πιο πολύ διψούνε. Οι άνθρωποι είναι πάντα ακόρεστοι από πλούτο και δόξα. Όπως το μάτι δε χορταίνει να βλέπει έτσι κι ο άνθρωπος δε χορταίνει να πλουτίζει. «Ο φιλάργυρος, λέει ο ιερός Χρυσόστομος, προτιμά να κόψει και να δώσει τις σάρκες του, παρά τα χρήματά του». Η απληστία του πλούτου και του υλικού κέρδους, εκφράζεται τόσο παραστατικά με τα λόγια του άφρονα πλουσίου, «καθελώ μου τας αποθήκας και μείζονας οικοδομήσω». Πόσα ταξίδια δε γίνονται για το υλικό κέρδος! Πόσες θάλασσες και ωκεανούς δε διασχίζουν! Πόσες πόλεις και χώρες δεν τους βλέπουν! Πόσες τράπεζες δεν φυλάσσουν τα χρήματά τους! Πόσες εταιρείες δεν τους διεκδικούνε! Πόσες τέχνες δε χρησιμοποιούν για την μεγαλύτερη αύξηση των κερδών τους! Κι όταν στέκονται, κι όταν κάθονται, κι όταν τρώνε, κι όταν ακόμα κοιμούνται, ένα πράγμα μονάχα σκέφτονται. Τα έσοδα! Τι θα πάρουν και πως θα τα πάρουν! Πόσο τους ταλανίζει ο αδελφόθεος Ιάκωβος! « Άγε νυν οι λέγοντες· σήμερον και αύριον πορευσόμεθα εις τήνδε την πόλιν και ποιήσομεν εκεί ενιαυτόν ένα και εμπορευσόμεθα και κερδήσομεν» (Ιακ. δ΄ 13). Κυνηγητό του πλούτου γίνεται παντού. Και για την απόκτησή του χρησιμοποιούνται όλοι οι τρόποι. Ψεύδος, απάτη, πλαστογραφία, κλοπή, τυχερά παιχνίδια, ληστεία, φόνος, συκοφαντία, ψευδομαρτυρία. Το χρήμα αναβιβάζει κυβερνήσεις και το χρήμα ρίχνει κυβερνήσεις. Από την παγίδα του κέρδους και του πλούτου θέλει να μας προφυλάξει ο θεόπνευστος Ψαλμωδός, όταν μας συμβουλεύει, «πλούτος εάν ρέη μη προτίθεσθε καρδίαν» (61, 11). Δεν είναι κι η δόξα μικρότερος πειρασμός. Αν τον πλούτο πολλοί τον μίσησαν, τη δόξα όμως κανένας. Είναι πανίσχυρος μαγνήτης. Πόσοι στο ανέβασμα της δόξας ποδοπάτησαν άλλους! Πόσοι ανεβαίνοντας πρόσβαλαν τη δικαιοσύνη και την αρετή. Η δόξα είναι παιδί του εγωισμού και της υπερηφάνειας. Είναι το κέρδος μιας άνομης πάλης. Είναι κέρδος της γης, κέρδος του κόσμου. Πολλούς έχει παραπλανήσει με τις φαντασμαγορικές και θεαματικές υποσχέσεις της. Ξεχνούν ότι «πάσα δόξα ανθρώπου ως άνθος χόρτου» (Α΄ Πετρ. Α΄ 24).
