Τέχνες αυτοάμυνας

[melos]

Παίδες,

Ειλικρινά, τον τελευταίο καιρό βιώνω μια εσωτερική-σωματική ανάγκη να εξασκηθώ σε κάποιο άθλημα άμυνας/αυτοάμυνας τύπου κλασσικής πυγμαχίας, kick boxing κτλ. (όχι πιο ανατολικά πράγματα...).

Επειδή είναι δύσκολο να προσεγγίσω κάποιο σύλλογο πυγμαχίας... Το kickboxing είναι OK από Ορθόδοξης άποψης σαν άθλημα;

Μπορώ πιο εύκολα να ασχοληθώ με το άθλημα αυτό λόγω των αποστάσεων από το σπίτι μου.

Ευχαριστώ.

[lathras]

Λοιπόν...έχουμε και λέμε...από πνευματικής απόψεως, το box, το kick boxing, η ελληνορωμαική πάλη, Ολυμπιακό judo, Ολυμπιακό Tae- kwon -do.( με τα δύο τελευταία ...έτσι και έτσι...) δεν έχουν κάποιο πνευματικό υπόβαθρο....είναι καθαρό "ξύλο". Σε αντίθεση με τις πιο ανατολικές τέχνες (Karate, Kung -Fu, Tai -tsi, Aikido, Hapkido,Ziou -Zitsou κ.α) που σχετίζονται με τον ανατολίτικο πνευματισμό.
Βέβαια και από Ορθόδοξης άποψης το "ξύλο" (Οι πολεμικές τέχνες) δεν είναι καί ότι καλύτερο.

α) Αποσκοπούν στη δημιουργία αυτοπεποίθησης με βάση τη μυική δύναμη και την τεχνική. Δηλαδή...είμαι δυνατός άρα δεν φοβάμε τον διπλανό μου. ΠΡΟΣΟΧΗ...δεν τον αγαπάω απλά δεν τον φοβάμαι.

β) Είναι δύσκολο όταν είσαι ο δυνατότερος... να ταπεινωθείς!!!!!

γ) Σε κάνουν να βλέπεις τον διπλανό σου σαν πιθανό αντίπαλο... και όχι σαν αδελφό. (αυτοάμυνα)

δ) Προσοχή στα κίνητρα που σε οδηγούν στην ανάγκη να επιδοθείς σε τέτοιες τεχνικές...μπορεί να είναι μνησικακία...υπερηφάνια....για να γίνω πιο σαφής...να θές για παράδειγμα να μην σου "κολλάει" κανείς, ή να "τιμωρήσεις τους κακούς ", ή να ανταποδόσεις για κάποια ταπείνωση που σου έκαναν......κ.α


Τέλος, από προσωπική εμπειρία και με μη Ορθόδοξα κριτήρια, πρέπει να το θές πολύ για να κάνεις και να συνεχίσεις τέτειες τεχνικές. Για να μάθεις, πρέπει να "φάς ξύλο". Και όταν αρχίζεις να χτυπάς και να χτυπιέσαι, πρέπει να έχεις πολύ διάθεση ή ............ "άλλα ένστικτα" για να μην τα παρατήσεις.

Με λίγα λόγια:

Αν πιστεύεις ότι θα μάθεις κάποια τεχνική και αυτό δεν θα επηρεάσει την σωτηρία της ψυχής σου ικανοποιόντας ή ξυπνώντας "πονηρούς " λογισμούς. Αλλά μόνο για να την χρησιμοποιήσεις σε μια περίπτωση που θα κινδυνεύει η ζωή σου...και πάλι όχι για να εξοντώσεις κάποιον..τότε προχώρα

[Evi_J]

Ξέρω ότι όλο μου το παρακάτω ποστ είναι αρκετά μεγάλο και ίσως να σε απογοητεύσει κιόλας, αλλά ελπίζω ότι θα το διαβάσεις και θα πάρεις μια ιδέα. Ότι γράφω, το γράφω εντελώς φιλικά, όχι για να σε αποθαρρύνω.

