Η υπερβολική λύπη κρύβει μέσα της υπερηφάνεια?

Εδώ τίθενται Πνευματικά Ερωτήματα.

Συντονιστής: Συντονιστές

Απάντηση
Άβαταρ μέλους
eleimon
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 3520
Εγγραφή: Τρί Νοέμ 11, 2008 6:34 am
Τοποθεσία: Ελπίδα-Αθήνα

Η υπερβολική λύπη κρύβει μέσα της υπερηφάνεια?

Δημοσίευση από eleimon »

Η υπερβολική λύπη κρύβει μέσα της υπερηφάνεια.

Γι’ αυτό είναι βλαβερή και επικίνδυνη, και πολλές φορές παροξύνεται από το διάβολο, για ν’ ανακόψει την πορεία του αγωνιστή.
Ο δρόμος που οδηγεί στην τελειότητα είναι μακρύς. Εύχεστε στο Θεό να σάς δυναμώνει. Να αντιμετωπίζετε με υπομονή τις πτώσεις σας και, αφού γρήγορα σηκωθείτε, να τρέχετε και να μη στέκεστε, σαν τα παιδιά, στον τόπο που πέσατε, κλαίγοντας και θρηνώντας απαρηγόρητα.
Αγρυπνείτε και προσεύχεστε, για να μην μπείτε σε πειρασμό. Μην απελπίζεστε, αν πέφτετε συνέχεια σε παλιές αμαρτίες. Πολλές απ’ αυτές είναι και από τη φύση τους ισχυρές και από τη συνήθεια. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, και με την επιμέλεια νικιούνται. Τίποτα να μη σας απελπίζει.


Αγ Νεκταριος Πενταπολεως

:cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :105 :105 :105 :105 :105 :105 :105 :105
«Το θάνατο δεν τον φοβά­μαι, όχι βέβαια ένεκα των έργων μου, αλλά επειδή πιστεύω στο έλεος του Θεού».
Άβαταρ μέλους
yiorgos31
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 796
Εγγραφή: Τρί Νοέμ 07, 2006 6:00 am

Re: Η υπερβολικη λυπη κρυβει μεσα της υπερηφανεια?

Δημοσίευση από yiorgos31 »

Επιτρέπεται να πέσεις... επιβάλλεται να σηκωθείς...
Άβαταρ μέλους
vasilikirimp
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1403
Εγγραφή: Δευ Μάιος 05, 2008 5:00 am
Τοποθεσία: Κατερίνη
Επικοινωνία:

Re: Η υπερβολικη λυπη κρυβει μεσα της υπερηφανεια?

Δημοσίευση από vasilikirimp »

Μπορείς να μου εξηγήσεις ...πως η λύπη μπορεί να κρύβει υπερηφάνεια ?
Υπερηφάνεια ώστε να δείχνουμε ...να παριστάνουμε το θύμα ? Ετσι ώστε να έχουμε τη κατανόηση και γιατί όχι τον οίκτο των γύρω μας ?
Τότε πραγματικά πρέπει να δουλέψουμε τον εαυτό μας - γιατί να θέλουμε να είμαστε θύματα ?

Θα ήθελα λίγο περαιτέρω ανάλυση γλυκειά μου Ελπιδούλα......
Άβαταρ μέλους
eleimon
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 3520
Εγγραφή: Τρί Νοέμ 11, 2008 6:34 am
Τοποθεσία: Ελπίδα-Αθήνα

Re: Η υπερβολικη λυπη κρυβει μεσα της υπερηφανεια?

Δημοσίευση από eleimon »

vasilikirimp έγραψε:Μπορείς να μου εξηγήσεις ...πως η λύπη μπορεί να κρύβει υπερηφάνεια ?
Υπερηφάνεια ώστε να δείχνουμε ...να παριστάνουμε το θύμα ? Ετσι ώστε να έχουμε τη κατανόηση και γιατί όχι τον οίκτο των γύρω μας ?
Τότε πραγματικά πρέπει να δουλέψουμε τον εαυτό μας - γιατί να θέλουμε να είμαστε θύματα ?

Θα ήθελα λίγο περαιτέρω ανάλυση γλυκειά μου Ελπιδούλα......
Ο Αγιος Νεκταριος τα λεει αυτα.....δε τα λεω εγω :105 :105 :105 :105 :105 :105 :105 :105 :105 :105 κι εγω αυτην την απορια εχω πρεπει να παριστανουμε το θυμα?????
«Το θάνατο δεν τον φοβά­μαι, όχι βέβαια ένεκα των έργων μου, αλλά επειδή πιστεύω στο έλεος του Θεού».
Άβαταρ μέλους
vasilikirimp
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1403
Εγγραφή: Δευ Μάιος 05, 2008 5:00 am
Τοποθεσία: Κατερίνη
Επικοινωνία:

Re: Η υπερβολική λύπη κρύβει μέσα της υπερηφάνεια?