Αγαπητοί αναγνώστες, τι έχει να ωφεληθεί ο άνθρωπος αν κερδήσει τον κόσμο όλο με τα πλούτη και τις δόξες του, χάσει όμως για πάντα την ψυχή του; «Τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού»; Προτιμότερη υλική ζημιά στη γη και κέρδος αιώνιο στον ουρανό, παρά κέρδος στη γη και ζημιά στον ουρανό. Για τον κίνδυνο των υλικών θησαυρών μας μίλησε ο Κύριος, όταν δίδαξε, «μη θησαυρίζετε υμίν θησαυρούς επί της γης. Θησαυρίζετε δε υμίν θησαυρούς εν ουρανώ». Οι θησαυροί της γης σκουριάζουν και τους τρώει ο σκώρος. Όποιος χτίζει στο χρήμα, χτίζει στο βράχο, στην αιωνιότητα. Η καλύτερη τράπεζα με τα μεγαλύτερα κέρδη και ποσοστά και τους μεγαλύτερους τόκους, είναι ο ουρανός. Εδώ τα πλούτη κάνουν φτερά κι η δόξα μαραίνεται σαν το λουλούδι. Εκείνος που ζητάει να βρει ευτυχία στους θησαυρούς της γης, είναι σαν να ψάχνει για μέλι σ΄ ένα ωκεανό αλμυρό. Ο πειρασμός του «κόσμου» με τα πλούτη και τις δόξες, χρησιμοποιήθηκε σαν παγίδα κατά του Ιησού από τον διάβολο. Πήρε τον Ιησού σ΄ ένα ψηλό βουνό και του ΄δειξε όλα τα βασίλεια του κόσμου, λέγοντάς του: «ταύτα πάντα σοι δώσω, εάν πεσών προσκυνήσης μοι (Ματθ. δ΄ 9). Οι εφήμερες δόξες του κόσμου μοιάζουν με τη γρήγορη αλλαγή σκηνικής διακόσμησης. Πριν λίγες στιγμές η σκηνή ήταν γεμάτη ζωή και χρωματισμούς, αλλά ξαφνικά γίνεται αδειανή. Πόσους παρασύρει ο διάβολος με το δόλωμα του «κόσμου»! Πρέπει όμως να ξέρουμε ότι «ο κόσμος παράγεται και η επιθυμία αυτού· ο δε ποιών το θέλημα του Θεού μένει εις τον αιώνα» (Α΄ Ιω. β΄ 17).
Γιατί να θυσιάζουμε τα ουράνια για τα επίγεια; Γιατί να λησμονούμε τα αιώνια και ν΄ ασχολούμαστε μόνο με τα πρόσκαιρα; Γιατί ν΄ ανταλλάσουμε την αθανασία με την προσωρινότητα; Γιατί να δίνουμε το χρυσάφι για να χουμε σίδερο; Γιατί να προτιμάμε το λυχνάρι από τον ήλιο; Αυτό κάνουν πολλοί άνθρωποι. Εγκληματούν στον εαυτό τους. Φονεύουν την αθάνατη ψυχή τους. «Μεριμνούν και τυρβάζουν περί πολλά, ενός δε εστί χρεία». Ποιός απ΄ αυτούς θα θελε ποτέ να δώσει χρυσές λίρες και να πάρει πίσω δεκάρες; Κανένας ασφαλώς! Τη χρηματική ζημιά αγωνίζονται μ΄ όλους τους τρόπους να την αποφύγουν. Όχι όμως και τη ψυχική ζημιά. Τι θλιβερή αντίθεση! Τι παραλογισμός! Ο θάνατος γρήγορα θα μας χωρίσει απ΄ ότι κι αν έχουμε. Αξίζει να θυσιάσουμε τις δόξες της γης, για να δρέψουμε τη δόξα τ΄ ουρανού. Αξίζει να εγκαταλείψουμε τα κέρδη της γης, γα να μας δοθούν τ΄ αθάνατα κέρδη του παραδείσου. Τέτοια κέρδη και τέτοια αγαθά, που στόμα ανθρώπινο δε μπορεί να τα διηγηθεί, και χέρι στο χαρτί δε μπορεί να τα εκφράσει.
Αδέλφια μου, «τι ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδίση τον κόσμον όλον, και ζημιωθεί την ψυχήν αυτού;» (Μαρκ. η΄ 36).
