Ο πόλεμος που δέχομαι . . .

[Ionas]

Πράγματι αυτά που λέει ο φίλος μας ο Κιστός είναι η αλήθεια και το σωστό εν προκειμένω...το έχουμε πει κατ' επανάληψη ότι ο Θεός δεν μυκτηρίζεται. Μετανοούμε και επιστρέφουμε με ειλικρίνεια και συντριβή καρδιάς. ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΣΕ ΔΥΟ ΚΥΡΙΟΥΣ. Αυτό μας το είπε ο ίδιος ο Χριστός. Ή τον έναν θα αγαπήσεις και τον άλλον θα καταφρονήσεις ή στον ένα θα δείξεις ανοχή και τον άλλο θα μισήσεις. Η αμαρτία μας απομακρύνει από το Θεό και είμαστε εκτεθιμένοι στο Σατανά...

[vasilikirimp]

Δεν αναφέρομαι σε κανέναν προσωπικά - αλλά γενικά - αν το πήρες εσύ προσωπικά τότε συγγνώμη που το ανέφερα -

Η ταπεινότητα δε σημαίνει κατ'εμέ και δε μιλώ , δε λαλώ - είναι ωραίο να μιλάς με σύνεση και αγάπη - και εγώ στην οικογένειά μου δεν είμαστε όλοι στο ίδιο " μήκος κλίματος " παρόλα αυτά δε προσπαθώ να μεταπείσω κανέναν - όταν ερωτούμε το " γιατι " απλά και μόνο λέω αυτό που πραγματικά με κάνει να συμπεριφέρομαι όπως συμπεριφέρομαι ..........................

κάποια στιγμή πίστεψέ με γίνεται αντιληπτή τότε μόνο όταν καταλαβαίνει ο περίγυρος την Αγάπη που απορρέει.

Αν και πάλι παρόλο που το διευκρίνησα και πριν ότι δε το λέω για κάποιον ή κάποια συγκεκριμένα
και πάλι οφείλω να ζητήσω συγγνώμη που μπήκα έτσι στη κουβέντα σας

[eleimon]

[quote="ktistos"]Σπύρο από όσα έχεις γράψει και παλιότερα στο Φόρουμ νομίζω ότι τον πόλεμο για τον οποίο μιλάς τον προκαλείς ο ίδιος. Σου καταθέτω την άποψή μου έστω και αν σου φανεί σκληρή.
Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος το λέει ξεκάθαρα πως όσο επιμένουμε στην αμαρτία δεν γίνεται δεκτή η ελεημοσύνη μας από τον Θεό. Δηλαδή όσο παραμένουμε στην πορνεία όλα τα άλλα είναι τζάμπα κόπος. Και οι προσευχές και οι μελέτες και οι ελεημοσύνες. Ο Θεός θέλει να απαλλαγούμε από το σοβαρό πάθος από το οποίο ζημιωνόμαστε πρώτα, και μετά να μας δώσει την Χάρη του.

Οταν λες Γιαννη μου παραμενουμε στη πορνεια τι εννοεις? εγω καταλαβα οτι αν προκειται να παντρευτεις με καποια κοπελα πρεπει να τη σεβαστεις μεχρι το γαμο σου.Δε ξερω αν καταλαβα καλα,αλλα αν ειναι αυτο ο αναμαρτητος πρωτος το λιθο βαλλετω.....

Ειμαστε ανθρωποι και ολοι εχουμε πεσει σε σαρκικα αμαρτηματα,κι οχι μονο,κι εμενα ο πνευματικος μου μου ειχε πει να αγωνιζομαι κι εγω κι ο αντρας μου αλλα να μη μεταλαβουμε μεχρι να παντρευτουμε.Αν ηταν δε θα μας ελεγε μην ερθετε σε επαφη μεχρι το γαμο? Δε μιλαω για μια απλη σχεση τωρα ετσι? μιλαω για σοβαρη σχεση που οδευει προς το γαμο.
Συγγνωμη δεν εχω την γνωση που εχεις εσυ πανω σε θεολογικα θεματα αλλα με το φτωχο μου το μυαλο ετσι το καταλαβα.Αν θες μου το εξηγεις καλυτερα.

[ψυχουλα]

Δεν αναφέρομαι σε κανέναν προσωπικά - αλλά γενικά - αν το πήρες εσύ προσωπικά τότε συγγνώμη που το ανέφερα -

Η ταπεινότητα δε σημαίνει κατ'εμέ και δε μιλώ , δε λαλώ - είναι ωραίο να μιλάς με σύνεση και αγάπη - και εγώ στην οικογένειά μου δεν είμαστε όλοι στο ίδιο " μήκος κλίματος " παρόλα αυτά δε προσπαθώ να μεταπείσω κανέναν - όταν ερωτούμε το " γιατι " απλά και μόνο λέω αυτό που πραγματικά με κάνει να συμπεριφέρομαι όπως συμπεριφέρομαι ..........................

