Για τους οχτρούς της πατρίδας και θρησκείας μου
Συντονιστής: Συντονιστές
Για τους οχτρούς της πατρίδας και θρησκείας μου
Τους οχτρούς της πατρίδος μου και θρησκείας μου και γενικώς όλων των τίμιων ανθρώπων, όποιας θρησκείας και αν είναι – αυτείνοι οι οχτροί, ο Θεός είναι δίκιος κριτής και ας τους κρίνει κατά τα έργα τους και σπλάχνα τους, και μικρούς και μεγάλους ανθρωποφάγους…
Γιάννης Μακρυγιάννης
Ίσως δεν θα ήταν υπερβολικό να ισχυριστούμε ότι ο Μακρυγιάννης μαρτύρησε όσο λίγοι αγωνιστές του 21. Το πικρό ποτήρι της αχαριστίας το είχε γευτεί εξ’αρχής, τώρα όμως, αρχές του 1852, άρχισε να δοκιμάζει τις τελευταίες και πιο φαρμακερές γουλιές. Οι ξένοι δεν θα του συγχωρούσαν ποτέ τα εμπόδια που έβαλε στις επιδιώξεις τους, και οι ντόπιες ορντινάντσες – πολιτικοί ήταν πάντα πρόθυμοι και πάντα στις υπηρεσίες τους. Υποταγμένοι για λίγη εξουσία και χρήμα, ήταν πάντα έτοιμοι να πουλήσουν ότι ιερό και όσιο. Ο Βασιλέας συρόμενος από αυτούς δεν στέκονταν στο ύψος των περιστάσεων, αντίθετα ήθελε να εκδικηθεί τον Μακρυγιάννη, επειδή τον ανάγκασε να παραχωρήσει Σύνταγμα. Ο Μακρυγιάννης εξακολουθούσε να είναι ύποπτος για νέα κινήματα και νέες συνομωσίες, έπρεπε λοιπόν να εξουδετερωθεί. Ποτέ δεν θα μάθουμε ποιος ήταν ο κρυφός πυρήνας της συνομωσίας με στόχο τον Μακρυγιάννη, όμως είναι γνωστά ορισμένα εκτελεστικά όργανα, θαυμάστε τους.
Αριθ.4923
Βασίλειον της Ελλάδος
Το Υπουργείον των Στρατιωτικών
Λίαν κατεπείγον
Προς τον κύριον Εισηγητήν του Ά Διαρκούς Στρατοδικείου
Ταγματάρχην κύριον Ζηνόβιον Χαρμόλαον.
Διαδοθείσης φήμης ότι ο Νομοεπιθεωρητής Αττικής Υποστράτηγος κύριος Μακρυγιάννης εξέφρασεν εις τον δικηγόρον κύριον Στεφανίδην, ότι την 25ην Μαρτίου ενεστώτος έτους έμελλον να χαθώσιν οι Βασιλείς, προς δε ότι ο Στρατηγός ούτος εβλάφθη τας φρένας, δια τούτο σας προσκαλούμεν, επειδή η πράξις αύτη προβλέπεται και τιμωρείται υπό του Νόμου, να επιληφθήτε της υποθέσεως ταύτης παραχρήμα μεθ’ολης της δυνατής ενεργείας και δραστηριότητος, εις τρόπον ώστε να αποκαλυφθεί η αλήθεια.
Έν Αθήναις τη 1 Απριλίου 1852
Ο Υπουργός
( Τ.Σ.) Σπ.Μίλιος
Πραγματικά η δραστηριότητα που επεδείχθη κατά του Μακρυγιάννη ήταν οργανωμένη, σχεδιασμένη,΄΄ και μεθ’ όλης της δυνατής ενεργείας΄΄. Οι ανακρίσεις άρχισαν.
Δεκάδες κλήθηκαν να καταθέσουν , από απλοί στρατιώτες έως ανώτατοι αξιωματικοί, απλοί πολίτες έως επιφανείς του καιρού εκείνου. Ο τύπος έγραφε, οι φήμες έδιναν και έπαιρναν. Η μία ανακριτική διαδικασία τέλειωνε, η άλλη άρχιζε. Ο Μακρυγιάννης την περίοδο αυτή γνώριζε επιδείνωση της υγείας του, τον ταλαιπωρούσαν φρικτοί πόνοι, παρ’ όλα αυτά τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένειά του (η γυναίκα του ) έπρεπε να υπομένουν επανειλημμένως πολύωρες ανακρίσεις. Αρνιόταν ότι συνωμοτούσε εναντίον του Βασιλέως, η ότι μίλησε απρεπώς γι’ αυτόν. Στην ‘’εφημερίδα του Λαού΄΄ στις 13 Απριλίου 1852 έστειλε απαντητική επιστολή για τις κατηγορίες που τον βάρυναν και μεταξύ των άλλων ανέφερε:
« …..Κύριε συντάκτα, είδον εις την εφημερίδαν σας αριθ.226 να λέγητε ότι είχα συνωμοσίαν δια τα ιερά πρόσωπα του Βασιλέως και Βασιλίσσης δια να τους θανατώσω, αυτό το βεβαιώνει ο συνωμότης μου κ. Στεφανίδης ότι του το είπα αυτό και εστάθη φιλάνθρωπος και το είπεν και έσωσε τα πάντα… Πότε ηκούσατε κ. συντάκτα ότι εγώ είμαι θηρίον εις την κοινωνίαν; Πότε έβλαψα την πατρίδα; Πόσας αναφοράς είδες εναντίον μου και των υπό την οδηγίαν μου καθ’όλον το διάστημα ενώ ηγωνιζόμην υπηρετών στρατιωτικώς και πολιτικώς; Πότε ηκούσατε υμείς αυτό και άλλοι άνθρωποι, όπου έχουν συνείδησιν και με ονομάζετε παράφρονα; Είμαι δεν το αρνούμαι , εις τους φρονούντας ούτω, και να σας ειπώ διατί είμαι παράφρων. Ιδού η αιτία: έχω δύο πληγάς εις την κεφαλήν, άλλην εις τον λαιμόν, άλλην εις την χείραν, ήτις ως εκ τούτου δεν έχει κόκκαλα, άλλην εις τον πόδα και άλλην εις την γαστέρα και είμαι ζωσμένος με σίδερα και φυλάττω τα έντερα εντός αυτών, δια να ημπορέσω να αναθρέψω και να ζήσω τόσην οικογένειαν. Αυτάς τας πληγάς τας έλαβον δια την πατρίδα και όταν αλλάζει ο καιρός, οι δριμύτατοι πόνοι με καθιστώσι παράφρονα….»
Όμως παρ’ όλα αυτά διατάσσεται κατ’οίκον περιορισμός, με συνεχή φρούρηση και παρακολούθηση της οικίας του Μακρυγιάννη, ενώ σποραδικά γίνονται αιφνιδιαστικές έρευνες στο σπίτι του. Μέχρι να γίνει το στρατοδικείο και να βγει η απόφαση δεν μπορεί κανείς να τον πλησιάσει, έτσι αδυνατεί να διαχειριστεί τις φροντίδες για την πολύτεκνη οικογένειά του. Τότε ορισμένοι βρίσκουν ευκαιρία να καταπατήσουν την περιουσία του, ενώ η υγεία του συνεχώς επιδεινώνεται.
Ένα από τα τελευταία κείμενα που έγραψε το χέρι του Μακρυγιάννη ήταν μια προσευχή, η περίφημη ΄΄επίκληση προς τον Θεό΄΄, που εκεί φαίνεται καθαρά η οδύνη της ψυχής του, και η κατάστασή του λίγο πριν οδηγηθεί στη φυλακή.
