Οι παλιοί μας φίλοι
Συντονιστής: Συντονιστές
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 53812
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
"For a few dollars more" - Ωραίο western σε μουσική του υπέροχου Ennio Morricone !!!
- panagiotisspy
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 7181
- Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 4:57 am
- Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Καλησπέρα αδέρφια μου και καλή Σαρακοστή με αγώνα Αγάπης....
Χρόνια χελιδόνια....
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου
Χωματένιοι δρόμοι, κλέφτες κι αστυνόμοι,
κι ήσουν πάντα ο κλέφτης, μάτια μου,
κι όποτε σε πιάναν, κλάματα με πιάναν,
ράγιζε ο καθρέφτης, μάτια μου
Χρόνια χελιδόνια που πετάξατε,
πού ‘ναι η ευτυχία που μου τάξατε??
Χρόνια από μετάξι, σου κόλλαγε όλη η τάξη
και με καρτερούσες, μάτια μου
μου κρατούσες πάντα, τη σκισμένη τσάντα
κι αστραποβολούσες, μάτια μου
Χρόνια χελιδόνια που πετάξατε,
πού ‘ναι η ευτυχία που μου τάξατε??
Χρόνια χελιδόνια....
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου
Χωματένιοι δρόμοι, κλέφτες κι αστυνόμοι,
κι ήσουν πάντα ο κλέφτης, μάτια μου,
κι όποτε σε πιάναν, κλάματα με πιάναν,
ράγιζε ο καθρέφτης, μάτια μου
Χρόνια χελιδόνια που πετάξατε,
πού ‘ναι η ευτυχία που μου τάξατε??
Χρόνια από μετάξι, σου κόλλαγε όλη η τάξη
και με καρτερούσες, μάτια μου
μου κρατούσες πάντα, τη σκισμένη τσάντα
κι αστραποβολούσες, μάτια μου
Χρόνια χελιδόνια που πετάξατε,
πού ‘ναι η ευτυχία που μου τάξατε??
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
- panagiotisspy
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 7181
- Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 4:57 am
- Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Κι' ένα για την αυριανή μέρα..
Ένα ορχηστρικό τραγούδι (δηλαδή μόνο μουσική άνευ στίχων), που παρά το γεγονός ότι αντικειμενικά θεωρείται πολύ εύθυμο και χαρούμενο,
προσωπικά με μελαγχολεί,
μάλλον θάλεγα πως με "χαρμο-λυπεί" με μεγαλύτερη έμφαση στο δεύτερο συνθετικό της λέξης..
Πετάξτε "αετοί" της καρδιάς μας ψηλά, ανάλαφροι σαν να σας έφτιαξε από χαρτί η Αγάπη Του....
Χαρταετοί....
Σύνθεση
Μίκης Θεοδωράκης
Ένα ορχηστρικό τραγούδι (δηλαδή μόνο μουσική άνευ στίχων), που παρά το γεγονός ότι αντικειμενικά θεωρείται πολύ εύθυμο και χαρούμενο,
προσωπικά με μελαγχολεί,
μάλλον θάλεγα πως με "χαρμο-λυπεί" με μεγαλύτερη έμφαση στο δεύτερο συνθετικό της λέξης..
Πετάξτε "αετοί" της καρδιάς μας ψηλά, ανάλαφροι σαν να σας έφτιαξε από χαρτί η Αγάπη Του....
Χαρταετοί....
Σύνθεση
Μίκης Θεοδωράκης
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
- panagiotisspy
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 7181
- Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 4:57 am
- Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Καλό Μάρτη, καλή Άνοιξη και καλή Σαρακοστή..
Αυτό το τραγούδι τόχω ξαναβάλει, αλλά μιάς κι' είναι πρωτομηνιά ξαναταιριάζει..
Και πάντα ταιριάζει, μιάς και ο καιρός ολοένα μοιάζει πως "πάει"....
Πάει ο καιρός - Πρωτομηνιά....
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πάει ο καιρός, πάει ο καιρός
που ήταν ο κόσμος δροσερός
και κάθε αυγή ξεκινούσε μια πηγή
για να ποτίσει όλη τη γη
Ήρθανε νύχτες και βροχές
και χειμωνιάσαν οι ψυχές
και στο βαθύ το σκοτάδι έχει σταθεί
ένα παιδί να ζεσταθεί
Τώρα το δάκρυ κυλάει στο χώμα,
και πέρα απ' το βοριά
ένα καράβι ρωτάει ακόμα
πού θα βρει στεριά
Πρωτομηνιά-πρωτομηνια
πήρα τους δρόμους παγανιά
να βρω πού πας,ποιό παράθυρο χτυπάς
τώρα που πιά δεν μ' αγαπάς
Τώρα το δάκρυ κυλάει ακόμη
θολώνει τη ματιά
ήσουν μια σπίθα μικρή στο χώμα
κι έγινες φωτιά.
Πρωτομηνιά-πρωτομηνιά
ψηλή μου δένδρολιβανια
δεν ήρθες χθες, δε μ' αντάμωσες προχθές
κι είχα τις πόρτες ανοιχτές....
Αυτό το τραγούδι τόχω ξαναβάλει, αλλά μιάς κι' είναι πρωτομηνιά ξαναταιριάζει..
Και πάντα ταιριάζει, μιάς και ο καιρός ολοένα μοιάζει πως "πάει"....
Πάει ο καιρός - Πρωτομηνιά....
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πάει ο καιρός, πάει ο καιρός
που ήταν ο κόσμος δροσερός
και κάθε αυγή ξεκινούσε μια πηγή
για να ποτίσει όλη τη γη
Ήρθανε νύχτες και βροχές
και χειμωνιάσαν οι ψυχές
και στο βαθύ το σκοτάδι έχει σταθεί
ένα παιδί να ζεσταθεί
Τώρα το δάκρυ κυλάει στο χώμα,
και πέρα απ' το βοριά
ένα καράβι ρωτάει ακόμα
πού θα βρει στεριά
Πρωτομηνιά-πρωτομηνια
πήρα τους δρόμους παγανιά
να βρω πού πας,ποιό παράθυρο χτυπάς
τώρα που πιά δεν μ' αγαπάς
Τώρα το δάκρυ κυλάει ακόμη
θολώνει τη ματιά
ήσουν μια σπίθα μικρή στο χώμα
κι έγινες φωτιά.
Πρωτομηνιά-πρωτομηνιά
ψηλή μου δένδρολιβανια
δεν ήρθες χθες, δε μ' αντάμωσες προχθές
κι είχα τις πόρτες ανοιχτές....
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
- panagiotisspy
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 7181
- Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 4:57 am
- Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Καλησπέρα..
Μικρό παιδί....
Μουσική Λίνος Κόκοτος
Στίχοι Αργύρης Βεργόπουλος
Μικρό παιδί σαν ήμουνα και πήγαινα σχολείο
μικρό παιδί
Στα μάτια είχα τη χαρά, στα χέρια το βιβλίο
μικρό παιδί
Όταν η βαρυχειμωνιά μου πάγωνε τα χέρια
στον ουρανό τα σήκωνα, να ζεσταθούν στ αστέρια
στον ουρανό τα σήκωνα, να ζεσταθούν στ αστέρια
Παιδί στα δεκατέσσερα, κλέψανε τη χαρά μου
μικρό παιδί
Στα μάτια είχα τη φωτιά, τον ήλιο στην καρδιά μου
μικρό παιδί
Όταν η βαρυχειμωνιά μου πάγωνε τα χέρια
στον ουρανό τα σήκωνα, να ζεσταθούν στ αστέρια
στον ουρανό τα σήκωνα, να ζεσταθούν στ αστέρια....
Μικρό παιδί....
Μουσική Λίνος Κόκοτος
Στίχοι Αργύρης Βεργόπουλος
Μικρό παιδί σαν ήμουνα και πήγαινα σχολείο
μικρό παιδί
Στα μάτια είχα τη χαρά, στα χέρια το βιβλίο
μικρό παιδί
Όταν η βαρυχειμωνιά μου πάγωνε τα χέρια
στον ουρανό τα σήκωνα, να ζεσταθούν στ αστέρια
στον ουρανό τα σήκωνα, να ζεσταθούν στ αστέρια
Παιδί στα δεκατέσσερα, κλέψανε τη χαρά μου
μικρό παιδί
Στα μάτια είχα τη φωτιά, τον ήλιο στην καρδιά μου
μικρό παιδί
Όταν η βαρυχειμωνιά μου πάγωνε τα χέρια
στον ουρανό τα σήκωνα, να ζεσταθούν στ αστέρια
στον ουρανό τα σήκωνα, να ζεσταθούν στ αστέρια....
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
- panagiotisspy
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 7181
- Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 4:57 am
- Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Πάρε με....
Στίχοι: Αφροδίτη Μάνου
Μουσική: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Σαν δυο φωτάκια βραδινού αεροπλάνου
τα δυο σου μάτια και χαράζουν τον αέρα
η αγκαλιά σου είναι η σκάλα του Μιλάνου
κι εγώ απόψε έχω επίσημη πρεμιέρα
Πάρε με πάρε με
μέσα σου να κρυφτώ
σαν να μην έζησα
πριν απ' το βράδυ αυτό
Θέλω να δω το πρόσωπο σου ανθισμένο
να με φιλάς όλη τη νύχτα όσο αντέξεις
σαν φλιπεράκι γελαστό ξετρελαμένο
σου δίνω ακόμα μία μπίλια για να παίξεις
Πάρε με πάρε με
μέσα σου να κρυφτώ
σαν να μην έζησα
πριν απ' το βράδυ αυτό
Κι ύστερα ξάπλωσε κοντά μου και κοιμήσου
εγώ θα πιάσω μια γωνίτσα στο κρεβάτι
όχι πως έχω το κλειδί του Παραδείσου
μα Σ' αγαπώ κι αυτό νομίζω είναι κάτι
Πάρε με πάρε με
μέσα σου να κρυφτώ
σαν να μην έζησα
πριν απ'το βράδυ αυτό....
Στίχοι: Αφροδίτη Μάνου
Μουσική: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Σαν δυο φωτάκια βραδινού αεροπλάνου
τα δυο σου μάτια και χαράζουν τον αέρα
η αγκαλιά σου είναι η σκάλα του Μιλάνου
κι εγώ απόψε έχω επίσημη πρεμιέρα
Πάρε με πάρε με
μέσα σου να κρυφτώ
σαν να μην έζησα
πριν απ' το βράδυ αυτό
Θέλω να δω το πρόσωπο σου ανθισμένο
να με φιλάς όλη τη νύχτα όσο αντέξεις
σαν φλιπεράκι γελαστό ξετρελαμένο
σου δίνω ακόμα μία μπίλια για να παίξεις
Πάρε με πάρε με
μέσα σου να κρυφτώ
σαν να μην έζησα
πριν απ' το βράδυ αυτό
Κι ύστερα ξάπλωσε κοντά μου και κοιμήσου
εγώ θα πιάσω μια γωνίτσα στο κρεβάτι
όχι πως έχω το κλειδί του Παραδείσου
μα Σ' αγαπώ κι αυτό νομίζω είναι κάτι
Πάρε με πάρε με
μέσα σου να κρυφτώ
σαν να μην έζησα
πριν απ'το βράδυ αυτό....
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
- panagiotisspy
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 7181
- Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 4:57 am
- Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Κανά
Όλα του κόσμου τα πουλιά
όπου κι αν φτερουγίσαν
όπου κι αν χτίσαν την φωλιά
όπου κι αν κελαηδήσαν
Εκεί που φτερουγίζει ο νους
εκεί που ξημερώνει
μαργώνουν τα πουλιά της γης
κι ούτε ένα δεν ζυγώνει
Σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό
Ανάσα είναι καυτερή
και στέπα του Καυκάσου
η σκέψη που παραμιλά
και λέει τα όνειρά Σου
Όσες κι αν χτίζουν φυλακές
κι αν ο κλοιός στενεύει
ο νους μας είναι αληταριό
που όλο θα δραπετεύει
Σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό
Σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό....
