Ο Θεός παραμονεύει παντού, για να μας ωφελήσει.

[dionysisgr]

Ε, πως δεν θυμάμαι, αλίμονο. Ιστορική συναντηση.

Στην σπηλιά του Αγιου Διονυσίου, μπήκε το βδέλυγμα που φερει το ιδιο ονομα με τον Αγιο..

Ητοι η αφεντια μου.

[dora gian]

ΑΝ ΚΑΙ εγω δεν εχω τετοιο περιστατικο να αναφερω , μου ηρθε στο μυαλο το εξης .Πρι απο καποια χρονια ειχα μεγαλη στεναχωρια , μια κυριακη δεν ειχα καταφερει να παω στο μοναστηρι να εκκλησιαστω, και ετσι δεν θα μου δινοταν η ευκαιρια να δω τον γεροντα μου.....στεναχωριμενη καθομουν στον καναπε και εκλαιγα.....σε περιπου 1 ωρα με πηρε τηλ ο γεροντας και μου λεει γιατι δεν ηρθες../? ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟς ΠΑΙΔΙΑ

[panagiotis2008]

Κάποιο παιδί που σπουδάζει στην Πάτρα μαθηματικά,το βρήκα μέσω του mirc,και από εκεί είχαμε μια επικοινωνία και μου δήλωσε άθεος εκ πεποιθήσεως,έμπαινε εκεί να περνάει την ώρα του και τον έβρισκα όταν έμπαινα.
Ενώ έκανε πλάκα κάποια στιγμή άρχισε να χοντραίνει πολύ την πλάκα και (εγώ έμπαινα από ένα laptop που μου είχε κάνει δώρο η θεία μου) μου έβαλε ιούς στον υπολογιστή.
Εν τω μεταξύ εγώ κατέβασα ένα καλό αντιικό πρόγραμμα το kaspersky από το Ίντερνετ αλλά δεν του δημιούργηασε κανένα πρόβλημα κι ούτε καν εντόπισε τους ιούς που είχαν προσβάλλει τον υπολογιστή.
Απογοητευμένος κλείνω τον υπολογιστή και κάνω προσευχή στον Θεό ζητώντας του να μου βγάλει τους ιούς από τον υπολογιστή και υποσχόμενος ως αντάλλαγμα να μην τον εγκαταλείψω ποτέ όσο ζω αν μου έβγαζε τους ιούς.
Αφού τέλειωσα την προσευχή άνοιξα τον υπολογιστή με κάποια δυσπιστία οτί δεν θα 'χε γίνει τίποτα,έβαλα το αντιικό να κανει scan για ιούς και τότε μου λέει αυτός που έβαλε τους ιούς "Το kaspersky τελείωσε το scan?"
Kαι του απάντησα τότε "Σε παρακαλώ βγάλε τους ιούς από τον υπολογιστή μου."
Και τότε λαμβάνω την εξής εκπληκτική απάντηση "Δεν υπάρχουν ιοί στον υπολογιστή σου.Δεν θέλω να σου βάζω ιούς αφού είμαστε φίλοι".το οποίο ειπώθηκε σε διάρκεια μικρότερη των 5 λεπτών μετά το τέλος της προσευχής μου.
Εκπληκτική και άμεση η απάντηση του Θεού.

[panosgreece]

Εχω να σας πω μια φαινομενικα αδιαφορη ιστορια-περιστατικο, που μου συνεβη καθως επεστρεφα την περασμενη εβδομαδα απο το Αγιον Ορος.

Και γιατι το κανω αυτο; Θα σας πω στο τελος, και γιατι εβαλα το θεμα αυτο.

Λοιπον, επεστρεφα με το καραβακι απο Δαφνη για Ουρανουπολη, την περασμενη Πεμπτη στις 14:20, και μολις εδεσε το καραβακι ετρεξα με ολα τα πραγματα μου, να προλαβω το ΚΤΕΛ για Θεσσ/κη, που εφευγε στις 14:15.

To βλεπω λοιπον να φευγει στα 20 μετρα, και καποιον να διαπληκτιζεται με τον υπαλληλο του ΚΤΕΛ, που εμενε πισω στην Ουρανουπολη. Εφυγε εφοσον ειδε οτι το καραβακι ειχε μολις ερθει, χωρις να περιμενει λιγα λεπτα, και εφοσον ειχε και αρκετες αδειες θεσεις.

Το επομενο λοιπον λεωφορειο ηταν στις 6.00μμ το απογευμα και καταλαβαινετε τι ταλαιπωρια με περιμενε, καθως θα εφτανα το λιγοτερο στις 4.00 τα ξημερωματα στην Αθηνα.

