Υπερηφάνεια, εγωισμός, φιλαυτία τρία πάθη που έχουν σχέση με την ψυχή περισσότερο παρά με το σώμα. Το είδωλο στον καθρέφτη προσπαθεί να αποκτήσει μεγαλύτερη αξία από το πρωτότυπο. Ο άνθρωπος που είναι εικόνα Θεού και αντλεί τη ζωή του και τη δύναμή του από τη σχέση του με το Δημιουργό, επαναστατεί και προσπαθεί να λειτουργήσει ανεξάρτητα, βάζοντας το δικό του θέλημα πάνω από τη σχέση του με το Θεό. Ο ταλαίπωρος όμως έτσι μένει χωρίς δύναμη και ζωή κι ότι κάνει είναι μάταιο, φθαρτό και πεπερασμένο τοπικά και χρονικά. Γίνεται όπως η λάμπα που τη βγάζουν απ' την πρίζα ή όπως η σελήνη, όταν μπαίνει στη σκιά της γης.
"1 Εγώ ειμί η άμπελος η αληθινή, και ο πατήρ μου ο γεωργός εστί. 2 πάν κλήμα εν εμοί μη φέρον καρπόν, αίρει αυτό, και πάν το καρπόν φέρον, καθαίρει αυτό, ίνα πλείονα καρπόν φέρη. 3 ήδη υμείς καθαροί εστε διά τον λόγον ον λελάληκα υμίν. 4 μείνατε εν εμοί, καγώ εν υμίν. καθώς το κλήμα ου δύναται καρπόν φέρειν αφ' εαυτού, εάν μη μένη εν τή αμπέλω, ούτως ουδέ υμείς, εάν μη εν εμοί μένητε. 5 εγώ ειμι η άμπελος, υμείς τα κλήματα. ο μένων εν εμοί καγώ εν αυτώ, ούτος φέρει καρπόν πολύν, ότι χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν. 6 εάν μη τις μένη εν εμοί, εβλήθη έξω ως το κλήμα και εξηράνθη, και συνάγουσιν αυτά και εις το πύρ βάλλουσι, και καίεται. 7 εάν μείνητε εν εμοί και τα ρήματά μου εν υμίν μείνη, ό εάν θέλητε αιτήσασθε, και γενήσεται." (Ιωαν. 15, 1-7) λέει ο Χριστός, παρομοιάζοντας τον Εαυτό Του με αμπέλι και τους ανθρώπους με κλήματα, για να τονίσει τη στενή υπαρξιακή σχέση των ανθρώπων με το Θεό, από τον οποίο αντλούν ζωή και δύναμη, όσο μένουν συνδεδεμένοι μαζί του και τη χάνουν όταν απομακρύνονται.
Υπερηφάνεια, εγωισμός, φιλαυτία
Συντονιστής: Συντονιστές