Tεκνογονία

[ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ]

Καλημέρα σε όλα τα μέλη!!
Θα ήθελα τη γνώμη σας σε ένα θέμα: Στο θέμα της τεκνογονίας σε συνδυασμό με Θεία Κοινωνία.
Ο Απόστολος Παύλος, κάνει λόγο για την σωτηρία της γυναίκας μέσω της τεκνογονίας.Δεν θίγει το θέμα της πολυτεκνίας. Για αρκετά χρόνια, και όταν ήμουν εγώ μικρή, πολλοί πνευματικοί πατέρες, δεν άφηναν τους ανθρώπους να κοινωνήσουν όταν εμπόδιζαν την τεκνογονία, παρά μόνο 3 φορές το χρόνο (Χριστούγεννα, Πάσχα, Δεκαπενταύγουστος) κατ' οικονομίαν της εκκλησίας. Βέβαια, στην Καινή Διαθήκη δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο, απεναντίας, ο Χριστός μας προτρέπει να λαμβάνουμε Σώμα και Αίμα Χριστού.
Έρχομαι σήμερα, λοιπόν, που είμαι και εγώ παντρεμένη, έχω δύο παιδιά και σταματώ στα δύο, γιατί λόγω συνθηκών δεν μπορώ να κάνω και τρίτο, παρόλο που θέλω. Ο πνευματικός μου μου λέει να κοινωνώ κάθε μήνα το αργότερο, να μην αφήνω να περνάει διάστημα μεγάλο που να απέχω από τη Θεία Κοινωνία. Επίσης, οι περισσότεροι πατέρες άλλαξαν. Δηλαδή δεν ακούω αυτό το "3 φορές το χρόνο".
Αν μπορεί κάποιος να μου πει κάτι διαφορετικό από αυτά που έχω ακούσει και έχω διαβάσει θα είναι ψυχοφελές για μένα. Νομίζω πως στο forum είναι και μοναχοί, έτσι δεν είναι? Θα ήθελα να ακούσω την γνώμη σας. Πάντως, ένα ξέρω: Πως για κάθε θέμα που προβληματίζει τους πιστούς, χρειάζεται διάκριση, καθοδήγηση από πνευματικό και βέβαια είναι το κάθε ζήτημα καθαρά εξατομικευμένο.
Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

[fotios]

Χριστός Ανέστη!!!
Αγαπητή μου Κωνσταντίνα, θα σου πω την δική μου φτωχή γνώμη. Η πολυτεκνία είναι σίγουρα το θέλημα Θεού.
Είναι το φυσικό, για όποιον όμως έχει δυνατή πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό, χωρίς να λογαριάζει σκέψεις όπως "Πως θα τα μεγαλώσω; Τι θα γίνει μετά...." Βέβαια αυτό σε γενικές γραμμές, αν τώρα υπάρχουν ψυχικά ή άλλα προβλήματα (στη γυναίκα κυρίως που επωμίζεται το μεγαλύτερο βάρος συνήθως) γίνονται οικονομίες.

Ένας γέροντας Ηγούμενος μου έλεγε με το χαρακτηριστικό του χιούμορ " Τι ολιγόπιστοι είναι οι Νεοέλληνες; Μόνο τυχερά παιχνίδια ξέρουν να παίζουν; Ακόμη και για τα παιδιά παίζουν ΠΡΟΠΟ, ή 1 ή 2 ή Χ παιδιά...
. Ο Θεός λέει "αυξάνεσθε και πληθύνεσθε; Αν γεννήσεις Χ ή 1 παιδί, τότε 2 φεύγουν (οι γονείς) 1 έρχεται, άρα μείωση πληθυσμού. Αν κάνεις 2, τότε 2 φεύγουν 2 έρχονται, άρα σταθερότητα. Από 3 και πάνω έχει ευλογία πολυτεκνίας....και όσο πιστεύει κανείς τόσο δεν προγραμματίζει...αλλά τα αφήνει όλα στο Θεό"
Ξαναλέω πως αυτά τα θέματα λύνονται πάντα και σε προσωπικό επίπεδο, με τον πνευματικό το καθένα, αλλά να ξέρουμε το τέλειο, να μην τελειοποιούμε την δική μας αδυναμία.

