Η καλοσύνη κάποιες φορές δεν αναπαύει…;
Συντονιστής: Συντονιστές
Η καλοσύνη κάποιες φορές δεν αναπαύει…;
Παράλληλα με τις σπουδές μου εργάζομαι σε ένα φαρμακείο.
Προχτές ήρθε μια κυρία με τον γιό της που είχε τραυματιστεί στο πόδι. Αφού περιποιήθηκα το παιδί, η μητέρα προσφέρθηκα να μου δώσει ένα δεκάευρο για το ότι ασχολήθηκα με το παιδί της.
Εγώ αρνήθηκα κατηγορηματικά να πάρω τα χρήματα, με μια δόση φιλότιμου που με διακρίνει, θεωρώντας ότι δεν έκανα και κάτι σπουδαίο. Η μητέρα επέμενε, επέμενα κι εγώ. Δεν πήρα τελικά τα χρήματα.
Μετά μια πελάτισσα μας, ηλικιωμένη, με συμβούλεψε ότι όταν σου προσφέρουν χρήματα εσύ να μη λες τίποτα και να τα δέχεσαι και ότι όταν ο άλλος σου δίνει σημαίνει ότι έχει. Και ακόμα ότι αυτός που βοηθάς δεν θέλει να νιώθει υποχρεωμένος απέναντί σου και με τα χρήματα που δίνει, με δική μου γλωσσική απόδοση, αναπαύεται.
Η παραπάνω θέση της πελάτισσας είναι σωστή;
Έκανα καλά που δεν πήρα τα χρήματα ή έπρεπε να τα πάρω από ταπείνωση (ούτε δημόσιο χρήμα διαχειρίζομαι ούτε πολιτικό πρόσωπο ούτε τίποτα τέτοιο);;;
Έκανα κάτι κακό;
Προχτές ήρθε μια κυρία με τον γιό της που είχε τραυματιστεί στο πόδι. Αφού περιποιήθηκα το παιδί, η μητέρα προσφέρθηκα να μου δώσει ένα δεκάευρο για το ότι ασχολήθηκα με το παιδί της.
Εγώ αρνήθηκα κατηγορηματικά να πάρω τα χρήματα, με μια δόση φιλότιμου που με διακρίνει, θεωρώντας ότι δεν έκανα και κάτι σπουδαίο. Η μητέρα επέμενε, επέμενα κι εγώ. Δεν πήρα τελικά τα χρήματα.
Μετά μια πελάτισσα μας, ηλικιωμένη, με συμβούλεψε ότι όταν σου προσφέρουν χρήματα εσύ να μη λες τίποτα και να τα δέχεσαι και ότι όταν ο άλλος σου δίνει σημαίνει ότι έχει. Και ακόμα ότι αυτός που βοηθάς δεν θέλει να νιώθει υποχρεωμένος απέναντί σου και με τα χρήματα που δίνει, με δική μου γλωσσική απόδοση, αναπαύεται.
Η παραπάνω θέση της πελάτισσας είναι σωστή;
Έκανα καλά που δεν πήρα τα χρήματα ή έπρεπε να τα πάρω από ταπείνωση (ούτε δημόσιο χρήμα διαχειρίζομαι ούτε πολιτικό πρόσωπο ούτε τίποτα τέτοιο);;;
Έκανα κάτι κακό;
Re: Η καλοσύνη κάποιες φορές δεν αναπαύει…;
1) Η παραπάνω θέση της πελάτισσας είναι αληθής (γιατί εννοείται ότι άμα δεν είχε λεφτά πως θα στα έδινε;melos έγραψε:1) Μετά μια πελάτισσα μας, ηλικιωμένη, με συμβούλεψε ότι όταν σου προσφέρουν χρήματα εσύ να μη λες τίποτα και να τα δέχεσαι και ότι όταν ο άλλος σου δίνει σημαίνει ότι έχει.
2) Και ακόμα ότι αυτός που βοηθάς δεν θέλει να νιώθει υποχρεωμένος απέναντί σου και με τα χρήματα που δίνει, με δική μου γλωσσική απόδοση, αναπαύεται.
