Χριστιανά τα τέλη της ζωής υμών...

[efthumhs]

Παλιά σε κελλί του αγίου Όρους, ένας ηγούμενος επισκέφθηκε ετοιμοθάνατο αδελφό και τον ρώτησε:

Γέροντα, πως πας, τι καταλαβαίνεις, θα σωθούμε;

Του απαντά ταπεινά εκείνος: Αγαθάς ελπίδας έχουμε Γέροντα, από αυτά που βλέπω, αγαθάς ελπίδας έχουμε...

Πόσο διαφορετικά είναι τα τέλη της ζωής ενός ανθρώπου που αγωνίζεται εν Χριστώ φιλότιμα απο έναν αδιάφορο ή και άθεο π.χ Βολταίρο ο οποίος είχε τόσο φριχτά τέλη που βασανιζόταν τόσο απο τους δαίμονες πριν ξεψυχήσει που φώναζε (ο άπιστος που έλεγε πως δεν πίστευε όταν ζούσε και ήταν καλά) "που με σέρνετε; αφήστε με, να η κόλαση" κ.α τέτοια, που η νοσοκόμα που τον περιποιόταν ρωτούσε τους κατοπινούς ασθενείς αν πιστεύουν στον Θεό. Κάποιος μάλιστα φίλος του γιατρός είπε πως αν πέθαινε ο διαβολος θα πεθαινε σαν το Βολταίριο...

Σαφώς υπάρχουν και στις μέρες μας αδιάφοροι που όταν πεθαίνουν έχουν παρόμοια τέλη (π.χ το 1989 ένας γέρος 90 χρονών που έζησε όλη του τη ζωή μέσα στην απιστία ήρθε στα τελευταία του και όταν του είπαν οι δικοί του να κοινωνήσει,αυτός έβρισε τη Θεια Κοινωνία με αποτέλεσμα να μεγαλώσουν τα μάτια του σαν του γαϊδάρου, η γλώσσα του να μεγαλώσει και να βγεί έξω απο το στόμα του, να μουγκρίζει σα βόδι (αυτα τα είδαν και τα άκουσαν όλοι στο χωριό που ζούσε) και κατόπιν να ξεψυχήσει...