Τα λόγια τούτα δε μπορούσαν να βγουν από ανθρώπινο στόμα. Είναι τόσο σπουδαία, τόσο καινούργια και τόσο ψυχοσωτήρια, που μόνο από στόμα θείο μπορούσαν να ειπωθούν. Μέσα στις λίγες αυτές λέξεις κρύβεται η ιεραρχία των αξιών της ζωής. Στο στίχο τούτο βρίσκεται το βαθύτερο νόημα της ύλης και του πνεύματος, της γης και τ΄ ουρανού, του σώματος και της ψυχής, του παρόντος και του μέλλοντος, του προσωρινού και του αιώνιου, του φθαρτού και του άφθαρτου. Ο στίχος τούτος θα ΄πρεπε να γραφτεί στα μέγαρα των πλουσίων, στα γραφεία των εμπόρων, στις τράπεζες, στους ουρανοξύστες, στα κοινοβούλια, στις πρωθυπουργικές κατοικίες, στα βασιλικά παλάτια, στις αίθουσες θεαμάτων και ψυχαγωγίας, και σ΄ αυτές τις πλάκες των κοιμητηρίων. Ν΄ ακουστεί και να διαβαστεί παντού, πως η ψυχή μας έχει μεγαλύτερη αξία από τους θησαυρούς και τις τιμές ολόκληρου του κόσμου. Εκείνος που χάνει την ψυχή του - κι αν ακόμα κερδίσει όλο τον κόσμο - θα είναι για πάντα χαμένος και χρεωκοπημένος. Κέρδος στη γη, ζημιά στον ουρανό. Αδέλφια μου, Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως τούτο το μήνα. Η Σταύρωση πριν τη Σταύρωση. Μπροστά μας υψωμένος ο Σωτήρας στο σταυρό του Γολγοθά. Ευλαβικά θα ανεβούμε τον Κρανίου Τόπο και ταπεινά θα Τον προσκυνήσουμε. Με το πανάγιο Αίμα Του ξέπλυνε τις αμαρτίες μας και καθάρισε την αθάνατη ψυχή μας. Τώρα μας περιμένει στη βασιλεία Του. Ας ετοιμαστούμε, αδέλφια μου. Ο ουρανός είναι το πιο μεγάλο κέρδος!
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΣΑΚΙΡΗ, θεολόγος
Αγαπητοί αναγνώστες, τι έχει να ωφεληθεί ο άνθρωπος αν κερδήσει τον κόσμο όλο με τα πλούτη και τις δόξες του, χάσει όμως για πάντα την ψυχή του; «Τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού»; Προτιμότερη υλική ζημιά στη γη και κέρδος αιώνιο στον ουρανό, παρά κέρδος στη γη και ζημιά στον ουρανό. Για τον κίνδυνο των υλικών θησαυρών μας μίλησε ο Κύριος, όταν δίδαξε, «μη θησαυρίζετε υμίν θησαυρούς επί της γης. Θησαυρίζετε δε υμίν θησαυρούς εν ουρανώ». Οι θησαυροί της γης σκουριάζουν και τους τρώει ο σκώρος. Όποιος χτίζει στο χρήμα, χτίζει στο βράχο, στην αιωνιότητα. Η καλύτερη τράπεζα με τα μεγαλύτερα κέρδη και ποσοστά και τους μεγαλύτερους τόκους, είναι ο ουρανός. Εδώ τα πλούτη κάνουν φτερά κι η δόξα μαραίνεται σαν το λουλούδι. Εκείνος που ζητάει να βρει ευτυχία στους θησαυρούς της γης, είναι σαν να ψάχνει για μέλι σ΄ ένα ωκεανό αλμυρό. Ο πειρασμός του «κόσμου» με τα πλούτη και τις δόξες, χρησιμοποιήθηκε σαν παγίδα κατά του Ιησού από τον διάβολο. Πήρε τον Ιησού σ΄ ένα ψηλό βουνό και του ΄δειξε όλα τα βασίλεια του κόσμου, λέγοντάς του: «ταύτα πάντα σοι δώσω, εάν πεσών προσκυνήσης μοι (Ματθ. δ΄ 9). Οι εφήμερες δόξες του κόσμου μοιάζουν με τη γρήγορη αλλαγή σκηνικής διακόσμησης. Πριν λίγες στιγμές η σκηνή ήταν γεμάτη ζωή και χρωματισμούς, αλλά ξαφνικά γίνεται αδειανή. Πόσους παρασύρει ο διάβολος με το δόλωμα του «κόσμου»! Πρέπει όμως να ξέρουμε ότι «ο κόσμος παράγεται και η επιθυμία αυτού· ο δε ποιών το θέλημα του Θεού μένει εις τον αιώνα» (Α΄ Ιω. β΄ 17).
