Ζωή χωρίς TV

[Domna]

Σίδνεϊ

Κάθε ώρα που περνάει κανείς μπροστά από την τηλεόραση αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου, προειδοποιούν Αυστραλοί ερευνητές. Ο κίνδυνος βέβαια δεν οφείλεται στις εκπομπές χαμηλής ποιότητας, αλλά στην παρατεταμένη ακινησία.

Κάθε επιπλέον ώρα μπροστά στη μικρή οθόνη συνδέεται με αύξηση της πιθανότητας θανάτου κατά 11%, καταλήγει η μελέτη που δημοσιεύεται στο Circulation, την επιθεώρηση του Αμερικανικού Συλλόγου Καρδιολογίας.

Για κάθε επιπλέον ώρα τηλεόρασης ο κίνδυνος θανάτου από καρκίνο αυξάνεται κατά 9% και ο κίνδυνος θανάτου από καρδιαγγειακά νοσήματα κατά 18%.

«Συγκριτικά με τους ανθρώπους που παρακολουθούσαν τηλεόραση λιγότερο από δύο ώρες την ημέρα, όσοι έβλεπαν τηλεόραση για πάνω από τέσσερις ώρες την ημέρα αντιμετώπιζαν 46% υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία και 80% αυξημένο ρίσκο θανάτου που σχετίζεται με καρδιαγγειακή νόσο» αναφέρει η ερευνητική ομάδα.

Η στατιστική συσχέτιση της τηλεόρασης με τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου διατηρήθηκε ακόμα και όταν οι ερευνητές απέκλεισαν άλλους παράγοντες όπως το κάπνισμα, η υπέρταση, η χοληστερόλη, η διατροφή, το βάρος και η σωματική άσκηση.

Η μελέτη του Ινστιτούτου Καρδιάς και Διαβήτη «Baker IDI», στην πολιτεία της Βικτόρια, βασίστηκε σε στοιχεία για περίπου 8.000 Αυστραλούς που παρακολουθήθηκαν το διάστημα 1999-2006.

Όπως εξήγησε στο Reuters ο Ντέιβιντ Ντάνσταν, επικεφαλής της μελέτης, ο κίνδυνος πρόωρου θανάτου αυξάνεται όχι από την ίδια την τηλεόραση αλλά πιθανότατα από οποιαδήποτε καθιστική δραστηριότητα.

Οι δραστηριότητες αυτές, επισήμανε, είναι επιζήμιες ακόμα και για άτομα με κανονικό σωματικό βάρος, ακόμα κι αν φροντίζουν να ασκούνται.

«Το πολύ καθισιό βλάπτει την υγεία» κατέληξε.

Associated Press , in.gr

[Domna]

άρθρο του Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου

«Υπάρχει μια ζωή αόρατη, η ζωή της ψυχής»
(π.Πορφύριος, πηγή: Τρελο-γιάννης)

Η τηλεόραση θέλει πέταμα όχι γιατί δεν έχει καλά προγράμματα. Η τηλεόραση θέλει πέταμα είτε με καλά είτε με κακά προγράμματα. Θέλει πέταμα γιατί είναι επικίνδυνη σαν διαδικασία. Η τηλεόραση στερεί τον θεατή από την δυνατότητα επαφής με τον εσωτερικό του κόσμο. Τον αποξενώνει απ’ την πνευματική του ζωή. Ο κόσμος γίνεται ένας τόπος, που όπως λέει ο Καμύ, δεν έχεις που να ακουμπήσεις την καρδιά σου.

Ο θεατής της τηλεόρασης ακόμα κι όταν επιλέγει τα καλύτερα προγράμματα κινείται μέσα σ΄ έναν εικονικό κόσμο, σαν τον ονειροπόλο που έχει χάσει την επαφή του με την πραγματικότητα. Στον αληθινό άνθρωπο ο νους είναι ο κυρίαρχος και η φαντασία υπακούει. Στον θεατή της τηλεόρασης η φαντασία και ο εικονικός της κόσμος είναι ο κυρίαρχος και ο νους ο υπηρέτης. Η τηλεόραση μετατρέπει το θεατή σε χαλασμένο ασύρματο που δεν έχει πια καμιά επαφή με τον εσωτερικό άνθρωπο και τον εσωτερικό του κόσμο.

