Του 8ώρου πεσόντες...

[filtor]

Ένα κείμενο που γράφτηκε στην Αυγή και το αναδημοσιεύει η Ελευθεροτυπία :

«Τόλμα να πάρεις τον χρόνο που γουστάρεις»

«Οκτώ ώρες δουλειά, μιάμιση ώρα να πας και να 'ρθεις στη δουλειά, οκτώ ώρες ύπνος, δυο ώρες για φαγητό, μια ώρα για καθαριότητα και φροντίδα του σώματος, μια ώρα για περπάτημα ή γυμναστική, μιάμιση ώρα για να δεις τηλεόραση και μια ώρα για διάφορες άλλες υποχρεώσεις, μας κάνουν σύνολο 24 ώρες.

Δηλαδή, ένας υγιής εργαζόμενος, χωρίς παιδιά, χωρίς άλλες υποχρεώσεις, είναι σχεδόν βέβαιο ότι μετά βίας θα βρει χρόνο για να διαβάσει ένα βιβλίο, ν' ακούσει προσεκτικά ένα δίσκο κλασικής μουσικής ή να ενημερωθεί απ' την εφημερίδα του.

Ολα αυτά συνήθως τα μεταθέτει στο Σαββατοκύριακο, μαζί με όποιας μορφής διασκέδαση, εκδρομή ή απόλαυση μιας συναυλίας ή ενός θεατρικού έργου (που κι αυτά δεν συνιστούν πάντα πνευματική απόλαυση).

Νάτη λοιπόν η ζωή ενός μικρομεσαίου αστού. Ενός θετικού, γενικά προσώπου, που δεν μπεκροπίνει, δεν χάνει τις ώρες του στα καφενεία και στις συζητήσεις, που δεν αναριωτιέται γιατί ο Μπέκετ, ο Σκαλκώτας, ο Σαίνμπεργκ και ο Ρίλκε έγραψαν αυτά που έγραψαν, που ποτέ του δεν θα διαβάσει Πλάτωνα, Αριστοτέλη ή Σαρτρ!

Αυτός ο πληροφορημένος άνθρωπος θα σταθεί με απορία μπρος στις κατασκευές των σημερινών εικαστικών σε κάποιο μουσείο ή γκαλερί, θα πάει πιθανώς σε μια παράσταση χοροθεάτρου, θα δει οπωσδήποτε μια ταινία το μήνα, αλλά δεν θα έχει ποτέ χρόνο και διάθεση να ζήσει ή να συζητήσει σε βάθος τις εντυπώσεις του.

Οταν με το πέρασμα του χρόνου θα αποκτήσει παιδιά, άρρωστους γονείς, βαρετή σχέση, περιττά κιλά, εξοχικό και τα σχετικά γκάτζετ, τότε είναι σίγουρο πως κάθε σκέψη για το ποιος είναι και τι κάνει πάει περίπατο κι ο φιλαράκος μας μεταλλάσσεται στον αδιάφορο μέτριο ανθρωπάκο, τον συμπαθή εκείνον δημοκράτη που είναι συμβιβασμένος με τη μετριότητα και την ανημπόρια του.

Ετσι αναπαράγεται η μελαγχολία που κυριαρχεί στις δυτικές κοινωνίες, ο προστατευτικός πέπλος του καρτεσιανικού καθωσπρεπισμού και η ηθική μέση άποψη. Οποιος έχει χρόνο για φλερτ, για έρωτα, για ποτό, για καφενεία, διάβασμα ή χάζεμα, για παρέα και κουβέντα, εκλαμβάνεται ως ιδιόρρυθμος ή ψώνιο. Η παραχώρηση χρόνου σε μη παραγωγικές (οικονομικά επωφελείς) δραστηριότητες ή προσπάθεια να ξεφύγει από την ιδιώτευση (από την ηλιθιότητα, όπως πιστεύει ο Θουκυδίδης, στην οποία ξεπέφτει ο άνθρωπος που αρνείται να είναι πολίτης και που οι Γάλλοι ονομάζουν idiot), θεωρείται ύποπτη. (...) Το σύνθημα σε πολυκατοικία του Παγκρατίου έλεγε: του οκταώρου οι πεσόντες ηδονίζονται με τσόντες. Το "πεσόντες" μας το δείχνει καλά. Δεν είναι οι άνθρωποι κατ' ανάγκην κακοί. Πεσόντες είναι οι περισσότεροι. Θύματα της αδυναμίας τους. Ισως και να μην άξιζαν καλύτερης ζωής. Τι να το κάνει ολόκληρο ελεύθερο οκτάωρο ο άδειος;

Εγώ κλαίω αυτόν που το θέλει και δεν το έχει. (...) Κάποιοι είναι ασυμβίβαστοι, τρελοί και ονειροπόλοι. Κάποιοι θέλουν και ζουν την κάθε μέρα ως θάμβος!