« .. Και τώρα γράφω με δάκρυα…και δεν μας ακούς και δεν μας βλέπεις….φυλακωμένοι ( ο κατ’οίκον περιορισμός στο σπίτι του ) έξι μήνες όλοι μας και με φρουρά, και να κοιτάζω αυτούς. Και να σκούζω νύχτα και ημέρα από τις πληγές μου, και να βλέπω τη δυστυχισμένη μου φαμιλιά και παιδιά μου πνιμένα εις τα κλάματα και ξιπόλητα. Και έξι μήνες φυλακωμένος σε δυό αδρασκελιές κάμαρη…και γιατρόν να μην βλέπομεν, ούτε ν’αφήνουν κανένα να πλησιάσει να μας ιδεί, ως και αυτούς τους δούλους μου τους φοβίζουν να μας αφήσουν να φύγουν, και ως φυλακωμένος υστερώ την ταλαίπωρή μου φαμιλιά, και τους πλερώνω και με το στανιό μένουν…αρρώστησε η φαμελιά μου και κάτω την κατέβασαν…Κάνω την έκτεσήν μου εις τον τύπον, ούτε μίλησε καμιά φημερίδα δια εμάς…..
Τέλος πάντων, όλοι θέλουν να χαθούμε, μας κάνουν ανάκρισες ολουνών, κατ’οίκον έρευνα σπίτια, κατώγια, ταβάνια, κασέλες, εικόνες δικές Σου… Ήρθαν ύστερα ανακριτές και ξετάζουν την φαμιλιά μου διατί να’χω μεγάλο κομπολόγι και ποιος καλόγερος μου το’δωσε…. Και σε έξι μήνες μας θυμήθηκαν, και τις δεκατρείς τουτουνού του μήνα, Αυγούστου 13, ήρθε ο μοίραρχος με την στολή του, οπού μας φύλαγε, και μου λέγει να πάγω εις την φυλακή του Μεντρεσέ, οπού φυλακώνουν τους κακούργους, και εγώ εις κίντυνον από τους πόνους, και νηστικός τόσες ημέρες, και οι μεγάλοι κλαμοί και φωνές όλης μου της φαμιλιάς που μου κάμαν, ύστερα σε λίγο ήρθε ο γιατρός, και βλέποντας μας ελυπήθη και έφυε. Την άλλη ημέρα μου λέγει ο μοίραρχος να με πάρουν και να με πάνε εις τα σπιτάλια .
Ως φαίνεται, εκεί είναι οι γιατροί που γιατρεύουν κι όχι εις το σπίτι μου. Ύστερα ήρθε ο γιατρός και μ’ήβρε χειρότερα, και τον περικάλεσα να μιλήσει όθεν ανήκει, αναλαβαίνοντας ας με πάνε εις την φυλακή…..»
‘Όθων Βασιλεύς της Ελλάδος
Το 1ον διαρκές στρατοδικείον Αττικής αποφασίζει ότι:
…..Σύμφωνα δε με τα άρθρα 32 του από….
…καταδικάζει τον κατηγορούμενο ( Ι. Μακρυγιάννη ) εις θάνατον. Ο τόπος της εκτελέσεως αποφασισθήσεται από την αρμόδιαν στρατιωτικήν αρχήν. Καταδικάζει επίσης αυτόν εις τα έξοδα της δίκης και εις τα τέλη συμάνσεως.
Αθήναι τη 17 Μαρτίου 1853.
Ο πρόεδρος
Κίτσος Τζαβέλλας
Ο Ιωάννης Μακρυγιάννης είχε ήδη οδηγηθεί στις φυλακές του Μεντρεσέ ( κτίσμα που μέρος του διασώζεται μέχρι σήμερα – απέναντι από τους ΄΄Aέρηδες΄΄ στο Μοναστηράκι – στεγάζει σήμερα κάποια αρχαιολογική υπηρεσία, λειτουργούσε πριν την επανάσταση του 21 ως μουσουλμανικό ιεροδιδασκαλείο) .
Εισερχόμενος στη φυλακή ο ήρωας της μάχης των Μύλων, δέχεται χτύπημα, με το κοντάκι όπλου ενός ανώτερου αξιωματικού, όπως αναφέρει στον επιτάφιο του Μακρυγιάννη ο Οδυσσέας Ιάλεμος, ο οποίος προσθέτει « Ελθέ, μυσαρέ Ουϊτελσβάχε ( Όθωνα ), να ρίψης ολίγον χώμα επί του νεκρού γειτονός σου. Ελθέ ν’ατενίσεις εις την μεγάλην αυτήν όψιν, δια να πεισθής με τους ιδίους, αν δύνασαι, οφθαλμούς σου ότι η επίφοβος τίγρις δεν έχει πλέον ζωήν, ότι το επικίνδυνον άντρον εις το οποίον άκον εστρέφετο πάσαν πρωίαν το τρομαγμένον σου βλέμμα έμεινεν έρημον του εξηγριωμένου θηρίου. Σκίρτησον τώρα υπο χαράς εις το Γοτθικόν ενδιαίτημά σου, όπως επήδας από την λύσσαν της μοχθηρίας και της εκδικήσεως εις τον τόπον του πεπτωκότος σου θρόνου, ότε ανέξεες τας επουλωμένας πληγάς του με τον σίδηρον των δεσμών του, ότε η βάρβαρος σύζυγος σου, αντάξιος σύντροφος της αδόξου σου βασιλείας, επέχαιρεν εις τα βασανιστήρια του αγωνιστού…»
Στη φυλακή ο Μακρυγιάννης γνώρισε την συμπάθεια των συγκρατουμένων του, διότι εκ περιτροπής τον βοηθούσαν στη αλλαγή των επιδέσμων των τραυμάτων του, και τον υποβάσταζαν όταν έπρεπε να οδηγηθεί για τις σωματικές ανάγκες του. Είναι εκπληκτικό, και όμως, ο Μακρυγιάννης ακόμα και εκεί, και κάτω από αυτή την κατάσταση προπαντώς της υγείας του, δεν ΄΄κιότεψε΄΄, αλλά έδινε κουράγιο αυτός στους συγκρατουμένους του, όπως διαβεβαιώνει ο συγκρατούμενος του ιατρός Α. Γούδας. Όμως και και αυτή η προαναφερθείσα βοήθεια προς τον Μακρυγιάννη θεωρήθηκε πολυτέλεια, σύντομα τον απέσπασαν από τα χέρια τους και τον έσυραν σε ένα « κατά την διαβεβαίωσιν αξιοτίμου συναδέλφου ( ιατρού), δωμάτιον του ΄΄νοσοκομείου΄΄ των φυλακών ( απομόνωση), εις ο έκλεισαν τον Μακρυγιάννην, ( το δωμάτιον αυτό) ουδέποτε είδεν, ούτε είναι ποτέ δυνατόν να ιδεί ο ήλιος. Δι’ αυτού ρέουσι πάσαι αι ακαθαρσίαι ( της αποχετεύσεως ) των νοσηλευομένων, εν αυτώ έμεινε μεμονωμένος και αβοήθητος επι δέκα οκτώ όλους μήνας ο Μακρυγιάννης, εν αυτώ ήθελε γείνει ίσως έκτοτε βορά των σκωλήκων…», ( κατά τα αναφερόμενα υπό του ιατρού Α. Γούδα, επίσης σε επικήδειο του Μακρυγιάννη).
Μ.Δ.Κ.
Για τους αδελφούς του φόρουμ Άγιο Όρος η δεύτερη αυτή δημοσίευση.
Γιάννης Μακρυγιάννης
Ίσως δεν θα ήταν υπερβολικό να ισχυριστούμε ότι ο Μακρυγιάννης μαρτύρησε όσο λίγοι αγωνιστές του 21. Το πικρό ποτήρι της αχαριστίας το είχε γευτεί εξ’αρχής, τώρα όμως, αρχές του 1852, άρχισε να δοκιμάζει τις τελευταίες και πιο φαρμακερές γουλιές. Οι ξένοι δεν θα του συγχωρούσαν ποτέ τα εμπόδια που έβαλε στις επιδιώξεις τους, και οι ντόπιες ορντινάντσες – πολιτικοί ήταν πάντα πρόθυμοι και πάντα στις υπηρεσίες τους. Υποταγμένοι για λίγη εξουσία και χρήμα, ήταν πάντα έτοιμοι να πουλήσουν ότι ιερό και όσιο. Ο Βασιλέας συρόμενος από αυτούς δεν στέκονταν στο ύψος των περιστάσεων, αντίθετα ήθελε να εκδικηθεί τον Μακρυγιάννη, επειδή τον ανάγκασε να παραχωρήσει Σύνταγμα. Ο Μακρυγιάννης εξακολουθούσε να είναι ύποπτος για νέα κινήματα και νέες συνομωσίες, έπρεπε λοιπόν να εξουδετερωθεί. Ποτέ δεν θα μάθουμε ποιος ήταν ο κρυφός πυρήνας της συνομωσίας με στόχο τον Μακρυγιάννη, όμως είναι γνωστά ορισμένα εκτελεστικά όργανα, θαυμάστε τους.