κάποια στιγμή πίστεψέ με γίνεται αντιληπτή τότε μόνο όταν καταλαβαίνει ο περίγυρος την Αγάπη που απορρέει.

Αν και πάλι παρόλο που το διευκρίνησα και πριν ότι δε το λέω για κάποιον ή κάποια συγκεκριμένα
και πάλι οφείλω να ζητήσω συγγνώμη που μπήκα έτσι στη κουβέντα σας

οκ δε χρειαζεται να ζητησεις συγνωμη ολες οι αποψεις ειναι δεκτες. το πηρα προσωπικα γιατι απλως εγω ημουν που μιλησα πολυ για αυτο το θεμα σημερα και δεν ειμαι ο τυπος που προσπαθει να μεταπεισει τους αλλους ή που κανει κηρυγμα για αυτο με ενοχλησε αυτο περι ιεραποστολου.
και βεβαια καθε οικογενεια ειναι διαφορετικη και η ταπεινοτητα τυγχανει διαφορετικης εκτιμησης απο τον καθενα.

[Ionas]

.........................
Οταν λες Γιαννη μου παραμενουμε στη πορνεια τι εννοεις? εγω καταλαβα οτι αν προκειται να παντρευτεις με καποια κοπελα πρεπει να τη σεβαστεις μεχρι το γαμο σου.Δε ξερω αν καταλαβα καλα,αλλα αν ειναι αυτο ο αναμαρτητος πρωτος το λιθο βαλλετω.....
.................
.

Νομίζω ότι ο φίλος μας ο Κτιστός είπε ξεκάθαρα αυτό που και οι Πατέρες και η Εκκλησία του Χριστού γενικότερα λέει...Δεν πιστεύω ότι πρέπει για πολλοστή φορά να εξηγούνται τα αυτονόητα. Αυτό που λες αδελφή, ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω δεν πάει καθόλου εδώ...Γιατί μ' αυτό ξέρεις τι λες??? Λες ότι αν κάποιος έχει κάνει μια οποιαδήποτε αμαρτία μετά να λέει κάντε και εσείς αυτές τις αμαρτίες που έκανα και εγώ, δεν έχει δηλαδή διακαίωμα να πει μην αμαρτάνεται όπως εγώ γιατί απομακρύνεστε από το Θεό...και χάνετε την ψυχή σας.

[eleimon]

Δεν εννοω αυτο Γιαννη μου,αλλα η λεξη πορνεια σε μια σχεση που οδευει για γαμο μου χτυπησε λιγο βαρια,γι αυτο το ειπα.Δε νομιζω ναναι πολλοι αυτοι που κρατανε τα οσα λενε οι Πατερες μας.
Μακαρι να γινονταν αυτο,θα υπηρχε καλυτερος κοσμος,δε θα υπηρχε αυτη η σαπιλα...συγγνωμη αν παρεξηγηθηκα....

[LOCKHEART]

Βασικά εμένα μου χτύπησε η αποψη ότι αν έχεις κάποια αμαρτία πρέπει να παρατάς τον αγώνα αφού η προσευχή και η ελεημοσύνη δεν έχει αξία αντίθετα ο πνευματικός μου είπε το ακριβώς διαφορετικό οχι παρόλο που έχουμε κάποια αμαρτία ο αγώνας δεν εγκαταλείπεται.

[Ionas]

Έτσι όπως το θέτεις τώρα, καλή μας Ελπίδα, ακούστηκες αρμονικά γιατί πριν φάνηκες ολίγον φάλτσο..ΟΚ

[eleimon]

Σχετικά με το να μην απελπιζόμαστε

Αγίου Αμφιλοχίου

Όταν αδελφέ μου ντρέπεσαι να σηκώσεις τα μάτια στον ουρανό, και νιώθεις την ψυχή σου ξεγραμμένη από το βιβλίο της ζωής, διάβασε αυτούς τους λόγους του αγίου Αμφιλοχίου και θα βρεις νέα δύναμη στον κατά Χριστόν αγώνα σου. Συνέχισε τον αγώνα, και έχει ο Θεός για όλους μας!

