Οι παλιοί μας φίλοι

[toula]

Στίχοι& μουσική: Άκης Πάνου.

Βίκυ Μοσχολιού : Δεν κλαίω για τώρα

Δεν κλαίω που φεύγεις
δεν κλαίω για τώρα
δεν κλαίω την ώρα
του αποχωρισμού

Κλαίω την ώρα του γυρισμού
κλαίω την ώρα του σπαραγμού
κλαίω για την ώρα που δε θα 'χω πια
ψυχή να σου πω σ' αγαπώ

Κλαίω την ώρα του γυρισμού
με τα σημάδια του χαλασμού
κλαίω για την ώρα που δε θα 'χω πια
ψυχή να σου πω σ' αγαπώ

Δεν είναι από ζήλεια
που σφίγγω τα χείλια
και κλαίω μπροστά σου
χωρίς να ντραπώ

Κλαίω την ώρα του γυρισμού
κλαίω την ώρα του σπαραγμού
κλαίω για την ώρα που δε θα 'χω πια
ψυχή να σου πω σ' αγαπώ

Κλαίω την ώρα του γυρισμού
με τα σημάδια του χαλασμού
κλαίω για την ώρα που δε θα 'χω πια
ψυχή να σου πω σ' αγαπώ.

[panagiotisspy]

Γειά σου βρε Τούλα..

Κι' ένα πολύ γνωστό του Άκη Πάνου..

Η ζωή μου όλη....

Στίχοι: Άκης Πάνου
Μουσική: Άκης Πάνου

Η ζωή μου όλη είναι μια ευθύνη
όλα μου τα παίρνει τίποτα δε δίνει
η ζωή μου όλη είναι ένα καμίνι
που ‘χω πέσει μέσα και με σιγοψήνει

Η ζωή μου όλη μια ανοησία
κι η μοναδική μου η περιουσία
η ζωή μου όλη είναι μια θυσία
που σκοπό δεν έχει ούτε σημασία

Η ζωή μου όλη είναι ένα τσιγάρο
που δεν το γουστάρω κι όμως το φουμάρω
κι όταν γίνει η γόπα κέρασμα στο χάρο
όταν έρθει η ώρα και τόνε τρακάρω....

[toula]

Εσένα που σε ξέρω τόσο λίγο ..........

[toula]

Γειά σου Παναγιώτη μου !!


Θέλω κοντά σου να μείνω......

[panagiotisspy]

Μέρες πούναι,
Σαρακοστιανές, λυπημένες και παραπονεμένες,
ας ακούσουμε κι' ένα "βαρύ" ρεμπέτικο,
ένα πονεμένο ζεϊμπέκικο,
ένα "επικό" παράπονο του Απόστολου Χατζηχρήστου,
με την ελπίδα,
το παντοτινό "παράπονο" της καρδιάς μας, (ένεκα των αμαρτιών μας)
να μετουσιωθεί κάποτε με την αγάπη Του,
σε σωτηριώδες χαμόγελο..

Καρδιά παραπονιάρα....

Στίχοι: Γιάννης Λελάκης
Μουσική: Απόστολος Χατζηχρήστος, Σμυρνιωτάκι

Ποια λύπη σε βαραίνει
βαριά κι αφόρητη
καρδιά παραπονιάρα
κι απαρηγόρητη

Σ' αυτόν τον ψεύτη κόσμο
τον τόσο άπονο
καρδιά γιατί να λειώνεις
με το παράπονο

Ποιος σ' έχει αδικήσει
και σε ξεγέλασε
μίλησε καρδιά μου
και χαμογέλασε....

[panagiotisspy]

Ας προσευχόμαστε με Αγάπη για όλους εκείνους που αφορά το τραγούδι..
Καλό ΠΣΚ αγαπημένα μου αδέρφια..

Άνθρωποι μονάχοι....

Στίχοι: Γιάννης Καλαμίτσης
Μουσική: Γιάννης Σπανός

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι
σαν το ξεχασμένο στάχυ
ο κόσμος γύρω άδειος κάμπος
κι αυτοί στης μοναξιάς το θάμπος
σαν το ξεχασμένο στάχυ
άνθρωποι μονάχοι

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι
όπως του πελάγου οι βράχοι
ο κόσμος θάλασσα που απλώνει
κι αυτοί βουβοί σκυφτοί και μόνοι
ανεμοδαρμένοι βράχοι
άνθρωποι μονάχοι

Άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα
σαν ξωκλήσια ερημωμένα, ξεχασμένα
άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα
σαν ξωκλήσια ερημωμένα, σαν εσένα, σαν εμένα....

[panagiotisspy]

Καλησπέρα καλά μου αδέρφια..

[ΜΙΧΣ]

Καληνύχτα Παναγιώτη, καλή νύχτα σε όλους!

[panagiotisspy]

Καλημέρα και καλή βδομάδα αγαπημένα μου αδέρφια..
Και πάντα προσοχή, να μην "κόβουμε χέρια και σχοινιά" κατά πως λέει και το τραγούδι..

Ο χωρισμός (κι αν θα διαβείς τον ουρανό)....

Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας
Πρώτη εκτέλεση: Βίκυ Μοσχολιού

Κι αν θα διαβείς, κι αν θα διαβείς τον ουρανό
κι αν πας ψηλά, κι αν πας ψηλά στ' αστέρια
την συντροφιά, την συντροφιά μου θα ζητάς
και τα δικά, και τα δικά μου χέρια.

Γιατί τα χέρια είναι σκοινιά
και τα κορμιά καράβια
κι όποιος τα κόβει τα σκοινιά
μένει η καρδιά του άδεια.

Κι αν πας σε άλλη θάλασσα
σε άλλη γη, σε άλλη γη να μείνεις
δε θα βρεθεί, δε θα βρεθεί ν' αναπαυτείς
τον πόνο σου, τον πόνο σου ν' αφήνεις.

Γιατί τα χέρια είναι σκοινιά
και τα κορμιά καράβια
κι όποιος τα κόβει τα σκοινιά
μένει η καρδιά του άδεια....

[panagiotisspy]

Ένας αλήτης πέθανε..

Στίχοι: Κώστας Μάνεσης
Μουσική: Κώστας Καπλάνης, Κεφάλας

Ένας αλήτης πέθανε στου πάρκου την πλατεία
μα ούτε μάτια εδάκρυσαν ούτε καρδιές εράγισαν
Άραγε, άραγε ποιος να ’ναι αιτία
αχ γιατί τόση κακία (αχ κακούργα, κακούργα κοινωνία)

Για κάποιο παραστράτημα, για μια συκοφαντία
οι φίλοι τον μισήσανε κι οι πόρτες όλες κλείσανε
Άραγε, άραγε ποιος να ’ναι αιτία,
αχ κακούργα, κακούργα κοινωνία)

Ένας αλήτης πέθανε εχτές αργά το δείλι
ο Χάρος τον αγκάλιασε εκεί που τον αντάμωσε
Μέσα στου πάρκου στου πάρκου την πλατεία
αχ γιατί τόση κακία (αχ κακούργα, κακούργα κοινωνία)..