Αριθ.4923
Βασίλειον της Ελλάδος
Το Υπουργείον των Στρατιωτικών
Λίαν κατεπείγον
Προς τον κύριον Εισηγητήν του Ά Διαρκούς Στρατοδικείου
Ταγματάρχην κύριον Ζηνόβιον Χαρμόλαον.
Διαδοθείσης φήμης ότι ο Νομοεπιθεωρητής Αττικής Υποστράτηγος κύριος Μακρυγιάννης εξέφρασεν εις τον δικηγόρον κύριον Στεφανίδην, ότι την 25ην Μαρτίου ενεστώτος έτους έμελλον να χαθώσιν οι Βασιλείς, προς δε ότι ο Στρατηγός ούτος εβλάφθη τας φρένας, δια τούτο σας προσκαλούμεν, επειδή η πράξις αύτη προβλέπεται και τιμωρείται υπό του Νόμου, να επιληφθήτε της υποθέσεως ταύτης παραχρήμα μεθ’ολης της δυνατής ενεργείας και δραστηριότητος, εις τρόπον ώστε να αποκαλυφθεί η αλήθεια.
Έν Αθήναις τη 1 Απριλίου 1852
Ο Υπουργός
( Τ.Σ.) Σπ.Μίλιος
Πραγματικά η δραστηριότητα που επεδείχθη κατά του Μακρυγιάννη ήταν οργανωμένη, σχεδιασμένη,΄΄ και μεθ’ όλης της δυνατής ενεργείας΄΄. Οι ανακρίσεις άρχισαν.
Δεκάδες κλήθηκαν να καταθέσουν , από απλοί στρατιώτες έως ανώτατοι αξιωματικοί, απλοί πολίτες έως επιφανείς του καιρού εκείνου. Ο τύπος έγραφε, οι φήμες έδιναν και έπαιρναν. Η μία ανακριτική διαδικασία τέλειωνε, η άλλη άρχιζε. Ο Μακρυγιάννης την περίοδο αυτή γνώριζε επιδείνωση της υγείας του, τον ταλαιπωρούσαν φρικτοί πόνοι, παρ’ όλα αυτά τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένειά του (η γυναίκα του ) έπρεπε να υπομένουν επανειλημμένως πολύωρες ανακρίσεις. Αρνιόταν ότι συνωμοτούσε εναντίον του Βασιλέως, η ότι μίλησε απρεπώς γι’ αυτόν. Στην ‘’εφημερίδα του Λαού΄΄ στις 13 Απριλίου 1852 έστειλε απαντητική επιστολή για τις κατηγορίες που τον βάρυναν και μεταξύ των άλλων ανέφερε:
« …..Κύριε συντάκτα, είδον εις την εφημερίδαν σας αριθ.226 να λέγητε ότι είχα συνωμοσίαν δια τα ιερά πρόσωπα του Βασιλέως και Βασιλίσσης δια να τους θανατώσω, αυτό το βεβαιώνει ο συνωμότης μου κ. Στεφανίδης ότι του το είπα αυτό και εστάθη φιλάνθρωπος και το είπεν και έσωσε τα πάντα… Πότε ηκούσατε κ. συντάκτα ότι εγώ είμαι θηρίον εις την κοινωνίαν; Πότε έβλαψα την πατρίδα; Πόσας αναφοράς είδες εναντίον μου και των υπό την οδηγίαν μου καθ’όλον το διάστημα ενώ ηγωνιζόμην υπηρετών στρατιωτικώς και πολιτικώς; Πότε ηκούσατε υμείς αυτό και άλλοι άνθρωποι, όπου έχουν συνείδησιν και με ονομάζετε παράφρονα; Είμαι δεν το αρνούμαι , εις τους φρονούντας ούτω, και να σας ειπώ διατί είμαι παράφρων. Ιδού η αιτία: έχω δύο πληγάς εις την κεφαλήν, άλλην εις τον λαιμόν, άλλην εις την χείραν, ήτις ως εκ τούτου δεν έχει κόκκαλα, άλλην εις τον πόδα και άλλην εις την γαστέρα και είμαι ζωσμένος με σίδερα και φυλάττω τα έντερα εντός αυτών, δια να ημπορέσω να αναθρέψω και να ζήσω τόσην οικογένειαν. Αυτάς τας πληγάς τας έλαβον δια την πατρίδα και όταν αλλάζει ο καιρός, οι δριμύτατοι πόνοι με καθιστώσι παράφρονα….»
Όμως παρ’ όλα αυτά διατάσσεται κατ’οίκον περιορισμός, με συνεχή φρούρηση και παρακολούθηση της οικίας του Μακρυγιάννη, ενώ σποραδικά γίνονται αιφνιδιαστικές έρευνες στο σπίτι του. Μέχρι να γίνει το στρατοδικείο και να βγει η απόφαση δεν μπορεί κανείς να τον πλησιάσει, έτσι αδυνατεί να διαχειριστεί τις φροντίδες για την πολύτεκνη οικογένειά του. Τότε ορισμένοι βρίσκουν ευκαιρία να καταπατήσουν την περιουσία του, ενώ η υγεία του συνεχώς επιδεινώνεται.
Ένα από τα τελευταία κείμενα που έγραψε το χέρι του Μακρυγιάννη ήταν μια προσευχή, η περίφημη ΄΄επίκληση προς τον Θεό΄΄, που εκεί φαίνεται καθαρά η οδύνη της ψυχής του, και η κατάστασή του λίγο πριν οδηγηθεί στη φυλακή.
« .. Και τώρα γράφω με δάκρυα…και δεν μας ακούς και δεν μας βλέπεις….φυλακωμένοι ( ο κατ’οίκον περιορισμός στο σπίτι του ) έξι μήνες όλοι μας και με φρουρά, και να κοιτάζω αυτούς. Και να σκούζω νύχτα και ημέρα από τις πληγές μου, και να βλέπω τη δυστυχισμένη μου φαμιλιά και παιδιά μου πνιμένα εις τα κλάματα και ξιπόλητα. Και έξι μήνες φυλακωμένος σε δυό αδρασκελιές κάμαρη…και γιατρόν να μην βλέπομεν, ούτε ν’αφήνουν κανένα να πλησιάσει να μας ιδεί, ως και αυτούς τους δούλους μου τους φοβίζουν να μας αφήσουν να φύγουν, και ως φυλακωμένος υστερώ την ταλαίπωρή μου φαμιλιά, και τους πλερώνω και με το στανιό μένουν…αρρώστησε η φαμελιά μου και κάτω την κατέβασαν…Κάνω την έκτεσήν μου εις τον τύπον, ούτε μίλησε καμιά φημερίδα δια εμάς…..
Τέλος πάντων, όλοι θέλουν να χαθούμε, μας κάνουν ανάκρισες ολουνών, κατ’οίκον έρευνα σπίτια, κατώγια, ταβάνια, κασέλες, εικόνες δικές Σου… Ήρθαν ύστερα ανακριτές και ξετάζουν την φαμιλιά μου διατί να’χω μεγάλο κομπολόγι και ποιος καλόγερος μου το’δωσε…. Και σε έξι μήνες μας θυμήθηκαν, και τις δεκατρείς τουτουνού του μήνα, Αυγούστου 13, ήρθε ο μοίραρχος με την στολή του, οπού μας φύλαγε, και μου λέγει να πάγω εις την φυλακή του Μεντρεσέ, οπού φυλακώνουν τους κακούργους, και εγώ εις κίντυνον από τους πόνους, και νηστικός τόσες ημέρες, και οι μεγάλοι κλαμοί και φωνές όλης μου της φαμιλιάς που μου κάμαν, ύστερα σε λίγο ήρθε ο γιατρός, και βλέποντας μας ελυπήθη και έφυε. Την άλλη ημέρα μου λέγει ο μοίραρχος να με πάρουν και να με πάνε εις τα σπιτάλια .
