Κύπρος : 20 Ιουλίου 1974

[PRETORIAN]

ΚΥΠΡΟΣ: 20 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 “Ένα μπλε πουκάμισο στημένο στον τοίχο...”

Η 20ή Ιουλίου του 1974 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η νεότερη αποφράδα ημέρα του Ελληνισμού. Το πραξικόπημα των επίορκων χουντικών αξιωματικών κατά του αρχιεπισκόπου Μακαρίου έδινε αφορμή στην Τουρκία, για να εισβάλει στην Κύπρο. Τα αποτελέσματα της εισβολής είναι γνωστά έως και νωπά. Ακόμη και χθες Σάββατο 19 Ιουλίου του 2008 έγινε στη Λεμεσό η κηδεία τεσσάρων θυμάτων της “ειρηνευτικής” αποστολής της Τουρκίας...


Κείμενο Στέλιος Κούκος

Συμπληρώνονται σήμερα 34 χρόνια από τα τραγικά γεγονότα του καλοκαιριού του 1974. Στις 20 Ιουλίου, ανήμερα του προφήτη Ηλία, η Τουρκία εισέβαλε στρατιωτικά στην Κύπρο σπέρνοντας την καταστροφή, τον όλεθρο, το θάνατο. Μία επιχείρηση την οποία οι ίδιοι οι εισβολείς χαρακτήρισαν ως ειρηνευτική. Ακόμη όμως και σήμερα και με τη μέθοδο του DNA ταυτοποιούνται τα οστά των νεκρών της εισβολής που ανασύρονται από ομαδικούς τάφους. Σʼ αυτούς περιλαμβάνονται όλες οι ηλικίες, μικρά παιδιά, άντρες, γυναίκες, ηλικιωμένοι...
Μόλις χθες έγινε στη Λεμεσό η κηδεία των τεσσάρων συγγενών της χαροκαμένης Χαρίτας Μάντολες, οι οποίοι δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ από τα τουρκικά στρατεύματα κατά τις πρώτες ώρες της εισβολής στην περιοχή της Κερύνειας. Για πολλά χρόνια ο Ντενκτάς έκανε πως δεν γνώριζε τίποτε για την τύχη των αγνοουμένων. Αργότερα όμως αναγκάστηκε να πει ωμά πως δολοφονήθηκαν από Τουρκοκύπριους.

“ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ”
Για το θέμα αυτό ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η “κατάθεση” του τούρκου έφεδρου αξιωματικού, δρ. Γιαλτσίν Κιουτσούκ, που περιλαμβάνεται στο βιβλίο της Σοφίας Ιορδανίδου “Νταλγκά νταλγκά, (κύματα, κύματα) η μαρτυρία ενός Τούρκου αξιωματικού για τη δεύτερη εισβολή στην Κύπρο”, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη. Αναφέρει λοιπόν: “Αυτός είναι ο τρόπος που πολεμούν οι Τούρκοι. Δε συνηθίζουν να πιάνουν αιχμαλώτους, κι όταν το κάνουν, δεν τους κρατούν ζωντανούς για μεγάλο διάστημα. Και για τους Ελληνοκυπρίους που είχαν μείνει πίσω ήταν πάρα πολύ αργά, για να δραπετεύσουν”. Αλλά μη νομίσετε πως αυτό εφαρμόζετε μόνον για τους εξωτερικούς εχθρούς της Τουρκίας. Σε ένα άλλο σημείο του βιβλίου ο τούρκος καθηγητής αναφέρει πως ο στρατηγός Εβρέν “το ʼ80, όταν άρχισαν οι δολοφονίες των αριστερών, απευθυνόταν αφελέστατα στο λαό και ρωτούσε: ʽΤι θέλετε να τους κάνω; Να τους βάλω φυλακή, για να τους ταΐζω;ʼ Πόσο μάλλον τους αιχμαλώτους”. Ο ίδιος ο ανθρωπιστής τούρκος διανοούμενος έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του, για να βοηθήσει τους Ελληνοκυπρίους. Με πρόφαση μία μελλοντική ανταλλαγή αιχμαλώτων έλεγε στους εισβολείς να μη σκοτώνουν τους έλληνες αιχμαλώτους, για να μπορέσουν να τους ανταλλάξουν με δικούς τους.