Κάποιος αδελφός νικήθηκε από το πάθος της πορνείας και έκανε την αμαρτία καθημερινά., αλλά και καθημερινά ζητούσε έλεος από τον Κύριό του με δάκρυα και προσευχές. Ενεργώντας λοιπόν έτσι, τον ξεγελούσε η κακή συνήθεια, και έκανε την αμαρτία· έπειτα πάλι, μετά την αμαρτία, πήγαινε στην εκκλησία, και βλέποντας την ιερή και σεβάσμια εικόνα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, έπεφτε μπροστά της με πικρά δάκρυα και έλεγε: «Σπλαχνίσου με, Κύριε, και πάρε από επάνω μου αυτόν τον ύπουλο πειρασμό, γιατί με ταλαιπωρεί φοβερά και με τραυματίζει με τις πικρές ηδονές. Δεν έχω πρόσωπο, Κύριε, να αντικρύσω και να δω την αγία εικόνα σου και την υπέρλαμπρη μορφή του προσώπου σου, ώστε να γλυκαθεί η καρδιά μου».

Τέτοια έλεγε, και όταν έβγαινε από την εκκλησία έπεφτε πάλι στον βούρκο. Όμως και πάλι δεν απελπιζόταν για τη σωτηρία του, αλλά από την αμαρτία ξαναγύριζε στην εκκλησία και έλεγε τα παρόμοια προς τον φιλάνθρωπο Κύριο και Θεό: «Εσένα, Κύριε, βάζω εγγυητή, ότι από εδώ και πέρα δεν θα ξανακάνω αυτή την αμαρτία· μόνο, αγαθέ, συγχώρησε μου όσες αμαρτίες σου έκανα από την αρχή μέχρι τώρα». Και αφού έδινε αυτές τις φοβερές υποσχέσεις, πάλι γύριζε στη βαριά αμαρτία του. Και έβλεπε κανείς τη γλυκύτατη φιλανθρωπία και την άπειρη αγαθότητα του Θεού να ανέχεται καθημερινά και να υπομένει την αδιόρθωτη και βαριά παράβαση και την αχαριστία του αδελφού και να θέλει από πολλή ευσπλαχνία τη μετάνοιά του και την οριστική επιστροφή του. Γιατί αυτό δεν γινόταν για ένα, δύο ή τρία χρόνια, αλλά για δέκα και περισσότερο.



Βλέπετε αδελφοί, την άμετρη ανοχή και την άπειρη φιλανθρωπία του Κυρίου; Πως κάθε φορά δείχνει μακροθυμία και καλοσύνη, υπομένοντας τις βαριές ανομίες και αμαρτίες μας; Γιατί αυτό που συγκλονίζει και προκαλεί θαυμασμό σχετικά με την πλούσια ευσπλαχνία του Θεού είναι ότι ο αδελφός, ενώ υποσχόταν και συμφωνούσε να μην ξανακάνει την αμαρτία, αποδεικνυόταν ψεύτης.



Μια μέρα λοιπόν, καθώς γινόταν αυτό, ο αδερφός, αφού έκανε την αμαρτία, πήγε τρέχοντας στην εκκλησία, θρηνώντας και στενάζοντας και κλαίγοντας και βιάζοντας της ευσπλαχνία του αγαθού Θεού να τον λυπηθεί και να τον γλυτώσει από τον βούρκο της ασωτείας. Καθώς λοιπόν ο αδελφός παρακαλούσε τον φιλάνθρωπο Θεό, ο αρχέκακος διάβολος, η καταστροφή των ψυχών μας, είδε ότι τίποτε δεν κάνει, αλλά όσο αυτός έραβε με την αμαρτία, ο αδελφός τα ξήλωνε με τη μετάνοια. Με θράσος λοιπόν του παρουσιάστηκε φανερά και, στρέφοντας το πρόσωπο του προς τη σεβάσμια εικόνα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, κραύγαζε και έλεγε: «Τι θα γίνει μ’ εμάς τους δύο, Ιησού Χριστέ; Η άπειρη συμπάθειά σου με νικά και με ρίχνει κάτω, καθώς δέχεσαι αυτόν τον πόρνο, τον άσωτο, που κάθε μέρα σου λέει ψέματα και δεν λογαριάζει την εξουσία σου. Γιατί λοιπόν δεν τον καις, αλλά μακροθυμείς και τον ανέχεσαι; Εσύ πρόκειται να δικάσεις του μοιχούς και τους πόρνους και να εξολοθρεύσεις όλους τους αμαρτωλούς. Πράγματι, δεν είσαι δίκαιος κριτής, αλλά όπου νομίσει η εξουσία σου, κρίνεις άδικα και παραβλέπεις. Εμένα, για τη μικρή παράβαση της υπερηφάνειας, με έριξες από τον ουρανό κάτω· και αυτός είναι ψεύτης και πόρνος και άσωτος, και επειδή πέφτει μπροστά σου, του χαρίζεις ατάραχος την ευμένειά σου. Γιατί λοιπόν σε λένε δίκαιο κριτή; Όπως βλέπω, και εσύ χαρίζεσαι σε πρόσωπα από την πολλή σου αγαθότητα και παραβλέπεις το δίκαιο». Και αυτά ο διάβολος τα έλεγε πνιγμένος από την πολλή πίκρα του και βγάζοντας φλόγες και καπνό από τα ρουθούνια του.