Όσο αφορά με το θέμα της Θείας Κοινωνίας, αφού σου είπε ο πνευματικό το αργότερο 1φορά το μήνα. Το θέμα έχει κλείσει. Εμπιστοσύνη.

Να σας πω και μια γνώμη Αγιορείτη Πατέρα. Μας είπε, πως κατά το καλύτερο είναι ένα ζευγάρι να κάνει 2-3 παιδάκια και μετά να ζει με αγνότητα και να φροντίζει στην κατά Θεό διαπαιδαγώγηση. Αν δεν μπορεί να ζει με αγνότητα τότε να γίνει πολύτεκνο. Είναι μεγάλη αμαρτία η αποφυγή τεκνογονίας με διάφορα μέσα....
Ακόμη έλεγε πως είναι δαιμονικό να συνέρχεται ένα ζευγάρι μόνο για την ηδονή, ξεκόβωντας απαρχής το θέλημα του Θεού για πολλαπλασιασμό...Εξάλλου η πορνεία είναι ακριβώς αυτό, δηλαδή θεοποίηση της ηδονής δια της ενώσεως, δίχως σκοπό την τεκνογονία, δίχως την ευλογία του Θεού μέσω του γάμου.

Αυτά είναι δύσκολα πράγματα όμως, και δεν έχουμε την ωριμότητα να τα καταλάβουμε όλοι. Θα έρθει η στιγμή όμως που θα γίνουν αντιληπτά.

Μια κατάθεση εμπειρική, είναι ότι στους πιστούς πολυτέκνους υπάρχει μεγάλη Χάρη Θεού.
Εξάλλου, αν λέμε ότι έχουμε παράδειγμα τους Ιερείς, τότε να μιμηθούμε την πολυτεκνία τους, όποτε μπορούμε ξαναλέω και δεν έχουμε σοβαρά προβλήματα.

Συγχωρέστε με, αν κάτι δεν σας άρεσε!

[cloaca]

Την ίδια απορία την είχα και εγώ.Είμαι παντρεμένος και έχω δύο παιδιά.Εγώ θέλω να κάνω όσα μου δείνει ο Θεός αλλά η γυναίκα μου νομίζει ότι δεν θα μπορέσει να ανταπεξέλθει και εγώ σέβομαι την θέληση της μιας και η γυναίκα τα τραβάει όλα.Αλλά όμως είναι και η βιολογική έλξη στην μέση οπότε για να μην αποκτήσουμε αυτό το διάστημα παιδί θα πρέπει να φυλαγόμαστε.Ο πνευματικός μας μου είπε ότι κανονικά ισχύει αυτό που είπες και εσύ δηλαδή τρεις φορές τον χρόνο Θεία Κοινωνία, αλλά όμως μας επιτρέπει να κοινωνούμε προσπαθώντας να κάνουμε εγκράτεια.Δηλαδή να ερχόμαστε σε επαφή μόνον όταν ένας από τους δύο θέλει πάρα πολύ και όχι καταχρηστικά.Εμείς απόφασίσαμε να το ακολουθήσουμε αυτό και μέχρι στιγμής δόξα τω Θεό πάμε καλά παρόλο που δεν το περιμέναμε να αντέχαμε.Αλλά ο καθένας είναι διαφορετικός άνθρωπος και ίσως θέλει διαφορετική μεταχείρηση και την λύση θα σας την δώσει ο Πνευματικός σας.Απλά εγώ είπα την δική μας λύση.Η Παναγιά μαζί σου.

[cloaca]

Είναι μεγάλη αμαρτία η αποφυγή τεκνογονίας με διάφορα μέσα....
Ακόμη έλεγε πως είναι δαιμονικό να συνέρχεται ένα ζευγάρι μόνο για την ηδονή, ξεκόβωντας απαρχής το θέλημα του Θεού για πολλαπλασιασμό...Εξάλλου η πορνεία είναι ακριβώς αυτό, δηλαδή θεοποίηση της ηδονής δια της ενώσεως, δίχως σκοπό την τεκνογονία, δίχως την ευλογία του Θεού μέσω του γάμου.

Συμφωνώ σε μερικά που είπες φίλε αλλά προσωπικά όταν θέλω να έρθω σε επαφή με την γυναίκα μου δεν το κάνω μόνο για λόγους ηδονής αλλά γιατί την αγαπάω και το αποτέλεσμα είναι μεν ηδονή αλλά με αγάπη προς αυτήν.Βέβαια δεν ξέρω αν τα διάφορα μέσα για την αποφυγή είναι κακά ,εμείς δεν τα θέλουμε και περισσότερο παίζουμε με τις ημερομηνίες και με διάφορες πρακτικές τεχνικές.

[ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ]

Πάντως, φίλε Cloaca, μέχρι και ο Απόστολος Παύλος συμβουλεύει τα ζευγάρια να συνέρχονται "ίνα μην πειράξει υμάς πειρασμός", δεν ξέρω αν τα μεταφέρω κατά γράμμα, πάντως καταλαβαίνουμε όλοι τι θέλει να πει ο Απόστολος Παύλος. Επιπρόσθετα, ο πνευματικός μου με παροτρύνει έντονα να κοιτάζω πρώτα τον άνδρα μου και μετά τα παιδιά μου διότι βλέπουμε τι γίνεται έξω. Υπάρχει τόση σαρκολατρία, που πρέπει οι σύζυγοι να έχουν τα μάτια τους 1004, όχι μόνο 4.
Όσο για τη συχνότητα, και να θέλουμε να συνευρεθούμε με τόσες υποχρεώσεις, και με την κούραση της ημερας, δεν δυνάμεθα!!! (ντρέπομαι τώρα που το θίγω, αλλά βρε παιδί μου, θα σκάσω αν δεν το θίξω):oops:
σημ: Μήπως είναι και αυτό μέσα στα σχέδια του Θεού για εμάς που φοβόμαστε να προχωρήσουμε σε τρίτο?

[avvas]

Απλά είναι τα πράγματα.
Όποιος έχει πνευματικό κάνει ακριβώς ότι του λέει ο πνευματικός του και τελειώνει το θέμα.

Τώρα έτσι για να πω και γώ την γνώμη μου..
Ο Απόστολος Παύλος λέει το μή αποστερείτε αλλήλοις κλπ
Και αυτό είναι το σωστό.
Η εγκράτεια στον γάμο γίνεται μόνο μετά από κοινή συμφωνία και των δύο συζύγων.
Αν ο ένας δεν θέλει να εγκρατεύεται ο άλλος οφείλει να μην εγκρατεύεται επίσης.

Όσο για τα παιδιά και την εμπόδιση της τεκνογονίας..
Η συνεύρεση πρέπει να γίνεται χωρίς κανενός είδους προφύλαξη.
Και ο Θεός έχει την μέριμνά Του για τα παιδιά που θα γεννηθούν.
Εμείς δόξα τω Θεώ είμαστε τέσσερα αδέλφια και μεγαλώσαμε με συνθήκες
πολύ δυσκολότερες απ τις σημερινές. Ο Θεός δεν μας άφησε ποτέ όμως.
Γενικά η αντισύλληψη είναι αφύσικο πράγμα ακόμα
και αν την εξετάσουμε εντελώς εκτός της πίστεως.
Ας μην μπαίνουμε εμπόδιο στο σχέδιο του Θεού.
Ότι άλλο κάνουμε αντίθετα με το παραπάνω εμπίπτει στο «κατ' οικονομίαν» νομίζω.

Όπως όμως έγραψα και στην αρχή:
«ότι πεί ο πνευματικός του στον καθένα μας αυτό και είναι!»

Εγώ - όπως και όλοι μας νομίζω - απλά γνώμες παραθέτουμε και τίποτε άλλο.
Δεν αποτελούν οι γνώμες μας πνευματική οδηγία για υπακοή και εφαρμογή.

[filotas]

Αγαπητή Κωνσταντίνα βάζεις πολλά θέματα μαζί και τα μπερδεύεις λίγο μεταξύ τους, γι αυτό θα επιχειρήσω να τα ξεμπερδέψω για να μπορέσω ν' απαντήσω σωστά.

