Πέντε λεπτά ακόμα...

Καθημερινά πνευματικά μηνύματα.

Συντονιστής: Συντονιστές

Απάντηση
NIKOSZ
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 6135
Εγγραφή: Τετ Οκτ 04, 2006 5:00 am
Τοποθεσία: Αθηνα

Πέντε λεπτά ακόμα...

Δημοσίευση από NIKOSZ »

Εικόνα

Όλα έγιναν τόσο ξαφνικά, λες κι άνοιξε της Πανδώρας το έρμο το κουτί.

Το μάτι θολό, το βλέμμα μακρινό, το βήμα βαρύ...φευγάτο. Η ηλικία μες τη νιότη να βράζει, να κοχλάζει...

-Φεύγω.

Που πας, γιατί δεν μένεις;

-Φεύγω, δεν αντέχω πια...με κούρασες.

Γιατί;

- Δεν μου ικανοποίησες τα θέλω μου, δεν πήρα μηχανάκι, δεν ξενύχταγα όσο θα ήθελα...

Μα, τόσοι σκοτώθηκαν απ' τα έρμα τα μηχανάκια και συ δεν το κατάλαβες;

Και τα ξενύχτια... η νύχτα είναι αδυσώπητη, κόψε της λίγο τα φτερά.

-Με κούρασες, δεν αντέχω.

Εγώ όμως σε άντεξα, ναι ξέρω η καρδιά του γονιού είναι μεγάλη...μα και γω άνθρωπος είμαι, λύγισα πολλές φορές, αλλά στάθηκα, σε υπέμεινα!

-Με κούρασες, δεν αντέχω.

Σε έντυνα, σου ψώνιζα καμιά φορά και απ' τα ακριβά, τα δώρα της γιορτής μου κι΄αν τα ήθελα τα άλλαζα, τα έκανα δικά σου δώρα.

-Με κούρασες, δεν αντέχω.

Σε διακοπές πηγαίναμε, σου έπαιρνα ότι μπορούσα, μα όμως άλλαξες και δεν μπορώ να σ' ακολουθήσω.

Άλλωστε μου το' λεγες- θέλω πολλά να κάνω, θέλω μέσα στη νύχτα να μπλεχτώ να ζήσω και να κάνω άλλα, αυτά που πάντοτε μου αρέσανε αυτά που πάντα αναζητούσα.

Τρόμαζα, πως ν΄αντικρύσω αυτό το μαύρο το σκοτάδι που σε τύλιξε, βλέπεις ήταν και οι φίλοι που έμπλεξες, είχατε κοινή πορεία χαραγμένη.

-Με κούρασες, δεν αντέχω...φεύγω.

Πέντε λεπτά ακόμα, δως μου πέντε λεπτά, ας τη ματιά μου μέσα σου την ψυχή σου ν' αγκαλιάσει, άλλωστε μεγάλωσες κι' αγκαλιές περσσεύουν.

Πέντε λεπτά ακόμη ας το βλέμμα μου βουβό, να σκίσει το μαύρο πέπλο της ψυχής σου, το ίδιο πέπλο το 'νιωσα πολλές φορές κι' εγώ μέσα στα σωθικά μου, μαύρο, σκοτεινό, σαν τάρταρα του Άδη!

Πέντε λεπτά ακόμα, να θυμηθώ πως ήσουνα μωρό, πως πήγαινες σχολείο, πως μπάλα έπαιζες, πως στην αρρώστια γύρευες τον πόνο σου ν' απαλύνω.

Πέντε λεπτά , μόνο πέντε λεπτά να γείρω και να σκύψω, ένα φιλί ζεστό τα χείλη μου ν' αφήσουν μες στην ψυχή κατάβαθα σφραγίδα να σου γίνει, να ξέρεις ότι αφήνω πάντοτε ένα κομμάτι ενθύμησις να το' χεις για τις κρύες νύχτες, άμποτε το χρειαστείς, να το 'χεις να κοιμάσαι.

Αντιγραφή από το περιοδικό Ορθοδοξία.

http://1myblog.pblogs.gr/pente-lepta-akoma.html
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Άβαταρ μέλους
eleimon
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 3520
Εγγραφή: Τρί Νοέμ 11, 2008 6:34 am
Τοποθεσία: Ελπίδα-Αθήνα

Re: Πέντε λεπτά ακόμα...

Δημοσίευση από eleimon »

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!!!!!
«Το θάνατο δεν τον φοβά­μαι, όχι βέβαια ένεκα των έργων μου, αλλά επειδή πιστεύω στο έλεος του Θεού».
Άβαταρ μέλους
Teri
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 2330
Εγγραφή: Δευ Απρ 07, 2008 5:00 am
Τοποθεσία: Αικατερίνα@Θεσσαλονίκη

Re: Πέντε λεπτά ακόμα...

Δημοσίευση από Teri »

-Με κούρασες, δεν αντέχω...φεύγω.

Πέντε λεπτά ακόμα, δως μου πέντε λεπτά....


πέντε λεπτά, να ξεχάσεις ότι είπες.... Κάποια μέρα θα φύγω, ίσως χωρίς προειδοποίηση κι αυτά τα λόγια σου τότε θα σε πονέσουν πολύ... Δως μου πέντε λεπτά, γιατί όταν θα τα ζητάς δε θα μπορώ να σου τα δώσω...
Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά Μηνύματα”