24 ώρες από τήν ζωή ενός "τεμπέλη" παπά...

[Merkourios]

Κάθε ιερέας πού με φόβο Θεού ενδιαφέρεται για τούς ανθρώπους τής Ενορίας του είναι ένας "έν δυνάμει μάρτυρας ! " τής σημερινής εποχής...




Πολύ συχνά λένε, ή γράφουν, εφημερίδες και περιοδικά ότι οί κληρικοί είναι τεμπέληδες…

Συνήθως, πίσω απ΄ αυτές τίς αυθαίρετες καί επιπόλαιες διατυπώσεις, θέλουν νά κτυπήσουν, νά μειώσουν, ακόμη και να ειρωνευτούν τήν εικόνα της Εκκλησίας την οποία για δικούς τους λόγους κάθε φορά, θα λέγαμε ότι μισούν βαθύτατα…
Βεβαίως όλοι αυτοί ανήκουν σε μια μειοψηφία και το μόνιμο σκηνικό τους στις παρέες πού κάνουν είναι πάντα «εν χορώ και τυμπάνω» να καταλήγει σε βρισιές, και αισχρά ακόμη σχόλια εναντίον των ιερέων, των «παπάδων…» όπως υποτιμητικά τους λένε, συνοδεύοντάς τους και με μία άλλη ανόσια λέξη του ζωϊκού βασιλείου…

Σέ απάντηση όλων αυτών πού δυστυχώς αγνοούν τήν πραγματικότητα, παραθέτουμε ένα αληθινό χρονικό ενός μόνο Σαββατοκύριακου, ενός πολύτεκνου μάλιστα ιερέως, ό οποίος υπηρετεί σέ Ενορία τών βορείων Προαστίων της Αθήνας.

Είναι ο πατήρ Σταύρος Χ. , πού για ευνόητους λόγους, όπως άλλωστε μας το ζήτησε ταπεινά και ο ίδιος, και χωρίς διάθεση προβολής, θα παραλείψουμε το επώνυμό του και την Ενορία του. Θα πούμε μόνο ένα μέρος από την μικρή ιστορία του…

Άς δούμε λοιπόν τι έκανε εκείνο τό Σάββατο τό πρωί, σάν ξεκίνησε την ημέρα του...

Σηκώθηκε στις 5.30 το πρωϊ για να ετοιμαστεί ( νηστικός εννοείται ) ώστε γύρω στις 6.30 να βρίσκεται στην Εκκλησία τακτοποιώντας κάποια πράγματα για την Θεία λατρεία…

Ο πατήρ Σταύρος ποτέ δεν μπαίνει στην Εκκλησία βιαστικός σαν να ανοίγει τό μαγαζί του και μάλιστα στο ιερό βήμα με την Αγία Τράπεζα όπου σε λίγο με την μετουσίωση των τιμίων Δώρων θα «κατεβάσει» από τον Ουρανό τον ίδιο τον Θεό…

Μπαίνει στο ιερό με σεβασμό και ευλάβεια, με φόβο Θεού και συναίσθηση του χώρου στον οποίο εισέρχεται… Παλαιότερα είχε και μιά ευλογημένη συνήθεια πού σήμερα για λειτουργικούς λόγους και κάποιες αντιρρήσεις συναδέλφων του αναγκάστηκε να την διακόψει.

Εκεί λοιπόν, δεξιά σαν μπαίνουμε στο ιερό, είχε ένα ντουλαπάκι όπου και έβαζε μέσα τα παπούτσια του, παίρνοντας ένα άλλο ζευγάρι καθαρά παπούτσια πού μόνο για το ιερό και την Εκκλησία φύλαγε, ώστε να μη μεταφέρονται κάθε φορά όλες οί πατημένες ασχήμιες του δρόμου μέσα στο ιερό του Θεού…

Υπερβολικός θα πούνε μερικοί...

Όμως ο παπα-Σταύρος έτσι συνήθισε από τον γέροντά του 30 χρόνια τώρα, και πιστός μαθητής εκείνου συνεχίζει την ευλαβική και γεμάτη πίστη πορεία του. Και μακάρι να είχαμε κι΄ άλλους παπά-Σταύρους, και να είμαστε βέβαιοι ότι μεγάλο όφελος θα είχαμε κι΄ εμείς, αλλά και ο κόσμος ολόκληρος πού μ΄ αυτά τα φωτεινά παραδείγματα θα ήταν ασφαλώς και καλύτερος !

Σάββατο πρωϊ λοιπόν τέλεσε τήν θεία Λειτουργία καί στή συνέχεια δύο μνημόσυνα. Στήν συνέχεια παρευρέθηκε στον καφέ για να μιλήσει και να παρηγορήσει λίγο τις δυό οικογένειες πού έκλαιγαν για τον θάνατο πού τους βρήκε…

Μετά, τέλεσε βάπτιση μιας αλλοδαπής κυρίας ή οποία έπειτα από Κατήχηση πού της έκανε δύο μήνες τώρα, θέλησε νά γίνει Ορθόδοξη.

Ακολούθως πήγε για Αγιασμό σ' ένα κατάστημα καί τό μεσημέρι γευμάτισε στην οικία μιας πολύτεκνης οικογένειας πού τον είχε καλέσει.

Στις 2 το μεσημέρι κουρασμένος πιά και ζαλισμένος πήγε σπίτι του…

Τό απόγευμα της ίδιας μέρας του Σαββάτου εξομολόγησε κάποιους ανθρώπους, ακολούθως έκανε τον Εσπερινό καί μετά για 3 περίπου ώρες συνέχισε την Εξομολόγηση.

Τέλειωσε γύρω στις 9 το βράδυ ώσπου έφυγαν όλοι όσοι είχαν έλθει. Ζήτησε συγγνώμη από τον Νεωκόρο πού τον καθυστέρησε στο κλείσιμο της Εκκλησίας και ακολούθως σέρνοντας από την κούραση τα πόδια του πετάχτηκε στο σπίτι ενός αρρώστου πού τον είχε ειδοποιήσει για να κάνει ευχέλαιο…

Δεν ζήτησε από κανέναν χρήματα, όλους τους παρηγόρησε και τους αγίασε με τον ίδιο ευλαβικό, κοινωνικό, και γελαστό τρόπο, και αν κάποιοι τού έδωσαν κάτι, ταπεινά το αρνήθηκε « έχω τον μισθό μου…» τους είπε, και μόνο όταν επέμεναν το πήρε ως προϊόν της αγάπης τους για το κουραστικό έργο του, κι΄ όχι ως προϊόν εκβιασμού να πάρει οπωσδήποτε κάτι…

Τά μισά απ΄ αυτά άλλωστε, όπως από χρόνια το έχει καθιερώσει, θα τα βάλει την άλλη μέρα μέσα στο κουτί, για τους φτωχούς της Ενορίας του…

Στό σπίτι του πήγε γύρω στις 10 και μισή το βράδυ, με τα παιδιά να τον περιμένουν και την παπαδιά να τού κάνει τις συνήθεις παρατηρήσεις για την αργοπορία του…

Ζήτησε συγγνώμη απ΄ όλους, δείπνησε κάτι νηστήσιμο γιατί αύριο θα λειτουργούσε και θα έπρεπε να κοινωνήσει, ετοίμασε το κήρυγμα της Κυριακής πού θα έπρεπε στο εκκλησίασμα να πεί, και αφού διάβασε κάποιες ευχές Αποδείπνου έπεσε κατάκοπος να κοιμηθεί…

Τήν επομένη ημέρα Κυριακή, ξύπνησε νωρίς όπως και το Σάββατο.

Τέλεσε τήν Θεία Λειτουργία καί κήρυξε τόν Θείο Λόγο. Κοινώνησε περί τους 30 πιστούς σκυμμένος με προσοχή επάνω στο Άγιο Δισκοπότηρο από τον φόβο μη πέσει κάποιος μαργαρίτης κάτω στο δάπεδο, και μοίρασε το αντίδωρο σε 100 περίπου πιστούς λέγοντας και δυό λόγια στον καθ΄ ένα τους…

Ακολούθως, στον καφέ πού πάντα παραθέτει η Ενορία στους εκκλησιαζομένους της Κυριακής, είχε ειδική συνάντηση μέ τους νέους, μέ ζωντανή συζήτηση, λύσεις αποριών καί συμβουλές.