Ως φαίνεται, εκεί είναι οι γιατροί που γιατρεύουν κι όχι εις το σπίτι μου. Ύστερα ήρθε ο γιατρός και μ’ήβρε χειρότερα, και τον περικάλεσα να μιλήσει όθεν ανήκει, αναλαβαίνοντας ας με πάνε εις την φυλακή…..»
‘Όθων Βασιλεύς της Ελλάδος
Το 1ον διαρκές στρατοδικείον Αττικής αποφασίζει ότι:
…..Σύμφωνα δε με τα άρθρα 32 του από….
…καταδικάζει τον κατηγορούμενο ( Ι. Μακρυγιάννη ) εις θάνατον. Ο τόπος της εκτελέσεως αποφασισθήσεται από την αρμόδιαν στρατιωτικήν αρχήν. Καταδικάζει επίσης αυτόν εις τα έξοδα της δίκης και εις τα τέλη συμάνσεως.
Αθήναι τη 17 Μαρτίου 1853.
Ο πρόεδρος
Κίτσος Τζαβέλλας
Ο Ιωάννης Μακρυγιάννης είχε ήδη οδηγηθεί στις φυλακές του Μεντρεσέ ( κτίσμα που μέρος του διασώζεται μέχρι σήμερα – απέναντι από τους ΄΄Aέρηδες΄΄ στο Μοναστηράκι – στεγάζει σήμερα κάποια αρχαιολογική υπηρεσία, λειτουργούσε πριν την επανάσταση του 21 ως μουσουλμανικό ιεροδιδασκαλείο) .
Εισερχόμενος στη φυλακή ο ήρωας της μάχης των Μύλων, δέχεται χτύπημα, με το κοντάκι όπλου ενός ανώτερου αξιωματικού, όπως αναφέρει στον επιτάφιο του Μακρυγιάννη ο Οδυσσέας Ιάλεμος, ο οποίος προσθέτει « Ελθέ, μυσαρέ Ουϊτελσβάχε ( Όθωνα ), να ρίψης ολίγον χώμα επί του νεκρού γειτονός σου. Ελθέ ν’ατενίσεις εις την μεγάλην αυτήν όψιν, δια να πεισθής με τους ιδίους, αν δύνασαι, οφθαλμούς σου ότι η επίφοβος τίγρις δεν έχει πλέον ζωήν, ότι το επικίνδυνον άντρον εις το οποίον άκον εστρέφετο πάσαν πρωίαν το τρομαγμένον σου βλέμμα έμεινεν έρημον του εξηγριωμένου θηρίου. Σκίρτησον τώρα υπο χαράς εις το Γοτθικόν ενδιαίτημά σου, όπως επήδας από την λύσσαν της μοχθηρίας και της εκδικήσεως εις τον τόπον του πεπτωκότος σου θρόνου, ότε ανέξεες τας επουλωμένας πληγάς του με τον σίδηρον των δεσμών του, ότε η βάρβαρος σύζυγος σου, αντάξιος σύντροφος της αδόξου σου βασιλείας, επέχαιρεν εις τα βασανιστήρια του αγωνιστού…»
Στη φυλακή ο Μακρυγιάννης γνώρισε την συμπάθεια των συγκρατουμένων του, διότι εκ περιτροπής τον βοηθούσαν στη αλλαγή των επιδέσμων των τραυμάτων του, και τον υποβάσταζαν όταν έπρεπε να οδηγηθεί για τις σωματικές ανάγκες του. Είναι εκπληκτικό, και όμως, ο Μακρυγιάννης ακόμα και εκεί, και κάτω από αυτή την κατάσταση προπαντώς της υγείας του, δεν ΄΄κιότεψε΄΄, αλλά έδινε κουράγιο αυτός στους συγκρατουμένους του, όπως διαβεβαιώνει ο συγκρατούμενος του ιατρός Α. Γούδας. Όμως και και αυτή η προαναφερθείσα βοήθεια προς τον Μακρυγιάννη θεωρήθηκε πολυτέλεια, σύντομα τον απέσπασαν από τα χέρια τους και τον έσυραν σε ένα « κατά την διαβεβαίωσιν αξιοτίμου συναδέλφου ( ιατρού), δωμάτιον του ΄΄νοσοκομείου΄΄ των φυλακών ( απομόνωση), εις ο έκλεισαν τον Μακρυγιάννην, ( το δωμάτιον αυτό) ουδέποτε είδεν, ούτε είναι ποτέ δυνατόν να ιδεί ο ήλιος. Δι’ αυτού ρέουσι πάσαι αι ακαθαρσίαι ( της αποχετεύσεως ) των νοσηλευομένων, εν αυτώ έμεινε μεμονωμένος και αβοήθητος επι δέκα οκτώ όλους μήνας ο Μακρυγιάννης, εν αυτώ ήθελε γείνει ίσως έκτοτε βορά των σκωλήκων…», ( κατά τα αναφερόμενα υπό του ιατρού Α. Γούδα, επίσης σε επικήδειο του Μακρυγιάννη).
Μ.Δ.Κ.
Για τους αδελφούς του φόρουμ Άγιο Όρος η δεύτερη αυτή δημοσίευση.
Αληθές είναι το πραγματικό, και Αλήθεια ο ίδιος ο Κύριος, μόνο Αυτός μπορεί να μας ελευθερώσει.
-
vasilisalt
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 6177
- Εγγραφή: Παρ Ιουν 19, 2009 12:19 pm
Re: Για τους οχτρούς της πατρίδας και θρησκείας μου
Συνυπογράφω!
- ΣΤΕΦΑΝΟΣ
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 1280
- Εγγραφή: Τετ Νοέμ 19, 2008 9:35 am
- Τοποθεσία: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Re: Για τους οχτρούς της πατρίδας και θρησκείας μου
ΑΝ ΣΕ ΜΙΑ ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΚΑΤΑΤΑΞΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ , Ο ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΟΚΑΘΕΤΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ.
ο Χριστός σώζει....
-
nikiforos
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 2185
- Εγγραφή: Κυρ Αύγ 28, 2005 5:00 am
- Τοποθεσία: ΛΑΡΙΣΑ
Re: Για τους οχτρούς της πατρίδας και θρησκείας μου
vasilisalt έγραψε:Συνυπογράφω!
Συμφωνώ απόλυτα!!!!ΣΤΕΦΑΝΟΣ έγραψε:ΑΝ ΣΕ ΜΙΑ ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΚΑΤΑΤΑΞΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ , Ο ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΟΚΑΘΕΤΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ.
Συλλογάται Καλά!!!, όποιος Συλλογάται Ελεύθερα , Χριστιανικά και Ορθόδοξα......
Re: Για τους οχτρούς της πατρίδας και θρησκείας μου
Ορίστε και η βάση της πυραμίδας:
http://www.greekalert.com/2010/11/blog-post_4391.html
http://www.greekalert.com/2010/11/blog-post_4391.html
Re: Για τους οχτρούς της πατρίδας και θρησκείας μου
Εφ’ όσον λοιπόν μεν δεν υπήρχαν ενστάσεις, περί πολιτικολογίας του ανωτέρω θέματος και δικαίως άλλωστε, αντίθετα δε, έχουμε συνυπογραφές και τα τοιαύτα, για ποιο λόγο το αντίστοιχο ιστορικό θέμα αγαπητέ Βασίλη περί του βασιλέως Γεωργίου του Α ήταν πολιτικολογία, και δεν έπρεπε να δημοσιευθεί;
Προσωπικά λοιπόν νομίζω ότι έχεις την ειλικρίνεια να παραδεχθείς ότι το θέμα δεν αφορούσε πολιτική αντιπαράθεση, ούτε καν πολιτικολογία. Βδελύσσομαι όσο δεν φαντάζεσαι τις στείρες πολιτικές αντιπαραθέσεις, και αν ήθελα τέτοιες φυσικά δεν ήμουν στο παρόν φόρουμ αλλά κάπου αλλού. Είναι όμως αλήθεια ότι όπως τονίζουν ορισμένοι και όπως πολύ καλά γνωρίζεις, ότι η θρησκεία και κατ΄επέκταση η όποια πίστη έχει πολιτικοκοινωνική σημασία, και έχουν δίκιο. Πολιτική λοιπόν σημασία έχει για ορισμένους και το γεγονός ότι πάς στην εκκλησία, ότι έχεις Ορθόδοξο φρόνημα, δεν μας ενδιαφέρει τι κάνουν ή πως αντιμετωπίζουν το γεγονός αυτό, στη συζήτηση που κάνουμε τώρα, πολιτική σημασία επίσης έχει και ιστορική αλήθεια ή οποία πλάθεται καθώς γνωρίζεις και παραποιείται, συκοφαντείται ή αντίθετα αναδεικνύεται.
