«ἐνοειδῆς»

[panosgreece]

ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου ἦταν «ἐνοειδῆς», απὸ τὴ στιγμὴ τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος ἄρχισε νὰ δουλεύῃ ὁ λογισμὸς τῆς ἀμφισβητήσεως καὶ στὴ συνέχεια ὅλοι οἱ ἄλλοι λογισμοί.

οι λογισμοὶ λόγοι τῶν δαιμόνων εἰσὶ καὶ τῶν παθῶν πρόδρομοι

[panosgreece]

Ὁ λογισμὸς εἶναι κυρίως ἡ πορεία πρὸς τὴν ἁμαρτία.

........... ὅπως γιὰ τὸν τοκετὸ ἑνὸς παιδιοῦ ἔχει προηγηθῆ ὁλόκληρη διεργασία, ἀπὸ τὴν σύλληψι μέχρι τὴν πολύμηνη κυοφορία, ἔτσι καὶ γιὰ τὴν ἁμαρτία προηγεῖται ἕνας πολύπλοκος μηχανισμός: ἡ σύλληψις τῶν λογισμῶν, ἡ κυοφορία τῆς ἁμαρτίας καὶ ὁ τοκετός της............................


Ἱερομόναχος Βενέδικτος

[panosgreece]

137832-agio oros 010.jpg

Ὁ Γέρων Σιλουανός, ὁ τελευταῖος ἐπίσημος ἅγιος τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ἔλεγε: «Κράτα τὸ νοῦ σου στὸν Ἅδη καὶ μὴν ἀπελπίζεσαι». Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ κανένας λογισμὸς δὲ θὰ φωλιάση μέσα σου.

[eleimon]

<<ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΟ ΤΑ ΒΡΑΧΙΑ ΝΑ ΚΤΥΠΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ, ΕΤΣΙ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΘΑ ΕΛΘΗ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ ΤΩΝ ΛΟΓΙΣΜΩΝ>> ΟΣ. ΕΦΡΑΙΜ Ο ΣΥΡΟΣ

[panosgreece]

H μνήμη τοῦ θανάτου εἶναι πολὺ ἰσχυρὸ μέσο γιὰ τὴν κατατρόπωσι τοῦ λογισμοῦ. Δημιουργεῖ καρδιακοὺς πόνους γιὰ τὰ ἁμαρτήματά μας καὶ προφυλάσσει τὸν νοῦ μας ἀπὸ τοὺς λογισμούς. Ὅποιος ὑπολογίσῃ τὴν ἡμέρα ποὺ διανύει ὡς τὴν τελευταία ἡμέρα τῆς ζωῆς του, θὰ περιορίσῃ σὲ πολὺ μεγάλο βαθμὸ τοὺς αἰσχροὺς λογισμούς.

Ἱερομόναχος Βενέδικτος

[eleimon]

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΘΕΩΡΕΙ ΟΤΙ Ο ΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ, ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ, Η ΡΙΖΑ ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΑΝΑΦΥΟΝΤΑΙ Ο ΚΟΡΜΟΣ, ΤΑ ΚΛΑΔΙΑ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ.
ΤΟ ΚΑΚΟ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΛΟΓΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΠΙΤΕΙΝΕΤΑΙ. ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΡΙΞΕΙ ΜΙΑ ΠΕΤΡΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΗΓΑΔΙ, Ο ΚΥΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΚΥΚΛΟ, Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΑΛΛΟΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΚΕΙΝΟΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ, ΕΚΕΙΝΟΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ, ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΤΟ ΚΥΜΑ ΦΘΑΣΕΙ ΣΤΑ ΤΟΙΧΩΜΑΤΑ.
ΕΤΣΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ. ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΗΓΟΥΝΤΑΙ ΑΛΛΕΠΑΛΛΗΛΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΔΙΕΡΓΑΣΙΕΣ, ΠΟΥ Ο ΕΝΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ

[avvas]

ΟΤΑΝ διὰ τῆς ἀγάπης ὑπὸ τῆς θείας γνώσεως ὁ νοῦς ἁρπαγῇ
καὶ ἔξω τῶν ὄντων γενόμενος τῆς θείας ἐπαισθάνηται ἀπειρίας͵ τότε
κατὰ τὸν θεῖον Ἡσαΐαν ὑπὸ ἐκπλήξεως εἰς συναίσθησιν τῆς ἑαυτοῦ ἐρχόμενος
ταπεινότητος μετὰ διαθέσεως λέγει τὰ τοῦ προφήτου ῥήματα·
Ὢ τάλας ἐγώ͵ ὅτι κατανένυγμαι·
ὅτι ἄνθρωπος ὢν καὶ ἀκάθαρτα χείλη ἔχων͵
ἐν μέσῳ λαοῦ ἀκάθαρτα χείλη ἔχοντος ἐγὼ κατοικῶ
καὶ τὸν βασιλέα Κύριον Σαβαὼθ εἶδον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου.

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

[avvas]

Μακάριος ὁ νοῦς͵ ὁ πάντα τὰ ὄντα περάσας καὶ
τῆς θείας ὡραιότητος ἀδιαλείπτως κατατρυφῶν.

Ὥσπερ μνήμη πυρὸς οὐ θερμαίνει τὸ σῶμα͵ οὕτω πίστις
ἄνευ ἀγάπης οὐκ ἐνεργεῖ εἰς ψυχὴν τὸν τῆς γνώσεως φωτισμόν

Ὥσπερ τὸ φῶς τοῦ ἡλίου τὸν ὑγιῆ ὀφθαλμὸν πρὸς ἑαυτὸν ἐφέλκεται͵
οὕτω καὶ ἡ γνῶσις τοῦ Θεοῦ τὸν καθαρὸν νοῦν φυσικῶς διὰ τῆς ἀγάπης πρὸς ἑαυτὸν ἐπισπᾶται.

Νοῦς ἐστι καθαρός͵ ὁ ἀγνοίας χωρισθεὶς
καὶ ὑπὸ τοῦ θείου φωτὸς καταλαμπόμενος.

Ψυχή ἐστι καθαρά͵ ἡ παθῶν ἐλευθερωθεῖσα
καὶ ὑπὸ τῆς θείας ἀγάπης ἀδιαλείπτως εὐφραινομένη.

Μὴ ἀτιμάσῃς τὴν συνείδησιν ἄριστά σοι ἀεὶ συμβουλεύουσαν·
γνώμην γὰρ θείαν καὶ ἀγγελικήν σοι ὑποτίθεται καὶ τῶν κρυπτῶν τῆς καρδίας
μολυσμάτων ἐλευθεροῖ καὶ παρρησίαν πρὸς τὸν Θεὸν ἐν τῇ ἐξόδῳ χαρίζεται.

Τὸν καθαρὸν νοῦν
ποτὲ μὲν αὐτὸς ὁ Θεὸς αὐτῷ ἐπιβαίνων διδάσκει·
ποτὲ δέ͵ αἱ ἅγιαι δυνάμεις τὰ καλὰ ὑποτιθέμεναι·
ποτὲ δέ͵ ἡ φύσις τῶν πραγμάτων θεωρουμένη.

Οὐδέποτε ψυχὴ δύναται πρὸς γνῶσιν ἐκταθῆναι Θεοῦ, εἰ μὴ αὐτὸς ὁ Θεὸς συγκαταβάσει
χρησάμενος ἅψηται αὐτῆς καὶ ἀναγάγῃ πρὸς ἑαυτόν. Οὐ γὰρ ἂν τοσοῦτον ἴσχυσεν
ἀναδραμεῖν ἀνθρώπινος νοῦς, ὡς ἀντιλαβέσθαι τινὸς θείας ἐλλάμψεως, εἰ μὴ αὐτὸς
ὁ Θεὸς ἀνέσπασεν αὐτόν, ὡς δυνατὸν ἦν ἀνθρώπινον νοῦν ἀνασπασθῆναι,
καὶ ταῖς θείαις αὐγαῖς κατεφώτισεν.


Αγίος Μάξιμος ο Ομολογητής

[avvas]

Δεχόμενος ὁ νοῦς τὰ τῶν πραγμάτων νοήματα͵
πρὸς ἕκαστον νόημα μετασχηματίζεσθαι πέφυκε·
θεωρῶν δὲ ταῦτα πνευματικῶς͵
πρὸς ἕκαστον θεώρημα ποικίλως μεταμορφοῦσθαι·
ἐν δὲ Θεῷ γενόμενος͵ ἄμορφος πάντη καὶ ἀσχημάτιστος γίνεται·
τὸν γὰρ μονοειδὴ θεωρῶν͵ μονοειδὴς γίνεται καὶ ὅλος φωτοειδής.

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

[panosgreece]

1115121629-a-21.jpg

“Ο νούς είναι όπως το μικρό παιδί. Το παιδί όταν πάει κάπου να παίξη και του αρέση, τότε επιμένει να πηγαίνη συνέχεια στο ίδιο μέρος. Έτσι κι εμείς, όταν καταπιανώμαστε με πολλά άλλα θέματα και με μέριμνες βιοτικές, είναι φυσικό ότι ο νους εκεί συνεχώς αρέσκεται να τρέχη”.