Ο δρόμος προς τον παράδεισο...

[NIKOSZ]

Κάτω από τα πιο τρομακτικά όρια της απελπισίας, εκεί που ο άνθρωπος θεωρεί πως βρίσκεται στον πάτο, ότι πιο κάτω δεν υπάρχει. Εκεί που η ανθρώπινη αντοχή δοκιμάζεται με αβάσταχτους πόνους ψυχής. Στο τελευταίο σκαλί της απόγνωσης. Λίγο πριν την τελική πτώση προς το χάος. Λίγο πριν το απόλυτο σκοτάδι. Εκεί κάτω στην άβυσσο του κενού.

Εκεί τοποθέτησε ο Θεός και πατέρας μας, την Ελπίδα. Ακόμη πιο κάτω και από το τελευταίο στάδιο της θλίψης, μέσα στα βάθη των δακρύων μας, εκεί έχει ρίξει τα σωσίβιά της.

Στον βρώμικο και απαίσιο βούρκο της μελαγχολίας, εκεί βρίσκεται ένα κλαδί Ελπίδας.

Στον πιο βαθυ καημό μας, στον πιο βαρύ αναστεναγμό μας, μέσα στις θλιβερές νότες των λυγμών μας, κρύβεται μια νότα Ελπίδας.

Έτσι θέλησε ο Θεός και πατέρας μας.

Έτσι θέλησε, για εμάς.

Πρέπει να γίνεις μικρός. Πολύ μικρός. Μικροσκοπικός. Τόσος δα μικρούλης.

Και να μην ξεχνάς τον Σταυρό σου.

Η διαδρομή είναι μεγάλη και βρώμικη. Έτσι είναι. Βρώμικη.

Και προς το τέλος της διαδρομής, εκεί υπάρχει ένα γκρεμός. Απέναντι στην άλλη άκρη υπάρχει μια μικρή, μικροσκοπική, μια τόσο δα μικρή πορτούλα, ίσα που φαίνεται.

Εκεί, στο χείλος του γκρεμού, θα ρίξεις το Σταυρό σου, να γίνει γέφυρα. Θα περπατήσεις πάνω της και θα φτάσεις σε εκείνη την πορτούλα. Και έτσι μικρός, μικρούλης όπως είσαι θα σταθείς έξω από την πόρτα που στέκεται εκεί για σένα.

Εκεί είναι η πόρτα του παραδείσου.

Εκεί βρίσκεται το τέλος.

Εκεί βρίσκεται η αρχή.

Καλό παράδεισο.

http://agapi-pisti-elpida.blogspot.com/ ... st_26.html

[eleimon]

Πολυ ομορφο,ευχαριστουμε Νικολα!!!

[NIKOSZ]

Το διαβατήριο του Παραδείσου

Για να πάει κανείς στον γλυκό Παράδεισο πρέπει να φάει πολλά πικρά εδώ, να έχει το διαβατήριο των δοκιμασιών στο χέρι.
Κτήματα στον ουρανό...
Ο Θεός μας έχει εξασφαλισμένα κτήματα εκεί στον ουρανό.

Όταν όμως ζητούμε να μας απαλλάξει από μία δοκιμασία, δίνει αυτά τα κτήματα σε άλλους και τα χάνουμε.

Ενώ, αν κάνουμε υπομονή, θα μας δώσει και τόκο.


π. Παϊσιος