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Κανά
Όλα του κόσμου τα πουλιά
όπου κι αν φτερουγίσαν
όπου κι αν χτίσαν την φωλιά
όπου κι αν κελαηδήσαν
Εκεί που φτερουγίζει ο νους
εκεί που ξημερώνει
μαργώνουν τα πουλιά της γης
κι ούτε ένα δεν ζυγώνει
Σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό
Ανάσα είναι καυτερή
και στέπα του Καυκάσου
η σκέψη που παραμιλά
και λέει τα όνειρά Σου
Όσες κι αν χτίζουν φυλακές
κι αν ο κλοιός στενεύει
ο νους μας είναι αληταριό
που όλο θα δραπετεύει
Σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό
Σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό....
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
- panagiotisspy
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 7181
- Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 4:57 am
- Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Ας ακούσουμε ένα από τα κάπως "άγνωστα", αλλά πολύ ωραία τραγούδια του Μάνου Λοίζου....
Καλησπέρα αδέρφια..
Καλησπέρα αδέρφια..
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
- panagiotisspy
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 7181
- Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 4:57 am
- Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Ας ακούσουμε και ένα τραγούδι του Lucio Dalla,
ο οποίος έφυγε απ' τη ζωή χθες..
Ας τον αναπαύσει ο Κύριος....
Caruso (Καρούζο)
Στίχοι & Μουσική: Lucio Dalla (Λούτσιο Ντάλλα)
Εδώ που η θάλασσα στραφταλίζει κι ο άνεμος λυσσομανά
πάνω σε μια παλιά ταράτσα αντίκρυ στον κόλπο του Σορέντο
ένας άνδρας αγκαλιάζει ένα κορίτσι αφότου είχε κλάψει
έπειτα καθαρίζει τη φωνή του και ξαναρχίζει το τραγούδι
Σε αγαπώ πάρα πολύ
μα τόσο τόσο πολύ ξέρεις
είναι μια αλυσίδα τώρα πια
που λιώνει το αίμα μέσ' στις φλέβες, ξέρεις
Αγνάντεψε τα φώτα καταμεσής στη θάλασσα
συλλογίστηκε 'κείνες τις νύχτες εκεί στην Αμερική
αλλά ήταν μόνο τα πυροφάνια και τα λευκά απόνερα μιας προπέλας
ένιωσε τον πόνο στη μουσική και σηκώθηκε απ' το πιάνο
αλλά όταν είδε το φεγγάρι να ξεπροβάλει από ένα σύννεφο
ακόμη κι ο θάνατος φάντασε πιο γλυκός
κοίταξε το κορίτσι στα μάτια 'κείνα τα μάτια πράσινα σαν τη θάλασσα
τότε απρόσμενα κύλησε ένα δάκρυ και νόμισε πως πνιγόταν
Σε αγαπώ πάρα πολύ
μα τόσο τόσο πολύ ξέρεις
είναι μια αλυσίδα τώρα πια
που λιώνει το αίμα μέσ' στις φλέβες, ξέρεις
Δύναμη των στίχων όπου κάθε δράμα είναι ψεύτικο
που με λίγο μέικ απ και έκφραση μπορείς να γίνεις κάποιος άλλος
Αλλά δυο μάτια που σε κοιτάν τόσο κοντά και αληθινά
σε κάνουν να ξεχνάς τα λόγια συγχέουνε τις σκέψεις
έτσι καθετί γίνεται ασήμαντο ακόμη κι οι νύχτες εκεί στην Αμερική
γυρνάς και βλέπεις τη ζωή σου σαν τ απόνερα μιας προπέλας
μα ναι είν' η ζωή που τελειώνει μα δεν το σκέφτηκε πιο πολύ
τουναντίον ένιωθε ευτυχισμένος πια και ξανάρχισε το τραγούδι του
Σε αγαπώ πάρα πολύ
μα τόσο τόσο πολύ ξέρεις
είναι μια αλυσίδα τώρα πια
που λιώνει το αίμα μέσ' στις φλέβες, ξέρεις....
ο οποίος έφυγε απ' τη ζωή χθες..
Ας τον αναπαύσει ο Κύριος....
Caruso (Καρούζο)
Στίχοι & Μουσική: Lucio Dalla (Λούτσιο Ντάλλα)
Εδώ που η θάλασσα στραφταλίζει κι ο άνεμος λυσσομανά
πάνω σε μια παλιά ταράτσα αντίκρυ στον κόλπο του Σορέντο
ένας άνδρας αγκαλιάζει ένα κορίτσι αφότου είχε κλάψει
έπειτα καθαρίζει τη φωνή του και ξαναρχίζει το τραγούδι
Σε αγαπώ πάρα πολύ
μα τόσο τόσο πολύ ξέρεις
είναι μια αλυσίδα τώρα πια
που λιώνει το αίμα μέσ' στις φλέβες, ξέρεις
Αγνάντεψε τα φώτα καταμεσής στη θάλασσα
συλλογίστηκε 'κείνες τις νύχτες εκεί στην Αμερική
αλλά ήταν μόνο τα πυροφάνια και τα λευκά απόνερα μιας προπέλας
ένιωσε τον πόνο στη μουσική και σηκώθηκε απ' το πιάνο
αλλά όταν είδε το φεγγάρι να ξεπροβάλει από ένα σύννεφο
ακόμη κι ο θάνατος φάντασε πιο γλυκός
κοίταξε το κορίτσι στα μάτια 'κείνα τα μάτια πράσινα σαν τη θάλασσα
τότε απρόσμενα κύλησε ένα δάκρυ και νόμισε πως πνιγόταν
Σε αγαπώ πάρα πολύ
μα τόσο τόσο πολύ ξέρεις
είναι μια αλυσίδα τώρα πια
που λιώνει το αίμα μέσ' στις φλέβες, ξέρεις
Δύναμη των στίχων όπου κάθε δράμα είναι ψεύτικο
που με λίγο μέικ απ και έκφραση μπορείς να γίνεις κάποιος άλλος
Αλλά δυο μάτια που σε κοιτάν τόσο κοντά και αληθινά
σε κάνουν να ξεχνάς τα λόγια συγχέουνε τις σκέψεις
έτσι καθετί γίνεται ασήμαντο ακόμη κι οι νύχτες εκεί στην Αμερική
γυρνάς και βλέπεις τη ζωή σου σαν τ απόνερα μιας προπέλας
μα ναι είν' η ζωή που τελειώνει μα δεν το σκέφτηκε πιο πολύ
τουναντίον ένιωθε ευτυχισμένος πια και ξανάρχισε το τραγούδι του
Σε αγαπώ πάρα πολύ
μα τόσο τόσο πολύ ξέρεις
είναι μια αλυσίδα τώρα πια
που λιώνει το αίμα μέσ' στις φλέβες, ξέρεις....
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 53812
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Στίχοι: Άκης Πάνου
Μουσική: Άκης Πάνου
Δήμητρα Γαλάνη : Η πιο μεγάλη ώρα
Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα
η ώρα που γεννιέται η ζωή
η ώρα που ταιριάζει η αναπνοή σου
μαζί με την δική μου αναπνοή
Κι αν είναι η αρχή στην κατηφόρα
η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα
Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα
η ώρα που μου σβήνεις τον καημό
η ώρα που και η σκέψη μου πεθαίνει
και που δε θέλω να 'χει τελειωμό
Κι αν είναι η αρχή στην κατηφόρα
η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα
Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα
η ώρα που μ' αρέσει να πονώ
η ώρα που σου δίνω την ψυχή μου
χωρίς να νοιώθω τίποτα φτηνό
Κι αν είναι η αρχή στην κατηφόρα
η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα
Μουσική: Άκης Πάνου
Δήμητρα Γαλάνη : Η πιο μεγάλη ώρα
Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα
η ώρα που γεννιέται η ζωή
η ώρα που ταιριάζει η αναπνοή σου
μαζί με την δική μου αναπνοή
Κι αν είναι η αρχή στην κατηφόρα
η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα
Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα
η ώρα που μου σβήνεις τον καημό
η ώρα που και η σκέψη μου πεθαίνει
και που δε θέλω να 'χει τελειωμό
Κι αν είναι η αρχή στην κατηφόρα
η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα
Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα
η ώρα που μ' αρέσει να πονώ
η ώρα που σου δίνω την ψυχή μου
χωρίς να νοιώθω τίποτα φτηνό
Κι αν είναι η αρχή στην κατηφόρα
η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα