"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Εχω να σας πω μια φαινομενικα αδιαφορη ιστορια-περιστατικο, που μου συνεβη καθως επεστρεφα την περασμενη εβδομαδα απο το Αγιον Ορος.

Και γιατι το κανω αυτο; Θα σας πω στο τελος, και γιατι εβαλα το θεμα αυτο.

Λοιπον, επεστρεφα με το καραβακι απο Δαφνη για Ουρανουπολη, την περασμενη Πεμπτη στις 14:20, και μολις εδεσε το καραβακι ετρεξα με ολα τα πραγματα μου, να προλαβω το ΚΤΕΛ για Θεσσ/κη, που εφευγε στις 14:15.

To βλεπω λοιπον να φευγει στα 20 μετρα, και καποιον να διαπληκτιζεται με τον υπαλληλο του ΚΤΕΛ, που εμενε πισω στην Ουρανουπολη. Εφυγε εφοσον ειδε οτι το καραβακι ειχε μολις ερθει, χωρις να περιμενει λιγα λεπτα, και εφοσον ειχε και αρκετες αδειες θεσεις.

Το επομενο λοιπον λεωφορειο ηταν στις 6.00μμ το απογευμα και καταλαβαινετε τι ταλαιπωρια με περιμενε, καθως θα εφτανα το λιγοτερο στις 4.00 τα ξημερωματα στην Αθηνα.

Κατεβαινω λοιπον την κατηφορα προς το λιμανι, καπως στεναχωρημενος, αλλα βαζω εναν καλο λογισμο, και χωρις να εκνευριστω απο την απαραδεκτη σταση και αντιεπαγγελματικη φυση του ΚΤΕΛ, (κατι που φυσικα δεν γινεται τυχαια, αλλα για εμπορικους-τουριστικους λογους, για να μεινει επι 4ωρο ο κοσμος στην Ουρανουπολη και να αφησει χρημα εκει), τελος παντων, λεω ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ, μεγαλοφώνως.

Δεν προλαβαινω να τελειωσω την μικρη αυτη φραση, και ακουω απο αριστερα μου: Φυσικα και εχει ο Θεος! Θα σας παμε εμεις με Ι.Χ. στην Θεσσαλονικη. (ειχα και τον αδερφο μου μαζι με ενα καρο πραγματα).

Λοιπον να μη σας τα πολυλογω, μας πηρε μια καταπληκτικη εν Χριστω παρεα, απο εναν Θεσσαλονικιο οικογενειαρχη, δυο Βολιωτες Λιμενικους αξιαγαπητα παιδια, πηγαμε Θεσσαλονικη, μας κερασαν στα Λαδαδικα φανταστικα μπακαλιαρακια, μιλησαμε επι τριωρο και πλεον για Χριστο, και περασαμε αξεχαστα, μεχρι που μας πηγαν και στο ΚΤΕΛ Θεσσ/κης ωστε να επιστρεψουμε Αθηνα.

Βλεπουμε λοιπον οτι εφοσον δεν απελπιζομαστε, και δεν γογγυζουμε, πως ο Θεος ΕΝΕΡΓΕΙ αμεσα, απο το πουθενα, χωρις αδιεξοδα, αγαπητικα, ωφελιμα σε πολλαπλο επιπεδο, υλικο και πνευματικο, ΠΟΣΟ ΤΡΕΛΛΑ μας αγαπαει, και οτι εαν βαζουμε καλο λογισμο, και απο κακο καλο θα βγει παντοτε.

Απλα περιμενει μεχρι τελευταια στιγμη να δει την καλη μας προαιρεση, και να μην κανουμε το χατηρι στον πειρασμο να χασουμε την πιστη μας και την καλη μας καρδια.

Ας βαλει καθενας λοιπον μια ιστορια που του εχει τυχει παρομοια, για να ωφεληθουμε και να ενισχυθουμε ολοι στην Πιστη, και να θυμομαστε οτι τιποτα καλο δεν γινεται, πισω απο το οποιο, να μην κρυβεται ο Θεος μας.

Γιαυτο το εβαλα το θεμα. Να μοιραστουμε τετοιες εμπειριες απλες καθημερινες, αλλα τοσο Πνευματικες.