Εσύ λοιπόν ως ορθόδοξο φόρουμ μην πάς στην εκκλησία μην μιλάς για Χριστό διότι ενοχλούνται σφόδρα τα εν λόγω πολιτικά συμφέροντα, άσχετα αν προς το παρόν δεν μπορούν να σε εμποδίσουν, ούτε να σε απασχολεί η ιστορική αλήθεια για τους ίδιους λόγους.
Και όμως αγαπητή Aγγελική έφθασες στο σημείο να κατεβάσεις θέμα που αφορούσε άνθρωπο που βαφτίστηκε Ορθόδοξος, αγάπησε την Ελλάδα και έφερε μαζί του σαν δώρο και προίκα όλα τα Επτάνησα που ήταν τότε υπό Αγγλική κυριαρχία, διπλασίασε την έκταση την Ελλάδος απελευθερώνοντας Ήπειρο, Κρήτη, Μακεδονία, είχε όπως είδες την συμπάθεια του ελληνικού λαού και στο τέλος και για όλα αυτά δολοφονήθηκε. Επιπλέον αγαπητή ασέβησες ελαφρά εις τον κεκοιμημένο βασιλέα, εν αγνωσία σου βεβαίως, διότι αν και συντονίστρια ορθόδοξου φόρουμ, δεν γνωρίζεις ότι τα πρόσωπα των κεχρισμένων υπό της εκκλησίας βασιλέων είναι ιερά, πράγμα που και στο ανωτέρω θέμα ο στρατηγός Μακρυγιάννης σε βεβαιεί, όπως επίσης οι απλούστεροι και μη παραμορφωμένοι, με όλες τις σημασίες της λέξεως, πολλοί εκ των ορθοδόξων συμπολιτών σου. Αν πάλι αμφιβάλλεις, πλην του δημοσιογραφικού οργάνου Ορθόδοξος Τύπος, συμβουλεύσου κυρίως την Αγία Γραφή και δες πως ο βασιλέας Δαυίδ συμπεριφερόταν στον κεχρισμένο υπό του Θεού προ αυτού βασιλέα, και πως διέταξε να σφαγεί πάραυτα ενώπιον του ο ασεβής που είχε απλώσει χέρι στο Σαούλ. Αν ακόμα αμφιβάλλεις στο τέλος τέλος ρώτα τον…πνευματικό σου. Αυτά για το ότι δεν άρμοζε το θέμα σε ορθόδοξο φόρουμ.
Τώρα μόλις είδα το μήνυμά σου και στενοχωρούμαι για τον οξύ τόνο μου, αλλά στα γράφω αυτά ως εν Χριστώ αδελφή μου, ομόψυχη και αναλογιζόμενος τον δύσκολο όντως ρόλο σου σαν συντονίστρια.
Τα προηγούμενα που διέγραψες καλώς τα διέγραψες, δεν έχω αντίρρηση, για το συγκεκριμένο θέμα έχω. Βεβαίως το φόρουμ στη ουσία αποτελεί δημόσιο διάλογο, και συνυπάρχουν οι πάντες, όμως υπάρχουν εδώ πολλοί αξιόλογοι θέλω να πιστεύω άνθρωποι και συνομιλητές.
Εγώ ουδέποτε πρόσβαλα κανέναν, δέχομαι όλες τις γνώμες ακόμα και τις πιο αντίθετες, αρκεί να μην είναι υβριστικές, πολύ περισσότερο απέφυγα να χαρακτηρίσω τον οποιονδήποτε.
Αν έγραψα κάτι ανακριβές ή ψευδές με χαρά περιμένω την διόρθωση, κανείς δεν είναι αλάθητος, αλλά ασέβεια στο πρόσωπο κεχρισμένου υπό του Θεού βασιλέως δεν δέχομαι από κανέναν. Τα δε ψόφια που έλεγαν στο διαγραφέν, ορισμένοι, ότι το φόρουμ γίνεται βασιλικό, και τα λοιπά, ότι θυμίζει άλλες εποχές, να πάνε να τα πουν εκεί που οι λόγοι αυτοί έχουν αξία, γατί στα δικά μου αυτιά είναι σκουπίδια για τενεκέ ξεγάνωτο.
Προσωπικά λοιπόν νομίζω ότι έχεις την ειλικρίνεια να παραδεχθείς ότι το θέμα δεν αφορούσε πολιτική αντιπαράθεση, ούτε καν πολιτικολογία. Βδελύσσομαι όσο δεν φαντάζεσαι τις στείρες πολιτικές αντιπαραθέσεις, και αν ήθελα τέτοιες φυσικά δεν ήμουν στο παρόν φόρουμ αλλά κάπου αλλού. Είναι όμως αλήθεια ότι όπως τονίζουν ορισμένοι και όπως πολύ καλά γνωρίζεις, ότι η θρησκεία και κατ΄επέκταση η όποια πίστη έχει πολιτικοκοινωνική σημασία, και έχουν δίκιο. Πολιτική λοιπόν σημασία έχει για ορισμένους και το γεγονός ότι πάς στην εκκλησία, ότι έχεις Ορθόδοξο φρόνημα, δεν μας ενδιαφέρει τι κάνουν ή πως αντιμετωπίζουν το γεγονός αυτό, στη συζήτηση που κάνουμε τώρα, πολιτική σημασία επίσης έχει και ιστορική αλήθεια ή οποία πλάθεται καθώς γνωρίζεις και παραποιείται, συκοφαντείται ή αντίθετα αναδεικνύεται.
Εσύ λοιπόν ως ορθόδοξο φόρουμ μην πάς στην εκκλησία μην μιλάς για Χριστό διότι ενοχλούνται σφόδρα τα εν λόγω πολιτικά συμφέροντα, άσχετα αν προς το παρόν δεν μπορούν να σε εμποδίσουν, ούτε να σε απασχολεί η ιστορική αλήθεια για τους ίδιους λόγους.
Και όμως αγαπητή Aγγελική έφθασες στο σημείο να κατεβάσεις θέμα που αφορούσε άνθρωπο που βαφτίστηκε Ορθόδοξος, αγάπησε την Ελλάδα και έφερε μαζί του σαν δώρο και προίκα όλα τα Επτάνησα που ήταν τότε υπό Αγγλική κυριαρχία, διπλασίασε την έκταση την Ελλάδος απελευθερώνοντας Ήπειρο, Κρήτη, Μακεδονία, είχε όπως είδες την συμπάθεια του ελληνικού λαού και στο τέλος και για όλα αυτά δολοφονήθηκε. Επιπλέον αγαπητή ασέβησες ελαφρά εις τον κεκοιμημένο βασιλέα, εν αγνωσία σου βεβαίως, διότι αν και συντονίστρια ορθόδοξου φόρουμ, δεν γνωρίζεις ότι τα πρόσωπα των κεχρισμένων υπό της εκκλησίας βασιλέων είναι ιερά, πράγμα που και στο ανωτέρω θέμα ο στρατηγός Μακρυγιάννης σε βεβαιεί, όπως επίσης οι απλούστεροι και μη παραμορφωμένοι, με όλες τις σημασίες της λέξεως, πολλοί εκ των ορθοδόξων συμπολιτών σου. Αν πάλι αμφιβάλλεις, πλην του δημοσιογραφικού οργάνου Ορθόδοξος Τύπος, συμβουλεύσου κυρίως την Αγία Γραφή και δες πως ο βασιλέας Δαυίδ συμπεριφερόταν στον κεχρισμένο υπό του Θεού προ αυτού βασιλέα, και πως διέταξε να σφαγεί πάραυτα ενώπιον του ο ασεβής που είχε απλώσει χέρι στο Σαούλ. Αν ακόμα αμφιβάλλεις στο τέλος τέλος ρώτα τον…πνευματικό σου. Αυτά για το ότι δεν άρμοζε το θέμα σε ορθόδοξο φόρουμ.
