Zeitgeist

[LOCKHEART]

Tα έχετε δεί και τα 2 παραθέτω τα links απο το Blog που έχω οπότε όποιος δεν τα έχει δεί αν θέλετε μπορείτε να τα δείτε και να κάνουμε κουβέντα ...Στο blog μπορείτε ακόμα να δείτε και απόψεις διάφορων αναγνωστών.

ZEITGEIST = http://lock-heart.blogspot.com/2008/03/zeitgeist.html

ZEITGEIST ADDENDUM = http://lock-heart.blogspot.com/2008/11/ ... endum.html

H άποψη μου για το "ADDENDUM" = http://lock-heart.blogspot.com/2008/11/ ... endum.html

[LOCKHEART]

Αποκάλυψη της Θεοσοφικής προπαγάνδας του Zeitgeist


http://www.youtube.com/watch?v=oFMY6fH7ylg

[Teri]

Το θέμα με το Zeitgeist είναι αρκετά σοβαρό και η ευρύτατα διαδεδομένη ταινία στο διαδίκτυο επηρεάζει πολλούς και ιδίως νέους.
Μια Ορθόδοξη και πολύ αξιόλογη απάντηση στις κακοδοξίες του zeitgeist προσφέρεται στον παρακάτω σύνδεσμο:
http://www.impantokratoros.gr/zeitgeist.el.aspx

Γι' αυτούς που παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς τις ζυμώσεις και τις εξελίξεις στον χώρο της νεοεποχίτικης διανόησης, ήταν θέμα χρόνου πριν το συνομωσιολογικό πνεύμα της εποχής οργανωθεί σε σύστημα και φυσικά, αγγίξει θρησκευτικά θέματα. Η μόνη έκπληξη ήταν ίσως, ότι τελικά τίποτα δεν είναι άσχετο ή ανεξάρτητο, τίποτα δεν είναι αυθόρμητο, αλλά όλα έχουν τον σκοπό και τον στόχο τους και εργάζονται ασταμάτητα για την επίτευξή του. Και αφού μας παραμύθιαζαν κάποια χρόνια με τις γνωστές θεωρίες συνομωσίας, για ανθρώπους πίσω από παρασκήνια που κινούν τα νήματα, που βρίσκονται πίσω από κάθε πόρτα και παρακολουθούν, που καθοδηγούν την παγκόσμια ιστορία, πολιτική, δημόσια και ιδιωτική ζωή, και προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι αυτοί που μας τα αποκαλύπτουν είναι οι ίδιοι εκτός συστήματος, outsiders με υψηλό I. Q., που μπορούσαν να βρουν την αλήθεια που κρύβονταν πίσω από τα γεγονότα, να τα ερμηνεύσουν, και να μας ενημερώσουν, τελικά αποδεικνύεται ότι είναι και αυτοί μέρος του δόλιου μηχανισμού εκμετάλλευσης, χειραγώγησης και παραπλάνησης του κόσμου, με μόνο στόχο την προσβολή της αξιοπιστίας του Χριστιανισμού. Για άλλη μια φορά ο Χριστός και οι Χριστιανοί κατασυκοφαντούνται, όχι από καινοφανή κινήματα αλλά από τις ίδιες παλιές, γνωστές οργανώσεις του αποκρυφισμού, της θεοσοφίας, του μασονισμού.

Στην χώρα μας- δόξα τω Θεώ- υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που σκέφτονται... Παρακολουθούν με προσοχή "τα σημεία των καιρών", τις ποικίλες ενέργειες τέτοιων οργανισμών, που γεννούν και διαδίδουν ως νόσο νεοεποχίτικα κινήματα. Ο μιμητισμός, η ψευτοκουλτούρα και η επίδειξη διανόησης βοηθούν πολύ στους σκοπούς αυτών που θέλουν να ελέγξουν και να υποτάξουν τα πάντα. Οι δε στόχοι και ό,τι θεωρούν εχθρικό πιστεύουμε ότι αξίζει από όλους να ερευνηθεί ποιοι είναι οι βαθύτεροι λόγοι. Τι τους ενοχλεί και τι θέλουν επιτέλους να πετύχουν ελέγχοντας την σκέψη μας; Ας σκεφτόμαστε!

Ένα τέτοιο κίνημα είναι και το Zeitgeist, και αυτό που σκοπεύει να κάνει το παρόν κείμενο είναι να δείξει ότι και αυτό, όπως και τόσα άλλα κινείται στους γνωστούς χώρους των αποκρυφιστικών ιδεών της θεοσοφίας-μασονισμού.

*Α' Μέρος: Zetgeist - Τα πρόσωπα
* Β' Μέρος: Zeitgeist - Θεοσοφία
* Γ' Μέρος: Zeitgeist - Οι ιδέες
* Δ' Μέρος: Αναίρεση του Zeitgeist

[Teri]

Από το blog του πατρός Σάββα του Αγιορείτη:

Οφείλουμε να ευχαριστήσουμε την Ι.Μ. Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου για την εξαιρετικά οργανωμένη εργασία που παρέδωσαν, και αφορά την τεκμηριωμένη κατάριψη της σατανικής επιρροής που δημιούργησε η ταινία " Zeitgeist", της οποίας αποσπάσματα μοιράστηκαν αφειδώς κυρίως στο internet, αναστατώνοντας κυρίως νεανικές ψυχές με ορθόδοξο έλλειμμα.
Έχουμε γίνει δέκτες πολλών επιστολών για υποστήριξη στην ολέθρια επιρροή που ενεργεί στην ψυχή του ανθρώπου, η συγκεκριμένη ταινία.

Ο τρόπος που το κατορθώνει, κατά την ταπεινή μας άποψη, είναι ο εξής:
Ξεκινά και παραθέτει με καταιγιστικό τρόπο, απόρρητες (υποτίθεται) πληροφορίες για τις διάφορες απάνθρωπες διαδικασίες που διενεργούνται στο σύνολο της ανθρωπότητας.
Μοιάζουν με μυστικά ειπωμένα μόνο από τους ανθρώπους του zeitgeist, με αποτέλεσμα μετά από τον συνεχόμενο καταιγισμό, αμέτρητου αριθμού πληροφοριών κερδίζουν την εμπιστοσύνη του θεατή, τον απονευρώνουν, και τον μεταμορφώνουν σε αποδέκτη των θέσεων των συντελεστών της ταινίας.

Τότε βάζουν σε ενέργεια τον σκοπό για τον οποίον έφτιαξαν την ταινία, επικεντρώνονται και στρέφονται ΜΟΝΟ εναντίον του Προσώπου του Χριστού, του Πατρός, της Παναγίας, με εκ νέου συνεχιζόμενο καιταιγισμό ψευδών τοποθετήσεων οι οποίες προέρχονται από θεοσοφικές, μασονικές, αποκρυφιστικές, σατανικές θέσεις.
Δεν προλαβαίνει το μυαλό του θεατή να επεξεργαστεί τον καταιγισμό των ψευδών θέσεων με αποτέλεσμα να μην μπορεί να απορρίψει αυτά που βλέπει και ακούει.

Το ψέμα όμως ποτέ δεν κρύβεται για πάντα, και έτσι έχουμε στις προηγούμενες αναρτήσεις μας 4 θέματα, που καταλήγουν στην αποκάλυψη του ψεύδους της ταινίας, καθώς επίσης και την αποκάλυψη
του ποιοί κρύβονται πίσω από την ταινία.

http://hristospanagia.blogspot.com/2010 ... video.html

[Valsavar]

Αποκάλυψη της Θεοσοφικής προπαγάνδας του Zeitgeist


http://www.youtube.com/watch?v=oFMY6fH7ylg

δεν υπάρχει

[ψυχουλα]

Αποκάλυψη της Θεοσοφικής προπαγάνδας του Zeitgeist


http://www.youtube.com/watch?v=oFMY6fH7ylg

δεν υπάρχει

Το βίντεο αυτό δεν είναι πλέον διαθέσιμο λόγω υποβολής αξίωσης πνευματικών δικαιωμάτων από το χρήστη Antixristos. !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[LOCKHEART]

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO :)

[ψυχουλα]

http://www.thezeitgeistmovement.gr/movement/goal/
Ο Στόχος

Στοχεύουμε στην αποκατάσταση των θεμελιωδών αναγκών και περιβαλλοντικών συνειδητοποιήσεων των ειδών, μέσω της ανάλυσης των πιο πρόσφατων συνειδητοποιήσεων του ποιοι και τί πραγματικά είμαστε, σε συνδυασμό με το πώς η επιστήμη, η φύση και η τεχνολογία (αντί για τη θρησκεία, την πολιτική και το χρήμα ) κρατούν τα κλειδιά για την προσωπική μας ανάπτυξη, όχι μόνο ως ανθρώπινα όντα, μα ως πολιτισμός, τόσο δομικά όσο και πνευματικά. Βασική επίγνωση αυτής της συνειδητοποίησης είναι η αναγνώριση των Αναδυόμενων και Συμβιωτικών στοιχείων των φυσικών νόμων και πώς με την υιοθέτησή τους ως θεμέλιους λίθους των προσωπικών και κοινωνικών μας θεσμών η ζωή στη Γη μπορεί να ανθίσει, μέσω ενός συστήματος διαρκούς θετικής ανάπτυξης, όπου τα αρνητικά κοινωνικά συμπτώματα όπως η κοινωνική διαστρωμάτωση, ο πόλεμος, οι προκαταλήψεις, ο ελιτισμός και οι εγκληματικές ενέργειες σταδιακά θα μειώνονται και, ιδανικά, θα εκλείψουν από την ανθρώπινη συμπεριφορά. Βέβαια αυτή η πιθανότητα δύσκολα υιοθετείται από το σύνολο των ανθρώπων, διοτι έχουμε κατηχηθεί από την κοινωνία ώστε να νομίζουμε ότι το έγκλημα, η διαφθορά και η ανειλικρίνεια είναι «κάτι φυσικό» και ότι πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που επιθυμούν την εκμετάλλευση και τον πόνο των άλλων. Η θρησκεία είναι ο μεγαλύτερος προαγωγός αυτής της προπαγάνδας, καθώς η λογική του «αυτοί κι εμείς» ή «καλών και κακών» προάγει αυτή την λανθασμένη αξίωση. Η πραγματικότητα είναι ότι ζούμε σε μια κοινωνία που παράγει την σπανιότητα ζωτικών αποθεμάτων. Συνέπεια αυτής της σπανιότητας είναι μια τακτική αυτοσυντήρησης των ανθρώπων, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κλέψουν και να εξαπατήσουν για να πάρουν αυτό που θέλουν.

