Διαφορά μεταξύ του "είναι" και του "φαίνεσθαι"

[eleimon]

Υπάρχει μιά διαφορά μεταξύ του «είναι» και του «φαίνεσθαι». Το «φαίνεσθαι» είναι το εξωτερικό, αυτο που θέλουμε να ξέρουν οι άλλοι για μάς, αυτό που εμείς αφήνουμε να αντιληφθούν οι άλλοι. Μπορούμε να πούμε ότι είναι το προσωπείο και η μάσκα την οποία χρησιμοποιούμε για να επικοινωνούμε εξωτερικά και να γινόμαστε δεκτοί από όλες τις κατηγορίες των ανθρώπων. Πολλές φορές χρησιμοποιούμε και το προσωπείο της θρησκευτικότητος. Αυτό είναι το «φαίνεσθαι». Υπάρχει όμως και το «είναι», αυτό που είμαστε στην πραγματικότητα, στο βάθος, και το οποίο τις περισσότερες φορές επιδιώκουμε να κρύπτουμε επιμελώς.

Η Ορθοδοξία επιδιώκει να φανερώση αυτό το βάθος. Συνήθως, η φαρισαϊκή δικαιοσύνη ενδιαφέρεται για το εξωτερικό, για μιά επιδερμική ηθική, ενώ η Ορθοδοξία ενδιαφέρεται για τον πυρήνα της υπάρξεως του ανθρώπου. Όλα τα πατερικά κείμενα αναφέρονται στο πως θα ελευθερωθή ο νους από την δουλεία του στα πάθη, στην λογική και στις συνθήκες του περιβάλλοντος.


Ο άγιος Ιωάννης ο Σιναίτης, χρησιμοποιώντας ένα χαριτωμένο περιστατικό που αναλύει πολύ παραστατικά αυτήν την πλευρά της ζωής μας, γράφει:

«Μερικές φορές, καθώς αντλούσαμε νερό από τις πηγές, αντλήσαμε μαζί με αυτό, χωρίς να το καταλάβωμε, και έναν βάτραχο. Παρόμοια πολλές φορές, καθώς καλλιεργούμε τις αρετές, υπηρετούμε και τις κακίες που χωρίς να φαίνωνται είναι συμπεπλεγμένες μαζί τους.

Επί παραδείγματι: Με την φιλοξενία συμπλέκεται η γαστριμαργία, με την αγάπη η πορνεία, με την διάκρισι η δεινότης, με την φρόνησι η οκνηρία, με την πραότητα η υπουλότης και η νωθρότης και η οκνηρία και η αντιλογία και η ιδιορρυθμία και η ανυπακοή. Με την σιωπή η διδασκαλική υπεροψία, με την χαρά η οίησις, με την ελπίδα η οκνηρία, με την αγάπη πάλι η κατάκρισις, με την ησυχία η ακηδία και η οκνηρία, με την αγνότητα η πικρή συμπεριφορά, με την ταπεινοφροσύνη η παρρησία. Σε όλα δε αυτά ακολουθεί ωσάν κοινό κολλύριο ή μάλλον δηλητήριο, η κενοδοξία».

Αυτό το κείμενο παρά την απλότητα του είναι συνταρακτικό. Φανερώνει όλη την αδυναμία μας, αλλά και την υποκριτική κατάσταση στην οποία ζούμε καθημερινή. Άλλοι είμαστε εξωτερικά και άλλοι είμαστε εσωτερικά.

Με την φιλοξενία συμπλέκεται η γαστριμαργία. Εν ονόματι, δηλαδή, της φιλοξενίας, χάριν του άλλου, ικανοποιούμε το πάθος της γαστριμαργίας.