Δημοσίευση από vasilikirimp »

Στην ουσία ...για μένα ...παριστάνουμε το θύμα .....αλλά εδώ μπλέκεται και η ψυχολογία
διότι θέλοντας και μη όταν πληγώνεσαι δε μπορεί να ζητωκραυγάζεις ...είναι οξύμωρο ...

ας περιμένουμε μια πιο θεολογική προσέγγιση - ανάλυση και βλεπουμε.....
angieholi
Συντονιστής
Συντονιστής
Δημοσιεύσεις: 3227
Εγγραφή: Τρί Μάιος 05, 2009 5:25 pm
Τοποθεσία: Αγγελική@Αθήνα

Re: Η υπερβολικη λυπη κρυβει μεσα της υπερηφανεια?

Δημοσίευση από angieholi »

vasilikirimp έγραψε:[/b]Μπορείς να μου εξηγήσεις ...πως η λύπη μπορεί να κρύβει υπερηφάνεια ?
Υπερηφάνεια ώστε να δείχνουμε ...να παριστάνουμε το θύμα ? Ετσι ώστε να έχουμε τη κατανόηση και γιατί όχι τον οίκτο των γύρω μας ?
Τότε πραγματικά πρέπει να δουλέψουμε τον εαυτό μας - γιατί να θέλουμε να είμαστε θύματα ?


Να πω τη γνωμη μου? Οπως εγω το καταλαβαινω οταν διαβαζω οτι η λυπη κρυβει υπερηφανεια.
Ως ανθρωποι κανουμε σφαλματα και αμαρτιες και πεφτουμε ή συμβαινουν διαφορα δυσαρεστα γεγονοτα στη ζωη μας που μας στεναχωρουν.
Οτι ομως και αν μας συμβει, εμεις τουλαχιστον οι Χριστιανοι ξερουμε οτι το επιτρεπει ο Θεος και οτι ειναι ειτε μια δοκιμασια ειτε ο τροπος για να μας δειξει ο Θεος οτι κανουμε λαθος και πρεπει να μετανοησουμε.
Οταν λοιπον μας συμβαινει κατι και λυπουμαστε παρα πολυ(παραπανω απο οσο πρεπει δηλαδη) σημαινει οτι καταβαθος ειμαστε εγωιστες και υπερηφανοι διοτι στην ουσια δεν μπορουμε να αντεξουμε, δεν μπορουμε να δεχτουμε οτι κατι τετοιο συμβαινει σε εμας. Διοτι αν εχεις ταπεινωση πραγματικη οτι σου συμβαινει το δεχεσαι. Αν εχεις ταπεινωση θα λυπηθεις, θα στεναχωρηθεις, θα κλαψεις οπως ολοι (διοτι αλλιως εισαι αναισθητος) αλλα δεν θα απελπιστεις. Και η υπερβολικη λυπη νομιζω κρυβει απελπισια και δειχνει οτι δεν εχεις ελπιδα και εμπιστοσυνη στο Θεο
Φώς στους μοναχούς είναι οι Άγγελοι... και φώς στους κοσμικούς οι Μοναχοί...
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 26103
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: Η υπερβολικη λυπη κρυβει μεσα της υπερηφανεια?

Δημοσίευση από aposal »

angieholi έγραψε:
vasilikirimp έγραψε:[/b]Μπορείς να μου εξηγήσεις ...πως η λύπη μπορεί να κρύβει υπερηφάνεια ?
Υπερηφάνεια ώστε να δείχνουμε ...να παριστάνουμε το θύμα ? Ετσι ώστε να έχουμε τη κατανόηση και γιατί όχι τον οίκτο των γύρω μας ?
Τότε πραγματικά πρέπει να δουλέψουμε τον εαυτό μας - γιατί να θέλουμε να είμαστε θύματα ?


Να πω τη γνωμη μου? Οπως εγω το καταλαβαινω οταν διαβαζω οτι η λυπη κρυβει υπερηφανεια.
Ως ανθρωποι κανουμε σφαλματα και αμαρτιες και πεφτουμε ή συμβαινουν διαφορα δυσαρεστα γεγονοτα στη ζωη μας που μας στεναχωρουν.
Οτι ομως και αν μας συμβει, εμεις τουλαχιστον οι Χριστιανοι ξερουμε οτι το επιτρεπει ο Θεος και οτι ειναι ειτε μια δοκιμασια ειτε ο τροπος για να μας δειξει ο Θεος οτι κανουμε λαθος και πρεπει να μετανοησουμε.
Οταν λοιπον μας συμβαινει κατι και λυπουμαστε παρα πολυ(παραπανω απο οσο πρεπει δηλαδη) σημαινει οτι καταβαθος ειμαστε εγωιστες και υπερηφανοι διοτι στην ουσια δεν μπορουμε να αντεξουμε, δεν μπορουμε να δεχτουμε οτι κατι τετοιο συμβαινει σε εμας. Διοτι αν εχεις ταπεινωση πραγματικη οτι σου συμβαινει το δεχεσαι. Αν εχεις ταπεινωση θα λυπηθεις, θα στεναχωρηθεις, θα κλαψεις οπως ολοι (διοτι αλλιως εισαι αναισθητος) αλλα δεν θα απελπιστεις. Και η υπερβολικη λυπη νομιζω κρυβει απελπισια και δειχνει οτι δεν εχεις ελπιδα και εμπιστοσυνη στο Θεο

Πολύ σωστά!
Ας μην ξεχνάμε και τον προδότη Ιούδα, που δεν άντεξε το βάρος του λάθους του και αυτοκτόνησε! Δεν μπόρεσε να το χωνέψει ότι αυτός έκανε ένα τόσο μεγάλο λάθος! Αν το είχε χωνέψει, αν είχε συνειδητοποιήσει πόσο αμαρτωλός ήταν και μετανονούσε, θα είχε πλούσια τη Χάρη του Κυρίου και δεν θα έφτανε στο έσχατο σημείο!
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
fosterer
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 505
Εγγραφή: Τρί Μαρ 10, 2009 10:09 am

Re: Η υπερβολική λύπη κρύβει μέσα της υπερηφάνεια?

Δημοσίευση από fosterer »

Δεν βλέπω πως η υπερβολική λύπη μπορεί να κρύβει μέσα της υπερηφάνια!
Νομίζω ότι το κάθε συναίσθημα είναι διαφορετικό και ανεξάρτητο!
Η υπερβολική λύπη είναι συναίσθημα ψυχοφθόρο αλλά συνάμα λυτρωτικό!
Αντίθετα η υπερηφάνια είναι συναίσθημα αυτοικανοποίησης και γι'αυτό δεν μπορούν αυτά τα δύο συναισθήματα να συνυπάρχουν!
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 26103
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: Η υπερβολική λύπη κρύβει μέσα της υπερηφάνεια?

Δημοσίευση από aposal »

fosterer έγραψε:Δεν βλέπω πως η υπερβολική λύπη μπορεί να κρύβει μέσα της υπερηφάνια!
Νομίζω ότι το κάθε συναίσθημα είναι διαφορετικό και ανεξάρτητο!
Η υπερβολική λύπη είναι συναίσθημα ψυχοφθόρο αλλά συνάμα λυτρωτικό!
Αντίθετα η υπερηφάνια είναι συναίσθημα αυτοικανοποίησης και γι'αυτό δεν μπορούν αυτά τα δύο συναισθήματα να συνυπάρχουν!
Η υπερβολική λυπη, η υπερβολική στενοχώρια, η απόγνωση, η απελπισία, το άγχος, όλα αυτά είναι συναισθήματα που τα βάζει μέσα μας ο πονηρός! Αν βρει εύφορο έδαφος (=εγωισμό) στην ψυχή μας, τότε φυτρώνουν και αναπτύσσονται όλα αυτά τα συναισθήμαστα. Τα οποία μας απομακρύνουν από τον Θεό μας, γιατί κοντά Του υπάρχει μόνο η γαλήνη, η ηρεμία και η χαρά. Και η προσωρινή στενοχώρια πχ για την απώλεια κάποιου αγαπημένου μας ανθρώπου, μπορεί να φύγει αμέσως αν σκεφτούμε ότι ο Κύριος εισάκουσε τις προσευχές μας, γιατί τον πήρε στην καλύτερη πνευματικά στιγμή γι' αυτόν και ότι θα τον βοηθήσουμε περαιτέρω με τον αγώνα που θα συνεχίσουμε να κάνουμε!
Δεν υπάρχουν αδιέξοδα στην ορθοδοξία, παρά μόνο μακριά από αυτήν.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά Ερωτήματα”