Η παραπάνω θέση της πελάτισσας είναι σωστή;
2) Και αυτό μου φαίνεται λάθος. Κατανοώ την ιδέα της προσπάθειας να ξεπληρώσεις τον άλλον, αλλά το συναίσθημα ότι όλα ξεπληρώνονται με χρήματα δεν μου αρέσει. Αν θες να ξεπληρώσεις τον άλλον μπορείς να το κάνεις με 10.000 τρόπους. Παραδείγματος χάρην με το να διδάξεις το παιδί σου να φερθεί αντίστοιχα σε κάποιον άνθρωπο που θα έχει και αυτός κάποιο πρόβλημα. Ή -μιας και αυτό πάει κάπως μακρυά- να διδάξεις τον ίδιον τον άνθρωπο που θέλει να σου προσφέρει τα χρήματα, ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που ίσως να είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν τον συνάνθρωπο τους. Τι νομίζεις θα γίνει με το που θα σου δώσει τα χρήματα; Θα καθησυχάσει την συνείδηση του ότι στο ξεπλήρωσε και τέρμα. Ενώ αν δεν τα δεχτείς, θα καθήσει να σκεφτεί το γιατί. Γιατί δεν το έκανες; Γιατί δεν πήρες το περιβόητο χρήμα; Μήπως δεν έπρεπε να στο δώσει; Μήπως, με το που τον βοήθησες... μήπως να βοηθούσε και αυτός... μήπως... μήπως... Και έτσι ίσως καταλήξει να κάνει και αυτός το ίδιο σε κάποιον άλλον.
Έτσι λοιπόν όπως είπα και πριν, κατά την γνώμη μου καλά έκανες. Έπειτα μην ξεχνάς: οι πράξεις μας πρέπει να είναι τέτοιες ώστε να σκεφτόμαστε τι συνέπειες -θετικές ή αρνητικές- θα έχουν στην άλλη ζωή...
- calendula
- Έμπειρος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 256
- Εγγραφή: Δευ Μαρ 16, 2009 2:00 pm
- Τοποθεσία: Όπου γης...
Re: Η καλοσύνη κάποιες φορές δεν αναπαύει…;
Φιλτατο melos ,εχω εργαστει στο χωρο του φαρμακειου μεγαλο χρονικο διαστημα ( με διαλειμματα ωστοσο λογω σπουδων).
Σε ενημερωνω οτι εαν καθε φορα που περιποιομουν :
1)μια γιαγιουλα που ενιωσε κομαρες
2)ενα παιδακι που γκρεμοτσακιστηκε στο διπλανο δημοτικο σχολειο ή
3) εναν κυριο που εχει πιεση 18 και ζαλιζεται
και εκεινοι μου εδιναν χρηματα τα οποια επαιρνα ,τοτε ευκολως θα πηγαινα στο brunch hour του Hilton καθε Kυριακη (λεμε τωρα
).
Αγαπητο melos ο χωρος του ελληνικου φαρμακειου ειναι κακως ή καλως ,χωρος πρωτοβαθμιας περιθαλψης την οποια ο Ελληνας φαρμακοποιος την προσφερει χωρις να εχει εκπαιδευτει ιδιαιτερα στο πανεπιστημιο γι αυτο.
Προσωπικα η σταση μου απεναντι στο θεμα Ά βοηθειων στο φαρμακειο,ειναι να τις προσφερεις αμισθι και εν αγαπη.Τιποτα λιγοτερο ,τιποτα περισσοτερο.
Και να εχεις υποψη σου,οτι η γραφουσα εχει παρει πολλες ευχες με αυτον τον τροπο, ευχες που τις ειχε και εχει , πολλη αναγκη.
Χαιρετε (παντα).
Σε ενημερωνω οτι εαν καθε φορα που περιποιομουν :
1)μια γιαγιουλα που ενιωσε κομαρες
2)ενα παιδακι που γκρεμοτσακιστηκε στο διπλανο δημοτικο σχολειο ή
3) εναν κυριο που εχει πιεση 18 και ζαλιζεται
και εκεινοι μου εδιναν χρηματα τα οποια επαιρνα ,τοτε ευκολως θα πηγαινα στο brunch hour του Hilton καθε Kυριακη (λεμε τωρα
Αγαπητο melos ο χωρος του ελληνικου φαρμακειου ειναι κακως ή καλως ,χωρος πρωτοβαθμιας περιθαλψης την οποια ο Ελληνας φαρμακοποιος την προσφερει χωρις να εχει εκπαιδευτει ιδιαιτερα στο πανεπιστημιο γι αυτο.
Προσωπικα η σταση μου απεναντι στο θεμα Ά βοηθειων στο φαρμακειο,ειναι να τις προσφερεις αμισθι και εν αγαπη.Τιποτα λιγοτερο ,τιποτα περισσοτερο.
Και να εχεις υποψη σου,οτι η γραφουσα εχει παρει πολλες ευχες με αυτον τον τροπο, ευχες που τις ειχε και εχει , πολλη αναγκη.
Χαιρετε (παντα).
Κράτα με Χριστέ μου να μην σου φύγω...
-
theodosis79
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 1261
- Εγγραφή: Πέμ Ιαν 10, 2008 6:00 am
- Επικοινωνία:
Re: Η καλοσύνη κάποιες φορές δεν αναπαύει…;
Βρε παιδιά, μην τα δαιμονοποιούμε τόσο τα πράγματα. Εντάξει, η κύρια ένιωσε μία απέραντη ευγνωμοσύνη και δεν ήξερε πως να την εκφράσει. Αυθόρμητα θεώρησε σωστό να δώσει αυτό το πόσο για να δειξει τη χαρά και την ευχαρίστηση της απέναντι στον φίλο μας. Τι πάει να πει δηλάδή οτι, το έκανε για να...δείξει ότι τα..έχει! Εσύ φίλε melos, ορθώς δεν τα δέχτηκες άλλα αν έβλεπες ότι η κυρία επέμενε να τα δεχτείς και μάλιστα έντονα, έ.. τότε μην φτάσεις στο σημείο και να τσακωθείς μαζί της. Εκείνη αν έβλεπε ότι δεν τα δέχεσαι, θα υπέκυπτε και δεν θα επέμενε αλλά αν επιμένει έντονα, έ τότε δέξου τα προκριμένου να φτάσεις στο σημείο να τσακωθείτε. Και μετά εσύ δώστα κάπου, σε κάποιον που τα χρειάζεται.
-
nikolaos-9
Re: Η καλοσύνη κάποιες φορές δεν αναπαύει…;
calendula έγραψε:Φιλτατο melos ,εχω εργαστει στο χωρο του φαρμακειου μεγαλο χρονικο διαστημα ( με διαλειμματα ωστοσο λογω σπουδων).
Σε ενημερωνω οτι εαν καθε φορα που περιποιομουν :
1)μια γιαγιουλα που ενιωσε κομαρες
2)ενα παιδακι που γκρεμοτσακιστηκε στο διπλανο δημοτικο σχολειο ή
3) εναν κυριο που εχει πιεση 18 και ζαλιζεται
και εκεινοι μου εδιναν χρηματα τα οποια επαιρνα ,τοτε ευκολως θα πηγαινα στο brunch hour του Hilton καθε Kυριακη (λεμε τωρα).
Αγαπητο melos ο χωρος του ελληνικου φαρμακειου ειναι κακως ή καλως ,χωρος πρωτοβαθμιας περιθαλψης την οποια ο Ελληνας φαρμακοποιος την προσφερει χωρις να εχει εκπαιδευτει ιδιαιτερα στο πανεπιστημιο γι αυτο.
Προσωπικα η σταση μου απεναντι στο θεμα Ά βοηθειων στο φαρμακειο,ειναι να τις προσφερεις αμισθι και εν αγαπη.Τιποτα λιγοτερο ,τιποτα περισσοτερο.
Και να εχεις υποψη σου,οτι η γραφουσα εχει παρει πολλες ευχες με αυτον τον τροπο, ευχες που τις ειχε και εχει , πολλη αναγκη.
Χαιρετε (παντα).
Συμφωνώ απόλυτα. Η αγάπη δε ζητά ανταλλάγματα.
Re: Η καλοσύνη κάποιες φορές δεν αναπαύει…;
Καλα εκανες και δεν τα πηρες.Παντως ξερω πως νιωθεις γιατι και εγω παλια δουλευα σε μοναδα εντατικης θεραπειας και οπως καταλαβαινεις το λαδωμα πηγαινε συνεφο.το θεμα ειναι οτι τα επαιρναν οι γιατροι και την πληρωναμε εμεις οι νοσηλευτες.Εγω ειλικρινα λεφτα μονο μια φορα πηρα και αυτο γιατι εφυγαν οι συγγενεις και δεν τους προλαβα.αυτο που πηρα ηταν κιλα και τερηδονα απο τα γλυκα,αυτο το παραδεχομαι τα γλυκα τα τιμουσα
Κυριος εμοι βοηθος,και ου φοβηθησομαι.τι ποιησει μοι ανθρωπος;(προς Εβραιους ΙΓ,6)
-
petrosathonas
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 1460
- Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 29, 2008 4:55 pm
Re: Η καλοσύνη κάποιες φορές δεν αναπαύει…;
Αγαπητό melos.
Μην ανησυχείς.
Δεν έκανες τίποτα κακό.
Το μόνο που έκανες ήταν το δικό σου θέλημα. Γι' αυτό και έχεις αμφιβολίες.
Πάντως κι εγώ το ίδιο θα έκανα.
Μην ανησυχείς.
Δεν έκανες τίποτα κακό.
Το μόνο που έκανες ήταν το δικό σου θέλημα. Γι' αυτό και έχεις αμφιβολίες.
Πάντως κι εγώ το ίδιο θα έκανα.
-
lazarr
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 330
- Εγγραφή: Κυρ Ιαν 13, 2008 6:00 am
- Τοποθεσία: Λάζαρος @ Περιστέρι
Re: Η καλοσύνη κάποιες φορές δεν αναπαύει…;
Kαλό είναι να μαθαίνουμε εκτός του να δίνουμε και να παίρνουμε.Όχι με την έννοια της ιδιοτέλειας, αλλά του να δώσουμε την ευκαιρία να προσφέρει και ο άλλος.Όχι για να¨"ξεχρεώσει", αλλά για να αναπαυθεί και εκείνος, να νοιώσει ικανοποίηση.Δεν πρέπει να τον κακοκαρδίζουμε τον αδελφό μας που θέλει να δείξει ευγνωμοσύνη και να κάνει ένα δώρο.Θα μας άρεσε εμάς αν θέλαμε να προσφέρουμε κάτι και απορρίπτουν την προσφορά μας; Πάρε το δώρο, και δώστο κάπου αλλού, ρίξτο στο φιλόπτωχο.ετσι θα αναπαυθείς και συ και ο αδελφός σου θα χαρεί.
Καλό βράδυ αδέρφια και καλή Κυριακή
Καλό βράδυ αδέρφια και καλή Κυριακή
Χριστός γαρ εγήγερται, ευφροσύνη αιώνιος...
καλά εκανες φιλε που δεν πηρες λεφτα. Πρεπει να βοηθαμε τους συναθρωπους μας ειναι αυτονοητο καθηκον του καθενος οπως μας διδαξε ο Κυριος ειμαστε ολοι αδελφια αλλα δυστηχως ζουμε σε εσχατους καιρους και αυτα τα αυτονοητα ιδανικα και αξιες χαθηκαν ολα περιστρεφοντε γυρο απο το χρημα. Γιατι να νιωθη υποχρεωση η κοπελλα ? Αντι αυτου να παραδιγματιστει και να ενεργα το ιδιο. Ο ανθρωπος ενηργισε με καλη καρδια να βοηθησει ενα συναθρωπο οπος πρεπει να κανουμε ολοι και ιδιως απο τιν στιγμη που δεν επιβαρυνομαστε εμεις με τιποτα. Πρωσοπικα αμα βοηθησω κανενα συναθρωπο η δικη μου "πληρωμη¨ ειναι αυτη ι ικανοπιοιση που νιωθο μεσα μου μετα . δεν ξερω' νιωθο ανθρωπος.
Απολογουμε για οθρογραφικα
Απολογουμε για οθρογραφικα
<div>ihsous xristos nika kai ola ta kaka skorpa</div><br />
- filotas
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 4119
- Εγγραφή: Σάβ Αύγ 11, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Νίκος@Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Re: Η καλοσύνη κάποιες φορές δεν αναπαύει…;
Η καλοσύνη πάντοτε αναπαύει, όταν γίνεται με αγάπη και ταπείνωση.
Δεν αναπαύει μόνο, όταν γίνεται με υπεροπτική διάθεση.
Δεν αναπαύει μόνο, όταν γίνεται με υπεροπτική διάθεση.