Με την αγάπη συνδέεται η πορνεία. Όλοι σήμερα μιλούν για την αγάπη. Αλλά κάτω από την αρετή της αγάπης κρύπτεται η πορνεία, η επιθυμία ικανοποιήσεως της φιληδονίας. Γι' αυτό και οι περισσότεροι σήμερα είναι απελπισμένοι από την προσφερόμενη αγάπη. Όλα τα τραγούδια μιλούν για την αγάπη, αλλά μέσα σ' αυτήν την κατάσταση αγάπης κρύβεται η αντιμετώπιση του άλλου σαν αντικειμένου ηδονής. Ο άνθρωπος και σ' αυτήν την περίπτωση έχει μεταβληθή σε νούμερο, αριθμό. Άλλωστε, η αγάπη, κατά την Ορθόδοξη Παράδοση, είναι καρπός και αποτέλεσμα απάθειας.

Με την πραότητα συμπλέκεται η υπουλότης. Κάνουμε τον πράο, τον γλυκομίλητο και όμως μέσα μας κρύβουμε δηλητήριο.

Με την αγνότητα συμπλέκεται η πικρή συμπεριφορά. Υπάρχουν μερικοί που καλλιεργούν την εγκράτεια και την αγνότητα και όμως διακρίνονται για υπεροψία, αφού κατακρίνουν τους άλλους ανθρώπους. Εκείνος που είναι αγνός πραγματικά πρέπει να διακρίνεται από την πνευματική και ψυχική αγνότητα, που συνδέεται με την αγάπη πρός τους άλλους.

Έτσι διαρκώς είμαστε θεατρίνοι και παίζουμε θέατρο. Παίζουμε θέατρο, όταν με τον τρόπο της προσευχής επιδιώκουμε να προσελκύσουμε την προσοχή των άλλων και το χειρότερο επιδιώκουμε να καλύψουμε την ασθένεια της ψυχής. Όταν με το σεμνό σχήμα και το παραπέτασμα της κατηφείας κρύπτουμε «την ενυπάρχουσαν θρασύτητα» και τα αίσχη της ψυχής, όπως λέγει ο όσιος Νείλος. Παίζουμε θέατρο, όταν κοπτόμαστε για την δικαιοσύνη και την ισότητα, ενώ στην πραγματικότητα είμαστε οι πιό άδικοι και οι μεγαλύτεροι τύραννοι στους γύρω μας. Παίζουμε θέατρο, όταν παρουσιαζόμαστε ότι ένδιαφερόμαστε για τους άλλους και ότι θυσιαζόμαστε γι' αυτούς, ενώ επιδιώκουμε την εκμετάλλευση κάθε καταστάσεως. Παίζουμε θέατρο, όταν κάνουμε τον δυστυχισμένο, τον λυπημένο, τον περιφρονημένο, για να δημιουργήσουμε ανάλογες εντυπώσεις και να αποσπάσουμε το ενδιαφέρον των άλλων. Χρησιμοποιούμε συνεχώς μια μάσκα στις διαπροσωπικές μας σχέσεις.

Γι' αυτό πρέπει να προσέξουμε τον βάτραχο, όταν αντλούμε νερό, δηλαδή να προσέχουμε μήπως εξασκώντας τις αρετές ταυτόχρονα καλλιεργούμε τα πάθη.


«Το πολίτευμα του Σταυρού» Αρχιμ. Ιεροθέου Σ. Βλάχου

[filotas]

Είναι κοινός τόπος, ότι ο κάθε άνθρωπος έχει 3 εικόνες της προσωπικότητάς του.

1. Αυτή που είναι αντικειμενικά
2. Αυτή που νομίζει ο ίδιος ότι είναι
3. Αυτή που νομίζουν ή που βλέπουν οι άλλοι ότι είναι

Την πρώτη εικόνα την γνωρίζει μόνο ο Θεός και είναι ζητούμενο να την ανακαλύψει ο άνθρωπος, για να μπορέσει να τη διορθώσει σύμφωνα με το πρότυπο, τον Κύριο.

Τη δεύτερη τη διαμορφώνει ο άνθρωπος σύμφωνα με τις εμπειρίες του και πλησιάζει προς την αντικειμενική, όσο βελτιώνεται η πνευματική του κατάσταση και απομακρύνονται οι παραμορφωτικοί φακοί των παθών.

Η τρίτη είναι αυτή που προβάλλει ο ίδιος ο άνθρωπος προς τα έξω ή αυτή που αποκομίζουν οι άλλοι σύμφωνα με τις εμπειρίες και την δική τους πνευματική κατάσταση. Η εικόνα αυτή έχει τη μικρότερη σημασία από τις άλλες δύο, επειδή δεν μπορεί ο άνθρωπος με τη συμπεριφορά του να την επηρεάσει μόνο μερικά, αφού εξαρτάται και από την πνευματική κατάσταση των άλλων.

Όπως αναφέρεται και στο παραπάνω κείμενο, ο Χριστιανός έχει μεγάλη σημασία να μπορέσει με την πνευματική προσπάθεια και τη Χάρι του Αγίου Πνεύματος να γνωρίσει, ποιος πραγματικά είναι ώστε μέσω της μετάνοιας ν' αλλάξει προς αυτό που πρέπει να είναι.

[eleimon]

Η τριτη ομως Νικολα μου ειναι και προσωρινη γιατι ποσο να προσποιηθεις για κατι που δεν εισαι?..

[filotas]

Συμφωνώ Ελπίδα, η εικόνα μας με βάση τη γνώμη των άλλων είναι σαν να βλέπουμε τον εαυτό μας σε παραμορφωτικό καθρέφτη. Παρ' όλα αυτά δεν είναι σωστό να αγνοούμε παντελώς τη γνώμη που έχουν οι άλλοι για μας , επειδή ενδεχομένως είναι αποτέλεσμα τις δικής μας συμπεριφοράς απέναντί τους.

[dionysisgr]

Δεν υπαρχει καμμια διαφορα αναμεσα στο "ειναι" και το "φαινεσθαι".

Το εχω διαπιστωσει προσωπικα και σας διαβεβαιωνω.

Και αυτο σε μενα.

Γιατι και ειμαι ψωνιο και φαινομαι..

[eleimon]

Δεν υπαρχει καμμια διαφορα αναμεσα στο "ειναι" και το "φαινεσθαι".

Το εχω διαπιστωσει προσωπικα και σας διαβεβαιωνω.

Και αυτο σε μενα.

Γιατι και ειμαι ψωνιο και φαινομαι..

Οταν μιλας σ αυτο το υφος και δε κρατας τη βιτσα απ την εδρα πως σε χαιρομαι βρε Διονυση!!!!

[dionysisgr]

Noμιζεις οτι αφησα την βιτσα.. Σου'ρχομαι!

[img][image]http://s150.photobucket.com/albums/s103 ... ng0046.gif[/image][/img]

[avvas]

Το «φαίνεσθαι» δεν οδηγεί τις περισσότερες φορές σε ασφαλή συμπεράσματα για το «είναι»
Ακραία περίπτωση για την ακρίβεια αυτού που γράφω είναι η διά Χριστόν σαλότης.
Και επειδή τελευταία διάβασα κάτι ωραίο που γράφει ο Γέροντας Σωφρόνιος το παραθέτω αυτούσιο:

Είναι θλιβερόν να γνωρίζομεν ότι οι πλείστοι των ανθρώπων ζούν άνευ της εφέσεως, ως θα έπρεπεν, όπως γίνουν μέτοχοι του ακτίστου Φωτός. Πλέον τούτου, όταν ούτοι ακούουν περί Αυτού, δεν πιστεύουν, και εισέτι θεωρούν αδύνατον την ύπαρξιν Αυτού. Τείνουν δε να θεωρούν ως ψυχικώς ασθενείς εκείνους, οίτινες έλαβον την δωρεάν ταυτήν. Εκείνος, εις τον οποίον εδόθη διά πείρας να γνωρίση την αγάπην του Χριστού, γνωρίζει τίνι τρόπω αύτη εισάγει το πνεύμα του ανθρώπου εις ουρανίους σφαίρας, όπου θάνατος δεν υπάρχει και όπου ο Θεός οράται εν τω απεριγράπτω Φωτί

Τι λέει εδώ ο γέροντας;
Ότι οι μή μετέχοντες του ακτίστου Φωτός τείνουν να θεωρούν τους μετέχοντας ως ψυχικώς ασθενείς.
Είναι αυτή η τεράστια διαφορά ανάμεσα στο «φαίνεσθαι» και το «είναι» ενός πνευματικού ανθρώπου.
Γι αυτό ας μην βγάζουμε ιδιαίτερα εύκολα συμπεράσματα για το «είναι» ενός ανθρώπου ιδιαιτέρως
δε να μην βγάζουμε εύκολα συμπεράσματα για την πνευματική κατάσταση κάποιου απ το «φαίνεσθαι».

Το κείμενο απ το βιβλίο...
Περί προσευχής, Αρχιμανδρίου Σωφρονίου Σαχάρωφ σελ. 207
Εκδοσις Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας

[dionysisgr]

avvas, εσυ θεοφιλεστατο και μυριοποθητον Tεκνον που ει; Ποθεν ερχεσαι και που υπαγεις;

Γιατι απο το 2005, ενω εισαι μελος, και διαθετεις λογον αγαθον, και αλας ηρτυμενον, δεν παρεμβαινεις;

Και αποφασισες να κανεις σημερα μονο, ολες σου τις δημοσιευσεις; Τι σε ωθησε να εμφανισεις εαυτον;

Και εσεις οι υπολοιποι, διατι κρυπτεσθε; Και δεν γραφετε, να εκτεθειτε;

Απορια εκφραζω. Και χαιρομαι, οταν αδελφοι αποφασιζουν και εισερχονται εις την φαιδρά μας, εν Χριστώ, πανήγυρη, αισθητως και δεν μενουν κεκρυμμενοι αορατως.

Ερρωσθε εν Κυριω.

[avvas]

avvas, εσυ θεοφιλεστατο και μυριοποθητον Tεκνον που ει; Ποθεν ερχεσαι και που υπαγεις;

Γιατι απο το 2005, ενω εισαι μελος, και διαθετεις λογον αγαθον, και αλας ηρτυμενον, δεν παρεμβαινεις;

Και αποφασισες να κανεις σημερα μονο, ολες σου τις δημοσιευσεις; Τι σε ωθησε να εμφανισεις εαυτον;

Και εσεις οι υπολοιποι, διατι κρυπτεσθε; Και δεν γραφετε, να εκτεθειτε;

Απορια εκφραζω. Και χαιρομαι, οταν αδελφοι αποφασιζουν και εισερχονται εις την φαιδρά μας, εν Χριστώ, πανήγυρη, αισθητως και δεν μενουν κεκρυμμενοι αορατως.

Ερρωσθε εν Κυριω.

Το πόθεν έρχομαι σημασία δεν έχει
Υπάγω προς τον Κύριον .. εύχεσθαι παρακαλώ.
Μέχρι τώρα σας διάβαζα και έκανα μια σκέψη να γράψω και πέντε αράδες
Η ανθρωπαρέσκειά μου φαίνεται δεν άντεξε άλλο στην αφάνεια.
Και με ώθησε να το μπώ και να γράψω και γνώμες. Θλιβερό.
Έψαξα να βρώ τον κωδικό μου και το όνομα χρήστη γιατί τα είχα χάσει και είδα φώς και μπήκα
Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια αλλά είναι υπερβολικά.
Αμαρτωλός άνθρωπος εν όψει. Προσοχή!

Χριστός Ανέστη!