Ωδή εις τον Ήλιον της Δικαιοσύνης – 17 /11/1973

[vasilisalt]

Της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ - Μίκης Θεοδωράκης

Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Συνθέτης: Μίκης Θεοδωράκης

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη εσύ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη (x3)
λησμονάτε τη χώρα μου

Αετόμορφα τα έχει τα ψηλά βουνά
στα ηφαίστεια κλήματα σειρά
και τα σπίτια πιο λευκά (x3)
στου γλαυκού το γειτόνεμα

Τα πικρά μου χέρια με τον Κεραυνό
τα γυρίζω πίσω απ' τον καιρό
τους παλιούς μου φίλους καλώ (x3)
με φοβέρες και μ' αίματα

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη εσύ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη (x3)
λησμονάτε τη χώρα μου

http://www.youtube.com/watch?v=niqrjP1VDeY

[panagiotisspy]

Εχει κι'άλλους στίχους.
Το παραθέτω πλήρες:


Της Δικαιοσύνης Ήλιε νοητέ
και Μυρσίνη Συ δοξαστική
μη παρακαλώ Σας μη
λησμονάτε τη χώρα μου!

Αετόμορφα τα έχει τα ψηλά βουνά
στα ηφαίστεια κλήματα σειρά
και τα σπίτια πιο λευκά
στου γλαυκού το γειτόνεμα!

Της Ασίας αν αγγίζει από τη μιά
της Ευρώπης λίγο αν ακουμπά
στον αιθέρα στέκει να!
και στη θάλασσα μόνη της!

Και δεν είναι μήτε ξένου λογισμός
και δικού της μήτε αγάπη μιά
μόνο πένθος αχ! παντού!
και το φως ανελέητο!

Τα πικρά μου χέρια με τον κεραυνό
τα γυρίζω πίσω απ' τον καιρό
τους παλιούς μου φίλους καλώ
με φοβέρες και μ' αίματα!

Μά 'χουν όλα τα αίματα ξαντιμεθεί
κι' οι φοβέρες αχ λατομηθεί
και στον έναν ο άλλος μπαίνουν
εναντίον οι άνεμοι!

Της Δικαιοσύνης Ήλιε νοητέ
και Μυρσίνη Συ δοξαστική
μη παρακαλώ Σας μη
λησμονάτε τη χώρα μου!

[panagiotisspy]

Παρά τις διαφωνίες με κάποιους αδελφούς μου, τους οποίους δεν παύω να τιμώ και να ευχαριστώ ολοψύχως, για όλες τις μεταξύ μας ανταλλαγές απόψεων, συνεχίζω το αφιέρωμα στην σημαντική κατά την γνώμη μου, για την νεότερη Ελληνική ιστορία, σημερινή επέτειο.

Ο Λαός (1974)
Μίκης Θεοδωράκης - Γιάννης Ρίτσος

(Ολα αυτά που είναι εντός παρενθέσεως, είναι δικά μου σχόλια)

Μικρός λαός - και πολεμά
δίχως σπαθιά και βόλια (όπως τα παιδιά στο πολυτεχνείο)

για όλου του κόσμου - το ψωμί
το φως και το τραγούδι (και την παιδεία και την ελευθερία)

κάτω απ'τη γλώσσα του - κρατεί (ο λαός μας)
τους βόγγους και τα ζήτω (σε αυτή την κατάσταση είμαστε σήμερα)

κι'αν κάνει πως τα τραγουδεί
ραγίζουν τα λιθάρια (αν χρειαστεί οι Ελληνες θα σηκώσουμε το ανάστημα για την πίστη, ή την ελευθερία).


Σε άλλα τραγούδια των Θεοδωράκη - Ρίτσου, περιγράφεται η υπομονή και η σιωπή των Ελλήνων, ακόμα και η ενδεχόμενη κατά καιρούς ραθυμία τους, αλλά όταν έρχεται η ώρα, τότε το ποτάμι φουσκώνει και παρασύρει τα πάντα.
Παραδείγματα:

Ο ταμένος (1974)

Εδώ σωπαίνουν τα πουλιά
σωπαίνουν κι' οι καμπάνες (θρησκευτική διάσταση)

σωπαίνει κι' ο πικρός Ρωμιός
μαζί με τους νεκρούς του

και επά στην πέτρα της σιωπής
τα νύχια του ακονίζει

μονάχος κι' αβοήθητος (όπως ήταν πάντα)
της λευτεριάς ταμένος (κι εδώ έμμεσος ύμνος εις την ελευθερίαν)


Απόσπασμα από τη Ρωμιοσύνη (1962)

(Εντελώς θρησκευτική αφήγηση, για βοήθεια ακόμα και των νεκρών, στην Ανάσταση του Εθνους και στην προάσπιση της Πατρίδας)

Κάτω απ'το χώμα
μες στα Σταυρωμένα χέρια τους κρατάνε (οι νεκροί πρόγονοί μας)
της καμπάνας το σχοινί

Προσμένουνε την ώρα - προσμένουν
να σημάνουν την Ανάσταση

Τούτο το χώμα είναι δικό τους (δηλαδή των νεκρών)
και δικό μας (των ζωντανών Ελλήνων)
δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει.



Σε όλες αυτές τις αφηγήσεις, ο ποιητής περιγράφει με τα ελάχιστα δυνατά λόγια, το ένδοξο παρελθόν της πατρίδας μας, την στασιμότητα και την νωχελικότητα, αλλά και την ήρεμη σιωπή του παρόντος (και των σημερινών εποχών), αλλά πάντα αφήνει το αισιόδοξο παράθυρο για το μέλλον, το οποίο μέλλον το εικάζει, βασιζόμενος στην ιστορία του Εθνους, στην πίστη του λαού, αλλά ακόμα και στο αποδεδειγμένο του φιλότιμο, να προσπαθεί και να παλεύει, εξ ονόματος του καθενός ανθρώπου και να αντιμάχεται την κάθε αδικία.


Ας αναπαυθούν οι νεκροί του Πολυτεχνείου.
Η εκπλήρωση των οραμάτων για καλύτερη Παιδεία και περισσότερη Ελευθερία όλων των ανθρώπων καθώς και η επίτευξη της εθνικής συμφιλίωσης, θα βοηθήσουν στην ανάπαυσή τους και στην δικαίωση της θυσίας τους.

Καλό σας απόγευμα, αδελφές και αδελφοί μου.

[NIKOSZ]

[panosgreece]

βλεπω καλα η γελουν τα ματια μου

ΝΙΚΟΛΑΡΑ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΡΕ ΓΙΓΑΝΤΑ

ΒΛΕΠΩ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΓΙΓΑΝΤΩΝ ......................

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΗ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΕΣΕΝΑ ......

ΑΝΤΕ ΚΑΙ Ο ΗΕΑΡΤ

[panosgreece]

με χαρα βλεπω καποια μελη οπως ειπα να ξαναγραφουν

αλλα με μεγαλυτερη βλεπω και νεα μελη που τους διαβαζω και μαθαινω πολλα

[plagiaskepsi]

ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΟΥΤΟΣ ΛΕΝΕ ΟΙ ΠΟΛΥΤΕΚΝΟΙ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΝ....
ΕΔΩ ΕΜΕΙΣ ΛΕΜΕ ΟΙ ΠΟΛΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΠΛΟΥΤΟ.
ΚΑΛΗ ΕΠΑΝΟΔΟ ΕΙΣ ΟΛΟΥΣ

[panagiotisspy]

βλεπω καλα η γελουν τα ματια μου

ΝΙΚΟΛΑΡΑ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΡΕ ΓΙΓΑΝΤΑ

ΒΛΕΠΩ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΓΙΓΑΝΤΩΝ ......................

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΗ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΕΣΕΝΑ ......

ΑΝΤΕ ΚΑΙ Ο ΗΕΑΡΤ

με χαρα βλεπω καποια μελη οπως ειπα να ξαναγραφουν

ΕΔΩ ΕΜΕΙΣ ΛΕΜΕ ΟΙ ΠΟΛΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΠΛΟΥΤΟ.
ΚΑΛΗ ΕΠΑΝΟΔΟ ΕΙΣ ΟΛΟΥΣ

Ενα όμορφο τέλος για αυτό το θέμα! Πόσο χαίρομαι!!

Καληνύχτα αδέρφια!

[vasilisalt]

"Αξιον Εστί το φως και η πρωτη χαραγμένη στην πέτρα ευχή του ανθρώπου...."
Ακριβέ μου φίλε, καλημέρα και σ ευχαριστώ

[panagiotisspy]

Επαναφέρω το περσινό.
Πότε πέρασε κιόλας ένας χρόνος!

Της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ - Μίκης Θεοδωράκης

Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Συνθέτης: Μίκης Θεοδωράκης

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη εσύ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη (x3)
λησμονάτε τη χώρα μου

Αετόμορφα τα έχει τα ψηλά βουνά
στα ηφαίστεια κλήματα σειρά
και τα σπίτια πιο λευκά (x3)
στου γλαυκού το γειτόνεμα

Τα πικρά μου χέρια με τον Κεραυνό
τα γυρίζω πίσω απ' τον καιρό
τους παλιούς μου φίλους καλώ (x3)
με φοβέρες και μ' αίματα

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη εσύ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη (x3)
λησμονάτε τη χώρα μου




Αιωνία η μνήμη των υπέρ Πατρίδος και Δημοκρατίας πεσόντων, αόπλων αδελφών μας:

Μιχαήλ ετών 20
Βασιλικής ετών 17
Αλεξάνδρου ετών 17
Μάρκου ετών 23
Στυλιανού ετών 19
Νικολάου ετών 24
Δημητρίου ετών 6
Γεωργίου ετών 22
Magrette (Μαργαρίτας) ετών 22
Βασιλείου ετών 26
Σπυρίδωνος ετών 35
Διομήδους ετών 17
Σωκράτους
Σπυρίδωνος
Αλεξάνδρου
Δημητρίου
Αικατερίνης
Δημητρίου
Γεωργίου
Αλεξάνδρου
Κυριάκου
Ευσταθίου
Ανδρέου

και υπέρ πάντων των πεσόντων.


Αμήν.