Αφού τα είπε αυτά ο διάβολος, σώπασε· και αμέσως ακούστηκε μία φωνή σαν από το άγιο βήμα να λέει: «Παμπόνηρε και ολέθριε δράκοντα, δεν χόρτασε η κακία σου που κατάπιες όλο τον κόσμο, αλλά και αυτόν που κατέφυγε στο άπειρο έλεος της ευσπλαχνίας μου πασχίζεις να τον αρπάξεις και να τον καταπιείς; Έχεις να παρουσιάσεις αμαρτήματα τόσα που να ζυγίζουν βαρύτερα από το πολύτιμο αίμα που έχυσα γι’ αυτόν επάνω στον σταυρό; Μάθε ότι η σταύρωση και ο θάνατος μου συγχώρησαν τις αμαρτίες του. Και εσύ βέβαια, όταν αυτός πηγαίνει στην αμαρτία, δεν τον διώχνεις, αλλά τον δέχεσαι με χαρά και δεν τον αποστρέφεσαι, ούτε τον εμποδίζεις, γιατί ελπίζεις να τον κερδίσεις. Εγώ λοπόν, που είμαι τέτοιος σπλαχνικός και φιλάνθρωπος, που έδωσα εντολή στον κορυφαίο μου απόστολο Πέτρο να συγχωρεί ως εβδομήντα φορές το επτά αυτόν που αμαρτάνει καθημερινά, άραγε δεν θα συγχωρήσω και δεν θα τον σπλαχνιστώ; Ναι, σου λέω· και επειδή καταφεύγει σ’ εμένα, δεν θα τον αποστραφώ, ώσπου να τον πάρω δικό μου· γιατί εγώ για τους αμαρτωλούς σταυρώθηκα και γι’ αυτούς άπλωσα τα άχραντα χέρια μου, έτσι ώστε όποιος θέλει να σωθεί, να καταφεύγει σ’ εμένα και σώζεται. Κανέναν δεν αποστρέφομαι ούτε διώχνω· ακόμη και μύριες φορές τη μέρα να αμαρτήσει κάποιος και μύριες φορές να έρθει σ’ εμένα, δεν θα φύγει λυπημένος. Γιατί δεν ήρθα να καλέσω σε μετάνοια τους ενάρετους αλλά τους αμαρτωλούς».



Μόλις ακούστηκαν αυτά τα λόγια, ο διάβολος έμεινε στη θέση του τρέμοντας, χωρίς να μπορεί να φύγει. Και ακούστηκε πάλι η φωνή: « Άκουσε, απατεώνα, και σχετικά με αυτό που είπες, ότι δηλαδή είμαι άδικος. Γιατί εγώ είμαι δίκαιος σε όλους, και σε όποια κατάσταση βρω κάποιον, σύμφωνα με αυτή τον κρίνω. Δες, λοιπόν· αυτόν τον βρήκα τώρα σε μετάνοια και επιστροφή, πεσμένο μπροστά στα πόδια μου και νικητή σου. Θα τον πάρω λοιπόν και θα σώσω την ψυχή του, επειδή δεν απελπίστηκε για τη σωτηρία του. Και εσύ, βλέποντας την τιμή που του κάνω, να σουβλιστείς από τον φθόνο σου και να καταντροπιαστείς».



Και όπως ήταν ο αδελφός πεσμένος μπρούμυτα και θρηνούσε, παρέδωσε την ψυχή του· και αμέσως ήρθε οργή μεγάλη σαν φωτιά και έπεσε επάνω στον σατανά και τον κατέκαιγε. Από αυτό λοιπόν ας μάθουμε, αδελφοί, την άμετρη ευσπλαχνία και φιλανθρωπία του Θεού και πόσο καλό Κύριο έχουμε, και ποτέ να μην απελπιστούμε ή να αμελήσουμε τη σωτηρία μας.

[Ionas]

Φυσικά και δεν εγκαταλείπουμε τον αγώνα, Σπύρο, αλλά χρειάζεται πιο αποφαστικές κινήσεις γιατί ο πονηρός μπορεί να μας ρίξει και να ξανακυλήσουμε στο βούρκο...
Για τις φίλες Σμαρώ, Ψυχούλα και Βασιλική , νομίζω έχουν όλες δίκιο...σίγουρα είναι δύσκολα τα πράγματα για τον έναν στο ζευγάρι όταν ο άλλος δεν πιστεύει αλλά χρειάζεται υπομονή και υποδειγματική συμπεριφορά από τον Πιστό(η) και μπορεί να τον ΚΕΡΔΙΣΕΙ όπως λέει ο Απόστολος Παύλος.