Για να καταλάβεις καλύτερα, θα σε πάω λίγο πίσω... στην παιδική μου ιδέα περί πολεμικών τεχνών.
Εγώ λοιπόν, από παιδί ασχολήθηκα και λάτρεψα τις πολεμικές τέχνες και οτιδήποτε έχει σχέση με αυτές (την ιστορία τους, την ιδεολογία τους κ.τ.λ...) και ποτέ δεν κατάλαβα την ψυχική παγίδα που κρύβεται από πίσω, παρά μονάχα όταν άρχισα να ασχολούμαι με χριστιανικά θέματα. Μέχρι τότε, τις έβλεπα πάντα ως τρόπο "να δέρνεις τους κακούς" όταν αυτοί κάνουν "κακές πράξεις" και ότι πρέπει να τους βάλεις στην φυλακή "για απόδοση δικαιοσύνης". Δεν είχα ιδέα ότι μιλάμε έμμεσα για ένα ακριβώς αντίθετο τρόπο σκέψης και ζωής από αυτόν της ορθοδοξίας.

Μια μέρα όμως, μια γνωστή μου και άνθρωπος της εκκλησίας, μου είπε ότι αυτά τα δύο είναι αντίθετα. Και έπεσα τελείως από τα σύννεφα. Εκτιμούσα τη ορθόδοξη ζωή σαν ιδέα (ή μάλλον για να ακριβολογώ αυτό που νόμιζα ότι είναι η ορθόδοξη ζωή μιας και δεν έζησα σε χριστιανικό περιβάλλον και δεν είχα πλήρη γνώση του τι είναι) και εκτιμούσα και τις πολεμικές τέχνες και δεν μπορούσα να καταλάβω πως στο καλό αυτά τα δύο είναι αντίθετα, πρώτον επειδή όπως είπα εκτιμούσα και τα δύο, και δεύτερον αφού υποτίθεται ότι και τα δύο ήταν καλά. ( Καλό δεν είναι να δέρνεις τους κακούς και να αποδίδεις δικαιοσύνη; ) Έκανα πάρα πολύ καιρό για να συνειδητοποιήσω τις τεράστιες διαφορές τους. Και το πιστεύεις είτε όχι, αυτές οι διαφορές δεν ήταν αυτό που σήμερα λέμε "ανατολίτικες θρησκείες" αλλά κάτι πολυ κατώτερο. Που φαντάσου να έβλεπα και το σήμερα!

Παρόλο που σε κάποια φάση κατάλαβα τις μικρό-διαφορές αγαπούσα τις πολεμικές τέχνες τόσο πολύ ώστε δεν ήθελα να τις αποχωριστώ. Έτσι άφησα στο μυαλο μου την ιδέα ότι "δεν είναι και τόσο διαφορετικά τα πράγματα... κάτι θα κάνω για να προσαρμόσω αυτά τα δύο". Όταν άρχισα να αντιλαμβάνομαι τις επιρροές όλων των ανατολίτικων -σχετικών ή μη- θεμάτων (γιόγκα, αγιουρβέντα, φένγκ σουι, κ.τ.λ) ένιωσα αδικημένη γιατί δεν έβρισκα δίκαιο να υπερισχύει η ζυγαριά υπέρ του ενός μόνο... (τα ανατολίτικα θέματα στην Ελλάδα έγιναν ποιο πολλά από τα Ελληνικά ήθη και έθιμα) ...που φαντάσου όταν μάλιστα είχαμε φτάσει στο σημείο να ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΜΕ τα δικά ΜΑΣ για χατήρι των ξένων.