Τώρα μόλις είδα το μήνυμά σου και στενοχωρούμαι για τον οξύ τόνο μου, αλλά στα γράφω αυτά ως εν Χριστώ αδελφή μου, ομόψυχη και αναλογιζόμενος τον δύσκολο όντως ρόλο σου σαν συντονίστρια.
Τα προηγούμενα που διέγραψες καλώς τα διέγραψες, δεν έχω αντίρρηση, για το συγκεκριμένο θέμα έχω. Βεβαίως το φόρουμ στη ουσία αποτελεί δημόσιο διάλογο, και συνυπάρχουν οι πάντες, όμως υπάρχουν εδώ πολλοί αξιόλογοι θέλω να πιστεύω άνθρωποι και συνομιλητές.
Εγώ ουδέποτε πρόσβαλα κανέναν, δέχομαι όλες τις γνώμες ακόμα και τις πιο αντίθετες, αρκεί να μην είναι υβριστικές, πολύ περισσότερο απέφυγα να χαρακτηρίσω τον οποιονδήποτε.
Αν έγραψα κάτι ανακριβές ή ψευδές με χαρά περιμένω την διόρθωση, κανείς δεν είναι αλάθητος, αλλά ασέβεια στο πρόσωπο κεχρισμένου υπό του Θεού βασιλέως δεν δέχομαι από κανέναν. Τα δε ψόφια που έλεγαν στο διαγραφέν, ορισμένοι, ότι το φόρουμ γίνεται βασιλικό, και τα λοιπά, ότι θυμίζει άλλες εποχές, να πάνε να τα πουν εκεί που οι λόγοι αυτοί έχουν αξία, γατί στα δικά μου αυτιά είναι σκουπίδια για τενεκέ ξεγάνωτο.
Αληθές είναι το πραγματικό, και Αλήθεια ο ίδιος ο Κύριος, μόνο Αυτός μπορεί να μας ελευθερώσει.
Re: Για τους οχτρούς της πατρίδας και θρησκείας μου
Ο στρατηγος Μακρυγιαννης ειναι ενα προσωπο πανω απο πολιτικολογιες κλπ οπως και ολα τα προσωπα του 21. Αυτο που εχει μεινει στη μνημη των Ελληνων ειναι ο αγωνας τους και οχι οι τυχον πολιτικες τους θεσεις οι οποιες και δεν αφορουν την επικαιροτητα μας με την εννοια οτι δεν υπαρχουν ανοιχτες πληγες απο τοτε, ανθρωποι που να προσκεινται στη μια ή την άλλη παράταξη.
Αν ειχε κλεισει το θεμα της βασιλειας στην Ελλαδα δε θα υπηρχε καμια παρεξηγηση με το θεμα. Ομως δεν εχει κλεισει οπως δεν εχουν κλεισει και οι πληγες του εμφυλιου κλπ κλπ οποτε οταν μπαινει μια τετοια δημοσιευση λογικο ειναι να κινδυνευει να παρεξηγηθει ολοκληρο το φορουμ απο τον καθε επισκεπτη.
Αν ειχε κλεισει το θεμα της βασιλειας στην Ελλαδα δε θα υπηρχε καμια παρεξηγηση με το θεμα. Ομως δεν εχει κλεισει οπως δεν εχουν κλεισει και οι πληγες του εμφυλιου κλπ κλπ οποτε οταν μπαινει μια τετοια δημοσιευση λογικο ειναι να κινδυνευει να παρεξηγηθει ολοκληρο το φορουμ απο τον καθε επισκεπτη.
«Όπου έρως θείος ήψατο καρδίας, εκεί φόβος ρημάτων ουκ ίσχυσε».
-
Andreasmas
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 963
- Εγγραφή: Σάβ Ιαν 31, 2009 1:23 pm
- Τοποθεσία: Κορινθία
Re: Για τους οχτρούς της πατρίδας και θρησκείας μου
Δεν έχω κανένα πρόβλημα να αποδεχτώ και να αναγνωρίσω τις ικανότητες ,τις προσπάθειες και το φιλότιμο
καθενός κυβερνήτη που πέρασε ή και που θα περάσει από τη χώρα αυτή .
Όμως, αν αυτός που θελήσει να ηγηθεί και να με κυβερνήσει ως αυτόκλητος και τηλεκατευθυνόμενος εκ του εξωτερικού σωτήρας μου ,δε θα τον δεχτώ.
Θα κάνω υπομονή ,γιατί ο Θεός το επέτρεψε .Θα στηρίξω τις ελπίδες μου στον Χριστό και δε θα βγω στους δρόμους να βροντοφωνάζω και να ωρύομαι .
Δε θα δώσω έτσι την ευκαιρία σε ανθρώπους πονηρούς και γόητες να προκόψουν επί το χείρον πλανώντες και πλανώμενοι.
Δράττουν οι <<κύριοι >> αυτοί της δοθείσης ευκαιρίας και ως προικισμένοι ταλαντούχοι της συστηματικής δημαγωγίας όπως είναι ,γίνονται τύρρανες σε έναν κοιμισμένο και αφιονισμένο λαό. Σε έναν λαό που τους πίστεψε και που νομίζει πως απολαμβάνει τα καλά της Δημοκρατίας .Μόνο που ο λαό αυτός δεν μπορεί να καταλάβει ακόμα πως στη δημοκρατία ακούγεται ο λόγος του ,σέβεται το άτομό του ,τηρείται το Σύνταγμα της χώρας του και δεν πουλιέται στους οχτρούς, η Πατρίδα και τα ιδανικά του .
Δεν υπάρχει Δημοκρατία σήμερα .Και σήμερα και από πριν υπάρχει μια κοινοβουλευτική δικτατορία που με την προβιά του σύγχρονου προοδευτισμού ,ξεγελάει ,πνίγει και εξοντώνει τον απλό λαό.
Μια κομμουνιστικοποίηση της κοινωνίας αναδύεται σε όλον τον πλανήτη και διστάζει πλέον το άτομο να εκφέρει γνώμη ,γιατί φρόντισαν οι σύγχρονοι σωτήρες του –οι βασιλικότεροι του Βασιλέως-να τον κάνουν άτολμο ,φοβικό και υποχείριο στα σατανικά τους οράματα.
Γιατί ,αυτό δεν υφιστάμεθα σήμερα; Φταίξαμε όμως όλοι μας .Ο καθένας στο μέτρο που έπραξε. Δώσαμε προβάδισμα στις πελατειακές μας σχέσεις και κάναμε στην άκρη τον Θεό . Και ενώ λέμε τώρα όλα αυτά και τους στιγματίζουμε , αποδοκιμάζουμε και τους αποστρεφόμαστε, με την πρώτη ευκαιρία ,όταν μας πετάξουν ένα κόκαλο ως προεκλογικό επίδομα των 200-300 ευρώ ,λησμονούμε τα πάντα .
Το πιο περίεργο όμως είναι και κάτι άλλο. Οι μεγαλύτεροι εχθροί μας δεν είναι κατά πως φαίνεται μόνο αυτοί.
Εχθρός μας θέλουν να είναι ό,τι ακούγεται στη λέξη Βασιλιάς .Φρικάρει κανείς στο άκουσμά της .Φτάσαμε στο σημείο να ντρεπόμαστε να λέμε το:<<Νίκας τοις Βασιλεύσι..>>και το τροποποιήσαμε με το <<Νίκας τοις Ευσεβέσι …>>.Θα μου πείτε ,ε, και τι έγινε; Ε, τότε ας κάνουμε το ίδιο και στο <<Ευλογημένη η Βασιλεία …>> .Ας τα αλλάξουμε όλα ,να δούμε τι επιτέλους θα μείνει.
Δεν πιστεύω παρ` όλα αυτά πως είμαστε ένας διεφθαρμένος λαός ,ως λέγεται .
Είμαστε ένας ζαλισμένος ,αποσυντονισμένος,εξαρτώμενος λαός .
Πρέπει επειγόντως να ξυπνήσουμε το λήθαργο το βαθύ .
Να αποτινάξουμε αυτά που μας φόρτωσαν και να χαράξουμε νέους δρόμους .
Οδηγός όμως να είναι ο Χριστός .Αυτός να είναι στην καρδιά μας ,Αυτός παντού.
καθενός κυβερνήτη που πέρασε ή και που θα περάσει από τη χώρα αυτή .
Όμως, αν αυτός που θελήσει να ηγηθεί και να με κυβερνήσει ως αυτόκλητος και τηλεκατευθυνόμενος εκ του εξωτερικού σωτήρας μου ,δε θα τον δεχτώ.
Θα κάνω υπομονή ,γιατί ο Θεός το επέτρεψε .Θα στηρίξω τις ελπίδες μου στον Χριστό και δε θα βγω στους δρόμους να βροντοφωνάζω και να ωρύομαι .
Δε θα δώσω έτσι την ευκαιρία σε ανθρώπους πονηρούς και γόητες να προκόψουν επί το χείρον πλανώντες και πλανώμενοι.
Δράττουν οι <<κύριοι >> αυτοί της δοθείσης ευκαιρίας και ως προικισμένοι ταλαντούχοι της συστηματικής δημαγωγίας όπως είναι ,γίνονται τύρρανες σε έναν κοιμισμένο και αφιονισμένο λαό. Σε έναν λαό που τους πίστεψε και που νομίζει πως απολαμβάνει τα καλά της Δημοκρατίας .Μόνο που ο λαό αυτός δεν μπορεί να καταλάβει ακόμα πως στη δημοκρατία ακούγεται ο λόγος του ,σέβεται το άτομό του ,τηρείται το Σύνταγμα της χώρας του και δεν πουλιέται στους οχτρούς, η Πατρίδα και τα ιδανικά του .
Δεν υπάρχει Δημοκρατία σήμερα .Και σήμερα και από πριν υπάρχει μια κοινοβουλευτική δικτατορία που με την προβιά του σύγχρονου προοδευτισμού ,ξεγελάει ,πνίγει και εξοντώνει τον απλό λαό.
Μια κομμουνιστικοποίηση της κοινωνίας αναδύεται σε όλον τον πλανήτη και διστάζει πλέον το άτομο να εκφέρει γνώμη ,γιατί φρόντισαν οι σύγχρονοι σωτήρες του –οι βασιλικότεροι του Βασιλέως-να τον κάνουν άτολμο ,φοβικό και υποχείριο στα σατανικά τους οράματα.
Γιατί ,αυτό δεν υφιστάμεθα σήμερα; Φταίξαμε όμως όλοι μας .Ο καθένας στο μέτρο που έπραξε. Δώσαμε προβάδισμα στις πελατειακές μας σχέσεις και κάναμε στην άκρη τον Θεό . Και ενώ λέμε τώρα όλα αυτά και τους στιγματίζουμε , αποδοκιμάζουμε και τους αποστρεφόμαστε, με την πρώτη ευκαιρία ,όταν μας πετάξουν ένα κόκαλο ως προεκλογικό επίδομα των 200-300 ευρώ ,λησμονούμε τα πάντα .
Το πιο περίεργο όμως είναι και κάτι άλλο. Οι μεγαλύτεροι εχθροί μας δεν είναι κατά πως φαίνεται μόνο αυτοί.
Εχθρός μας θέλουν να είναι ό,τι ακούγεται στη λέξη Βασιλιάς .Φρικάρει κανείς στο άκουσμά της .Φτάσαμε στο σημείο να ντρεπόμαστε να λέμε το:<<Νίκας τοις Βασιλεύσι..>>και το τροποποιήσαμε με το <<Νίκας τοις Ευσεβέσι …>>.Θα μου πείτε ,ε, και τι έγινε; Ε, τότε ας κάνουμε το ίδιο και στο <<Ευλογημένη η Βασιλεία …>> .Ας τα αλλάξουμε όλα ,να δούμε τι επιτέλους θα μείνει.
Δεν πιστεύω παρ` όλα αυτά πως είμαστε ένας διεφθαρμένος λαός ,ως λέγεται .
Είμαστε ένας ζαλισμένος ,αποσυντονισμένος,εξαρτώμενος λαός .
Πρέπει επειγόντως να ξυπνήσουμε το λήθαργο το βαθύ .
Να αποτινάξουμε αυτά που μας φόρτωσαν και να χαράξουμε νέους δρόμους .
Οδηγός όμως να είναι ο Χριστός .Αυτός να είναι στην καρδιά μας ,Αυτός παντού.
Λογίζομαι γάρ ότι ουκ άξια τά παθήματα του νυν καιρού πρός τήν μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς
Re: Για τους οχτρούς της πατρίδας και θρησκείας μου
Δεν υπάρχει τίποτα μα τίποτα στο οποίο θα μπορούσα να διαφωνήσω, επι πλέον σας συγχαίρω για το επίπεδο του λόγου και της σκέψης σας, μα περισσότερο για την σωτηριώδη και υπέρ πάντων πολύτιμη αγάπη σας στο πρόσωπο του Κυρίου, έτσι όπως την εκφράσατε.Andreasmas έγραψε:Δεν έχω κανένα πρόβλημα να αποδεχτώ και να αναγνωρίσω τις ικανότητες ,τις προσπάθειες και το φιλότιμο
καθενός κυβερνήτη που πέρασε ή και που θα περάσει από τη χώρα αυτή .
Όμως, αν αυτός που θελήσει να ηγηθεί και να με κυβερνήσει ως αυτόκλητος και τηλεκατευθυνόμενος εκ του εξωτερικού σωτήρας μου ,δε θα τον δεχτώ.
Θα κάνω υπομονή ,γιατί ο Θεός το επέτρεψε .Θα στηρίξω τις ελπίδες μου στον Χριστό και δε θα βγω στους δρόμους να βροντοφωνάζω και να ωρύομαι .
Δε θα δώσω έτσι την ευκαιρία σε ανθρώπους πονηρούς και γόητες να προκόψουν επί το χείρον πλανώντες και πλανώμενοι.
Δράττουν οι <<κύριοι >> αυτοί της δοθείσης ευκαιρίας και ως προικισμένοι ταλαντούχοι της συστηματικής δημαγωγίας όπως είναι ,γίνονται τύρρανες σε έναν κοιμισμένο και αφιονισμένο λαό. Σε έναν λαό που τους πίστεψε και που νομίζει πως απολαμβάνει τα καλά της Δημοκρατίας .Μόνο που ο λαό αυτός δεν μπορεί να καταλάβει ακόμα πως στη δημοκρατία ακούγεται ο λόγος του ,σέβεται το άτομό του ,τηρείται το Σύνταγμα της χώρας του και δεν πουλιέται στους οχτρούς, η Πατρίδα και τα ιδανικά του .
Δεν υπάρχει Δημοκρατία σήμερα .Και σήμερα και από πριν υπάρχει μια κοινοβουλευτική δικτατορία που με την προβιά του σύγχρονου προοδευτισμού ,ξεγελάει ,πνίγει και εξοντώνει τον απλό λαό.
Μια κομμουνιστικοποίηση της κοινωνίας αναδύεται σε όλον τον πλανήτη και διστάζει πλέον το άτομο να εκφέρει γνώμη ,γιατί φρόντισαν οι σύγχρονοι σωτήρες του –οι βασιλικότεροι του Βασιλέως-να τον κάνουν άτολμο ,φοβικό και υποχείριο στα σατανικά τους οράματα.
Γιατί ,αυτό δεν υφιστάμεθα σήμερα; Φταίξαμε όμως όλοι μας .Ο καθένας στο μέτρο που έπραξε. Δώσαμε προβάδισμα στις πελατειακές μας σχέσεις και κάναμε στην άκρη τον Θεό . Και ενώ λέμε τώρα όλα αυτά και τους στιγματίζουμε , αποδοκιμάζουμε και τους αποστρεφόμαστε, με την πρώτη ευκαιρία ,όταν μας πετάξουν ένα κόκαλο ως προεκλογικό επίδομα των 200-300 ευρώ ,λησμονούμε τα πάντα .