1. Είναι η τεκνογονία ο σκοπός του Γάμου;

Η απάντηση είναι, ότι η τεκνογονία είναι ένας από τους σκοπούς του Γάμου, αλλά όχι ο βασικός σκοπός του. Ο βασικός σκοπός του Γάμου είναι η ένωση δύο ανθρώπων σε ένα ψυχοσωματικό σύνολο με την αγάπη και την ευλογία της Θείας Χάριτος, που θα παλέψουν μαζί να συναντήσουν το Θεό. Από την ένωση αυτή είναι μεγάλη ευλογία να προκύψουν παιδιά, που θα μεγαλώσουν με αγάπη και σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, για να συνεχίσουν κι αυτά με τη σειρά τους την πορεία της ανθρωπότητας προς τη Βασιλεία των Ουρανών.

2. Είναι η τεκνογονία ο βασικός σκοπός της σωματικής ένωσης των δύο συζύγων;

Ο άνθρωπος είναι ψυχοσωματικό σύνολο και η σχέση μεταξύ των δύο συζύγων έχει την ψυχική και την σωματική πλευρά. Η σωματική επαφή αποτελεί την συμμετοχή των σωμάτων στην αγάπη που συνδέει το ζευγάρι. Η σωματική ένωση και η εξ αυτής ηδονή δόθηκε από το Θεό ως δώρο στους συζύγους μετά την πτώση για ν' αποτελέσει ισχυρό συνδετικό κρίκο και άντληση δύναμης για την αντιμετώπιση για των δοκιμασιών που προκύπτουν από την ίδια τη φύση του Γάμου, αλλά και των πειρασμών που προέρχονται από το περιβάλλον. Η τεκνογονία είναι μια ευλογία που προκύπτει απ' αυτή την έκφραση της αγάπης του ζευγαριού. Είναι μια συνδημιουργία Θεού και ανθρώπων και ως τέτοια είναι μια ιερή και μυστηριακή στιγμή.

Σ' εμένα προσωπικά και τη σύζυγό μου ο μακαριστός Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης μας είπε για ένα πρόβλημα που είχαμε όταν περιμέναμε το πρώτο μας παιδί, ότι ο Θεός θα λύσει όλα τα προβλήματα, αρκεί να Τον εμπιστευθούμε, αφού με κάθε παιδί δίνει μαζί και τα προικιά του.

Ο Θεός όταν δίνει την ευλογία του σ' ένα ζευγάρι να φέρει στον κόσμο έναν νέο άνθρωπο, δεν είναι δυνατόν να το εγκαταλείψει στη συνέχεια στην τύχη του. Γι αυτό είναι έλλειψη εμπιστοσύνης στην Αγάπη και την Πρόνοια του Θεού ή άρνηση της τεκνογονίας με τη δικαιολογία, ότι δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα ή χρόνος ή κουράγιο ή οποιοδήποτε άλλο πρακτικό πρόβλημα. Αυτή η έλλειψη εμπιστοσύνης στο Θεό είναι η αμαρτία που προκύπτει από την άρνηση της τεκνογονίας. Μάλιστα η Πατέρες της Εκκλησίας συνιστούν αν υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος το ζευγάρι ν' απέχει για ένα διάστημα από την τεκνογονία, ν' απέχει και από τη σωματική επαφή. Κατά την ταπεινή μου γνώμη πολύ σοβαρός λόγος μπορεί να είναι μόνο τα θέματα υγείας ή κάποιο άλλο πολύ σοβαρό πρόβλημα που καθιστά ένα από τους δύο συζύγους ανίκανο να σηκώσει το βάρος που του αναλογεί στη γέννηση και το μεγάλωμα του παιδιού.

