Misha έγραψε:
και μετά κάτι κανεις ,αποφευγεις να το δεχθείς με τον δικο σου τρόπο...
κι αυτό ειναι ένα πρώτο βήμα...
απομακρυνσου κι εσυ ψυχικά και φυσικά από τους λατινοφρονες,απο αυτους που σου λένε πως ο Παπισμός είναι εκκλησία...
χωρις να αποκοπεις απο την Εκκλησία...
και συμπαραστάσου στους διωκόμενους για την ανθενωτικη τους στάση ποιμενες και αδελφους μας.. εχουμε αναφερει πολλάκις αρκετους κι εδώ...
Το να λέω ότι δεν μου αρέσουν οι λειτουργικές επαφές με αιρετικούς είναι εύκολο. Το να λέω ότι οι επίσκοποι δεν πρέπει να συμπροσεύχονται με αιρετικούς είναι επίσης εύκολο. Το να μπαίνω στην Εκκλησία και να λέω ότι δεν μου αρέσουν οι φράγγικες εικόνες και τα ηλεκτρικά καντήλια και τα μεγάφωνα είναι εύκολο. Το να μπαίνω όμως στην Εκκλησία και να σκέφτομαι ότι οι Επίσκοποι είναι αιρετικοί, ότι ο παπάς είναι αιρετικός, ότι οι πιστοί γύρω μου είναι αιρετικοί έχει δύο συνέπειες καταστροφικές για μένα (και όχι για την Εκκλησία).
1. Είμαι σε μια Εκκλησία αιρετικών, άρα μια αιρετική Εκκλησία. Αυτή η Εκκλησία δεν μου κάνει... δεν με σώζει. Την ψάξαμε την αλήθεια εδώ κι εκεί αλλά δεν την βρήκαμε παρά μόνο στην Ορθοδοξία. Δεν θέλω άλλους ψευτοσωτήρες αλλά τον πραγματικό Σωτήρα.
2. Βγάζω τον εαυτό μου "λάδι"... εγώ είμαι ο σωστός και οι άλλοι είναι λάθος. Εγώ τέτοια πληροφορία δεν έχω για τον εαυτό μου.
Αν αποφανθούμε ο καθένας μόνος του ποιος είναι αιρετικός και ποιος δεν είναι, κι αυτό εύκολο είναι... Όμως αν είναι αιρετικοί οι Επίσκοποί μας, πώς κοινωνούμε από αιρετικό; Δεν πάω να κοινωνώ και από τον Αγγλικανό που είναι δίπλα στο σπίτι μου να μην κουράζομαι κιόλας να πηγαίνω στην Ορθόδοξη Εκκλησία;
Επίσης, έχουμε εμπιστοσύνη στον Χριστό ότι και φωτισμένους Ποιμένες θα αναδείξει και Αγίους θα αναδείξει που θα μας κατευθύνουν;
