Μην κάνεις, αυτό που δεν θα ήθελες, να σου κάνουν!

[Domna]

Tον Χρυσό Κανόνα μας τον έδωσε ο Αγαπημένος Ιησούς Χριστός :
«Μην κάνεις αυτό που δεν θα ήθελες να σου κάνουν»!

Γι’ αυτό :
Αν δεν θέλουμε να μας στεναχωρήσουν, ας μην στεναχωρήσουμε τον άλλο εμείς πρώτοι,
Αν θέλουμε να μας κατανοήσουνε σε αυτό που πρεσβεύουμε, ας κατανοήσουμε τους άλλους πρώτοι,
Αν θέλουμε να μας σέβονται, ας σεβαστούμε εμείς τους άλλους πρώτα,
Αν θέλουμε να μην μας κρίνουν, ας μην κρίνουμε εμείς τους αλλούς πρώτα,
Αν θέλουμε να μας φροντίζουν, ας φροντίζουμε εμείς τους άλλους πρώτα,
Αν θέλουμε να μας νοιάζονται, ας νοιαζόμαστε εμείς πρώτα για τους άλλους,
Αν θέλουμε καλούς γονείς, ας είμαστε εμείς πρώτα καλά παιδιά,
Αν θέλουμε καλά παιδιά, ας είμαστε εμείς πρώτα καλοί γονείς,
Αν θέλουμε να έχουμε φίλους, ας είμαστε εμείς πρώτα φίλοι,
Αν θέλουμε να έχουμε καλούς συντρόφους, ας είμαστε εμείς πρώτα εμείς καλοί σύντροφοι,
Aν θέλουμε καλούς συναδέλφους, ας είμαστε εμείς πρώτα καλοί συνάδελφοι,
Αν θέλουμε ο ερωτικός μας σύντροφος να μας σέβεται, ας τον σεβαστούμε εμείς πρώτα.
Αν θέλουμε ο ερωτικός μας σύντροφος να μας είναι πιστός, ας είμαστε πιστοί εμείς πρώτα.
Αν θέλουμε να μην μας θυμώνουν οι άλλοι, ας μην θυμώνουμε εμείς πρώτα με τους άλλους,
Αν θέλουμε να μας συγχωρούνε, ας ζητάμε εμείς πρώτοι συγγνώμη,
Αν θέλουμε να μας χαμογελάνε, ας χαμογελάμε εμείς πρώτοι,
Αν θέλουμε να μας αγαπάνε, ας αγαπάμε εμείς πρώτοι...


Έτσι λοιπόν,
Να μην πω, η γράψω αυτή τη λέξη, γιατί πληγώνει.
Να μην υπενθυμίζω εκείνο το γεγονός, γιατί στεναχωρεί.
Να μην μιλήσω απότομα, γιατί θα μετανιώσω.
Να μην πω κακό για τον άλλο, γιατί είναι κουτσομπολιό.
Να μην διακόψω τον άλλο, όταν μιλάει, γιατί είναι αγενές.
Να μην πω αυτό το αστείο, γιατί είναι χυδαίο.
Να μην πετιέμαι σαν τον κόρακα, γιατί αυτό λέγεται προπέτεια.
Να μη φλυαρώ, γιατί αυτό δείχνει ελαφρότητα.
Να μη μεταφέρω μια ανεξέλεγκτη πληροφορία, γιατί υπάρχει φόβος να
μην είναι αληθινή και οι άλλοι να την πιστέψουν.
Να μη χρησιμοποιώ υπονοούμενα, γιατί αυτό δεν είναι ευθύ.
Να μη μιλάω, και να μην γράφω όταν είμαι θυμωμένος, γιατί θα μετανιώσω
για όσα πω.
Να φροντίζω να μιλάω και να γράφω, όταν πρέπει και όσο πρέπει.
Να λέω εύκολα κάτι καλό για τον άλλο.
Να δικαιολογώ κάπως τους διπλανούς μου στο φταίξιμό τους.
Να βρίσκω πάντα ένα ενισχυτικό λόγο για τους μειονεκτικούς,
αδύναμους, τους πονεμένους.
Να προσπαθώ να μιλάω, και να γράφω ευγενικά σε όλους.
Να κάνω ότι μπορώ για να δημιουργώ ευχάριστη ατμόσφαιρα.
Να μιλάω με ειλικρίνεια, καθαρά, σταράτα, αθόρυβα.
Να αγωνιστώ να ακούω περισσότερο και να μιλάω και να γράφω λιγότερο.
Να μην πω αυτή τη λέξη η λόγο, η να μην γράψω κάτι, γιατί ότι
λέμε και γράφουμε δεν μπορούμε να το πάρουμε πίσω.
Να προσπαθώ να μιλάω και με τη σιωπή μου. Και όχι με τα γραπτά μου.
Να εκφράζομαι πάντοτε με γλυκύτητα, με μετριοφροσύνη, με σύνεση, με
αγάπη.
Ποτέ με θυμό, με νεύρα, με φθόνο, με φιληδονία, με εξ-ουσιαστικότητα, με
αυτό δικαίωση.
Με το λόγο και την γραφή, άλλες φορές χτίζουμε γέφυρες,
και άλλες φορές τις γκρεμίζουμε.