3. Η σύνδεση άρνησης της τεκνογονίας και Θείας Κοινωνίας

Ας προσγειωθούμε όμως στη σημερινή πραγματικότητα, όπου εμείς οι αμαρτωλοί κάνουμε οτιδήποτε άλλο απ' αυτό, που είναι το θέλημα του Θεού. Μέσα στα πολλά άλλα που κάνουμε είναι και το ν' αποφεύγουμε την τεκνογονία, ενώ επιμένουμε ν' απολαμβάνουμε τις ηδονές της σωματικής επαφής. Μια τέτοια στάση οδηγεί στον αποκλεισμό από τη Θεία Κοινωνία;

Η γνώμη μου είναι ότι αυτό, όπως είπαν και οι προλαλήσαντες, αποτελεί αποκλειστικά θέμα μεταξύ του ζευγαριού και του Πνευματικού τους. Μόνο εκείνος γνωρίζει όλες τις λεπτομέρειες για την πνευματική κατάσταση του ζευγαριού και για του λόγους που τους οδήγησαν στην άρνηση της τεκνογονίας.

Ακόμη και η εμπιστοσύνη στην Αγάπη και στην Πρόνοια του Θεού δεν είναι κάτι αυτονόητο για μας τους ολιγόπιστους, αλλά κάτι που αυξάνεται μέρα με την ημέρα με τον πνευματικό μας αγώνα και τη βοήθεια της Θείας Χάριτος.

Επομένως Κωνσταντίνα, αυτά είναι πολύ σοβαρά ζητήματα, που το ζευγάρι οφείλει να συζητά με τον Πνευματικό του, και να πορεύονται κατά δύναμιν σύμφωνα με τις οδηγίες του.

[aposal]

Αποσπάσματα από το βιβλίο «Σκεύος εκλογής» του ιερομονάχου Χριστόδουλου Αγιορείτου

Πάρα πολλά ζευγάρια τα απασχολούσε το πρόβλημα των παιδιών. Άλλοι είχαν κάποιο πρόβλημα και δεν έκαναν παιδιά κι είχαν λογισμό να υιοθετήσουν ένα ξένο παιδί, άλλοι σκεφτόντουσαν να κάνουν ένα, το πολύ δύο παιδιά και μετά να παίρνουν προφυλάξεις για να μην κάνουν άλλα, ενώ άλλοι έβαζαν σκοπό τους να αποκτήσουν πολλά παιδιά. Συχνά λοιπόν, οι οικογενειάρχες ζητούσαν από τον Γέροντα τη συμβουλή του και σ’ αυτό το ζήτημα.
Ο Γέροντας τους τόνιζε ότι πρέπει να έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού και να μην βάζουν ανθρώπινο πρόγραμμα, γιατί τα παιδιά τα δίνει ο Θεός. Εκείνος είναι ο μόνος που ξέρει αν θα δώσει, πότε θα δώσει και πόσα παιδιά θα δώσει. Κανένας άλλος. Μερικοί, έλεγε ο Γέροντας, προφασίζονται ότι έτσι όπως έγινε η ζωή δύσκολη, ένα παιδί με το ζόρι και με πολλές δυσκολίες το μεγαλώνουν, γι’ αυτό προφυλάσσονται, για να μην κάνουν άλλο παιδί. Αυτό όμως είναι μεγάλη αμαρτία, γιατί έτσι δείχνουν ότι οι ίδιοι κανονίζουν πιο καλά τα πράγματα απ’ ό,τι ο Θεός. Είναι υπερήφανοι και υποτιμούν την πάνσοφη πρόνοια του Θεού. Ο Θεός βλέπει και την ψυχική και την οικονομική τους κατάσταση και πολλά άλλα, τα οποία ούτε βλέπουμε ούτε γνωρίζουμε ότι υπάρχουν. Αν λοιπόν τα οικονομικά της οικογένειας είναι πενιχρά και ίσα – ίσα που φτάνουν για να συντηρήσουν ένα παιδί, η λύση δεν είναι να φοβούνται μην κάνουν άλλο και να το αποφεύγουν, κι έτσι να αντιστέκονται στο θέλημα του Θεού, αλλά να πιστεύουν ότι αν ο καλός μας Θεός θέλει να φέρει κι άλλο, ή κι άλλα παιδιά στον κόσμο, Εκείνος που «οίδε γαρ ων χρείαν έχομεν προ του ημάς αιτήσαι Αυτόν» θα φροντίσει και για την ενίσχυση των οικονομικών της.
Σε όσους πάλι δεν έκαναν παιδιά και αγωνίζονταν με κάθε τρόπο για να αποκτήσουν, είτε με τεχνητή γονιμοποίηση, είτε με υιοθεσία ξένων παιδιών, εξηγούσε ότι ο Θεός γνωρίζει που δεν τους δίνει ένα παιδί και βέβαια το κάνει για το καλό τους. Κάτι θα βλέπει και δεν τους το δίνει. Κι εκείνοι δεν πρέπει να εκβιάζουν τη θέλησή Του για κανένα λόγο, γιατί, εκ των υστέρων, έστω και αν πετύχουν με το δικούς τους ανθρώπινους τρόπους το επιθυμητό – για εκείνους – αποτέλεσμα, θα διαπιστώσουν ότι ο Θεός, φροντίζοντας για το καλό τους, δεν τους έδινε παιδί. Και θα πρέπει να ξέρουν καλά ότι γίνεται καλό, μόνο εκείνο το έργο που είναι σύμφωνο με το θέλημα του Θεού και όχι με την επιμονή και τα δικά μας ανθρώπινα μέσα.

[ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ]

Όλα τα προαναφερόμενα είναι πολύ σωστά, συμφωνώ, όμως μπορείτε να μου εξηγήσετε κάτι?
Έχω γνωστούς πολυτέκνους οι οποίοι είναι πραγματικά ευλογημένοι, ελκύουν τη χάρη του Θεού.
Γνωρίζω όμως και πολυτέκνους οι οποίοι υποφέρουν από έλλειψη των υλικών, απαραίτητων για την διαβίωσή τους. Βέβαια, αυτή η ανέχεια μπορεί να προέρχεται από λανθασμένη διαχείρηση οικονομικών, προβληματικούς γονείς, κοκ.
Και πάλι δεν χρειάζεται διάκριση? Διάβαζα ένα βιβλίο στο οποίο εκτείθεντο απόψεις Πατέρων της Εκκλησίας. Κατά τον Ιωάννη το Χρυσόστομο και όχι μόνο, για να κάνεις παιδιά θα πρέπει να έχεις τα απαρίτητα μέσα για να τα μεγαλώσεις - τα απαραίτητα, όχι πολυτέλειες.
Θα συμφωνήσω πως ο Θεός πράγματι ξέρει που θα δώσει παιδιά.

[aposal]

Όλα τα προαναφερόμενα είναι πολύ σωστά, συμφωνώ, όμως μπορείτε να μου εξηγήσετε κάτι?
Έχω γνωστούς πολυτέκνους οι οποίοι είναι πραγματικά ευλογημένοι, ελκύουν τη χάρη του Θεού.
Γνωρίζω όμως και πολυτέκνους οι οποίοι υποφέρουν από έλλειψη των υλικών, απαραίτητων για την διαβίωσή τους. Βέβαια, αυτή η ανέχεια μπορεί να προέρχεται από λανθασμένη διαχείρηση οικονομικών, προβληματικούς γονείς, κοκ.
Και πάλι δεν χρειάζεται διάκριση? Διάβαζα ένα βιβλίο στο οποίο εκτείθεντο απόψεις Πατέρων της Εκκλησίας. Κατά τον Ιωάννη το Χρυσόστομο και όχι μόνο, για να κάνεις παιδιά θα πρέπει να έχεις τα απαρίτητα μέσα για να τα μεγαλώσεις - τα απαραίτητα, όχι πολυτέλειες.
Θα συμφωνήσω πως ο Θεός πράγματι ξέρει που θα δώσει παιδιά.

Σ' όλη μας τη ζωή δοκιμάζεται η εμπιστοσύνη προς τον Δημιουργό μας! Μακάριοι όσοι κάνουν παιδιά, πολλά, μην παίρνοντας προφυλαξεις, αλλά εμπιστευόμενοι τις ζωές τους και τις ζωές των παιδιών τους στα χέρια Του! (πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα).
Τους θαυμάζω!
Όσοι λένε ότι υποφέρουν, έχω την άποψη ότι ΔΕΝ έχουν καλή επικοινωνία με τον Κύριό μας, αποτέλεσμα της έλλειψης εμπισροσύνης προς Αυτόν.