ΜΑΖΙΚΕΣ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ
Στη διήγησή του όμως στη Σοφία Ιορδανίδου δεν παρέλειψε να περιγράψει και μία σκηνή από μαζική εκτέλεση, στην οποία έτυχε να είναι ο ίδιος παρών. Αναφέρει λοιπόν: “Σου υποσχέθηκα όμως ότι θα σου πω για τις μαζικές εκτελέσεις. Υπήρξα αυτόπτης μάρτυρας σε μία από αυτές. Φαντάσου έναν τοίχο. Έναν τοίχο φρεσκοασβεστωμένο, εκτυφλωτικά λευκό κάτω από το σκληρό φως του μεσημεριού, που καταπίνει κάθε σκιά. Κόντρα στον τοίχο αραδιασμένοι άντρες, οι πιο πολλοί ώριμης ηλικίας, ηλιοκαμένοι, με σκούρα ρούχα, που από μακριά φάνταζαν τεράστιοι λεκέδες στην αψεγάδιαστη λευκότητα της πέτρας. Ήμουν στο τζιπ, περαστικός από εκεί. Σταμάτησα ένα λεπτό, για να κοιτάξω καλύτερα, σαν να μην πίστευα σʼ αυτό που έβλεπα, σʼ αυτό που καταλάβαινα πως το απόσπασμα απέναντι ήταν έτοιμο να κάνει. Ανάμεσα στους άντρες ξεχώρισα κάποια παιδιά, αμούστακα ακόμη. Ύστερα απροσδόκητα το πρόσωπο ενός άντρα παγίδεψε το βλέμμα μου. Πρόσωπο ερημωμένο από ελπίδα, τοπίο σεληνιακό τα μάτια του δυο σχισμές και μέσα τους λεπίδι η γνώση. Το ʼβλεπα, ήξερε! Ήξερε πως πεθαίνει. Κρατούσε ίσιο το σώμα του. Ήταν ψηλός και μυώδης. Φορούσε μπλε πουκάμισο. Τα μάτια του δεν τα ʼδα καθαρά τι χρώμα είχαν. Είδα μόνο την απελπισία να φωσφορίζει στους βολβούς του, που γύριζαν τρελά μέσα στις σάρκινες θήκες τους. Έμοιαζε κιόλας φευγάτος από κει. Δεν ξέρω αν έλπιζε ακόμη στον ʽαπό μηχανής Θεόʼ. Έτσι δεν έλεγαν οι δικοί σας κλασικοί; Ένα μπλε πουκάμισο στημένο στον τοίχο, που ιδρώνει απʼ τη ζέστη και το φόβο του θανάτου, μπορεί, πού ξέρεις, να ελπίζει ως την ύστατη στιγμή. Έβαλα μπρος κι απομακρύνθηκα. Στα εκατόν πενήντα μέτρα περίπου οι ριπές με πρόλαβαν, πριν προλάβω να το σκάσω απʼ το χώρο, επαναλαμβανόμενες σαν εφιάλτης. Δε γύρισα να κοιτάξω. Το πρόσωπο του άντρα μʼ ακολούθησε, σφηνωμένο στον αμφιβληστροειδή μου, ημέρες πολλές, μέχρι που σβήστηκε από φρέσκια, πιότερο νωπή φρίκη. Ήθελα να ελπίζω, μου ʼγινε σχεδόν εμμονή, πως οι ριπές που άκουσα δεν είχαν σχέση με τον τοίχο, με τους ανθρώπους εκεί πέρα. Ήθελα να μην έχω παραστεί στη σκηνή. Ήθελα να ʼμουν αλλού. Ήταν πάρα πολλοί, για να ʼναι ο θάνατός τους πραγματικότητα. ʽΠόσοι θάνατοι χρειάζονται, μέχρι να καταλάβει κανείς πόσοι άνθρωποι έχουν σκοτωθεί;ʼ ρωτούσε ο Ντίλαν το ʼ7Ο. Εγώ πάντως δεν ξέρω νʼ απαντήσω...”.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΟΥΝΤΑ ΚΑΙ Ο ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΤΟΥΡΚΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ
Βέβαια λίγες ημέρες πριν από την εισβολή, στις 15 Ιουλίου, η στρατιωτική κυβέρνηση των Αθηνών είχε φροντίσει να ανοίξει την κερκόπορτα της μεγαλονήσου. Αναφερόμαστε στο άφρον, όπως χαρακτηρίστηκε, πραξικόπημα κατά της νόμιμης και διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης του αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Ακόμη όμως και το γεγονός αυτό δεν έδινε το δικαίωμα στους παράφρονες εγκληματίες της Άγκυρας να δράσουν μονομερώς για την αποκατάσταση δήθεν της διεθνούς νομιμότητας. Κάτι τέτοιο θα έπρεπε να γίνει σε συνεννόηση με τις λοιπές εγγυήτριες δυνάμεις.
Οι Τούρκοι όμως είχαν ετοιμάσει από πολλά χρόνια πριν το σχέδιο στρατιωτικής επέμβασης στην Κύπρο και έτσι περίμεναν υπομονετικά την αφορμή, για να μετατρέψουν σε πραγματικότητα τα σχέδια επί χάρτου που είχαν προγραμματίσει. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει πως τα σχέδια αυτά “αξιοποίησε” ο αριστερός σοσιαλδημοκράτης πρωθυπουργός Μπουλέντ Ετζεβίτ.
Βεβαίως οι δικοί μας οι “γενναίοι” Πατακοί και τα μετέπειτα Πατακάκια που τους διαδέχθηκαν μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου το 1973 αγρόν ηγόρασαν κάνοντας συνεχώς τραγικά και προδοτικά λάθη. Πρώτο λάθος τους ήταν η απόσυρση της ελληνικής μεραρχίας από την Κύπρο, την οποία έστειλε με άκρα μυστικότητα στο νησί ο Γεώργιος Παπανδρέου και καθιστούσε πλέον τη μεγαλόνησο απόρθητη. Επίσης οι χουντικοί αξιωματικοί μετά το πραξικόπημα δεν φρόντισαν να επανδρώσουν τις οχυρωματικές θέσεις της Κερύνειας εγκαταλείποντας το νησί στις ορδές του Αττίλα. Αν τον έκαναν αυτό, ο τουρκικός στρατός δεν θα μπορούσε να αποβιβαστεί. Φαίνεται όμως πως όλα ήταν καλά προμελετημένα.