Έτσι άφησα στην άκρη τα ξένα μόνο και μόνο για εξισσοροπίσω την αδικία και για πρώτη φορά ασχολήθηκα ποιο σοβαρά με την ορθοδοξία και... και; Κόλλησα. ΚΟΛΛΗΣΑ λέμε! Ένας αντίθετος τρόπος σκέψης, ζωής, συμπεριφοράς, που σου επιφέρει την καθαρότητα του Αγίου Πνεύματος, σου δίνει αγιοσύνη και ταπείνωση... ΚΑΜΜΙΑ σχέση με τα ανατολίτικα. Και όχι μόνο καμμιά σχέση αλλά ΑΚΡΙΒΩΣ το αντιθετο. Πολλές διαφορές υπάρχουν μεταξύ τους. Μια βασική όμως είναι ο λόγος που ο άνθρωπος τα κάνει όλα αυτά. Στην ορθοδοξία το κάνει ως προσπάθεια να φτάσει τον Θεό. Θυσιάζει την καλοπέραση του και το είναι του εγωισμού του για χατήρι του Χριστού που ΠΡΩΤΟΣ εκείνος πέθανε στον σταυρό για μας. Ενώ στις ανατολίτικες θρησκείες θυσιάζει ένα κομμάτι της σωματικής του υγείας (συνήθως στων αρθρώσεων και των κοκκάλων) για να φτάσει στο σημείο αναγνώρισης της τελειότητας του εαυτού του. Το πόσο καλός, τέλειος, σούπερ και εκπληκτικός είναι ο ίδιος.

Λένε όμως πως ότι μάθει το παιδί τα πρώτα χρόνια της ζωής του αυτό κάνει σε όλη την υπόλοιπη ζωή του. Και είναι αλήθεια ξέρεις... ( Αυτό δεν κάνουν την σήμερον ημέρα με την τηλεόραση ώστε να υπνωτίζουν τον κοσμάκι; ) Και αυτό που είχα μάθει εγώ ήταν η αγάπη μου για τις πολεμικές τέχνες. Όμως με την ορθοδοξία κόλλησα, έτσι βρισκόμουν σε δίλλημα. Από την στιγμή που ήταν αντίθετα αυτά τα δύο, έπρεπε να αποφασίσω τι από τα δύο θα διαλέξω. Η ψυχική γαλήνη σε πρώτη φάση (η αγιοσύνη και η ταπείνωση έρχονται αργότερα ) που ένιωσα και που νιώθω κάθε φορά που πάω στην εκκλησία, είναι τέτοια που δεν την αλλάζω με τίποτα. Στην άκρη όλες οι πολεμικές τέχνες και όλα τα σχετικά.

Τώρα λοιπόν που εσύ μου λες για kick boxing είναι σαν να βλέπω τον εαυτό μου πολλά χρόνια πριν όταν άρχισα από μια -καλή μπορείς να την πεις- ιδέα δικαιοσύνης (να δέρνεις τους κακούς και να τους βάζεις στην φυλακή) που όμως κατέληξε σε αυτό που είναι το δίδαγμα της θεοσοφίας σήμερα (όχι θεολογίας... γι' αυτό το τόνισα)

Αν λοιπόν θες την γνώμη μου μην ασχοληθείς με αυτό. Νομίζω πως ΔΕΝ υπάρχει τίποτα που μπορεί να σε διαβεβαιώσει ότι δεν θα πας παραπέρα αύριο. Θες ένα παράδειγμα; Σκεφτόμουν να σου πω: "τουλάχιστον μάθε πόσο πολύ θα μπλέξεις", εννοοώντας να κάνεις μια έρευνα πριν ασχοληθείς, να μάθεις τι ακριβώς είναι, μια κάποια ιστορία, που βασίζεται (όλες οι πολεμικές τέχνες βασίζονται σε κάποιον δάσκαλο που συνήθως έκανε κάποιες τελετουργικές τελετές θρησκευτικής εξυγνίασης) κ.τ.λ.... χωρίς να πάει το μυαλό μου (στην αρχή) ότι λέγοντας σου να κάνεις αυτήν την έρευνα εγώ η ίδια σε βάζω σε αυτήν την διαδικασία εισχώρισης του θέματος. Αν λοιπόν εγώ που σου γράφω 10 παραγράφους ποστ για να ΜΗΝ ασχοληθείς αλλά στο τέλος σε βάζω η ίδια μέσα στα πράγματα, για φαντάσου εσύ που θα ασχοληθείς κιόλας.

