Ο δρόμος των ασκητών

[Domna]

http://apantaortodoxias.blogspot.com/20 ... _4701.html
http://www.akritas.net.gr/eshop/product ... ductid=225

[Domna]

Για την προφύλαξη από τον κίνδυνο της υποτροπής.

Στην προσπάθειά σου να υπερνικήσεις τον εαυτό σου, να έχεις ένα σύνθημα:

Είμαι <<εν πορνεία>>!

Μη δίνεις όμως θάρρος στον εαυτό σου. Ευχαρίστησε μόνο το Θεό, γιατί αυτός σου δίνει δύναμη.

Μη χαίρεσαι υπέρμετρα για τις επιτυχίες σου, αλλά κοίταξε να προχωρείς γοργά, διαρκώς προς τα εμπρός.

Αλλιώς είναι δυνατό το κακό που νικήθηκε να ξαναποκτήσει δύναμη και να σε προσβάλει αιφνιδιαστικά.

Θυμήσου τι διέταξε ο Θεός τους Ισραηλίτες:

<<Κι απολείτε πάντας τους κατοικούντας εν τη γη (της επαγγελίας) προ προσώπου υμών και εξαιρείτε τας σκοπιάς αυτών και πάντα τα είδωλα τα χωνευτά αυτών απολείτε αυτά και πάσας τας στήλας αυτών εξαρείτε.>>(Αριθμ. λγ 52 εξ), όταν κατακτήσετε τη γη Χαναάν.

Όλα αυτά αποτελούν διδάγματα για τη δική μας πνευματική ζωή.


Έχει πολύ λίγη σημασία σε ποιο βαθμό έχουμε νικήσει τον εαυτό μας.

Μπορεί να ξεπεράσαμε μικρές κακές συνήθειες ή να κάναμε φαινομενικά ασήμαντα πράγματα π.χ. να μην κοιτάξαμε κάτι που δεν έπρεπε ή κάτι σχετικό.

Το γεγονός που φαίνεται σπουδαίο μπορεί να μην είναι και αποφασιστικό για την περαιτέρω πορεία μας.

Το φαινομενικά μικρό δυνατό να είναι ουσιαστικά μεγάλο και το φαινομενικά μεγάλο ουσιαστικά μικρό.

Πάντως ένα ας έχουμε υποψη μας.

Μας περιμένει η επόμενη φάση του αγώνα μας.

Πρέπει να είμαστε αδιάκοπα έτοιμοι.

Δεν υπάρχει καιρός για ανάπαυση.


Θα το ξαναπώ για άλλη μια φορά.

Μάθε να σιωπάς.

Μην αφήνεις να βλέπουν οι άλλοι τι κρατάς στα χέρια σου.

Δουλεύεις για τον Αόρατο.

Ας είναι και το έργο σου αόρατο.


Όταν σκορπίζει κανείς γύρω του ψίχουλα, μαζεύονται τα πουλιά που στέλνει ο διάβολος, λένε οι άγιοι.

Πρόσεξε την αυτοικανοποίηση.

Καρποί που τους πέτυχε κανείς με πολύ κόπο μπορεί να γίνουν μονάχα μια μπουκιά στο διάβολο.

Γιαυτό οι πατέρες δίνουν τη συμβουλή:

Να ενεργείς με διάκριση. Από δυο κακά διάλεγε το μικρότερο.

Βρίσκεσαι κάπου και σε προσφέρουν κάτι.

Διάλεξε το μικρότερο κομμάτι αν τίθεται ζήτημα εκλογής.

Αν όμως κάποιος ή κάποιοι βλέπουν τι θα κάνεις τότε προτίμησε να ακολουθήσεις τη μέση οδό, που θα προκαλούσε την πιο μικρή αίσθηση στους άλλους.

Προσπάθησε δηλαδή, με κάθε τρόπο να μένεις αφανής και να περνάς όσο πιο πολύ μπορείς απαρατήρητος.

Να το έχεις αυτό σαν έναν κανόνα πάντοτε.

Μη μιλάς για τον εαυτό σου, πώς κοιμήθηκες, τι ονειρεύτηκες, τι σου συνέβηκε.

Μη λες τη γνώμη σου ευκαίρως - ακαίρως και μάλιστα χωρίς να ερωτηθείς.

Μην κάνεις λόγο για τις ανάγκες σου και τις υποθέσεις σου.