Το πιο περίεργο όμως είναι και κάτι άλλο. Οι μεγαλύτεροι εχθροί μας δεν είναι κατά πως φαίνεται μόνο αυτοί.
Εχθρός μας θέλουν να είναι ό,τι ακούγεται στη λέξη Βασιλιάς .Φρικάρει κανείς στο άκουσμά της .Φτάσαμε στο σημείο να ντρεπόμαστε να λέμε το:<<Νίκας τοις Βασιλεύσι..>>και το τροποποιήσαμε με το <<Νίκας τοις Ευσεβέσι …>>.Θα μου πείτε ,ε, και τι έγινε; Ε, τότε ας κάνουμε το ίδιο και στο <<Ευλογημένη η Βασιλεία …>> .Ας τα αλλάξουμε όλα ,να δούμε τι επιτέλους θα μείνει.
Δεν πιστεύω παρ` όλα αυτά πως είμαστε ένας διεφθαρμένος λαός ,ως λέγεται .
Είμαστε ένας ζαλισμένος ,αποσυντονισμένος,εξαρτώμενος λαός .
Πρέπει επειγόντως να ξυπνήσουμε το λήθαργο το βαθύ .
Να αποτινάξουμε αυτά που μας φόρτωσαν και να χαράξουμε νέους δρόμους .
Οδηγός όμως να είναι ο Χριστός .Αυτός να είναι στην καρδιά μας ,Αυτός παντού.
Αληθές είναι το πραγματικό, και Αλήθεια ο ίδιος ο Κύριος, μόνο Αυτός μπορεί να μας ελευθερώσει.
-
agiooros
- Διαχειριστής

- Δημοσιεύσεις: 2785
- Εγγραφή: Τρί Φεβ 08, 2005 6:00 am
- Τοποθεσία: Νίκος@Εύβοια
- Επικοινωνία:
Re: Για τους οχτρούς της πατρίδας και θρησκείας μου
Ναι αλλα μετα αρχιζουν τα οργανα.Μ.Δ.Κ. έγραψε:Εφ’ όσον λοιπόν μεν δεν υπήρχαν ενστάσεις, περί πολιτικολογίας του ανωτέρω θέματος και δικαίως άλλωστε, αντίθετα δε, έχουμε συνυπογραφές και τα τοιαύτα, για ποιο λόγο το αντίστοιχο ιστορικό θέμα αγαπητέ Βασίλη περί του βασιλέως Γεωργίου του Α ήταν πολιτικολογία, και δεν έπρεπε να δημοσιευθεί;
Προσωπικά λοιπόν νομίζω ότι έχεις την ειλικρίνεια να παραδεχθείς ότι το θέμα δεν αφορούσε πολιτική αντιπαράθεση, ούτε καν πολιτικολογία. Βδελύσσομαι όσο δεν φαντάζεσαι τις στείρες πολιτικές αντιπαραθέσεις, και αν ήθελα τέτοιες φυσικά δεν ήμουν στο παρόν φόρουμ αλλά κάπου αλλού. Είναι όμως αλήθεια ότι όπως τονίζουν ορισμένοι και όπως πολύ καλά γνωρίζεις, ότι η θρησκεία και κατ΄επέκταση η όποια πίστη έχει πολιτικοκοινωνική σημασία, και έχουν δίκιο. Πολιτική λοιπόν σημασία έχει για ορισμένους και το γεγονός ότι πάς στην εκκλησία, ότι έχεις Ορθόδοξο φρόνημα, δεν μας ενδιαφέρει τι κάνουν ή πως αντιμετωπίζουν το γεγονός αυτό, στη συζήτηση που κάνουμε τώρα, πολιτική σημασία επίσης έχει και ιστορική αλήθεια ή οποία πλάθεται καθώς γνωρίζεις και παραποιείται, συκοφαντείται ή αντίθετα αναδεικνύεται.
Εσύ λοιπόν ως ορθόδοξο φόρουμ μην πάς στην εκκλησία μην μιλάς για Χριστό διότι ενοχλούνται σφόδρα τα εν λόγω πολιτικά συμφέροντα, άσχετα αν προς το παρόν δεν μπορούν να σε εμποδίσουν, ούτε να σε απασχολεί η ιστορική αλήθεια για τους ίδιους λόγους.
Και όμως αγαπητή Aγγελική έφθασες στο σημείο να κατεβάσεις θέμα που αφορούσε άνθρωπο που βαφτίστηκε Ορθόδοξος, αγάπησε την Ελλάδα και έφερε μαζί του σαν δώρο και προίκα όλα τα Επτάνησα που ήταν τότε υπό Αγγλική κυριαρχία, διπλασίασε την έκταση την Ελλάδος απελευθερώνοντας Ήπειρο, Κρήτη, Μακεδονία, είχε όπως είδες την συμπάθεια του ελληνικού λαού και στο τέλος και για όλα αυτά δολοφονήθηκε. Επιπλέον αγαπητή ασέβησες ελαφρά εις τον κεκοιμημένο βασιλέα, εν αγνωσία σου βεβαίως, διότι αν και συντονίστρια ορθόδοξου φόρουμ, δεν γνωρίζεις ότι τα πρόσωπα των κεχρισμένων υπό της εκκλησίας βασιλέων είναι ιερά, πράγμα που και στο ανωτέρω θέμα ο στρατηγός Μακρυγιάννης σε βεβαιεί, όπως επίσης οι απλούστεροι και μη παραμορφωμένοι, με όλες τις σημασίες της λέξεως, πολλοί εκ των ορθοδόξων συμπολιτών σου. Αν πάλι αμφιβάλλεις, πλην του δημοσιογραφικού οργάνου Ορθόδοξος Τύπος, συμβουλεύσου κυρίως την Αγία Γραφή και δες πως ο βασιλέας Δαυίδ συμπεριφερόταν στον κεχρισμένο υπό του Θεού προ αυτού βασιλέα, και πως διέταξε να σφαγεί πάραυτα ενώπιον του ο ασεβής που είχε απλώσει χέρι στο Σαούλ. Αν ακόμα αμφιβάλλεις στο τέλος τέλος ρώτα τον…πνευματικό σου. Αυτά για το ότι δεν άρμοζε το θέμα σε ορθόδοξο φόρουμ.
Τώρα μόλις είδα το μήνυμά σου και στενοχωρούμαι για τον οξύ τόνο μου, αλλά στα γράφω αυτά ως εν Χριστώ αδελφή μου, ομόψυχη και αναλογιζόμενος τον δύσκολο όντως ρόλο σου σαν συντονίστρια.
Τα προηγούμενα που διέγραψες καλώς τα διέγραψες, δεν έχω αντίρρηση, για το συγκεκριμένο θέμα έχω. Βεβαίως το φόρουμ στη ουσία αποτελεί δημόσιο διάλογο, και συνυπάρχουν οι πάντες, όμως υπάρχουν εδώ πολλοί αξιόλογοι θέλω να πιστεύω άνθρωποι και συνομιλητές.
Εγώ ουδέποτε πρόσβαλα κανέναν, δέχομαι όλες τις γνώμες ακόμα και τις πιο αντίθετες, αρκεί να μην είναι υβριστικές, πολύ περισσότερο απέφυγα να χαρακτηρίσω τον οποιονδήποτε.
Αν έγραψα κάτι ανακριβές ή ψευδές με χαρά περιμένω την διόρθωση, κανείς δεν είναι αλάθητος, αλλά ασέβεια στο πρόσωπο κεχρισμένου υπό του Θεού βασιλέως δεν δέχομαι από κανέναν. Τα δε ψόφια που έλεγαν στο διαγραφέν, ορισμένοι, ότι το φόρουμ γίνεται βασιλικό, και τα λοιπά, ότι θυμίζει άλλες εποχές, να πάνε να τα πουν εκεί που οι λόγοι αυτοί έχουν αξία, γατί στα δικά μου αυτιά είναι σκουπίδια για τενεκέ ξεγάνωτο.
Ο καθε ενας λεει τα δικα του και βγαίνουν να λενε οτι το φορουμ εχει αυτη την γραμμη.
Στηρίζει τον εναν τον αλλο και παει λεγοντας.
Δεν θελω να συζηταμε πολιτικα εδω.
Υπαρχουν φορουμ που μπορουμε να το κανουμε