ΔΙΟΝΥΣΗκαθημερινά υπάρχουν μέσα στη ζωή μας αυτά και δεν τα δινουμε βάση,τα ξεχνάμε...νομιζουμε οτι ειναι όλα φυσικά...αλλά τίποτα δεν είναι φυσικό όλα του Θεού είναι

Ναι η αληθεια ειναι οτι ειναι καμια φορα εκει. Φημες οτι Τον αφησε και Αυτον το ΚΤΕΛ ειναι ανυποστατες...

Περα απο την πλακα γνωριζω ενα περιστατικο τετοιου ειδους (μεταφορας) ποιο "παραξενο".

Εγώ απ' όλη αυτή την ιστορία κατάλαβα ότι τη επόμενη φορά που θα επισκεφθείς το Α.Ο. πρέπει να πάς με το ΙΧ σου!
(Μήπως δεν κατάλαβα καλά;)

Ε, πες μας ρε Panos0, καμμια ιστορια, γιαυτο το εβαλα, σαν αφορμη να πει ο καθενας καποιο περιστατικο, που ενω φαινεται αδιαφορο και "τυχαιο", εντουτοις δεν ειναι.

Ευχαριστω ιδιαιτέρως για την ιστορία Διονυσιε,παρα πολυ ωραια,πραγματικα μας θυμιζει την πραγματικοτητα! που ειναι τοσο ωραία !,αλλα την ξεχναμε κατα περιεργο τρόπο μολις φτασουμε στην Αθηνα εστω και λιγο η περισσοτερο μετα..αναλογως.Χαιρομαι για τον ωραίο επιλογο του προσκυνηματος σου.
ειμαι τελειως σιγουρος ολοι εχουμε τετοιες ιστορίες εκει, ισως μονο εκει,! καλο θα ειναι να τις γραψουμε..
Πρεπει αντικειμενικα να πω οτι και ο πλεον ηπιος θα θυμωνε .

Πολύ ωραία μας περιέγραψε ο αγαπητός dionysisgr την Ιστορία του.
Και θα συμφωνήσω και εγώ με την ερμηνεία του.
Όμως αυτό είναι η ερμηνεία μας.
Θέλω να πω πως κάποιος άλλος θα απέδιδε σε πιθανότητα το συμβάν,
αφού έβγαινε από το άγιον όρος. Οι λοιποί συνταξιδιώτες τους βγαίνουν από το
άγιον όρος με διάθεση να βοηθήσουν και συνεπώς βοήθησαν τον πρώτο τυχόντα.

Πόσο διαφορετικά θα ήμασταν αν καθημερινά βρισκόμασταν σε αυτό το κλίμα.

Θα παραθέσω και εγώ μια παρόμοια ιστορία με του dionysisgr.
Πήγαινα με το αυτοκίνητό μου προς την ουρανόπολη (αγιον όρος).
Χειμώνας με χιόνια στο δρόμο.
Σε μια στροφή μεταξύ Καλαμπάκας και Γρεβαινών και ακριβώς λίγο πριν από
ένα γεφυράκι μ' ένα ελαφρό-ελαφρότατο φρενάρισμα το αυτοκίνητο εκτροχιάστηκε.
Όμως βρέθηκε λίγο πριν από το γεφυράκι (μπορούσε να είχα βρεθεί και μέσα σε αυτό),
και μόλις είχα αποφύγει το απότομο χαντάκι (θα είχε πάθει μεγάλη ζημιά το αυτοκίνητο).
Με τον τρόπο που βρέθηκε το αυτοκίνητο μπορούσαμε να το επαναφέρουμε.
Όπως και έγινε. Επαναφέραμε με κόπο το αυτοκίνητο, δεν είχε ούτε αυτό ούτε εμείς
(είχα δύο μικρά παιδιά μαζί μου) πάθει τίποτα και συνεχίσαμε κανονικά.
Τώρα δώστε εσείς όποια ερμηνεία θέλετε.

Αμα κανείς πιστεύει το ερμηνεύει σαν προστασία, άμα όχι το βλέπει αλλιώς.
Θέλω να πω πώς όλα είναι και θέμα ερμηνείας.

Ακριβως.

Και αυτη η καλη αλλοιωση, του να θελει δηαλδη, ο ενας να βοηθησει τον αλλον, φυσικως εκ Θεου ειναι, μεσιτεια της Εφορου και Προστατιδος του Ορους της Μητερας του Φωτος, Παναγιας Θεοτοκου ειναι, και των Αγιων μας, του Αγιου Ορους, ειναι.