Η έρευνά μας συμπέρανε ότι η σπανιότητα είναι μια από τις πιο θεμελιώδεις αιτίες της παρεκκλίνουσας συμπεριφοράς, ενώ παράλληλα οδηγεί σε περίπλοκες μορφές νευρώσεων διαφόρων τύπων. Μια στατιστική ματιά στον εθισμό στα ναρκωτικά, στο έγκλημα και στις φυλακίσεις δείχνει ότι η ανέχεια και οι ανθυγιεινές κοινωνικές συνθήκες συνιστούν την εμπειρία ανθρώπων με την αυτή συμπεριφορά.

Οι άνθρωποι δεν είναι καλοί ή κακοί. Είναι οι εξελισσόμενες, διαρκώς αναπτυσσόμενες συνθέσεις των εμπειριών που τους επηρεάζουν. Η «ποιότητα» ενός ανθρώπινου όντος (αν υπήρξε ποτέ κάτι τέτοιο) εξαρτάται άμεσα από την αγωγή του και άρα από τα συστήματα πεποιθήσεων στα οποία γαλουχήθηκε.
Αυτή η απλή πραγματικότητα παραβλέφθηκε χυδαία και σήμερα οι άνθρωποι πιστεύουν πρωτόγονα ότι ο ανταγωνισμός, η απληστία και η διαφθορά αποτελούν «εγγενή» συστατικά της ανθρώπινης συμπεριφοράς και άρα πρέπει να έχουμε φυλακές, αστυνομία, και μιαν ολόκληρη ιεραρχία διαφορικού ελέγχου ώστε η κοινωνία να αντιμετωπίζει αυτές τις «κλίσεις». Πρόκειται για έναν παραλογισμό, ένα σφάλμα.

Το θέμα είναι ότι για να αλλάξουν ριζικά τα πράγματα προς το καλύτερο, πρέπει να χειριστούμε τις θεμελιώδεις αιτίες. Το τρέχον σύστημα «τιμωρίας» είναι απαρχαιωμένο, απάνθρωπο και αντιπαραγωγικό. Όταν συλλαμβάνεται ένας κατά συρροή δολοφόνος, οι περισσότεροι αδημονούν και ουρλιάζουν για τον θάνατό του. Αυτό είναι ανάδρομο. Μια πραγματικά υγιής διανοητικά κοινωνία, που κατανοεί ποιοι είμαστε και πως δημιουργούνται τα συστήματα αξιών μας θα έπαιρνε αυτό το άτομο και θα μάθαινε τις αιτίες πίσω από τις βίαιες πράξεις του. Ύστερα αυτές οι πληροφορίες θα πήγαιναν σε ένα τμήμα ερευνών που θα σκέφτεται την ανακοπή τέτοιων καταστάσεων μέσω της εκπαίδευσης.

Είναι καιρός να σταματήσουμε τα μπαλώματα. Είναι καιρός για μια νέα κοινωνική προσέγγιση, αναβαθμισμένη στη σημερινή γνώση. Δυστυχώς, η κοινωνία σήμερα βασίζεται ακόμα σε πεπαλαιωμένες και προκατειλημμένες διατάξεις και λύσεις.

Είναι επίσης σημαντικό να σημειώσουμε ότι δεν υπάρχουν ουτοπίες ή κάποιο τέλος. Όλα τα στοιχεία δείχνουν αέναες αλλαγές σε κάθε επίπεδο. Έπειτα, είναι η προσωπική μας δράση, σε κάθε μέρα της ζωής μας που διαπλάθει και διαιωνίζει τα κοινωνικά συστήματα που φτιάχνουμε. Ωστόσο, παραδόξως, είναι επίσης οι περιβαλλοντικές επιρροές που δημιουργούν την αντίληψή μας και άρα την κοσμοθεώρησή μας. Άρα, η πραγματική αλλαγή δεν θα έρθει μόνο από την ρύθμιση των προσωπικών σας πεποιθήσεων και αποφάσεων, μα και από την αλλαγή των κοινωνικών δομών που επηρεάζουν αυτές τις πεποιθήσεις και αποφάσεις. Τα ελιτίστικα κυριαρχικά συστήματα μακροχρόνια επηρεάζονται ελάχιστα από παραδοσιακές διαμαρτυρίες και πολιτικά κινήματα. Πρέπει να κινηθούμε πέρα από αυτές τις «κατεστημένες επαναστάσεις» και να χρησιμοποιήσουμε ένα εργαλείο πολύ πιο ισχυρό:

Θα σταματήσουμε να υποστηρίζουμε το σύστημα, ενώ συνεχώς θα υπερμαχούμε για τη γνώση, την ειρήνη, την ενότητα και την ευσπλαχνία. Δεν μπορούμε να «πολεμήσουμε το σύστημα». Το μίσος, ο θυμός και η «πολεμική» λογική είναι αποτυχημένα μέσα αλλαγής, διότι αναπαράγουν τα ίδια εργαλεία που χρησιμοποιεί το διεφθαρμένο, κατεστημένο σύστημα ισχύος για να διατηρεί τον έλεγχο.
Η παραποίηση και η παράλυση:

Μόλις συνειδητοποιήσουμε ότι όλα τα συστήματα είναι Αναδυόμενα και σε κατάσταση συνεχούς εξέλιξης, μαζί με την πραγματικότητα της Συμβιωτικής σύνδεσης με τη φύση και τους συνανθρώπους μας με τους πιο απλούς και προφανείς τρόπους, πειθόμενοι ότι η προσωπική μας ακεραιότητα είναι μόνο τόσο μεγάλη όσο και της υπόλοιπης κοινωνίας, τότε μπορούμε να δούμε πόσο διεστραμμένα και ανάδρομα είναι τα κοινωνικά μας κατεστημένα και του πώς η διαιώνισή τους είναι η αιτία της κοινωνικής αστάθειας στην κοινωνία. Για παράδειγμα, το Χρηματοπιστωτικό Σύστημα θεωρείται εδώ και καιρό μια θετική δύναμη στην κοινωνία, χάρη στην πεποίθηση ότι παράγει κίνητρα και πρόοδο. Στην εφαρμογή του, το χρηματοπιστωτικό σύστημα έγινε ένα μέσο διαίρεσης και ολοκληρωτικού ελέγχου.

Αποτελεί την ύστατη μορφή του «Διαίρει και βασίλευε», καθώς στον πυρήνα του τεκμηριώνεται ότι:
# πρέπει να μαχόμαστε μεταξύ μας για να επιβιώσουμε και
# οι άνθρωποι χρειάζονται αυτό το «ελατήριο» ανταμοιβής για να κάνουν οτιδήποτε χρήσιμο.

Όσο για το Νο1, (πρεπει να αντιμαχόμαστε) το χαρακτηριστικό του ανταγωνισμού στο σύστημα εγγυάται την διαφθορά στην κοινωνία σε κάθε επίπεδο, καθώς η βάση είναι «εμείς ανάντια των άλλων». Πολύ ισχυρίζονται ότι το «σύστημα ελεύθερης αγοράς» είναι καλό… όμως έχει φθαρεί στις μέρες μας λόγω κακών πολιτικών, μεροληψίας κλπ. Υποθέτουν ότι εάν επιτρεπόταν η άνθιση μιας «αγνής» ελεύθερης αγοράς τότε θα ήταν εντάξει. Αυτό είναι λάθος, γιατί αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι η ελεύθερη αγορά σε λειτουργία, με όλα τα διαφορικά της πλεονεκτήματα και τη διαφθορά. Κανένας νόμος δεν θα σταματήσει ποτέ το εμπόριο των μετόχων, τις δολοπλοκίες, την κατάχρηση εργασίας, την μόλυνση, την προγραμματισμένη αχρηστία και τα λοιπά…
Αυτά προάγει το σύστημα ανταγωνισμού, χωρίς αποτυχία, διότι βασίζεται στην προϋπόθεση της εκμετάλλευσης των άλλων για το κέρδος. Τελεία.

Πρέπει να ξεκινήσουμε την μετάβαση έξω από αυτά τα δυναστευτικά ιδεώδη και να κινηθούμε προς ένα σύστημα σχεδιασμένο για την υποστήριξη των ανθρώπινων όντων, όχι στον εξαναγκασμό τους να παλεύουν για να επιβιώσουν. Σχετικά με το Νο2 (κίνητρο παραγωγής) πρόκειται για μια θλιβερη και απίστευτα αρνητική άποψη της ανθρώπινης ύπαρξης στο σύνολό της. Το να υποθέτουμε ότι ένα άτομο πρέπει να έχει «δομικά κίνητρα» ή εξαναγκασμούς ώστε να κάνει οτιδήποτε είναι απλά γελοίο. Θυμηθείτε όταν ήσασταν παιδιά και δεν είχατε ιδέα τι είναι το χρήμα. Παίζατε, ήσασταν περίεργοι και κάνατε πολλά πράγματα… γιατί; Επειδή το θέλατε.

Ωστόσο, καθώς περνά ο χρόνος μέσα στο σύστημά μας, η φυσική περιέργεια και η αυτό-κινητοποίηση αφαιρείται από τους ανθρώπους, καθώς αναγκάζονται να συμμορφωθούν στο εξειδικευμένο, διαχωρισμένο σε τμήματα, σχεδόν τυποποιημένο σύστημα εργασίας ώστε να επιβιώσουν. Αυτό με τη σειρά του συχνά δημιουργεί μια φυσική ανταρσία εσωτερικά του ατόμου λόγω της επιβαλλόμενης υποχρέωσης, κι έτσι εφεύραμε τον διαχωρισμό εργασίας κι ελεύθερου χρόνου. Οι συνήγοροι του χρηματοπιστωτικού συστήματος (που υποτίθεται ότι δημιουργεί κίνητρα) υποθέτουν ότι είναι τεμπελιά και δεν το αναγνωρίζουν αυτό. Σε μια πραγματική κοινωνία, οι άνθρωποι θα ακολουθούν τις φυσικές τους κλίσεις και θα εργάζονται για να συνεισφέρουν στην κοινωνία όχι επειδή θα «πληρώνονται» για αυτό, μα επειδή θα έχουν την ευρύτερη συναίσθηση ότι η συνεισφορά τους βοηθά τόσο τους ίδιους όσο και τον καθένα. Αυτό είναι το εξυψωμένο επίπεδο συνείδησης που ελπίζουμε να κοινωνήσουμε.

Η ανταμοιβή μας για τη συνεισφορά στην κοινωνία θα είναι η ευημερία της κοινωνίας, που με τη σειρά της θα αυξάνει την προσωπική μας ευημερία.

Τώρα, βάζοντας τα πράγματα στην σωστή τους προοπτική, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι ο κόσμος διοικείται επι του παρόντος από μια μικρή ομάδα ατόμων σε υψηλά πόστα των θεσμών που κυριαρχούν στην κοινωνία –Επιχειρήσεις και Χρηματικά. Ο θεσμός της Κυβέρνησης συνεργάζεται στενά με την επιρροή και ισχύ των εταιριών και τραπεζών. Το ζωτικό υγρό είναι το χρήμα, που, στην πραγματικότητα, είναι μια ψευδαίσθηση που έχει ελάχιστη σχέση με την κοινωνία και χρησιμεύει απλά ως εργαλείο χειρισμού και διαίρεσης μέσα σε μια κοινωνική οργάνωση που εγγυάται τον ελιτισμό, το έγκλημα, τον πόλεμο και την κοινωνική διαστρωμάτωση.

Ταυτόχρονα, τα άτομα γαλουχούνται με την πεποίθηση ότι το να είναι «σωστοί» είναι που δημιουργεί την αξία τους ως άτομα.

Αυτή η κατάσταση της «ορθότητας» συνδέεται άμεσα με τις κυρίαρχες αξίες της ίδιας της κοινωνίας. Άρα, αυτοί που δέχονται και υποστηρίζουν τις απόψεις του κοινωνικού δομήματος θεωρούνται «φυσιολογικοί», ενώ αυτοί που διαφωνούν θεωρούνται «αφύσικοι», ακόμα και «ανατρεπτικοί». Είτε πρόκειται για το δόγμα μιας μοναδικής κοινωνικής παράδοσης, είτε για την ευθυγράμμιση με μια παγκοσμίως καθιερωμένη θρησκεία, η βάση είναι η ίδια: Ο Διανοητικός Υλισμός. Καθώς συνειδητοποιούμε ότι η γνώση μας και άρα οι θεσμοί μας συνεχώς εξελίσσονται, βλέπουμε ότι κάθε σύστημα πεποίθησης που ισχυρίζεται ότι γνωρίζει οτιδήποτε χωρίς να επιδέχεται αμφισβήτηση, είναι μια αποτυχημένη άποψη. Η θρησκεία, που έχει τα θεμέλιά της στην πίστη, είναι ο βασιλιάς αυτής της διαστρέβλωσης, καθώς ισχυρίζεται ότι γνωρίζει κάτι αδιαμφισβήτητα για την πιο περίπλοκη και απατηλή καταγωγή του ανθρώπινου είδους, και κάτι τέτοιο είναι απλά αδύνατον σε ένα αναδυόμενο σύμπαν.

Έχοντας πει αυτά, καταλαβαίνουμε ότι εξίσου επικίνδυνοι με τους κατεστημένους θεσμούς δύναμης, είναι οι άνθρωποι που κατηχήθηκαν να αποδέχονται πλήρως τις στατικές συνειδητοποιήσεις που προτείνονται από αυτά τα συστήματα… κι έτσι γίνονται: «Αυτοδιορισμένοι φύλακες του Κατεστημένου». Αυτό εφαρμόζεται σε κάθε σύστημα, ειδικά πολιτικό, οικονομικό και θρησκευτικό. Από τη στιγμή που η ταυτότητα των ανθρώπων σχετίζεται με τα δόγματα μιας Κρατικής, Θρησκευτικής ή Επαγγελματικής ηθικής, συχνά γίνεται πολύ δύσκολο να αλλάξει κανείς, διότι η ταυτότητά τους έχει συνδυαστεί με τις ιδεολογίες που τους επιβλήθηκαν. Έτσι, αναπαράγουν το δόγμα του θεσμού τους απλά για να διατηρήσουν την προσωπική τους ακεραιότητα, όπως αυτοί την αντιλαμβάνονται. Πρέπει να σπάσουμε αυτόν τον κύκλο, διότι παραλύει την ανάπτυξη μας όχι μόνο σαν άτομα, μα και σαν κοινωνία.
Η Αλήθεια και η Μετάβαση

Αφού συνειδητοποιήσουμε ότι η ακεραιότητα της προσωπικής μας ύπαρξης συνδέεται άμεσα με την ακεραιότητα της Γης, της ζωής και όλων των άλλων ανθρώπινων όντων, τότε ο δρόμος μας είναι προκαθορισμένος. Στη συνέχεια, μόλις συνειδητοποιήσουμε ότι είναι η επιστήμη, η τεχνολογία και άρα η ανθρώπινη δημιουργικότητα που αποδίδει πρόοδο στη ζωή μας, τότε θα μπορούμε να διακρίνουμε ποιες είναι οι πραγματικές προτεραιότητες για κοινωνική και ατομική πρόοδο και ανάπτυξη.

Εχοντας πει αυτά, μπορούμε να κατανοήσουμε ότι η Θρησκεία, η Πολιτική και η εργασία που βασισμένη στο χρήμα και τον ανταγωνισμό αποτελούν πεπαλαιωμένες λειτουργίες κοινωνικού χειρισμού που τώρα πρέπει να ξεπεραστούν. Η ενασχόλησή μας πρέπει να είναι η επίτευξη ενός συστήματος που λειτουργεί χωρίς χρήμα ή πολιτική, ενώ θα αφήνει τις προκαταλήψεις να αυτοαναιρούνται καθώς θα ανθίζει η εκπαίδευση. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να λέει στους άλλους τι να πιστεύουν, καθώς κανένας άνθρωπος δεν έχει πλήρη κατανόηση του ο,τιδήποτε.
Ωστόσο, αν προσέξουμε τις φυσικές διεργασίες της ζωής, θα μπορέσουμε να δούμε το πώς θα συντονιστούμε με τη φύση κι έτσι η πορεία μας θα γίνει πιο ξεκάθαρη.

Για παράδειγμα, πολύς κόσμος ανησυχεί για τον υπερπληθυσμό, ενώ ανατριχιαστικές δηλώσεις ατόμων όπως ο Χένρυ Κίσσινγκερ ισχυρίζονται ότι χρειάζεται κάποιου είδους «μείωση». Αυτό είναι φυσικά, τρομακτικό. Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: Είναι πράγματι ο υπερπληθυσμός κάτι το κακό; Η απάντηση από επιστημονική σκοπιά, είναι ότι η Γη μπορεί να φέρει πολλές φορές περισσότερους ανθρώπους αν χρειαστεί, εάν εφαρμοστεί υψηλή τεχνολογία. Το 70% της επιφάνειας του πλανήτη είναι από νερό και πόλεις πάνω στη θάλασσα (ένα από τα πολλά σχέδια του Τζάκ Φρέσκο) είναι το επόμενο βήμα. Έπειτα, η εκπαίδευση σχετικά με τις λειτουργίες της ζωής θα ενημερώσει τους ανθρώπους για τις διακλαδώσεις των αναπαραγωγικών τους ενδιαφερόντων και ο πληθυσμός θα επιβραδυνθεί με φυσικό τρόπο, καθώς οι άνθρωποι θα αρχίσουν να συνειδητοποιούν τον σύνδεσμό τους με τον πλανήτη και την δυνατότητα του διατήρησης μας.

Για την ακρίβεια, η μόνη πραγματική «Κυβέρνηση» που μπορεί να υπάρξει είναι η Γη και οι φυσικοί πόροι της. Από κεί και πέρα, όλες οι πιθανότητες μπορούν να αποτιμηθούν. Να γιατι χρειάζεται μια διανοητική ενοποίηση όλων των χωρών, καθώς η πιο σημαντική πληροφορία που μπορούμε να έχουμε ως είδος είναι μια πλήρης, λεπτομερής αποτίμηση του τι έχουμε διαθέσιμο στον πλανήτη. Όπως θα εξετάζατε την γη και τους πόρους ενός οικοπέδου για να δείτε τι μπορείτε να φυτέψετε, το ίδιο χρειάζεται να γίνει και με τον πλανήτη ώστε να εκτιμήσουμε τις ικανότητές μας ως είδος, χρησιμοποιώντας τους φυσικούς πόρους με σοφία.

Φυσικά, πολλοί που θα σκεφτούν τις παραπάνω ιδέες θα ρωτήσουν:

"Πως το κάνουμε αυτό, αν σκεφτούμε τα διαστρεβλωμένα συστήματα αξιών που είναι σε ισχύ; Πως κάνουμε μια τέτοια κίνηση μετάβασης;"

Αυτή είναι φυσικά και η πιο δύσκολη ερώτηση. Η απάντηση: Πρέπει να ξεκινήσουμε από κάπου. Υπάρχουν πολλά που μπορεί κανείς να κάνει είτε σε ατομικό είτε σε ομαδικό επίπεδο για να ξεκινήσει η μορφοποίηση αυτού του οράματος. Το πιο σημαντικό βήμα είναι η εκπαίδευση. Στις 15 Μαρτίου 2009 (ή Z-Day όπως ονομάστηκε το 2008) θα λάβει χώρα μια παγκόσμια δράση για την εξάπλωση της συνειδητοποίησης αυτής της κοινωνιολογικής κατεύθυνσης. Ελπίζουμε να έχουμε τοπικές συναντήσεις σε όσο το δυνατόν περισσότερες πόλεις, πολιτείες και χώρες είναι δυνατόν. Εμείς εδώ στο thezeitgeistmovement.com θα εργαστούμε για την προμήθεια υλικών σε όσες γλώσσες μπορούμε, κάνοντας παράλληλα ό,τι μπορούμε για να βοηθήσουμε κάθε υποομάδα. Δεν θα ζητήσουμε ποτέ χρήματα. Είμαστε εδώ για βοήθεια, γιατί κατανοούμε μια κεντρική αλήθεια που χάθηκε εδώ και πολύ καιρό: Όσα περισσότερα δίνεις, τόσα περισσότερα παίρνεις.

Ευχαριστούμε για τη βοήθειά σας.

[petross]

Αυτό στην γλώσσα μας λέγετε Θεολογία της "Νέας Εποχής"...

[ψυχουλα]

http://www.thezeitgeistmovement.gr/move ... rituality/
Spirituality | Πνευματικότητα
Φαίνεται πως η πνευματικότητα έχει διαφορετικό νόημα για τον κάθε έναν από εμάς. Ένας τυπικός ορισμός θα ήταν: "Η αίσθηση της σημασίας και του σκοπού? Μία αίσθηση του εαυτού μας και της σχέσης του με αυτό που είναι μεγαλύτερο από τον εαυτό μας".
Επί του παρόντος, η Θρησκεία και ο Μυστικισμός φαίνεται να έχουν το μονοπώλιο στην Πνευματικότητα. Θεϊστικές θρησκείες συχνά αναφέρονται στην σχέση του ανθρώπου με το Θεό ή τον θείο δημιουργό, ως μια πνευματική σχέση, ενώ στους Μυστικιστές θα βρείτε μια σχέση με κάποια υπερφυσική δύναμη. Η ουσία είναι ότι, σχεδόν καθολικά, η πνευματικότητα έχει να κάνει με μια «σχέση» σε ένα ή με ένα άλλο επίπεδο. Στις περισσότερες περιπτώσεις σχετίζεται με ένα πρόσωπο που συνδέεται με τον «τόπο» ή βρίσκει «νόημα» στη ζωή ... όποια και εάν είναι αυτά.
Όσο υποκειμενικά και να είναι αυτά τα πράγματα, αρχίσουμε να παρατηρούμε κάποιες αλλαγές σε αυτές τις έννοιες, γιατί η κοινωνική πρόοδος τείνει να χαράζει μια πορεία για αυτές τις κατανοήσεις που αντέχουν στη δοκιμασία του χρόνου. Στη σύγχρονη εποχή, έχουμε την δυνατότητα να κοιτάξουμε πίσω στο παρελθόν μας και να εξετάσουμε τι θεωρούσαν οι πρόγονοί μας «πραγματικό» και, στη συνέχεια, να συγκρίνουμε τις ιδέες αυτές με ότι γνωρίζουμε σήμερα. Πολλές "πνευματικές πρακτικές" που υπήρχαν στο παρελθόν, δεν υπάρχουν πλέον, λόγω τις κατανόησης μας σε σχέση με το φυσικά φαινόμενα. Ως βασικό παράδειγμα, στις αρχές των θρησκειών συχνά "θυσιάζονταν" ζώα για ορισμένους σκοπούς ... αυτό σπάνια συμβαίνει σήμερα, αφού η καταλληλότητα των εν λόγω πράξεων αποδείχθηκε άχρηστη για το επιθυμητό αποτέλεσμα. Επίσης, σπάνια οι άνθρωποι εκτελούν «τον χορό της βροχής »για να επηρεάσουν τον καιρό ... Σήμερα γνωρίζουμε πως δημιουργούνται, οι καιρικές συνθήκες επομένως αυτές οι τελετουργικές πρακτικές δεν έχουν κανένα αυταπόδεικτο αποτέλεσμα.
Ομοίως, η ιδέα της «προσευχής» σε ένα θεό για ένα συγκεκριμένο αίτημα, έχει επίσης αποδειχθεί στατιστικά ότι έχει ελάχιστες επιπτώσεις ως προς το αποτέλεσμα, για να μην αναφέρω ότι τα στοιχεία που να αποδεικνύουν την ύπαρξη ενός προσωποποιημένου δημιουργού δεν υπάρχουν προκύπτουν με κανέναν επιστημονικό τρόπο, μάλλον ... προέρχονται από την αρχαία ιστορική κερδοσκοπία και τη λογοτεχνική παράδοση.
Η Καθιερωμένες θρησκείες, από πολλές απόψεις, φαίνεται να έχουν τις ρίζες τους σε μια αντιληπτική παρανόηση για τις διαδικασίες της ζωής. Για παράδειγμα, παρουσιάζουν μια οπτική του κόσμου όπου ο άνθρωπος τοποθετείται συχνά σε ένα διαφορετικό επίπεδο από τα άλλα στοιχεία της φύσης. Αυτό το «πνευματικό εγώ» μας έχει οδηγήσει σε δραματικές συγκρούσεις για γενεές, όχι μόνο μεταξύ των ανθρώπινων όντων, αλλά ακούσια και μεταξύ του ανθρώπου και του ίδιου του περιβάλλοντος.
Ωστόσο, καθώς ο χρόνος έχει προχώρησει, η επιστήμη έχει αποδείξει πως τα ανθρώπινα όντα υπόκεινται στις ίδιες ακριβώς δυνάμεις της φύσης, όπως κι όλα τα άλλα. Έχουμε μάθει ότι όλοι μας μοιραζόμαστε την ίδια ατομική υποδομή, με τα δέντρα, τα πουλιά και με όλες τις άλλες μορφές ζωής. Έχουμε μάθει ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς τα στοιχεία της φύσης ... χρειαζόμαστε τον καθαρό αέρα για να αναπνέουμε, τα τρόφιμα για να τρώμε, την ενέργεια του ήλιου, κλπ. Όταν γίνει κατανοητή αυτή η συμβιωτική σχέση της ζωής, θα αρχίσουμε να βλέπουμε ότι όσον αφορά τις "σχέσεις", οι σχέση μας με τον πλανήτη είναι η πιο βαθιά και η πιο σημαντική. Το μέσο με το οποίο αυτό εκφράζεται, είναι επιστήμη, γιατί η επιστημονική μέθοδος ήταν αυτή που μας επέτρεψε να έχουμε εικόνα όλων αυτών των φυσικών διαδικασιών, έτσι ώστε να μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα τον τρόπο με τον οποίο "ταιριάζουμε" σε αυτό το σύνολο του συστήματος της ζωής.
Αυτό θα μπορούσε να ονομαστεί «πνευματική αφύπνιση». Παρόλο που αυτή η αποδεδειγμένη από την επιστήμη πραγματικότητα, το ότι δηλαδή ο άνθρωπος, δεν διαφέρει από οποιαδήποτε άλλη μορφή της φύσης, και παρόλο που η ακεραιότητα μας σαν όντα είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ακεραιότητα του περιβάλλοντος, εμείς στεκόμαστε χώρια από αυτό. Η κατανόηση αυτής της πραγματικότητας παρουσιάζει μια εντελώς διαφορετική "πνευματική" κοσμοθεωρία, γιατί στον πυρήνα της αυτη η πραγματικότητα επιβάλει από μόνη της την ιδέα της αλληλεξάρτησης και της σύνδεσης με τα πάντα.
Η διασύνδεση του συνόλου της ζωής είναι αναμφισβήτητη στην πιο βασική έννοια του όρου, και είναι αυτή η διαρκής "σχέση" του συνόλου της διασύνδεσης που δεν έχει πλήρως υλοποιηθεί συνολικά από την κοινωνία μας. Έτσι, ο τρόπος συμπεριφοράς μας και οι αντίληψεις μας είναι εκτός γραμμής με την φύση ... και, επομένως, καταστροφικές.
Η φύση είναι ο ίδιος δάσκαλος μας, και τα κοινωνικά μας όργανα και οι φιλοσοφίες θα πρέπει να προέρχονται από αυτήν την θεμελιώδη και, πάντοτε, «πνευματική» κατανόηση.
Όσο γρηγορότερα αυτό το πνευματικό ξύπνημα διαδοθεί, τόσο πιο λογική, ειρηνική και παραγωγική θα γίνει η κοινωνία.