"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Όσα συγχωρέσεις τόσα θα σου συγχωρηθούν. Ό,τι συγχωρήσεις αυτό θα σου συγχωρήσει. Αυτά, που θα σκεπάσεις και δεν θα τα κατακρίνεις, αυτά θα σκεπασθούν και σε σένα από τον Θεό. Αυτή με συντομία είναι η διδασκαλία των Αγίων Πατέρων, για την κατάκριση των άλλων. Δύσκολον άθλημα, όσον και μέγα. Γιατί πρέπει να γίνεται με όλη την καρδιά μας και όχι μόνον με ένα κομμάτι της. Αντανακλά, πρέπει να αντανακλά και να καθρεφτίζει την τελευταία πράξη του Θεανθρώπου Χριστού, πάνω στον Σταυρό, όπου συγχωρούσε τους σταυρωτές Του: «Πάτερ, άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι» (Λουκ. ΚΓ’ 34). Ας δούμε τι μας συμβουλεύουν σχετικώς τρεις Άγιοι της Εκκλησίας μας:

- «Ο Αββάς Ζήνων έλεγε στους αδελφούς: «Όποιος θέλει γρήγορα να εισακούσει ο Θεός την προσευχή του, όταν σηκωθεί και υψώσει τα χέρια του προς τον Θεόν, πριν από όλα και πριν από την ίδια του τη ψυχή, υπέρ των εχθρών του ας προσευχηθεί με όλο του το είναι. Έτσι, με αυτό το κατόρθωμα, ό,τι κι αν ζητήσει από τον Θεό, θα εισακουσθεί».

- Έλεγαν για τον Αββά Μακάριο τον Μεγάλο, τον Αιγύπτιο, ότι είχε γίνει, καθώς είναι γραμμένο, Θεός επίγειος. Πώς έγινε; Διότι, όπως ο Θεός σκεπάζει τον κόσμο, έτσι και ο Αββάς Μακάριος σκέπαζε τα ελαττώματα, όπου τα έβλεπε, σαν να μην τα έβλεπε, και τα άκουε, σαν να μην τα άκουε».

- Κάποιος αδελφός ερώτησε τον Αββά Ποιμένα λέγοντας: «Αν δω κάποιο φταίξιμο του αδελφού μου, και καλά θα κάμω να το σκεπάσω;» Και ο γέροντας του απάντησε: «Την ώρα που θα σκεπάσουμε το φταίξιμο του αδελφού μας, θα σκεπάσει και ο Θεός το δικό μας. Και την ώρα όπου θα φανερώσουμε το φταίξιμο του αδελφού, θα φανερώσει και ο Θεός το δικό μας».

Π.Μ. Σωτήρχος

NIKOSZ έγραψε:. Δύσκολον άθλημα, όσον και μέγα.

Ενώ το άλλο(του θαψίματος) εύκολο και λείαν ευχάριστο( γι'αυτό ανθούν τα διάφορα κους-κους και τα πρωινο-κουτσομπολάδικα)

Πιο εύκολα εγκρατεύεται κανείς από τροφές και τα λοιπά σωματικά , παρά από αυτό.Είναι μέγας πειρασμός στον οποίο οι δύσμοιροι πέφτουμε νομίζοντας πως έτσι βρίσκουμε ελαφρυντικά για τον εαυτό μας και συνενόχους στην αδυναμία μας, ενώ στην πραγματικότητα γινόμαστε αυτοκατάκριτοι

lazarr έγραψε:

NIKOSZ έγραψε:. Δύσκολον άθλημα, όσον και μέγα.

Ενώ το άλλο(του θαψίματος) εύκολο και λείαν ευχάριστο( γι'αυτό ανθούν τα διάφορα κους-κους και τα πρωινο-κουτσομπολάδικα)

Πιο εύκολα εγκρατεύεται κανείς από τροφές και τα λοιπά σωματικά , παρά από αυτό.Είναι μέγας πειρασμός στον οποίο οι δύσμοιροι πέφτουμε νομίζοντας πως έτσι βρίσκουμε ελαφρυντικά για τον εαυτό μας και συνενόχους στην αδυναμία μας, ενώ στην πραγματικότητα γινόμαστε αυτοκατάκριτοι

Λάζαρε τι εννοείς ότι γινόμαστε αυτοκατάκριτοι? Τι πάει να πει αυτό, μπορείς να το εξηγήσεις?

smarti έγραψε:

lazarr έγραψε:

NIKOSZ έγραψε:. Δύσκολον άθλημα, όσον και μέγα.

Ενώ το άλλο(του θαψίματος) εύκολο και λείαν ευχάριστο( γι'αυτό ανθούν τα διάφορα κους-κους και τα πρωινο-κουτσομπολάδικα)

Πιο εύκολα εγκρατεύεται κανείς από τροφές και τα λοιπά σωματικά , παρά από αυτό.Είναι μέγας πειρασμός στον οποίο οι δύσμοιροι πέφτουμε νομίζοντας πως έτσι βρίσκουμε ελαφρυντικά για τον εαυτό μας και συνενόχους στην αδυναμία μας, ενώ στην πραγματικότητα γινόμαστε αυτοκατάκριτοι

Λάζαρε τι εννοείς ότι γινόμαστε αυτοκατάκριτοι? Τι πάει να πει αυτό, μπορείς να το εξηγήσεις?

δλδ κατακρίνουμε στην πραγματικότητα τον εαυτό μας, αφού κατακρίνοντας(ή δίνοντας αφορμή για να κατακριθεί) ο αδελφός μας,χάνουμε την ευκαιρία να μας κρίνει με επιείκεια ο Θεός.Και έτσι είμαστε αναπολόγητοι(δεν έχουμε πια απολογία ευπρόσδεκτη)

Ο Απόστολος Παύλος έλεγε :

....ανεχόμενοι αλλήλων εν αγάπη...

ας σκεφτούμε ...θέλουμε να μας ανέχονται όπως είμαστε ...το ίδιο ας κάνουμε κια εμείς στους άλλους...