Παρένθετη μητέρα και Εκκλησία
Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 19, 2009 6:38 am
Θεμα διπλωματικων εξετασεων Βιοηθικής του Τμήματος Φιλοσοφικών Κοινωνικών Σπουδών "“Μάνα δεν είναι μόνο αυτή που γεννά - Βιοηθικά διλήμματα γύρω από την παρένθετη μητροτητα"
Aνέκαθεν θεωρείτο ότι η μητέρα ενός παιδιού είναι ένα πρόσωπο βέβαιο και συγκεκριμένο. Είναι γνωστή εξ άλλου η ρήση: «mater semper certa est», η οποία ήταν για πάρα πολλά χρόνια σύμφωνη με την πραγματικότητα. Με τη πρόοδο ωστόσο της ιατρική επιστήμης έφτασε η στιγμή που η βεβαιότητα αυτή κλονίστηκε σοβαρά. Η εξωσωματική γονιμοποίηση και η μεταφορά του γονιμοποιημένου ωαρίου στη μήτρα προς κυοφορία καθιστούν δυνατή τη διαφοροποίηση ανάμεσα στη γυναίκα που προσέφερε το ωάριο («γενετική μητέρα») και σε εκείνη που κυοφόρησε και γέννησε το παιδί («κυοφόρος μητέρα»). Είναι η πολύ γνωστή μέθοδος της παρένθετης μητρότητας που ξεκίνησε δειλά-δειλά στη χώρα μας με την πρώτη απόφαση υπʼ αριθ.31/5803/176/1999 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου και που σήμερα ολοένα και κερδίζει έδαφος, καθώς η κυριαρχία της επιστήμης επί της αναπαραγωγής είναι πλέον γεγονός, δίνοντας στο δάνειο έμβρυο τη δυνατότητα να επανορθώσει τη στειρότητα ενός ζευγαριού και μια τρίτη γυναίκα, η παρένθετη μητέρα, να το φέρει στα σπλάχνα της.
Στην περίπτωση παρένθετης μητρότητας εμφυτεύεται στη μήτρα ξένης γυναίκας ή το ωάριο της ενδιαφερόμενης να τεκνοποιήσει γυναίκας, το οποίο στη συνέχεια γονιμοποιείται τεχνητά με σπέρμα του συντρόφου της ενδιαφερόμενης, ή γονιμοποιημένο εξωσωματικά ωάριο που προέρχεται από γενετικό υλικό του άτεκνου ζευγαριού ή γονιμοποιημένο in vivo ωάριο.
Η παρένθετη μητρότητα διαφέρει της υποκατάστατης μητρότητας. Υποκατάστατη μητρότητα υπάρχει, όταν σπέρμα του άνδρα άτεκνου ζευγαριού γονιμοποιείται τεχνητά με ωάριο ξένης γυναίκας, που αναλαμβάνει και την κυοφορία γονιμοποιημένου ωαρίου. Με τη μέθοδο αυτή υποκαθίσταται ξένη γυναίκα σε όλη τη διαδικασία της μητρότητας, τόσο δηλ. στη χορήγηση του γενετικού υλικού(ωαρίου), όσο και στη διαδικασία της κυοφορίας. Η τελευταία αυτή περίπτωση απαγορεύεται ρητά από τον ελληνικό νόμο 3089/2002 για την Ιατρική Υποβοήθηση στην Ανθρώπινη Αναπαραγωγή που στο άρθρο 1458 ΑΚ ο νομοθέτης δηλώνει ξεκάθαρα ότι τα γονιμοποιημένα ωάρια θα πρέπει να είναι ξένα προς την κυοφόρο.
Ο νέος θεσμός γεννά πολλά, ενδιαφέροντα, δυσεπίλυτα, σύνθετα, νομικά, κοινωνιολογικά και βιοηθικά διλήμματα όσο και αν η κοινωνία προσπαθεί να προλάβει και να αποφύγει. Η παρένθετη οπωσδήποτε είναι μια πολύπλοκη κατάσταση που υπαγορεύει νέους κανόνες, ρόλους και βασικά δικαιώματα στα εμπλεκόμενα μέλη. Ενδέχεται να υπάρχουν πέντε γονείς: δύο πατέρες, άτεκνος και δότης σπέρματος, τρεις μητέρες: άτεκνη, δότρια ωαρίου και η κυοφόρος. Η βιολογική διάσπαση της μητρότητας είναι πλέον γεγονός και η σύγκρουση μητροτήτων που προκύπτει κυρίως από το δανεισμό μήτρας θα πρέπει να λυθεί de lege ferenda με βάση το βουλητικό και κοινωνικοσυναισθηματικό στοιχείο.
Η θεση της εκκλησιας ποια ειναι πανω σε αυτο το θεμα? ενα ζευγαρι δεν εχει την οικονομικη δυνατοτητα να υιοθετησει ενα παιδακι και θελει παρα πολυ να αποκτησει παιδια και βρισκεται απο το συγγενικο της περιβαλλον η απ το φιλικο καποιο ατομο που προθυμοποιηται να κυοφορησει αυτη το παιδι τους πως αντιμετωπιζεται απο την εκκλησια?...να επισημανω οτι δε μιλαω για αυτες που το κανουν σαν επαγγελμα.