Ας σκεφτόμαστε με Αγάπη, ας μιλάμε με Αγάπη, ας βλέπουμε με Αγάπη, ας αισθανόμαστε με Αγάπη, ας ενεργούμε με Αγάπη προς όλα όσα μας περιβάλλουν, σε οποιοδήποτε βασίλειο της δημιουργίας και αν ανήκουν.


Πηγή : Από το Ημερολόγιο του Δημήτριου Ευγενικού: (Αναζητώντας Το Μόνο Φως, Η Εστία της Ψυχής μου)

[vasilikirimp]

Πόσες φορές έχουμε μια διαφωνία με κάποιον και φερόμαστε με τρόπο που μετά το μετανοιώνουμε ή ακομη άλλες στιγμές που η συμπεριφορά μας ειναι απαραδεκτη......................
και όμως ελάχιστες φορές σκεφτόμαστε και λέμε στον εαυτό μας - αυτό που μόλις κάναμε θα θέλαμε να μας το κανουν οι άλλοι;
Θα μου πείτε διανήουμε τη περίοδο της Σαρακοστής που μας κανει να σκύψουμε λίγο το κεφάλι μας , να αναλογιστούμε τι τελικά πράττουμε , που βρισκόμαστε , πως κινουμαστε , τι προσφερουμε;

Άραγε τι; Εγωισμό ή ταπεινωτητα ; Έπαρση ή συνεση;
Τελικά τι;

Και ναι , αναγνωρίσαμε το λάθος μας , η συγχωρεση που ζητουμε ή συγνωμη που βγαινει απο το λαλίστατο στόμα μας ειναι ειλικρινές;

Μη σκυβουμε το κεφαλι μας μονο στο πατωμα αλλα και μεσα στον εαυτο μας να ψαξουμε , να δουμε και οτι κακο και αχρηστο βρουμε να το πετάξουμε μακρυα πολυυυυυυυυυυυυ μακρυα!!!!!

[lazarr]

Η Παλαιά Διαθήκη (Τωβίτ δ', 15) λεει: "Και ο συ μισείς, μηδενί ποιήσης".



Η Καινή Διαθήκη (Ματθ. Ζ', 12) τονίζει: "Πάντα ουν όσα αν θέλητε ίνα ποιώσιν ημίν οι άνθρωποι, ούτω και υμείς ποιείτε αυτοίς· ούτος γαρ εστίν ο νόμος και οι προφήται".

Όπως βλέπουμε ο Κύριος υπερβαίνει την ΠΔ αλλά και πολλούς φιλοσόφους που εκφράστηκαν παρόμοια, και με αρνητικό τρόπο.Δλδ δεν περιορίζεται στη μη διάπραξη του κακού, αλλά προχωρά στην ενεργητική πραγμάτωση του αγαθού: "Πάντα ουν όσα αν θέλητε"
το πρώτο αφήνει περιθώρια για αδράνεια και απραξία, ενώ το δεύτερο(του Κυρίου) υποχρεώνει σε θετική δράση :" ούτω και υμείς ποιείτε αυτοίς"

http://www.xrysalogia.gr/xrysoskanon.html

[Teri]

Έτσι ακριβώς είναι Λάζαρε! Κι αν το καλοσκεφτούμε υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο
Μην κάνεις στους άλλους ό,τι δε θέλεις να κάνουν οι άλλοι σε σένα
και στο
Φέρσου στους άλλους όπως θα ήθελες να φέρονται σε σένα!

Το ένα έρχεται να συμπληρώσει το άλλο, να το πάει λίγο παραπέρα, να μας φέρει πιο κοντά στο Θεό!

[Domna]

Μην κάνεις, αυτό που δεν θα ήθελες, να σου κάνουν.