Όταν διαρκώς για αυτά μιλάς τρέφεις απλούστατα το ναρκισσισμό σου με την αυτοαπασχόλησή σου.
Μη ζητάς να αλλάζεις διαρκώς δουλειά, τόπο κατοικίας και τα παρόμοια.

Να έχεις πάντα υπόψη σου πως δεν υπάρχει κανένας τόπος, καμιά κοινωνική θέση, καμιά εξωτερική κατάσταση που να μην εξυπηρετεί τον αγώνα που διάλεξες. Εξαιρούνται μονάχα οι δουλειές που εξυπηρετούν τα πάθη και τις κακίες μας.

Μη ζητάς γι αυτό ψηλότερες θέσεις και μεγαλύτερους τίτλους με τη σκέψη πως έτσι θα επιτύχεις πιο καλά στον αγώνα σου.

Όσο πιο ταπεινή είναι η θέση που έχεις, τόσο πιο ελεύθερος είσαι.

Μη βιάζεσαι να επιδείξεις τις γνώσεις σου και τις ικανότητές σου.

Μην αντιλές με πείσμα και μην ανακατεύεσαι σε φιλονικίες και μαλώματα. Αναγνώριζε το δίκιο των άλλων.

Με τον τρόπο αυτό θα μάθεις τη δύσκολη τέχνη της υποταγής και της ανοχής και μαζί με αυτή και την ταπεινοφροσύνη.

Δέξου τις παρατηρήσεις που σου κάνουν χωρίς μουρμούρα.

Να αισθάνεσαι ευγνωμοσύνη, όταν σε υποδέχονται με σκαιότητα, χωρίς εκτίμηση ή και χωρίς να σου δώσουν προσοχή.

Αλλά μη δημιουργείς ο ίδιος ταπεινωτικές καταστάσεις.

Παρουσιάζονται κατά τη διάρκεια της ημέρας τόσο άφθονα όσα έχεις ανάγκη!

Παρατηρούμε εκείνον που διαρκώς υποκλίνεται και επιδεικτικά εξυπηρετεί τους άλλους και ίσως να πούμε πόσο ταπεινός είναι!

Αλλά ο πραγματικός ταπεινός διαφεύγει την προσοχή του περιβάλλοντός του, ο κόσμος δεν τον παρατηρεί (Α Ιωάν γ 1).

Για τον κόσμο συνήθως είναι ένα μηδενικό.
Όταν ο Πέτρος και ο Ανδρέας, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης <<αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν >>τον Κύριο (Ματθ. δ 18-22), τι να είπαν οι συνάδελφοί τους που έμειναν στην ακτή?

Γι αυτούς τα δύο ζεύγη των αδερφών εξαφανίστηκαν, χάθηκαν.

Μην είσαι αναποφάσιστος.

Μη φοβάσαι να εξαφανιστείς όπως οι άγιοι απόστολοι, και να απομακρυνθείς από την αμαρτωλή και διεστραμμένη γενιά που μας περιτριγυρίζει.

Τι θέλεις να κερδίσεις? Τον κόσμο ή την ψυχή σου? (Μαρκ. η 35-38).

<<Ουαί υμίν όταν καλώς υμάς είπωσι πάντες οι άνθρωποι>>. (Λουκ. στ 26).

[pepiixthis]

[theodora]

Υπέροχα!

[tanos]

Πολύ καλή βοήθεια πραγματικά .Βέβαια να προσπαθούμε να τα πράτουμε λίγο-λίγο.

[filotas]

Έχουμε ξαναπεί πρόσφατα για κείμενα που απευθύνονται κυρίως σε ασκητές κι όχι σε απλούς λαϊκούς.

Εμείς έχουμε πολύ δρόμο ακόμη και για να βάλουμε σε τάξη τη ζωή μας και τη σκέψη μας κι απέχουμε πολύ από τέτοια μέτρα άσκησης.

Ο καθένας μας, ας βαδίζει προσεκτικά και σταθερά με την επίβλεψη του Πνευματικού του και να μην βάζουμε πολύ ψηλά τον πήχυ, επειδή αυτό είναι ένδειξη εγωισμού και επειδή κινδυνεύουμε ν' αποτύχουμε, ν΄απογοητευτούμε και να τα παρατήσουμε.

[pepiixthis]

ποιος το έγραψε το βιβλιο? ειναι Ορθόδοξος?το διαβάσατε?