Κατεβαινω λοιπον την κατηφορα προς το λιμανι, καπως στεναχωρημενος, αλλα βαζω εναν καλο λογισμο, και χωρις να εκνευριστω απο την απαραδεκτη σταση και αντιεπαγγελματικη φυση του ΚΤΕΛ, (κατι που φυσικα δεν γινεται τυχαια, αλλα για εμπορικους-τουριστικους λογους, για να μεινει επι 4ωρο ο κοσμος στην Ουρανουπολη και να αφησει χρημα εκει), τελος παντων, λεω ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ, μεγαλοφώνως.

Δεν προλαβαινω να τελειωσω την μικρη αυτη φραση, και ακουω απο αριστερα μου: Φυσικα και εχει ο Θεος! Θα σας παμε εμεις με Ι.Χ. στην Θεσσαλονικη. (ειχα και τον αδερφο μου μαζι με ενα καρο πραγματα).

Λοιπον να μη σας τα πολυλογω, μας πηρε μια καταπληκτικη εν Χριστω παρεα, απο εναν Θεσσαλονικιο οικογενειαρχη, δυο Βολιωτες Λιμενικους αξιαγαπητα παιδια, πηγαμε Θεσσαλονικη, μας κερασαν στα Λαδαδικα φανταστικα μπακαλιαρακια, μιλησαμε επι τριωρο και πλεον για Χριστο, και περασαμε αξεχαστα, μεχρι που μας πηγαν και στο ΚΤΕΛ Θεσσ/κης ωστε να επιστρεψουμε Αθηνα.

Βλεπουμε λοιπον οτι εφοσον δεν απελπιζομαστε, και δεν γογγυζουμε, πως ο Θεος ΕΝΕΡΓΕΙ αμεσα, απο το πουθενα, χωρις αδιεξοδα, αγαπητικα, ωφελιμα σε πολλαπλο επιπεδο, υλικο και πνευματικο, ΠΟΣΟ ΤΡΕΛΛΑ μας αγαπαει, και οτι εαν βαζουμε καλο λογισμο, και απο κακο καλο θα βγει παντοτε.

Απλα περιμενει μεχρι τελευταια στιγμη να δει την καλη μας προαιρεση, και να μην κανουμε το χατηρι στον πειρασμο να χασουμε την πιστη μας και την καλη μας καρδια.

Ας βαλει καθενας λοιπον μια ιστορια που του εχει τυχει παρομοια, για να ωφεληθουμε και να ενισχυθουμε ολοι στην Πιστη, και να θυμομαστε οτι τιποτα καλο δεν γινεται, πισω απο το οποιο, να μην κρυβεται ο Θεος μας.

Γιαυτο το εβαλα το θεμα. Να μοιραστουμε τετοιες εμπειριες απλες καθημερινες, αλλα τοσο Πνευματικες.

πριν ενα μηνα περιπου ημουν στο ορος

εχω φτασει δαφνη οπου εχει γινει πανικος δεν υπαρχει εισιτιριο ουτε για πλακα

εχω κατσει εκει διπλα στον κεσε ........ερχεται ενα παλληκαρι και μου λεει

ρε φιλε εμεις ειμαστε δυο και εχουμε ενα εισιτιριο παρτο εσυ γιατι εμεις δεν γινεται να φυγει μονο ο ενας .

παρτο να ειναι ευλογημενο ........

την ωρα που πανε να φυγουν τα παιδια ερχεται ενας και λεει δυνατα 2 εισιτιρια

εχω ρε παιδια ...........................................κατι επαθα και γυρναμε καρυες .

τα λογια ειναι περιτα

δοξα να εχει ο κυριος .

[aposal]

Νομίζω ο Απόστολος πρέπει να το θυμάται το συμβάν γιατι , επειδη ηταν εντελως ξενο το παλικαρι παρακάλεσα τον Απόστολο να ειναι ακριβως πισω απο το αυτοκίνητο με τη γυναικα του!! Αν δεν κάνω λάθος ήταν αυτή η συνάντηση που ήσουν και εσύ Διονύση, που είχαμε πάει στο σπήλαιο του Αγίου Διονυσίου!

Φυσικά και θυμάμαι τον τρόπο που οδηγούσες για να πάμε στην παλιά Ι. Μονή! Ήταν μια μεγάλη τραυματική εμπειρία για μένα!
Όσον αφορά στο παληκάρι, εκεί δεν μπορώ να πω τίποτε, γιατί έχεις δίκιο.

[smarti]

Φυσικά και θυμάμαι τον τρόπο που οδηγούσες για να πάμε στην παλιά Ι. Μονή! Ήταν μια μεγάλη τραυματική εμπειρία για μένα!

Δεν μπορώ να το κρύψω...έχω κάποιο προβληματάκι με τους γκρεμούς......η μέση οδός ήταν η πιο σίγουρη..