
O Άγιος στο Ιερό Τέμπλο του. Δεξιά της Ωραίας Πύλης.
Συντονιστής: Συντονιστές








stathis73 έγραψε:Νινα παιδι μου η Εκκλησία σας ειναι πολύ ομορφη.![]()

Αθανάσιε ελπίζω να μην είναι και η τελευταία φορά που με "επισκέπτεσαι", δεν επισκέπτεσαι εμένα φυσικά αλλά τον Αγιο Γεώργιο εν Ιωαννίνοις μαρτυρήσαντος. Νομίζω σε όλους μας έχει συμβεί κάτι. Ειδικά σε εκείνους που δεν ήταν απο μικρά παιδιά στην Εκκλησία και κοντά στον Χριστό για να βιώσουν Εκείνον στην αθώα τους ηλικία, ειδικά σε εκείνους που γνωρίσαμε τον Χριστό σε μεγάλη ηλικία σίγουρα έχουν κάτι Θεϊκό να σου διηγηθούν και με κλαυθμούς που δεν ξέρουν αν είναι απο στεναχώρια ή απο χαρά. Δεν νομίζω ότι θα μπορέσω ποτέ να το πω όχι εδώ αλλά και σε κανέναν άλλον, οι φυσικοί μου γονείς δεν το γνωρίζουν και ούτε θα το μάθουν, όχι γιατι είναι κάτι κακό (πως θα μπορούσε άλλωστε να είναι κακό και να αφορά Εκείνον; αν και στην αρχή είχα τους ενδοιασμούς μου, και τις αμφιβολίες μου μιας που με μεγάλωσαν γονείς και καθηγητές μαθαινοντάς με, να προσπαθώ να σκέφτομαι ορθολογικά, μπορεί να παρεξηγηθώ αλλά αυτό μαθαίνεται, είναι τρόπος σκέψης, δεν είναι θέμα εξυπνάδας, "χαζό παιδί χαρά γεμάτο" είμαι. Για αυτό στο θέμα του Διονύση, νομίζω δεν θυμάμαι όνοματα, έγραψα αυτό του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου που λέει... το ότι υπάρχει Θεός χρειάζεται ΠΙΣΤΗ και όχι λογική για να το καταλάβει κάποιος...), απλά δεν μπορώ να το πω. Ακόμα κ στον Πατερα μου του το πα πολύ μετά την γνωριμία μας, δεν το γνωρίζει καν ο Ιερέας του Ναού, και δεν ξέρω αν θα του το πω ποτέ. Και στο ματαλέω, δεν είναι κάτι κακό, απλά είναι κάτι που αφορά εμένα και την ψυχή μου και το Θεό. Και στον Πατέρα μου δεν του το πα απο την αρχή όχι γιατι δεν τον εμπιστευόμουν (πως θα μπορούσα να μην τον εμπιστευομαι; τον εαυτό μου δεν εμπιστευομαι όχι αυτόν) ή φοβόμουν αλλά γιατι δεν μπορούσα. Φυσικά εκεί υπήρχε και το πρόβλημα της εξομολόγησης. Δεν είχα εξομολογηθεί ποτέ, δεν ήξερα πως να τον προσεγγίσω τον άνθρωπο. Για να γελάσετε ίσως αν έχω χρόνο το απόγευμα να σας πω πως κατάφερα και εξομολογήθηκα την πρώτη μου φορά. Για να καταλάβω κάτι εγώ για σένα, σε οποιδήποτε θέμα (μα στην δουλειά σου, μα στην οικογένεια σου, μα τον Θεό εδώ ακόμα πιο δύσκολο) πρέπει να το βιώσω, να φέρω τον εαυτό μου στην θέση σου να δω τα γεγονότα και τα γενόμενα απο την δικιά σου σκοπιά. Αυτό που μπορώ να σου πω είναι ότι πρώτη φορά στη ζωή μου στον Ναό πήγα Αυγουστο το 2008 σε βάφτιση του ανηψιού μου. Φυσικά δεν ήξερα τίποτα για τον Αγιό μου. Δεν είχα ματαπάει ποτέ. Πρώτη φορά σε Λιτάνευση του, πήγα φέτος, έχω φωτογραφίες θα σας τις δείξω. Ναι ναι ναι ξέρω πρέπει να ντρέπομαι και ντρέπομαι για αυτό. Αλλά δεν είχα καμία σχέση με Εκκλησία και δυστυχώς δεν είχα και καμία σχέση με τον Θεό, καμία, πρέπει να είχα τουλάχιστον 15 χρόνια να κοινωνήσω. Και δευτερη φορά πήγα 28 Αυγούστου 2010. Έκτοτε δεν τον άφησα. Και ελπίζω να μην τον αφήσω.Αθανάσιος έγραψε:Πρώτη φορα επισκεπτομαι το θέμα που ανοιξε η marinam, για τον Αγιο Γεώργιο Ιωαννίνων.
Θα περιμενω καποια στιγμή να μας πει την ιστορία της η marinam, πως 'γνώρισε' τον Αγιο !
Υποθέτω θα συνέβη καποιο 'συγκλονιστικό' γεγονος - καλα ειναι να τα συζηταμε αυτα αναμεσα μας, δηλ αναμεσα σε χριστιανους, ετσι ωστε ο ενας να δυναμώνεται απο τον άλλον.
Αθανάσιος





η παράδοση λέει, ότι ναυάγησε ο μικρός γιός του αυτοκράτορα Θεοδοσίου και θαυματουργικά διεσώθη και μετεφέρθη..δεν ήξερα πως γράφεται η λέξη "Βατοπαίδι". Την έγραψα κάπου και την έγραψα και με (ε) δηλαδή Βατοπέδι αλλά και με (αι) δηλαδή Βατοπαίδι. Την έχω δει την λέξη σε κείμενα και με τα δύο γράμματα αλλά το επίσημο site της Μονής είναι με (αι). Άρα το σωστό πρέπει να είναι Βατοπαίδι.