Στή συνέχεια έκανε μία επίσκεψη σέ μία οικογένεια προς επίλυση ενός σοβαρού οικογενειακού προβλήματος.

Τό απόγευμα μετά τόν Εσπερινό, βάπτισε δύο δίδυμα παιδάκια καί ακολούθως πήρε ταξί καί επισκέφθηκε έναν ασθενή στό Νοσοκομείο. Επέστρεψε στό ναό γιά να κάνει δύο γάμους καί τό ίδιο βράδυ πήγε σ΄ ένα ανάπηρο παιδί και σε έναν φτωχό γέροντα για να του αφήσει κάτι...

Εννοείται, ότι ό εν λόγω ενάρετος κληρικός πρέπει νά δεί και λίγο τήν οικογένεια του, γιατί κι΄ αυτός έχει παιδιά, οικογένεια, τροφοδοσία σπιτιού, κοινωνικές υποχρεώσεις…

Αλλά ακόμη θα πρέπει νά προσευχηθεί, νά μελετήσει, νά προετοιμασθεί πνευματικώς, νά επιλύσει ζητήματα της Ενορίας του, αλλά νά «δεί» και τον ίδιο τόν εαυτόν του, και να μη κάνει «ξέπλυμα και τηγάνι» σε όλα αυτά τα προβλήματα…

Μετά από όλα αυτά, και άλλα περισσότερα πού δεν μπορούν όλα να αναφερθούν εδώ, αρκετές φορές αναρωτηθήκαμε για το τι μυαλά έχουν κάποιοι πού παίρνοντας αφορμή από μεμονωμένα περιστατικά κληρικών πού εργάζονται έστω υποτονικά, τούς βάζουν όλους, καλούς και κακούς, στο ίδιο τσουβάλι…

Τό συμπέρασμα είναι ότι ευτυχώς έχουμε ακόμη άξιους λειτουργούς της Ορθόδοξης Εκκλησίας, οι οποίοι μέ φόβο Θεού επιτελούν τό καθήκον τους και καλό θα είναι να τούς έχουμε και αυτούς καθημερινά στην προσευχή μας...

http://www.kivotoshelp.gr/Pages/kosmosNea.htm#24

[Merkourios]

Μπράβο μας...

[nickzark]

Άξιος

[ΜΙΧΣ]

Ευλογημένη η ενορία του....

Συγκινήθηκα....... το χρειαζόμουν αυτό.... ευχαριστώ.

[Domna]

Να σαι πάντα καλά , λεβέντη μου !!! Πολύ ωραίο το κείμενο !!!
Και εδώ ο εφημέριος της ενορίας μας , πάτερ Βασίλης , ούτε να πιεί καλά καλά έναν καφέ δεν προλαβαίνει !!!
Ολο τρεχάματα έχει και ιδιαιτέρως την περιόδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής . Αφού να φανταστείται μετά τις Κυριακές που εδώ η Θεία Λειτουργία αρχίζει της 8.30 και τελειώνει της 11.30 , τρέχει αμέσως σε άλλη ενορία στην οποιία και σε αυτήν είναι εφημέριος και τελεί την Θεία Λειτουργία . Τις περισσότερες φορές έρχεται μετά πάλι στην δική μας ενορία για να τελέσει γάμους και βαπτίσια !!!
Το Σάββατο μερικές φορές έχει το πρωί Θεία Λειτουργία και μετά τελεί πάλι γάμους και βαπτίσια και το απόγευμα τον Εσπερινό .
Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή τις 6 η ώρα το απόγευμα κάνει στην ενορία μας Παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο και μετά εξομολογεί και με μιλάει με ζευγάρια που θέλουν να θέσουν την ημερομηνία του γάμου και της βαπτίσεως και τελειώνει κατά της 10 ή ώρα το βράδυ .
Επίσης η δική μας ενορία είναι η μόνη ενορία στην Γερμανία που τελέίται σε όλο το διάστημα της Σαρακοστής των Χριστουγέννων Εσπερινός και διαβάζονται ονόματα .
Και την ημέρα των Χριστουγέννων τελεί δύο φορές την Θεία Λειτουργία , μία φορά από τις 6 το πρωί μέχρι της 9 η ώρα και μετά αμέσως από της 9 η ώρα μέχρι της 12 ή ώρα . Και μετά αμέσως πηγαίνει και στην άλλη ενορία που είναι εφημέριος και τελεί και εκεί την Θεία Λειτουργία .
Και ακόμη πρέπει να οδηγήσει κάθε μήνα 100 χιλιόμετρα σε μία μακρινή πόλη για να τελέσει και εκεί την Θεία Λειτουργία .
Και ακόμη τρέχει σε κηδείες και σε αρρώστους για να τους εξομολογήσει και κοινωνήσει αλλάκαι σε οικογένεις που έχασαν ένα άτομο τους για να τους παρηγορήσει .
Επίσης θα ήθελα να τονίσω ότι ο πάτερ Βασίλης δουλεύει ταυτόχρονα καΙ δεν παίρνει δεκάρα για την δουλειά του ως ιερέας .

[Domna]

Αα , ξέχασα να αναφέρω ότι την Κυριακή μετά την Θεία Λειτουργία δεν μπορεί ο πάτερ Βασίλης αμέσως να φύγει για την άλλη ενορία αλλά πρώρα σαραντίζει μερικά μωρά και διαβάζει άτομα μπροστά στην εικόνα της Υπεραγία Θεοτόκου .
Και να φανταστείται δεν είναι και νέος αλλά στα 60 .

[toula]

O κόσμος που δεν γνωρίζει από την λειτουργική και πνευματική ζωή της εκκλησίας δεν καταλαβαίνει την κούραση που έχουν οι ιερείς. Όταν ο πατέρας μου ήταν μικρό παιδάκι και έβλεπε τους θείους του ιερείς να λένε πόσο κουράζονται από τα καθήκοντά τους, δεν τους καταλάβαινε. Μας έλεγε όμως ότι ποτέ δεν είχαν δυνανασχετήσει. Όταν και ο ίδιος χειροτονήθηκε ιερέας και πέρασαν τα χρόνια, μας έλεγε : Έπρεπε να γίνω και εγώ ιερέας για να καταλάβω την κούραση που περνούσαν οι θείοι μου". Γιατί τελικά όποιος είναι έξω από τον χορό, πολλά τραγούδια ξέρει.....! Τον θυμάμαι και εγώ με αγάπη τις περισσότερες μέρες κατάκοπο αλλά ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε σε εμάς την οικογένειά του για την κούραση αυτή ! Καθημερινά με μεγάλη χαρά σηκωνόταν από πολύ πρωί για να πάει στην ενορία του για τα καθήκοντά του !!! Ήταν ευτυχής, μας έλεγε πάντα, γιατί στην ζωή του έγινε ιερέας!!! Αυτό που ήθελε από μικρός..... γι' αυτό και ήταν σωστός ιερέας !!! Ας έχουμε την ευχή του !!!

[ΜΙΧΣ]

Μεγάλη ευλογία έχεις τότε Τουλίτσα μου.... Ο Θεός να αναπαύει την ψυχούλα του πατερούλη σου και να πρεσβεύει στον Κύριο και για μας.

[Domna]

Ακόμη ξέχασα να αναφέρω ότι ο πάτερ Βασίλης και μέσα στην εβδομάδα όταν είναι δεσποτικές και θεομητερικές γιορτές αλλά και γιορτές μεγάλων Αγίων τότε τελεί και τότε την Θεία Λειτουργία .

[Merkourios]

Καί πάλι μπράβο τού παπά Σταύρου !