Παρεπιπτοντως μιας και εφερε η κουβεντα τους Αγιους του Ορους, συστηνω ανεπιφυλακτα και το νεο καταπληκτικο βιβλιο που προμηθευτηκα, του λογιοτατου, π.Μωυσεως Αγιορειτου, Ιερον Κελλιον Αγ. Ιωαννου του Χρυσοστομου, του οποιου την ευχη πηρα, και ειχα την τυχη να τον γνωρισω, σε αυτο το προσκυνημα.

Προκειται για το: Οι Αγιοι του Αγιου Ορους, εκδοσεις Μυγδονια, ενα πονημα, επιστημονικης ερευνας που κρατησε πανω απο 20 χρονια, που περιεχει περι τους τετρακοσιους βιους Αγιορειτων Αγιων, και εναν καταπληκτικο προλογο με θεμα την προσφορα του Αγιου Ορους στην Ορθοδοξια και την ωφελεια προς τον κοσμο πολλαπλως. Εχει επισης ευρετηρια πληρη και αμετρητες φωτογραφιες απο Αγιογραφιες, λιθογραφιες, ακρως ενδιαφερουσες. Αξιζει να υπαρχει σε καθε βιβλιοθηκη.

Νομίζω Διονύση έχω και εγώ κάτι που θυμίζει την ιστορία σου!
Ηταν σε μια συναντηση που καναμε με τα αγαπημενα μελη του σαιτ στον Αγιο Διονυσιου εν Ολύμπου. Από μερες πριν σκεφτομουν το δρόμο που θα πρεπει να οδηγήσω για την παλια Μονη ο οποιος ειναι πολύ ανηφορικός και απο την μία μερια βλέπεις όλο τον γκρεμό..Με τη σκέψη αυτή με πιανε ο φόβος...αλλα κάπως τελικα ΄επρεπε να βρω το θαρρος και να τον οδηγησω αυτό το δρόμο...και ετσι με καποια μελη μπροστα εννοω τα αυτικινητα και καποια απο πισω ξεκινησα να οδηγαω...η πλάκα ειναι οτι απο τον πολυ φοβο μου πηγαινα νομιζω στη μεση του δρομου και ουτε αριστερα κοιτουσα ουτε δεξια...Τωρα ισως να φαινεται αστειο αλλα εγω ξερω την τρομαρα που τραβηξα και το πως δεν περνουσε η ωρα εως να φτασουμε στη παλια Μονη!
Δόξα τω θεω και με τη βοήθεια του Αγίου τελικα φτάσαμε...και είχαμε περασει και παρα πολύ ωραια...να ομως που υπηρχε και η επιστροφη.....ειχα μεγαλο φοβο και το σκεφτομουν πως θα κατεβω τωρα παλι εκει κατω με το να εχω απο τη μια μερια το γκρεμο...και να τσουπ εκεινη τη στιγμη ηταν ενα παλικαρι το οποιο ηταν και αυτος πανω στη Μονη και δεν είχε μεσο να κατεβεί και μας ρωτησα αν μπορουμε να τον παρουμε μαζι κατω...Δεν ξερετε τι χαρα ενοιωσα και τι βάρος μου εφυγε απο τη καρδια..οχι μονο τον πηρα μαζι αλλα τον αφησα και να οδηγησει αυτό το δρόμο που με χίλια ζώρια ανέβηκα...Μαλλον ο καλός Θεούλης είχε καταλάβει τον φόβο που πέρασα και ο Αγιος μας...και εστειλε τη βοήθεια του!! και έτσι νομίζω ερχόμαστε στα λόγια του Διονύση Ο Θεός παραμονεύει παντού, για να μας ωφελήσει. Νομίζω ο Απόστολος πρέπει να το θυμάται το συμβάν γιατι , επειδη ηταν εντελως ξενο το παλικαρι παρακάλεσα τον Απόστολο να ειναι ακριβως πισω απο το αυτοκίνητο με τη γυναικα του!! Αν δεν κάνω λάθος ήταν αυτή η συνάντηση που ήσουν και εσύ Διονύση, που είχαμε πάει στο σπήλαιο του Αγίου Διονυσίου!