Οι πεσόντες μπορεί και να θέλουν να είναι πεσόντες. Γι' αυτό κι εγώ θα έγραφα στον τοίχο: "Τόλμα να πάρεις το χρόνο που γουστάρεις"!».




ΧΑΡΗΣ ΒΡΟΝΤΟΣ - «ΑΥΓΗ»

[lovethink]

Καταπληκτικό κείμενο
ΜΕ ΟΥΣΙΑ και ΝΟΗΜΑ
Και δεν καταλαβαίνω αυτή την ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ απίστευτη σχεδόν αλλαζονική ΕΥΤΥΧΙΑ που δικαιολογεί τα πάντα σε κάποιους και ζώντας μίζερα πνιγμένοι σε χαρτιά σου λένε "πιστεύω στο Θεό και μου αρέσει αυτό που κάνω"
Πως τους ζηλεύω που μπορούν να νιώσουν ευτυχία μέσα από το μίζερο που κάνουν
Τι είναι αυτό που εμένα με πνίγει και δεν μπορώ να το πω ?
Ελειψη πίστης ? ή τα πολλά όνειρα που φορτώθηκαμε στη πλάτη κσι αγαπήσαμε ?
Δεν μου αρκεί το λίγο στα όνειρά μου και στους στόχους μου
Και αυτό είναι η "καταδίκη" μου

[helen]

Ενδιαφέρον το θέμα filtor! έχει σχέση και με την μανία του καταναλωτισμού και της έλλειψης μέτρου στην ζωή μας, πως θα χρησιμοποιήσουμε τον χρόνο μας, την ενέργειά μας, τα χρήματά μας είναι προυπόθεση του τι θα κατορθώσουμε τελικά... είναι κάτι που σκέφτομαι συχνά τελευταία και μάλιστα νοιώθω και τύψεις όταν συχνά παρατάω καθαριότητες, σιδερώματα και το λεγόμενο νοικοκυριό γιατί μόνο μετά την δουλειά υπάρχει η ευκαιρία για μελέτη, έχω τόσα που θέλω να διαβάσω! επίσης ενοχές για το ότι πολλές φορές έχω προτιμήσει μια ανούσια παρέα από το διάβασμα ενός καλού βιβλίου. Είναι και η κριτική των γύρω που θεωρούν υπερβολικό το να μελετάς μονίμως βιβλία για την πίστη από το να κάθεσαι να βλέπεις τηλεόραση ας πούμε....! 8O Ένοιωσα πολύ ωραία όταν διάβασα από τον Γέροντα Αιμιλιανό Σιμωνοπετρίτη το πόσο αναγκαία είναι η πνευματική μελέτη... στο "Περι Θεού λόγος αισθήσεως"

[lovethink]

Ενδιαφέρον το θέμα filtor! έχει σχέση και με την μανία του καταναλωτισμού και της έλλειψης μέτρου στην ζωή μας, πως θα χρησιμοποιήσουμε τον χρόνο μας, την ενέργειά μας, τα χρήματά μας είναι προυπόθεση του τι θα κατορθώσουμε τελικά... είναι κάτι που σκέφτομαι συχνά τελευταία και μάλιστα νοιώθω και τύψεις όταν συχνά παρατάω καθαριότητες, σιδερώματα και το λεγόμενο νοικοκυριό γιατί μόνο μετά την δουλειά υπάρχει η ευκαιρία για μελέτη, έχω τόσα που θέλω να διαβάσω! επίσης ενοχές για το ότι πολλές φορές έχω προτιμήσει μια ανούσια παρέα από το διάβασμα ενός καλού βιβλίου. Είναι και η κριτική των γύρω που θεωρούν υπερβολικό το να μελετάς μονίμως βιβλία για την πίστη από το να κάθεσαι να βλέπεις τηλεόραση ας πούμε....! 8O Ένοιωσα πολύ ωραία όταν διάβασα από τον Γέροντα Αιμιλιανό Σιμωνοπετρίτη το πόσο αναγκαία είναι η πνευματική μελέτη... στο "Περι Θεού λόγος αισθήσεως"

Εγώ όχι δεν θα ήθελα να πιεστώ παραπάνω με τα ΠΡΕΠΕΙ μιας θρησκευτικής ζωής (που αν είναι ΘΕΛΩ και όχι Πρέπει τότε όλα αλλάζουν )
Αν βρω χρόνο δεν θέλω να ανοίξω βιβλίο , όχι άλλη κούραση στα μάτια μου
Μου λείπει ο χρόνος να τρέξω στον αέρα να δω τα χρώματα του ηλιοβασιλέματος ,να μυρίσω δέντρα να ακούσω πουλιά να δω αστέρια ανάσκελα στο λόφο της Αφροδίτης με την Αθήνα πιάτο σαν αναποδογυρισμένο ουρανό με αστέρια τα φώτα των πολυκατοικιών και να μη ξέρω που είναι ο ουρανός πάνω ή κάτω
Να φανταστώ ότι τα φώτα των σπιτιών είναι αστέρια ,και πως τα αστέρια είναι δωμάτια καθαρά με χαρούμενες φωνές με ερωτευμένες φωνές με ευτυχισμένες φωνές με παρεϊστικες φωνές που παίζουν επιτραπέζια παιχνίδια , ταμπού , μονόπολι , μπιρίμπα
Βάλε μου μια cocacola ακόμα και έλα ..... η σειρά σου να παίξεις
Ολες οι όμορφες στιγμές είναι προσευχή γιατί όλα είναι ένα δώρο Θεού
Χθες έκλεψα λίγο χρόνο και πήγα θέατρο
Συγκινήθηκα , έκλαψα , γέλασα και ένιωσα για λίγο ΖΩΝΤΑΝΟΣ λες και η ψεύτικη ζωή των ηθοποιών με έκανε και μένα να πιστέψω ότι έχω θάρρος να ζω τις δικές τους ιστορίες
Στην πραγματική μου ζωή υποκρίνομαι πιο πολύ από αυτούς και υποδύομαι ρόλους πιο δύσκολους από τους δικούς τους και κανείς δεν με χειροκροτά
Εκεί κρύφτηκα χθες
Στα χειροκροτήματα δόξασα Το Θεό και στη συγκίνηση
Επιτέλους Χριστούγεννα , επιτέλους λίγος χρόνος και για μας για να θυμηθούμε ότι δεν ζούμε για να δουλεύουμε
Δόξα Το Θεό
Ομορφη ζωή

[xenos]

Χθες έκλεψα λίγο χρόνο και πήγα θέατρο

είδες τίποτα καλό;;;

[lovethink]

Χθες έκλεψα λίγο χρόνο και πήγα θέατρο

είδες τίποτα καλό;;;

AΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ κατ'εμέ αλλά μπορεί να σοκάρει κάποιους από εδώ
TSINETSITA - Ρέππας Παπαθανασίου
Με την Μαρία Καβογιάννη και την Τζέσυ Παπουτσή
ΠΟΛΥ ΓΕΛΙΟ , ΤΕΛΕΙΑ κουστούμια , ΤΕΛΕΙΑ μουσική , ΣΟΥΠΕΡ !!!!!!
Είναι μια αναφορά στον ιταλικό κινηματογράφο του 1950-60 με ένα τρόπο μοναδικό
Δεν έχω λόγια , την ερωτεύτηκα τη παράσταση αυτή και θέλω να τη ξαναδώ και πάλι και πάλι και πάλι
Αν πας να ζητήσεις τουλάχιστον 7 σειρά , όχι πιο πίσω ;)
Είναι και πανάκριβα παναθεμά τα και είναι κρίμα να σκας τόσα χρήματα και να μην βλέπεις καλά ή να σου σκάσει καμμιά κυράτσα με ΑΒΑΝΑ το μαλλί από τη ΛΑΚ
Τι στο καλό ? εγώ όλο βλέπω ότι οι συνταξιούχοι δεν έχουν λεφτά , στο θέατρο το 99% είναι ηλικιωμένοι
Καθόταν χθες μπροστά μου ένας παπούς ΠΑΝΚ !!!! όλες του οι τρίχες ήταν κάγκελο , δεν είχα κάνα ψαλιδάκι μαζί μου να του τις πάρω λίγο (ξέφυγαμε από το θέμα)

[nkope]

Οκτώ ώρες δουλειά, μιάμιση ώρα να πας και να 'ρθεις στη δουλειά, οκτώ ώρες ύπνος, δυο ώρες για φαγητό, μια ώρα για καθαριότητα και φροντίδα του σώματος, μια ώρα για περπάτημα ή γυμναστική, μιάμιση ώρα για να δεις τηλεόραση και μια ώρα για διάφορες άλλες υποχρεώσεις, μας κάνουν σύνολο 24 ώρες.

Φίλιππε, εγώ σ΄αυτό το ωράριο διακρίνω σπατάλη τουλάχιστον 4 ωρών. Εξηγούμαι, 7 ώρες ύπνος φθάνουν, μία ώρα για φαγήτό (στο σπίτι εννοώ) είναι αρκετή, μισή ώρα για μπάνιο και μίση ώρα γυμναστική επίσης και μισή ώρα τηλεόραση (μόνο ειδήσεις) είναι υπεραρκετή.

Άρα με το σκεπτικό αυτό ένας συνηθισμένος άνθρωπος έχει αρκετό χρόνο να διαθέσει όπως νομίζει, σύμφωνα με τις προτεραιότητες που βάζει στη ζωή του.

Αυτός ο τρόπος υπολογισμού (του συντάκτη του έρθρου εννοώ), μου θυμίζει εκείνο το ανέκδοτο, που βγάζει ότι ένας μισθωτός εργάζεται μόνο μια μέρα το χρόνο κι αυτή είναι η γιορτή του. :D :D :D

[123]

Εγώ θα αναφέρω τα τρία 8ωρα όπως μας έλεγε κάποτε ένας διδάσκαλος.
8 ώρες ύπνο (και φαγητό) 8 ώρες διασκέδαση και 8 ώρες διάβασμα (τότε, τώρα εργασία)

Νομίζω πως είναι πολύ καλή μοιρασιά και από κει και πέρα κλέβουμε από δω, κλέβουμε από κει και κάνουμε το προσωπικό μας πρόγραμμα.

Και λέω γω τώρα, ας μην είναι το ίδιο κάθε μέρα, ας το προσαρμόζουμε και λίγο στα κέφια μας ... αυτή η ελαστικότητα είναι το αλατοπίπερο της ζωής

[filtor]

Οκτώ ώρες δουλειά, μιάμιση ώρα να πας και να 'ρθεις στη δουλειά, οκτώ ώρες ύπνος, δυο ώρες για φαγητό, μια ώρα για καθαριότητα και φροντίδα του σώματος, μια ώρα για περπάτημα ή γυμναστική, μιάμιση ώρα για να δεις τηλεόραση και μια ώρα για διάφορες άλλες υποχρεώσεις, μας κάνουν σύνολο 24 ώρες.

Φίλιππε, εγώ σ΄αυτό το ωράριο διακρίνω σπατάλη τουλάχιστον 4 ωρών. Εξηγούμαι, 7 ώρες ύπνος φθάνουν, μία ώρα για φαγήτό (στο σπίτι εννοώ) είναι αρκετή, μισή ώρα για μπάνιο και μίση ώρα γυμναστική επίσης και μισή ώρα τηλεόραση (μόνο ειδήσεις) είναι υπεραρκετή.

Άρα με το σκεπτικό αυτό ένας συνηθισμένος άνθρωπος έχει αρκετό χρόνο να διαθέσει όπως νομίζει, σύμφωνα με τις προτεραιότητες που βάζει στη ζωή του.

Αυτός ο τρόπος υπολογισμού (του συντάκτη του έρθρου εννοώ), μου θυμίζει εκείνο το ανέκδοτο, που βγάζει ότι ένας μισθωτός εργάζεται μόνο μια μέρα το χρόνο κι αυτή είναι η γιορτή του. :D :D :D

Συμφωνώ.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχουμε είναι ο προγραμματισμός και η πειθαρχία.
Είμαστε λίγο χαλαροί - ευτυχώς - οι Έλληνες, τι να κάνουμε...
Γι' αυτό έχουμε ανοιχτά τα μάτια και στα καθημερινά θαύματα.

Παρακάτω γράφω το δικό μου ωράριο μέσες-άκρες, όχι για να δείξω κάτι αλλά για να πάρουμε ιδέες ο ένας από τον άλλον και γενικότερα να δούμε πώς ζούμε οι περισσότεροι :
06.30 - 07.10 : Εγερτήριο - προετοιμασία για δουλειά.
07.10 - 08:00 : Μετάβαση στην δουλειά
08.00 - 16:15 : Δουλειά (αν δεν έχουμε υπερωρίες)
16.15 - 17.00 : Επιστροφή στο σπίτι
17.00 - 18.00 : Φαγητό -Ξεκούραση
18.00 - 20.00 : Οικογένεια
20.00 - 22.00 : 2η Δουλειά
22.00 - 23.00 : Οικογένεια
23.00 - 00.00 : Γυμναστική - Πνευματικά

[nkope]

Παρακάτω γράφω το δικό μου ωράριο μέσες-άκρες, όχι για να δείξω κάτι αλλά για να πάρουμε ιδέες ο ένας από τον άλλον και γενικότερα να δούμε πώς ζούμε οι περισσότεροι :
06.30 - 07.10 : Εγερτήριο - προετοιμασία για δουλειά.
07.10 - 08:00 : Μετάβαση στην δουλειά
08.00 - 16:15 : Δουλειά (αν δεν έχουμε υπερωρίες)
16.15 - 17.00 : Επιστροφή στο σπίτι
17.00 - 18.00 : Φαγητό -Ξεκούραση
18.00 - 20.00 : Οικογένεια
20.00 - 22.00 : 2η Δουλειά
22.00 - 23.00 : Οικογένεια
23.00 - 00.00 : Γυμναστική - Πνευματικά

Πάνω κάτω κι εγώ μια απ΄τα ίδια, χωρίς τη δεύτερη δουλειά. Εκεί μπορείς να γράψεις forum και συγγραφική δουλειά.