Γιατί να θυσιάζουμε τα ουράνια για τα επίγεια; Γιατί να λησμονούμε τα αιώνια και ν΄ ασχολούμαστε μόνο με τα πρόσκαιρα; Γιατί ν΄ ανταλλάσουμε την αθανασία με την προσωρινότητα; Γιατί να δίνουμε το χρυσάφι για να χουμε σίδερο; Γιατί να προτιμάμε το λυχνάρι από τον ήλιο; Αυτό κάνουν πολλοί άνθρωποι. Εγκληματούν στον εαυτό τους. Φονεύουν την αθάνατη ψυχή τους. «Μεριμνούν και τυρβάζουν περί πολλά, ενός δε εστί χρεία». Ποιός απ΄ αυτούς θα θελε ποτέ να δώσει χρυσές λίρες και να πάρει πίσω δεκάρες; Κανένας ασφαλώς! Τη χρηματική ζημιά αγωνίζονται μ΄ όλους τους τρόπους να την αποφύγουν. Όχι όμως και τη ψυχική ζημιά. Τι θλιβερή αντίθεση! Τι παραλογισμός! Ο θάνατος γρήγορα θα μας χωρίσει απ΄ ότι κι αν έχουμε. Αξίζει να θυσιάσουμε τις δόξες της γης, για να δρέψουμε τη δόξα τ΄ ουρανού. Αξίζει να εγκαταλείψουμε τα κέρδη της γης, γα να μας δοθούν τ΄ αθάνατα κέρδη του παραδείσου. Τέτοια κέρδη και τέτοια αγαθά, που στόμα ανθρώπινο δε μπορεί να τα διηγηθεί, και χέρι στο χαρτί δε μπορεί να τα εκφράσει.
Αδέλφια μου, «τι ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδίση τον κόσμον όλον, και ζημιωθεί την ψυχήν αυτού;» (Μαρκ. η΄ 36).
Τα λόγια τούτα δε μπορούσαν να βγουν από ανθρώπινο στόμα. Είναι τόσο σπουδαία, τόσο καινούργια και τόσο ψυχοσωτήρια, που μόνο από στόμα θείο μπορούσαν να ειπωθούν. Μέσα στις λίγες αυτές λέξεις κρύβεται η ιεραρχία των αξιών της ζωής. Στο στίχο τούτο βρίσκεται το βαθύτερο νόημα της ύλης και του πνεύματος, της γης και τ΄ ουρανού, του σώματος και της ψυχής, του παρόντος και του μέλλοντος, του προσωρινού και του αιώνιου, του φθαρτού και του άφθαρτου. Ο στίχος τούτος θα ΄πρεπε να γραφτεί στα μέγαρα των πλουσίων, στα γραφεία των εμπόρων, στις τράπεζες, στους ουρανοξύστες, στα κοινοβούλια, στις πρωθυπουργικές κατοικίες, στα βασιλικά παλάτια, στις αίθουσες θεαμάτων και ψυχαγωγίας, και σ΄ αυτές τις πλάκες των κοιμητηρίων. Ν΄ ακουστεί και να διαβαστεί παντού, πως η ψυχή μας έχει μεγαλύτερη αξία από τους θησαυρούς και τις τιμές ολόκληρου του κόσμου. Εκείνος που χάνει την ψυχή του - κι αν ακόμα κερδίσει όλο τον κόσμο - θα είναι για πάντα χαμένος και χρεωκοπημένος. Κέρδος στη γη, ζημιά στον ουρανό. Αδέλφια μου, Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως τούτο το μήνα. Η Σταύρωση πριν τη Σταύρωση. Μπροστά μας υψωμένος ο Σωτήρας στο σταυρό του Γολγοθά. Ευλαβικά θα ανεβούμε τον Κρανίου Τόπο και ταπεινά θα Τον προσκυνήσουμε. Με το πανάγιο Αίμα Του ξέπλυνε τις αμαρτίες μας και καθάρισε την αθάνατη ψυχή μας. Τώρα μας περιμένει στη βασιλεία Του. Ας ετοιμαστούμε, αδέλφια μου. Ο ουρανός είναι το πιο μεγάλο κέρδος!
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΣΑΚΙΡΗ, θεολόγος