Ευχαριστούμε πολύ π. Αντώνιε.. Μας μεταφέρατε στον Πανάγιο Τάφο, τον Άγιο αυτό τόπο που αγαπήσαμε τόσο πολύ. Μας θυμήσατε επίσης με τη σελίδα που παραθέσατε την αγωνία & τον αγώνα που κάνουμε ως προσκυνητές το Πάσχα στα Ιεροσόλυμα για να είμαστε στο Ναό το πρωί του Μ.Σαββάτου.. Αυτή η αγωνία & η προσμονή υπάρχει έντονη σε όλους τους προσκυνητές για τα Ιεροσόλυμα.. Τη διακρίνει κανείς ακόμη & στην αναχώρηση απο το αεροδρόμιο για Τέλ Αβίβ, όπου η ερώτηση στα χείλη όλων είναι πάντα η ίδια- Θα καταφέρουμε να δούμε φέτος το Άγιο Φώς;;; Θα θυμάμαι για πάντα αυτή τη λαχτάρα & τον πόθο στα μάτια των προσκυνητών για να αντικρύσουν, να ζήσουν το θαύμα του Αγίου Φωτός.. Δεν πρόκειται επίσης να ξεχάσω, μια ηλικιωμένη κυρία στο αεροδρόμιο, η οποία μου είπε πως για δεκαεπτά χρόνια την αξιώνει ο Θεός να επισκέπτεται τους Αγίους Τόπους το Πάσχα για να βρίσκεται Εκεί, την στιγμή όπου το Άγιο Φώς με μορφή αστραπών "βγαίνει", φανερώνεται στον Πανάγιο Τάφο.. Θυμάμαι το βλέμα της όταν διηγήταν το γεγονός.. Τα μάτια της έλαμπαν, ταξίδευαν με αγάπη σκεπτόμενη το Χριστό & όλα όσα έζησε αυτά τα χρόνια τα πρωινά του Μ. Σαββάτου.. Άς μας αξιώσει όλους ο Θεός να δούμε και να ζήσουμε απο κοντά το μεγάλο αυτό θαύμα του Αγίου Φωτός το Πάσχα στα Ιεροσόλυμα..
-Αινείτε τον Κύριον εκ των ουρανών,αινείτε αυτών εν τοις υψίστοις..
-Ευφράνθην επι τοις ειρηκόσι μοι εις οίκον Κυρίου πορευσόμεθα. Εστώτες ήσαν οι πόδες ημών εν ταις αυλαίς σου, Ιερουσαλήμ..