Aνέκαθεν θεωρείτο ότι η μητέρα ενός παιδιού είναι ένα πρόσωπο βέβαιο και συγκεκριμένο. Είναι γνωστή εξ άλλου η ρήση: «mater semper certa est», η οποία ήταν για πάρα πολλά χρόνια σύμφωνη με την πραγματικότητα. Με τη πρόοδο ωστόσο της ιατρική επιστήμης έφτασε η στιγμή που η βεβαιότητα αυτή κλονίστηκε σοβαρά. Η εξωσωματική γονιμοποίηση και η μεταφορά του γονιμοποιημένου ωαρίου στη μήτρα προς κυοφορία καθιστούν δυνατή τη διαφοροποίηση ανάμεσα στη γυναίκα που προσέφερε το ωάριο («γενετική μητέρα») και σε εκείνη που κυοφόρησε και γέννησε το παιδί («κυοφόρος μητέρα»). Είναι η πολύ γνωστή μέθοδος της παρένθετης μητρότητας που ξεκίνησε δειλά-δειλά στη χώρα μας με την πρώτη απόφαση υπʼ αριθ.31/5803/176/1999 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου και που σήμερα ολοένα και κερδίζει έδαφος, καθώς η κυριαρχία της επιστήμης επί της αναπαραγωγής είναι πλέον γεγονός, δίνοντας στο δάνειο έμβρυο τη δυνατότητα να επανορθώσει τη στειρότητα ενός ζευγαριού και μια τρίτη γυναίκα, η παρένθετη μητέρα, να το φέρει στα σπλάχνα της.
Στην περίπτωση παρένθετης μητρότητας εμφυτεύεται στη μήτρα ξένης γυναίκας ή το ωάριο της ενδιαφερόμενης να τεκνοποιήσει γυναίκας, το οποίο στη συνέχεια γονιμοποιείται τεχνητά με σπέρμα του συντρόφου της ενδιαφερόμενης, ή γονιμοποιημένο εξωσωματικά ωάριο που προέρχεται από γενετικό υλικό του άτεκνου ζευγαριού ή γονιμοποιημένο in vivo ωάριο.
Η παρένθετη μητρότητα διαφέρει της υποκατάστατης μητρότητας. Υποκατάστατη μητρότητα υπάρχει, όταν σπέρμα του άνδρα άτεκνου ζευγαριού γονιμοποιείται τεχνητά με ωάριο ξένης γυναίκας, που αναλαμβάνει και την κυοφορία γονιμοποιημένου ωαρίου. Με τη μέθοδο αυτή υποκαθίσταται ξένη γυναίκα σε όλη τη διαδικασία της μητρότητας, τόσο δηλ. στη χορήγηση του γενετικού υλικού(ωαρίου), όσο και στη διαδικασία της κυοφορίας. Η τελευταία αυτή περίπτωση απαγορεύεται ρητά από τον ελληνικό νόμο 3089/2002 για την Ιατρική Υποβοήθηση στην Ανθρώπινη Αναπαραγωγή που στο άρθρο 1458 ΑΚ ο νομοθέτης δηλώνει ξεκάθαρα ότι τα γονιμοποιημένα ωάρια θα πρέπει να είναι ξένα προς την κυοφόρο.
Ο νέος θεσμός γεννά πολλά, ενδιαφέροντα, δυσεπίλυτα, σύνθετα, νομικά, κοινωνιολογικά και βιοηθικά διλήμματα όσο και αν η κοινωνία προσπαθεί να προλάβει και να αποφύγει. Η παρένθετη οπωσδήποτε είναι μια πολύπλοκη κατάσταση που υπαγορεύει νέους κανόνες, ρόλους και βασικά δικαιώματα στα εμπλεκόμενα μέλη. Ενδέχεται να υπάρχουν πέντε γονείς: δύο πατέρες, άτεκνος και δότης σπέρματος, τρεις μητέρες: άτεκνη, δότρια ωαρίου και η κυοφόρος. Η βιολογική διάσπαση της μητρότητας είναι πλέον γεγονός και η σύγκρουση μητροτήτων που προκύπτει κυρίως από το δανεισμό μήτρας θα πρέπει να λυθεί de lege ferenda με βάση το βουλητικό και κοινωνικοσυναισθηματικό στοιχείο.
Η θεση της εκκλησιας ποια ειναι πανω σε αυτο το θεμα? ενα ζευγαρι δεν εχει την οικονομικη δυνατοτητα να υιοθετησει ενα παιδακι και θελει παρα πολυ να αποκτησει παιδια και βρισκεται απο το συγγενικο της περιβαλλον η απ το φιλικο καποιο ατομο που προθυμοποιηται να κυοφορησει αυτη το παιδι τους πως αντιμετωπιζεται απο την εκκλησια?...να επισημανω οτι δε μιλαω για αυτες που το κανουν σαν επαγγελμα.