Είναι μια πολύ όμορφη ανάρτηση , κάποιου πολύ καλού κι΄ ευγενικού Οδοιπόρου , η οποία πρωτογράφτηκε πριν τρία χρόνια , στις 12 Οκτωβρίου 2007 , στο Ιστολόγιο "Αναζητώντας Το Μόνο Φως " , ( σήμερα μετονομασμένο κάπως αλλιώς http://entiodo.pblogs.gr/ ) , την οποία κράτησα στο αρχείο μου , και μετά από την άδεια του συγγραφέα , θα ήθελα να την μοιραστώ μαζί σας .
.
"Ο Γλυκύτατος μας Ιησούς, μας έδωσε τον Χρυσό Κανόνα.
.
« Μην κάνεις αυτό που δεν θα ήθελες να σου κάνουν » !
.
.
Για παράδειγμα :
αν δεν θέλουμε να μας στεναχωρήσουν, ας μην στεναχωρήσουμε τον άλλο εμείς πρώτοι,
αν θέλουμε να μας κατανοήσουνε σε αυτό που πρεσβεύουμε, ας κατανοήσουμε τους άλλους πρώτοι,
αν θέλουμε να μας σέβονται, ας σεβαστούμε εμείς τους άλλους πρώτα,
αν θέλουμε να μην μας κρίνουν, ας μην κρίνουμε εμείς τους αλλούς πρώτα,
αν θέλουμε να μας φροντίζουν, ας φροντίζουμε εμείς τους άλλους πρώτα,
αν θέλουμε να μας νοιάζονται, ας νοιαζόμαστε εμείς πρώτα για τους άλλους,
αν θέλουμε καλούς γονείς, ας είμαστε εμείς πρώτα καλά παιδιά,
αν θέλουμε καλά παιδιά, ας είμαστε εμείς πρώτα καλοί γονείς,
αν θέλουμε να έχουμε φίλους, ας είμαστε εμείς πρώτα φίλοι,
αν θέλουμε να έχουμε καλούς συντρόφους, ας είμαστε εμείς πρώτα εμείς καλοί σύντροφοι,
αν θέλουμε καλούς συναδέλφους, ας είμαστε εμείς πρώτα καλοί συνάδελφοι,
αν θέλουμε ο ερωτικός μας σύντροφος να μας σέβεται, ας τον σεβαστούμε εμείς πρώτα.
αν θέλουμε ο ερωτικός μας σύντροφος να μας είναι πιστός, ας είμαστε πιστοί εμείς πρώτα.
αν θέλουμε να μην μας θυμώνουν οι άλλοι, ας μην θυμώνουμε εμείς πρώτα με τους άλλους,
αν θέλουμε να μας συγχωρούνε, ας ζητάμε εμείς πρώτοι συγγνώμη,
αν θέλουμε να μας χαμογελάνε, ας χαμογελάμε εμείς πρώτοι,
αν θέλουμε να μας αγαπάνε, ας αγαπάμε εμείς πρώτοι...
.
Για αυτό,
.
"Θου Κύριε, φυλακή τω στόματι μου" ...
.
Να μην πω, η γράψω αυτή τη λέξη, γιατί πληγώνει.
Να μην υπενθυμίζω εκείνο το γεγονός, γιατί στεναχωρεί.
Να μην μιλήσω απότομα, γιατί θα μετανιώσω.
Να μην πω κακό για τον άλλο, γιατί είναι κουτσομπολιό.
Να μην διακόψω τον άλλο, όταν μιλάει, γιατί είναι αγενές.
Να μην πω αυτό το αστείο, γιατί είναι χυδαίο.
Να μην πετιέμαι σαν τον κόρακα, γιατί αυτό λέγεται προπέτεια.
Να μη φλυαρώ, γιατί αυτό δείχνει ελαφρότητα.
Να μη μεταφέρω μια ανεξέλεγκτη πληροφορία, γιατί υπάρχει φόβος να
μην είναι αληθινή και οι άλλοι να την πιστέψουν.
Να μη χρησιμοποιώ υπονοούμενα, γιατί αυτό δεν είναι ευθύ.
Να μη μιλάω, και να μην γράφω όταν είμαι θυμωμένος, γιατί θα μετανιώσω για όσα πω.
Να φροντίζω να μιλάω και να γράφω, όταν πρέπει και όσο πρέπει.
Να λέω εύκολα κάτι καλό για τον άλλο.
Να δικαιολογώ κάπως τους διπλανούς μου στο φταίξιμό τους.
Να βρίσκω πάντα ένα ενισχυτικό λόγο για τους μειονεκτικούς,
αδύναμους, τους πονεμένους.
Να προσπαθώ να μιλάω, και να γράφω ευγενικά σε όλους.
Να κάνω ότι μπορώ για να δημιουργώ ευχάριστη ατμόσφαιρα.
Να μιλάω με ειλικρίνεια, καθαρά, σταράτα, αθόρυβα.
Να αγωνιστώ να ακούω περισσότερο και να μιλάω και να γράφω λιγότερο.
Να μην πω αυτή τη λέξη η λόγο, η να μην γράψω κάτι, γιατί ότι
λέμε και γράφουμε δεν μπορούμε να το πάρουμε πίσω.
Να προσπαθώ να μιλάω και με τη σιωπή μου. Και όχι με τα γραπτά μου.
Να εκφράζομαι πάντοτε με γλυκύτητα, με μετριοφροσύνη, με σύνεση, με αγάπη.
Ποτέ με θυμό, με νεύρα, με φθόνο, με φιληδονία, με εξ-ουσιαστικότητα, με αυτό δικαίωση.
Με το λόγο και την γραφή, άλλες φορές χτίζουμε γέφυρες,
και άλλες φορές τις γκρεμίζουμε.
Να σκέφτεσαι με Αγάπη, να μιλάς με Αγάπη, να βλέπεις με Αγάπη,
να αισθάνεσαι με Αγάπη, να ενεργείς με Αγάπη προς όλα όσα σε περιβάλλουν,
σε οποιοδήποτε βασίλειο της δημιουργίας και αν ανήκουν. "


http://odevontas.blogspot.com/2010/10/b ... _2394.html