Το παράδοξο είναι ότι ο θεατής πείθεται ότι με την τηλεόραση είναι μέσα στα πράγματα. Δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσει την εικόνα από την πραγματικότητα, την ουσία από τα επιφαινόμενα, σύμφωνα με τη διάκριση του Αριστοτέλη. Ο Πλάτων θεωρούσε τον εικονικό κόσμο «τρίτον τι της αληθείας» κι ο Πίνδαρος ονόμαζε τον άνθρωπο που δεν έχει εσωτερική ζωή «σκιάς όναρ», δηλαδή μια σκιά του Άδη, που ονειρεύεται. Μόνο ένα θαύμα σαν αυτό της ανάστασης των νεκρών μπορεί να δώσει ζωή σ΄ αυτόν τον άνθρωπο.

Ο Θεατής της τηλεόρασης εκλαμβάνει τις εικόνες της πραγματικότητας ως την ίδια την πραγματικότητα. Η σύγχυσή του αυτή επεκτείνεται και στην καθημερινή του ζωή. Σκέφτεται τη ζωή αντί να τη ζεί. Συγχέει το πράγμα με την εικόνα. Κανείς δεν μπορεί να έχει μια πραγματική σχέση με την νοερή εικόνα κάποιου. Η πραγματική σχέση «απαιτεί ζωντανή συνάντηση με το άλλο πρόσωπο. Απαιτεί αλληλεπίδραση στην καρδιά, στην ψυχή, στο μυαλό και στο σώμα.» (Ματθαίου Γκαλατίν, Διψώντας για το Θεό, Εκδόσεις «Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος», Μήλεσι 2000). Ο άνθρωπος αυτός χάνει τη ζωή του.

Φαντασθείτε λοιπόν έναν κόσμο γεμάτο ψεύτικους ανθρώπους, που νομίζουν ότι ζουν ενώ είναι νεκροί. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία, πάντοτε κυκλοφορούσαν ανάμεσα στους ζωντανούς και μερικοί νεκροί, αλλά ήταν λίγοι. Ήταν αυτοί που δραπέτευσαν από τον Άδη, όταν ο Ηρακλής σκότωσε για λίγα μήλα τον κέρβερο τον φύλακα του Άδη και έμεινε ο Άδης αφύλακτος.

Το ίδιο έγκλημα με τον Ηρακλή κάνει κι η τηλεόραση,που κλέβει την αληθινή ζωή και την αντικαθιστά με μια ψεύτικη, εικονική ζωή. Οι αρχαίοι πίστευαν ότι ο Άδης είναι ο σκοτεινός εκείνος τόπος, όπου οι ψυχές δεν βλέπουν τα αληθινά πρόσωπα των ανθρώπων και βλέπούν μόνο σκιές. Μήπως τώρα στον εικονικό κόσμο της τηλεόρασης βλέπει κανείς τα αληθινά πρόσωπα των ανθρώπων;

http://istologio.org/?p=1779

[ψυχουλα]

Σύγχρονος ασκητισμός: Ζωή χωρίς Τηλεόραση

ΤΟ ΖΩΝΤΑΝΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ


«Η ζωή μου είναι καλύτερη χωρίς ΤV»

Έβγαλαν από τα σπίτια τους τούς τηλεοπτικούς δέκτες και δηλώνουν πως δεν το έχουν μετανιώσει

tv-out

«Μέχρι πριν από τρία χρόνια είχα τηλεόραση στο σπίτι μου. Έκτοτε, αποφάσισα να την απομακρύνω. Φίλοι μου που ήδη την είχαν κλείσει οριστικά με έπεισαν πως στην ουσία δεν επιλέγεις εσύ τι θα δεις στη μικρή οθόνη, αλλά ό,τι οι άλλοι θέλουν να σου σερβίρουν. Είπα, λοιπόν, να δω και εγώ στην πράξη πώς θα είναι η ζωή μου από τη στιγμή που θα αποχωριστώ τελείως το κουτί…».
Δεν το πολυσκέφτηκε πριν επιχειρήσει να ενταχθεί οικειοθελώς στο μόλις 0,5% του ελληνικού πληθυσμού που δεν θέλει -ή και δεν μπορεί- να έχει τηλεόραση κατ΄ οίκον. Στη Θεσσαλονίκη, ο 30χρονος αρχιτέκτονας κ. Κυριάκος Φαλελάκης είναι πια ιδεολογικά αντίθετος με το να βλέπει κάποιος τηλεόραση.

«Διαπίστωσα πως δεν ήταν και η πιο δύσκολη απόφαση να κάνω πιο… ευρύχωρο το δωμάτιό μου, να το αδειάσω από ένα περιττό έπιπλο. Μου έφτανε να συνειδητοποιήσω κάποια στιγμή πως μπροστά στο γυαλί έχανα την ευκαιρία για άλλα πράγματα, τα οποία ήθελα αλλά δεν προλάβαινα να κάνω. Με το που σταμάτησα όμως να παρακολουθώ, ένιωσα τον χρόνο μου να αυξάνεται: είχα πλέον περισσότερες ελεύθερες ώρες για επικοινωνία με άλλους ανθρώπους, αλλά και για να σκεφτώ. Άρχισα να διαβάζω περισσότερα βιβλία, εφημερίδες και περιοδικά, να ακούω ραδιόφωνο, να πηγαίνω βόλτες ή και επισκέψεις. Αν θελήσω να δω ένα DVD, χρησιμοποιώ το laptop μου…», λέει στα «ΝΕΑ».

Το κερδισμένο καθημερινό δίωρο που παλαιότερα ξόδευε ως τηλεθεατής είναι το λιγότερο. Το κυριότερο όφελος είναι ψυχικό, όπως εξηγεί.

«Εξασφάλισα μεγαλύτερη ηρεμία στη ζωή μου! Όταν δεν έχεις τηλεόραση, βλέπεις πιο νηφάλια τα πράγματα. Στα δελτία ειδήσεων δεν υπάρχει πια ψύχραιμη ενημέρωση. Με τη γρίπη, για παράδειγμα, έβλεπα κόσμο να πανικοβάλλεται και δεν καταλάβαινα γιατί, ενώ εγώ είχα ενημερωθεί σωστά από άλλες πηγές. Κατάλαβα πως τα κανάλια δεν σου μεταδίδουν απλώς ειδήσεις, αλλά τις κατασκευάζουν για να στις πουλήσουν ως εμπορικό είδος. Βλέπεις ένα δελτίο με 250 εικόνες, μουσικές και ένα σωρό παραστάσεις που περισσότερο σε μπερδεύουν…», υποστηρίζει. «Προφανώς και υπάρχουν αξιόλογα προγράμματα. Αλλά, όταν αποφάσισα να σταματήσω να βλέπω, η ελληνική τηλεόραση ήταν ήδη γεμάτη ξενόφερτα ριάλιτι που μάλλον αποβλακώνουν παρά προσφέρουν κάτι. Καταλαβαίνω, βέβαια, πως για μοναχικούς ανθρώπους ή ηλικιωμένους ένα σίριαλ είναι ίσως και λύση ανάγκης. Για τους υπόλοιπους, ωστόσο, που βλέπουν πολλές ώρες καθημερινά, μπορεί να γίνει και εθισμός, ψυχολογική εξάρτηση…», επισημαίνει. «Από την πρώτη κιόλας ημέρα που έκλεισα οριστικά την τηλεόραση φρόντισα να δαπανήσω τον χρόνο μου σε άλλα ενδιαφέροντα…».

tveople

Κακή γλώσσα

«Με την τηλεόραση έχουμε τσακωθεί. Δεν έχουμε καθόλου καλή σχέση!», λέει η 53χρονη καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας κ. Μαρία Μανέτα, κάτοικος Πατρών. Από τα πρώτα κιόλας χρόνια λειτουργίας της τηλεόρασης δεν πείστηκε πως άξιζε τον κόπο να τη βάλει στο σπίτι της.

«Όσες φορές έτυχε να δω, ήταν σε σπίτια συγγενικών προσώπων. Στην αρχή πειραματίστηκα. Ήθελα και εγώ να δω τι είναι αυτό το νέο προϊόν- τότε μόνο κρατική τηλεόραση υπήρχε. Στα μάτια, ωστόσο, και στα αυτιά μου το αποτέλεσμα με έκανε να μην τη βάλω ποτέ στο σαλόνι μου. Αντιλήφθηκα πως δεν χρησιμοποιείται σωστά η ελληνική γλώσσα. Κι αυτή η κακή έκφραση σε ένα πρόγραμμα που το παρακολουθούν εκατομμύρια άνθρωποι είναι πολύ σοβαρή υπόθεση…», λέει. «Και στην ιδιωτική τηλεόραση με ενοχλεί που δεν αφήνουν ο ένας τον άλλον να διατυπώσει ολοκληρωμένα την άποψή του. Ο τρόπος διαχείρισης μιας συζήτησης είναι τέτοιος, που τελικά μόνο νόημα δεν βγάζεις. Δεν μπορώ να καταλάβω, πάλι, γιατί τα πολύ καλά σίριαλ- μεταφορές μυθιστορημάτων- τα προβάλλουν πολύ αργά. Προφανώς γιατί δεν είναι εμπορικά. Με άλλα λόγια, βάζουμε όλο τον κόσμο σε ένα σακί, στον βωμό της τηλεθέασης…», τονίζει.


tv-trash

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Πέτρος Στεφανής pstefanis@dolnet.gr
Αρχική πηγή: Τα Νέα
http://o-nekros.blogspot.com/2011/03/blog-post_08.html

[ψυχουλα]

ΑΣ ΝΗΣΤΕΨΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ Μ.Μ.Ε.

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ

Οι ακολουθίες της Μεγ.Σαρακοστής μας εισάγουν σε μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα, βοηθώντας μας να επικεντρωθούμε στον εαυτό μας και να κατευθύνουμε τη σκέψη μας στο Θεό. Αυτή την πνευματική κατασταση πρέπει να προσπαθήσουμε να την διατηρήσουμε και όταν εγκαταλείψουμε τον ναό. Ο κύριως εχθρός αυτής της προσπάθειας ειναι τα Μ.Μ.Ε., κυρίως η τηλεόραση, η οποία έχει γίνει ένα πραγματικό είδωλο των σπίτιών όπου τα μέλη της οικογένειας θυσιάζουν τον χρόνο τους και την προσοχή τους. Σκορπίζει τον νου και μας αποσπά από την προσευχή την οποία προσφέρουμε στο Θεό μεταξύ χασμουρητών και με τον νου σκορπισμένο. Νηστεύεις; Κλείσε την τηλεόραση, μείωσε το "σερφάρισμα" στο διαδίκτυο, μελέτησε ένα βιβλίο. Νηστεύεις; Όταν οδηγείς, δεν χρειάζεται να ακούς με τις ώρες ραδιόφωνο. Προσευχήσου λίγες στιγμές. Νηστεύεις; Άφησε στην άκρη τις εφημερίδες με τα ένθετα καί τα περιοδικά και αποφάσισε - επιτέλους - να συζητήσεις με τους ανθρώπους που αγαπάς και μοιράζεσαι την ίδια στέγη.

http://o-nekros.blogspot.com/2011/03/bl ... _2417.html

[nickzark]

Δυσκολο ειναι την σημερινη εποχη.Και αυτα που εγιναν στην Ιαπωνια πως θα τα μαθαιναμε???

[paulina]

Η ενημέρωσή μας δεν εξαρτάται από την τηλεόραση μόνο. Υπάρχουν οι εφημερίδες, το ράδιο, το ιντερνετ.

Υπάρχουν οικογένειες και όχι μόνο, που έχουν βγάλει την τηλεόραση από τη ζωή τους. Δεν λέω ότι είναι εύκολο, αλλά δεν είναι και ακατόρθωτο. Μια πολύ καλή ευκαιρία είναι τώρα που είναι σαρακοστή, να την ελαττώσουμε όσο μπορούμε.

[ψυχουλα]

Ο ΞΕΝΟΣ
«Λίγους μήνες πριν γεννηθώ, ο πατέρας μου γνώρισε έναν ξένο, που ήταν καινούριος στην περιοχή μας.
Ο πατέρας μου εντυπωσιάστηκε από την πρώτη στιγμή μαζί του και σύντομα τον προσκάλεσε να έρθει να μείνει μαζί μας.
Ο ξένος έγινε γρήγορα αποδεκτός από την οικογένειά μου και μάλιστα ήταν εκεί για να με υποδεχτεί την ημέρα που ήρθα στον κόσμο.
Καθώς μεγάλωνα, ποτέ δεν αμφισβήτησα τη θέση του ανάμεσά μας.
Η μητέρα μου μου δίδαξε να αγαπώ τον Λόγο του Θεού και ο πατέρας μου να τον υπακούω, αλλά ο ξένος ήταν αυτός που μας διηγιόταν ιστορίες. Έπλεκε τις πιο συναρπαστικές διηγήσεις. Περιπέτειες, μυστήρια και κωμωδίες ήταν θέματα της καθημερινής μας κουβέντας.

Μπορούσε να κρατάει γύρω του όλη την οικογένεια μαγεμένη για ώρες ολόκληρες κάθε απόγευμα.
Ήταν σαν φίλος για όλους μας.
Πήγε τον πατέρα μου, τον αδερφό μου κι εμένα στον πρώτο μας μεγάλο ποδοσφαιρικό αγώνα. Πάντα μας ενθάρρυνε να βλέπουμε ταινίες και μάλιστα τα κανόνισε έτσι ώστε να γνωρίσουμε κάποια από τα μεγάλα κινηματογραφικά αστέρια.
Ο ξένος μιλούσε ακατάπαυστα. Τον πατέρα δε φαινόταν να τον νοιάζει ιδιαίτερα, η μητέρα μου όμως κάποιες φορές σηκωνόταν ήσυχα και έφευγε, ενώ όλοι εμείς ήμασταν απορροφημένοι σε κάποια ιστορία του για τόπους μακρινούς.
Πήγαινε στο δωμάτιό της, διάβαζε την Αγία Γραφή της και προσευχόταν. Τώρα αναρωτιέμαι μήπως προσευχόταν για να φύγει ο ξένος αυτός από το σπίτι μας…
Βλέπετε, ο πατέρας μου είχε θέσει στο σπίτι κάποιες ηθικές αρχές, αλλά ο ξένος ποτέ δεν ένιωσε την υποχρέωση να τις σεβαστεί. Για παράδειγμα, η βλασφημία δεν επιτρεπόταν στο σπίτι μας, ούτε από εμάς, ούτε από τους φίλους μας, ούτε από τους μεγάλους.
Ο μακροχρόνιος επισκέπτης μας, ωστόσο, χρησιμοποιούσε μερικές φορές κάποιες λέξεις που έκαναν τα μάγουλά μου να κοκκινίζουν και τον πατέρα μου να στριφογυρίζει στην καρέκλα του.
Απ’ όσο ξέρω, τον ξένο κανείς ποτέ δεν τον μάλωσε.
Ο πατέρας ήταν εναντίον του ποτού και δεν επέτρεπε καθόλου οινόπνευμα στο σπίτι, ούτε καν για τη μαγειρική, αλλά ο ξένος προφανώς πίστευε ότι χρειαζόμασταν να εκτεθούμε και σε άλλα πράγματα και έτσι αποφάσισε να μας μάθει τη ζωή.
Μας πρόσφερε μπίρα και άλλα αλκοολούχα ποτά συχνά, και έκανε το κάπνισμα του τσιγάρου να μοιάζει αντρικό πράγμα και το κάπνισμα της πίπας κάτι το ξεχωριστό. Μιλούσε ελεύθερα (κάπως υπερβολικά ελεύθερα) για το σεξ.
Τα σχόλιά του ήταν κάποτε χυδαία, κάποτε μας έδιναν καινούριες ιδέες, αλλά γενικά μας έφερναν σε αμηχανία. Ξέρω τώρα ότι οι αρχικές μου απόψεις πάνω στα θέματα των σχέσεων των δύο φύλων ήταν επηρεασμένες από τον ξένο αυτόν.
Καθώς κοιτάζω προς τα πίσω, πιστεύω ότι ήταν μόνο η χάρη και το έλεος του Θεού που ο ξένος δε μας επηρέασε ακόμα πιο πολύ. Κατά καιρούς αντιτασσόταν στις αξίες που είχαν θέσει οι γονείς μου, αλλά κανείς δεν τον επέπληττε παρά σπάνια και ποτέ δεν άκουσα να του ζητήσουν να φύγει.
Πάνω από τριάντα χρόνια έχουν περάσει από εκείνη την ημέρα που ο ξένος πρώτη φορά μπήκε στο σπίτι μας. Ακόμη και τώρα, όταν μπαίνω στο σπίτι των γονιών μου, τον βρίσκω πάντα εκεί, καθισμένο στη γωνιά του, να περιμένει κάποιον να ακούσει τις ιστορίες του ή για να του δείξει τις εικόνες του.
Μα τόση ώρα δε σας είπα το όνομα του ξένου.
Εμείς απλώς τον αποκαλούσαμε τηλεόραση».
Λίγα, πολύ απλά σχόλια στην πιο πάνω γλαφυρή διήγηση. Η τηλεόραση έχει μπει στη ζωή μας, δε μας κάνει εντύπωση πια, όμως τα θύματά της συνεχώς αυξάνουν και μέσα στα ίδια μας τα σπίτια, στις εκκλησίες μας.
Η τηλεόραση διευκολύνει την εισβολή της αμαρτίας στη ζωή μας, αμβλύνει τα αισθητήριά μας, μειώνει την ευαισθησία μας στο αρρωστημένο, στο αμαρτωλό, στο σαρκικό, στο κοσμικό.
Η τηλεόραση μάς επιβάλλεται με την έντονη επίδραση επάνω μας της εικόνας και ταυτόχρονα μας επιβάλλει εγωιστικά και με αυθάδεια τις απόψεις, τις θέσεις, τα πιστεύω όσων κρύβονται πίσω της και τη χρησιμοποιούν.
Η θέση μας παραμένει αμετακίνητη εδώ και 10ετίες. Η τηλεόραση δεν έχει θέση στο χριστιανικό σπίτι, στη χριστιανική οικογένεια.
Ό,τι καταλαμβάνει στην καρδιά μας, στη σκέψη μας η τηλεόραση, το χάνει ο Κύριος.
Το σημαντικότερο απ’ όλα είναι ότι δεν γνωρίζουμε το μέγεθος της ζημιάς που μπορεί να κάνει στη ζωή μας, στη λογική μας, στα συναισθήματά μας, στις σχέσεις μας, στην καρδιά μας η δύναμη της εικόνας που εμφυτεύεται μέσα μας και μπορεί να μας δηλητηριάζει επί χρόνια ή μετά από πολλά χρόνια χωρίς εμείς να το γνωρίζουμε ή να μπορούμε να το ελέγξουμε.
Όμως η ζημιά γίνεται και θα γίνεται και οι συνέπειες είναι βαριές και απρόβλεπτες για εμάς και το περιβάλλον μας. Το πρόβλημα άλλωστε δεν είναι η τηλεόραση, αλλά ο αμαρτωλός νους που κρύβεται πίσω απ’ αυτήν και που εργάζεται την ανομία και την υπηρετεί συστηματικά κι εμείς ενδίδουμε στα επικίνδυνα παιχνίδια της αμαρτίας.
Και κάτι ακόμα πιο συγκλονιστικό.
Η διήγηση για τον ξένο που διαβάσατε πιο πάνω είναι πέρα για πέρα αληθινή, γράφτηκε από Αμερικανό στην Αμερική. Εκεί που ίσως νομίζουμε πως όλα επιτρέπονται και όλα χωνεύονται. Πιστεύουμε ότι η τηλεόραση εκεί έχει αφομοιωθεί πλήρως απ’ όλους και δεν προβληματίζει κανέναν. Και όμως! Να επαναλάβω την πολύ σημαντική ομολογία, «καθώς κοιτάζω πίσω πιστεύω ότι ήταν μόνον η χάρη και το έλεος του Θεού που ο ξένος δε μας επηρέασε ακόμα πιο πολύ».
Κι εγώ να συμπληρώσω, είναι η χάρη και το έλεος του Θεού που ακόμα υπάρχουν τέτοιες φωνές, τέτοιες θέσεις, τέτοιες καρδιές, τέτοιες ζωές χωρίς συμβιβασμό, χωρίς συνθηκολόγηση, με άκρατη και απόλυτη απόρριψη του κόσμου της ανομίας, της αμαρτίας.
Είναι η χάρη και το έλεος του Κυρίου και μεγάλη ευλογία που μεγαλώσαμε τα παιδιά μας χωρίς τηλεόραση.

http://otheosagapiesti.blogspot.com

[Domna]

Ο σύζυγος και εγώ δεν έχουμε τηλεόραση από την στιγμή που ανοίξαμε το δικό μας σπιτικό . Δεν την αποθύμησαμε ούτε μία στιγμή !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Έχουμε ραδιόφωνο και το ίντερνετ και αυτά μας φτάνουν απολύτως . Αλλά ούτε και τις ειδήσεις στο ραδιόφωνο ακούμε γιατί ξέρουμε ότι δεν είναι τα πράγματα έτσι όπως μας τα παρουσιάζουν τα μέσα μαζικής ενημερώσεως . Εχουμε ανακαλύψη στο youtube πάρα πολλά βιντεάκια που μας έκαναν να μην πιστεύουμε αυτά που μας σερβίρουν τα ΜΜΕ !!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΝΟΥ ΜΕΣΩ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι όταν ανοίγουν την τηλεόραση στο σπίτι τους, oτι βλέπουνε ως σταθερή ροή των εικόνων στην πραγματικότητα τρεμοπαίζει. Αν και δεν το βλέπουμε αυτό συνειδητά, το επαναλαμβανόμενο σχέδιο των εικόνων που τρεμοπαίζουν δημιουργεί ένα γεγονός που είναι παρόμοιο με την ύπνωση στον τηλεθεατή.

Οι μελέτες από τον ερευνητή Herbert Krugman έχουν δείξει ότι μέσα σε 30 δευτερόλεπτα από την τηλεοπτική παρακολούθηση τα εγκεφαλικά κύματα μεταβάλλονται από τα κυρίως βήτα κύματα, που δείχνουν την άγρυπνη και συνειδητή προσοχή, στα κυρίως άλφα κύματα, που δείχνουν απώλεια συγκέντρωσης και έλλειψη προσοχής. Το αριστερό τμήμα του εγκεφάλου που επεξεργάζεται τις πληροφορίες λογικά και αναλυτικά, αποσυντονίζεται ενώ το πρόσωπο παρακολουθεί TV, ενώ το δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου, που επεξεργάζεται τις πληροφορίες συναισθηματικά και χωρίς κριτική, επιτρέπεται για να λειτουργήσει χωρίς εμπόδιο. Λόγω αυτού του φαινομένου, η τηλεόραση μεταδίδει τις πληροφορίες, που δεν αξιολογούνται κατά την διάρκεια της έκθεσης, κατι σαν την ύπνωση. Κατά την παρακολούθηση της τηλεόρασης, δεν οργανώνουμε ορθολογικά τις πληροφορίες που φτάνουν μέσα στο υποσυνείδητο και ο θεατής γίνεται ευεπηρέαστος.

Λόγω της παθητικής ύπνωσης που προκαλεί η παρακολούθηση της τηλεόρασης καθώς επίσης και της υπεροχής της στα σπίτια σχεδόν όλων των Αμερικανών, η τηλεόραση είναι ένα από τα ισχυρότερα εργαλεία σήμερα. Από το 2009, έξι επιχειρήσεις ελέγχουν όλα τα σημαντικά μέσα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτός είναι ένας πολύ μικρός αριθμός ανθρώπων που ελέγχουν όλες τις πληροφορίες που προωθούνται στα εκατομμύρια των σπιτιών σε ολόκληρη την Αμερική κάθε ημέρα μέσω των τηλεοπτικών συσκευών τους. Τα τελευταία χρόνια, διάφορες έρευνες και εκθέσεις έχουν αποκαλύψει ότι αυτοί οι γίγαντες κατασιγάζουν τις ανεξάρτητες φωνές και τις έρευνες, αποθαρρύνουν τη δημοσιογραφία που εμποδίζουν ατζέντες συγκεκριμένων ενδιαφερόντων, και εμποδίζουν την ποικιλομορφία στις πληροφορίες που παρέχουν. Λόγω του ελέγχου που αυτές οι επιχειρήσεις έχουν πέρα από τις πληροφορίες που οι περισσότεροι Αμερικανοί λαμβάνουν σε καθημερινή βάση, αυτές τις κριτικές και αποκαλύψεις δεν είναι γνωστός ποτέ από το μεγαλύτερο μέρος του αμερικανικού κοινού.


Αυτοί οι γίγαντες μέσων συνεργάζονται με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση καθώς επίσης και πολλές άλλες πολυεθνικές εταιρίες για να διαδώσουν τα προσεκτικά προγραμματισμένα μηνύματα. Μέσω της τηλεόρασης και άλλων μορφών μέσων, σας λένε τι να σκεφτείτε, για τι να ανησυχείτε με τι να χαμογελάτε , και τι φοβάστε. Έχουν προωθήσει στο κοινό την ιδέα του παρουσιαστή ειδήσεων σαν μια επέκταση της οικογένειας, μια φιγούρα που μπορείτε να εμπιστεύεστε που ενθαρρύνει την αποδοχή της παρουσίασης των πληροφοριών όπως αληθινή και ακριβή.

Το 2008, το Πεντάγωνο ξόδεψε περισσότερα από $2 δισεκατομμύρια χρησιμοποιώντας τα μεγαλύτερα δίκτυα για τη διάδοση μηνυμάτων δημόσιων σχέσεων. Αυτά τα μηνύματα δίδονται στον τηλεθεατή ως ειδήσεις που παράγονται από τον τηλεοπτικό σταθμό, και όχι όπως έχουν πληρωθεί και παραχθεί από το Πεντάγωνο. Στο ίδιο έτος, οι φαρμακοβιομηχανίες πλήρωσαν στα τηλεοπτικές κανάλια περισσότερα από $4 δισεκατομμύρια για τη διαφήμιση, η οποία περιέλαβε τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων (VNR), ειδικά προσαρμοσμένα κομμάτια που εμφανίζονται μέσα στις νυχτερινές ειδήσεις και παρουσιάζονται να έχουν ερευνηθεί από τους τοπικούς σταθμούς. Κανένα άλλο βιομηχανοποιημένο έθνος στον κόσμο δεν επιτρέπει τις αγγελίες φαρμάκων στην τηλεόραση πόσο μάλλον αυτές που είναι έξυπνα μεταμφιεσμένα VNRs και κρύβονται μέσα στις ειδήσεις.

Και όμως ενώ όλο αυτό συμβαίνει στα παρασκήνια , το αμερικανικό κοινό ανέθεσε όλη την εμπιστοσύνη του σε συγκεκριμένα τηλεοπτικά μέσα ,καθώς εκφράζουν εμπιστοσύνη σε τηλεοπτικούς σταθμούς, εφημερίδες, και περιοδικά. Πολλοί άνθρωποι έχουν εξαπατηθεί πιστεύοντας ότι επικρατόντα μέσα εκθέτουν μόνο αντικειμενικές ειδήσεις ενώ οποιεσδήποτε πληροφορίες παραδίδονται από εξωτερικές πηγές, η επικρατούσα τάση είναι ότι πρόκειται να εξεταστούν. Με κάποιο τρόπο το κοινό έχει εξαγοραστεί στην ιδέα ότι η TV δεν θα τους έλεγε ψέματα.