Επειδή όμως καταλαβαίνω την ανάγκη σου να κάνεις κάτι που θα σε ανανεώσει σωματικά θα καταλήξω να σου προτείνω τους παλιούς και κλασσικούς τρόπους. Κατά την γνώμη μου η καλύτερη γυμναστική είναι το κολύμπι και το περπάτημα. Δεν έχει ούτε τίποτα τελετές, το κάνεις τσάμπα και δωρεάν, το κάνεις όποτε θες χωρίς να τρέχεις σε γυμναστήρια, έχεις το κεφάλι σου ήσυχο από τις ιδεολογίες κάθε τρελού που θαρρεί ότι ο εαυτός του είναι ο σούπερ τέλειος, και συγχρόνως γυμνάζεις, πόδια, μηρούς, στομάχι και το κυριότερο: την καρδιά που δίνει τροφή στα πνευμόνια. Αν και είναι αλήθεια ότι το κολύμπι δεν μπορείς να το κάνεις τον χειμώνα (στην θάλασσα τουλάχιστον) μπορείς κάλλιστα τα λεφτά του δασκάλου του kick boxing να τα δώσεις σε μια συνδρομή σε κάποιο γυμναστήριο με πισίνα. Και έχεις και το περπάτημα για ρεζέρβα. Πλησιάζει και η άνοιξη δηλ το καλοκαίρι (κάποτε είχαμε 4 εποχές.... τώρα έχουμε 2) που αρχίζουν και τα μπάνια στην θάλασσα, έτσι αν εξακολουθείς να έχεις αυτήν την σωματική ανάγκη πας και εκεί, που κατά την γνώμη μου είναι πολύ καλύτερα μιας και μπορείς να κάνεις και άλλα πράγματα όπως π.χ να παίξεις beach volley.

Ίσως βέβαια πεις: μα το kick boxing δεν είναι ανατολίτικη τέχνη, δεν έχει σχέση με αυτά... Λοιπόν η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω τόσα πολλά για αυτήν την τέχνη, όσο για άλλες. Όμως εγώ προσωπικά τουλάχιστον έχω σχηματίσει αρνητική γνώμη γι' αυτήν. Ξέρεις το kick boxing το δημιούργησε ένα γιαπωνέζος, αλλά δεν μπορείς να πεις ότι είναι ακριβώς ιαπωνικό ή κινέζικο γιατί είναι -θα μπορούσαμε να πούμε- ταϊλανδέζικο λόγο του ότι είναι μακρυνός επίγονος του Muay Thai. Και οτιδήποτε ιαπωνικό / κινεζικό / ταιλανδέζικο / ινδικό έχουν σχέση με ανατολίτικες θρησκείες. Όλα αυτά τα αθλήματα βασίζονται σε αυτήν την ιδεολογία της θεοσοφίας. Σου συνιστώ να διαβάσεις το βιβλίο "ο Γκουρού, ο νέος και ο γέροντας Παϊσιος" αν δεν το έχεις ήδη κάνει. Θα σε βάλει μέσα στο κλίμα για να καταλάβεις τι εστί ασιατικός τρόπος σκέψης και εν συνεχεία ζωής.

Ξέρω ότι ίσως σε απογοήτευσα. Και ξέρω ότι η γνώσεις και η πείρα μου σε αυτά τα θέματα αφορούν την δική μου ζωή. Όμως -χωρίς να θέλω να σου επιβληθώ- θα επιμείνω να αφήσεις απέξω όλα αυτά τα "αθώα" ιδεολογικά κινήματα. Δόξα τω Θεώ έχουμε και ελληνικές ασκήσεις στην Ελλάδα....

Με συγχωρείς για την πολυλογία...

[Evi_J]

Λοιπόν...έχουμε και λέμε...