Πολλοί άνθρωποι δεν θα δώσουν προσοχή σε πληροφορίες που δεν καλύπτονται από τα σημαντικότερα μέσα εάν δεν ακούσουν για αυτές στις νυχτερινές ειδήσεις απλά δεν δίνουν σημασία. Αυτή είναι η νοοτροπία που τα σημαντικότερα μέσα θέλουν να έχουμε, δεδομένου ότι είμαστε εκούσια ανίδεοι και υπάκουοι στην κάθε οδηγία τους. Η μη αναλυτική και πιστή παρακολούθηση είναι το συμφέρον τους.

Σημαντικά δίκτυα ειδήσεων μας βομβαρδίζουν συνεχώς με τη πιθανότητα μιας ατελείωτου ποσότητας σεναρίων, τα οποία παράγουν το φόβο και διαμορφώνουν τις αντιδράσεις μας στις πραγματικές καταστάσεις. Αυτό είναι προφητικός προγραμματισμός μας εξοικειώνει με μια ιδέα έτσι ώστε όταν συμβαίνει να το αναμένουμε και να μην αντιδράμε ούτε να κάνουμε ερωτήσεις. Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι αναφέρονται στον τηλεοπτικό προγραμματισμό ως τα σόου που βγαίνουν στον αέρα, παρόλα αυτά μπορεί επίσης να αναφερθεί ως προγραμματισμός ανθρώπων που πραγματοποιείται σε καθημερινή βάση. Οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ότι απλά διασκεδάζουν, αλλά δεν συνειδητοποιούν ποτέ ότι ο τρόπος ζωής τους διαμορφώνεται για αυτούς και οι σκέψεις τους δίνονται πραγματικά σε αυτους. Εξοικειώνονται με τις ιδέες, τις έννοιες, και το φόβο έτσι δεν θα κάνουν ερωτήσεις στο μέλλον.

Η TV δίνει τα μηνύματα που πρέπει να αποτυπωθούν στα μυαλά μας, μας δείχνει ποιο κουμπί να πατήσουμε και πόσο συχνά, και εάν όλο αυτό έχει γίνει με το σωστό τρόπο ,με τη σωστή παραγωγή και τη σωστή προπαγάνδα, το κοινό θα κάνει ακριβώς αυτό που έχει προγραμματιστεί να κάνει.

Όταν κάποιος συνεχώς ελέγχει τις πληροφορίες, κάποιος ελέγχει και τους ανθρώπους που απορροφούν τις πληροφορίες. Ως κατασκευασμένες και ελεγχόμενες πληροφορίες στην TV μπορούν να αναφερθούν ως το τηλεοπτικό σήμα και εκείνο το σταθερό σήμα είναι που καθοδηγεί τις μάζες στο να διαμορφώσουν τα συμπεράσματά τους.

Προκειμένου να αποκτήσουμε τον έλεγχο του μυαλού μας, πρέπει πρώτα να μάθουμε «να αποσυνδέουμε το σήμα.» Με το να κλείσετε τη TV θα συνειδητοποιήσετε ότι ο κόσμος που ζείτε είναι ξαφνικά πολύ άγνωστος σε σας. Θα δείτε ότι ειδήσεις καμίας σπουδαιότητας συζητούνται συνεχώς και αναλύονται, και όπως ακούτε τις συνομιλίες των ανθρώπων γύρω από σας, συνειδητοποιείτε ότι μιλούν σαν ρομπότ επαναλαμβάνοντας ακριβώς το τι έχουν ακούσει στις ειδήσεις. Αυτό είναι ακριβώς αυτό που Zbigniew Brzezinski μίλησε στο βιβλίο του «Μεταξύ δύο ηλικιών». Είπε, «σύντομα, το κοινό θα είναι ανίκανο στο λόγο ή να σκεφτεί για τον ευατό του. Θα είναι σε θέση μόνο να παπαγαλίσουν τις πληροφορίες που έχουν δοθεί στις ειδήσεις της προηγούμενης νύχτας.

http://alithinapsemata.wordpress.com/20 ... %B7%CF%83/

[Domna]

ΤΑ ΠΡΟΔΟΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ (ΜΜΕ)
http://www.greektube.org/content/view/133243/2/

[Domna]

Ο Ρόλος των Μ.Μ.Ε. στην προπαγάνδα
http://www.youtube.com/watch?v=HZM8bbyvzhw