...και είπατε... δυο λογάκια όλα και όλα και δώσατε πλήρες νόημα κατά την γνώμη μου. Καλύτερα δεν θα μπορούσε να τα πω ούτε εγώ. Ακριβώς αυτό. Η σούπερ δύναμη, εγώ είμαι ο καλύτερος κ.τ.λ... ο εγωισμός σε όλο του το μεγαλείο... Ειδικα αυτό το: ικανοποιόντας ή ξυπνώντας "πονηρούς " λογισμούς ήταν ακριβώς ότι ένιωθα εγώ όταν σκεφτόμουν και ασχολιόμουν με τις πολεμικές τέχνες. Μόνο η λέξη "πονηρούς" οδηγεί κάπως σε άλλο νόημα. Νομίζω ότι το "σκοτεινούς" θα ταίριαζε ποιο πολύ... Πάντως όπως και να έχει συγχαρητήρια.


ΥΓ προς melos. Διάβασε και αυτό:
http://www.oodegr.com/oode/anatolikes/pol_texn1.htm

[melos]

"απεκρίθη αυτώ ο Ιησούς· Ει κακώς ελάλησα, μαρτύρησον περί τού κακού· ει δε καλώς, τι με δέρεις;"

Κεφάλαιο Ιη΄
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ

Αφήστε τις υπερηφάνειες... για μια τέτοια περίπτωση θέλω να είμαι έτοιμος.

[melos]

Και στα πλαίσια του Ποινικού Κώδικα.

Αν κάποιος σε βαρέσει με το χέρι... δεν θα βγάλεις μαχαίρι...

[melos]

Και το σκάκι πολεμικό παιχνίδι είναι με ανατολικές ρίζες...

Κάποιες Μητροπόλεις έχουν διοργανώσει και τουρνουά.

[melos]

Και επειδή είμαι έτοιμος για μαχαίρια αν συμβεί κάτι... δεν είναι καλό να εκπαιδεύσω τον εαυτό μου για εγκρατή αντεπίθεση (βλέπε Ποινικό Κώδικα);

Αν κάποιος δεν έχει εμπειρία τέτοιων περιπτώσεων μπορεί να ξεφύγει είτε προς τα "πάνω" (να αντιδράσει ακραία) είτε προς τα "κάτω" να αφεθεί χωρίς να το αξίζει η περίσταση (μπορεί να χρειαστεί να υπερασπιστείς κάποιον/α).

[vasilisalt]

Για το σκάκι έχεις μάλλον λάθος πληροφόρηση. Ξαναψάξτο συνολικά.

Αγαπητέ μου...
Σου προτείνω να βρεις το δρόμο για στενότερη σχέση με τους ανθρώπους της εκκλησίας που σου ταιριάζουν, που σου πάνε, και με το καλό να βρεις έναν πνευματικό να σε αφουγκραστεί και να τον αφουγκραστείς.
Φαίνεσαι γλυκύτατο παιδί με κέφι για ζωή και προκοπή.
Αν μπορώ να σου δώσω συμβουλή (το εννοώ, αν μπορώ!), στη κοινωνία του Χριστού είσαι απόλυτα ελεύθερος να κάνεις ότι θέλεις και όπως το θέλεις. Και αν ποτέ νιώσεις την ανάγκη του, Αυτός θα είναι πάντα εκεί. Μη θελήσεις όμως να διορθώσεις το Χριστό μας.
Τα αδέρφια παραπάνω σου έδωσαν αρκετά ωραία στοιχεία.
Και ο γιός μου ήθελε να πάει καράτε.
Προσπάθησα πολύ κόσμια να τον αποτρέψω.
Αν όμως το θελήσει πραγματικά, εννοείται πως θα πάει.
Όμως ένιωσα την υποχρέωση να του εξηγήσω το δρόμο της καρδιάς και της αγάπης.
Αν τελικά χρειαστεί τον άλλον δρόμο είναι ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ να τον επιλέξει.
Όχι όμως να τον ονομασει, δρόμο καρδιάς και αγάπης...
ΚΑΛΗΜΕΡΑ.

[constantinosa.gr]

http://www.constantinosa.gr/keimena/pdf ... texnes.pdf

http://www.floga.gr/09/1991/1991111009.zip


Το πρώτο είναι κείμενο, το δεύτερο είναι έρευνα σε ραδιοφωνική εκπομπή. Περιμένω την γνώμη σας