Η ΠΡΟΦΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ
Οι επίορκοι αξιωματικοί της χούντας δεν τίμησαν τη στρατιωτική τους τιμή στο πεδίο της μάχης και η δήθεν “Εθνική” τους κυβέρνηση κατέρρευσε, μόλις έπεσαν οι πρώτες βόμβες στην Κύπρο. Πού ξανακούστηκε στρατιωτικοί να μην μπορούν να σηκώσουν το βάρος του ενός πολέμου, που μάλιστα προκάλεσαν οι ίδιοι; Έτσι αμέσως αναζήτησαν πολιτική λύση. Ο ερχομός του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην Ελλάδα ήταν πλέον επιβεβλημένος...
Οι “γενναίοι” όμως αξιωματικοί δεν άκουσαν πολλά χρόνια πριν ούτε την προφητική φωνή του νομπελίστα ποιητή και έμπειρου διπλωμάτη Γιώργου Σεφέρη. Ο ποιητής τούς είχε προειδοποιήσει για την εθνική τραγωδία που έβλεπε να έρχεται. Στη δήλωσή του, που μεταδόθηκε από το BBC το Μάρτιο του 1969, μεταξύ άλλων έλεγε: “Όλοι πια το διδάχτηκαν και το ξέρουν πως στις δικτατορικές καταστάσεις η αρχή μπορεί να μοιάζει εύκολη, όμως η τραγωδία περιμένει αναπότρεπτη στο τέλος. Το δράμα αυτού του τέλους μάς βασανίζει -συνειδητά ή ασυνείδητα- όπως στους παμπάλαιους χορούς του Αισχύλου. Όσο μένει η ανωμαλία τόσο προχωρεί το κακό”.

Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΜΑΓΟΥ ΤΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑΣ
Ο διπλωμάτης και νομπελίστας ποιητής ήταν νεκρός, όταν οι Τούρκοι έμπαιναν στο νησί που αγάπησε και ύμνησε με τα ποιήματά του. Στην Κύπρο ακόμη λειτ
ουργεί το θαύμα, είχε γράψει ο ίδιος, όμως εκείνη την ημέρα του 1974 ο πυρφόρος προφήτης άφησε τα αεροπλάνα να αδειάσουν τις απαγορευμένες βόμβες ναπάλμ επί δικαίων και αδίκων (ακόμη και στο ψυχιατρείο). Άλλωστε οι Τούρκοι είχαν κάνει το ίδιο πράγμα στην Τηλλυρία δέκα χρόνια πριν. Όμως το 1964 ο αμερικανικός παράγοντας δεν τους άφησε να πραγματοποιήσουν τα σχέδιά τους, πράγμα που δεν συνέβη το 1974, παρʼ όλο που στο υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ “βρισκόταν” ο μάγος της διεθνούς διπλωματίας, ο Χένρι Κίσινγκερ! Για όλους τους Έλληνες ο ίδιος θεωρείται ως ένας από τους πρωταιτίους της εθνικής αυτής συμφοράς. Άλλωστε ο ίδιος αποκαλούσε τον Μακάριο ως Κάστρο της Μεσογείου, που έπρεπε να τον βγάλει από τη μέση. Ο τουρκικός στρατός απλά πραγματοποιούσε το δικό του σχέδιο: της εθνοκάθαρσης και της σύλησης και της καταστροφής κάθε ελληνικού πολιτιστικού στοιχείου.

“ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΘΕΛΟΜΕΝ ΚΙ ΑΣ ΤΡΩΓΩΜΕΝ ΠΕΤΡΕΣ”
Έτσι τώρα η Κύπρος ξεμάκραινε πολύ από την Ελλάδα και από την ίδια τη σωτηρία της. Η Τουρκία πλέον ήταν μέσα στη μεγαλόνησο, ενώ η Κύπρος ήταν μακριά από την Ελλάδα, όπως είχε πει κάποιος πρωθυπουργός... Πέρασε ο καιρός που ήταν κοντά και οι Ελληνοκύπριοι πέθαιναν εθελοντές στους Βαλκανικούς πολέμους, στην Πίνδο και την Αλβανία. Πέρασε ο καιρός που οι Ελληνοκύπριοι πολεμούσαν για την Ένωση 1955-1959. Ο αγώνας της ΕΟΚΑ έγινε για την αυτοδιάθεση, για την Ένωση. Άλλωστε ήταν το τελευταίο κομμάτι του ελληνισμού που έμενε εκτός Ελλάδας. Ο Γιώργος Σεφέρης απαθανάτισε με το φωτογραφικό φακό του σε έναν τοίχο της Κύπρου το σύνθημα “Την Ελλάδα θέλομεν κι ας τρώγωμεν πέτρες”.
Κάποια χρόνια πριν τραγικά λάθη και παραλείψεις των Αθηνών προκάλεσαν τον ξεριζωμό των Ποντίων, των Μικρασιατών, των Καππαδοκών από τις προγονικές εστίες τους. Αυτά είχε υπόψη του ο μικρασιάτης Γιώργος Σεφέρης, όταν προειδοποιούσε τους επίορκους στρατιωτικούς που είχαν καταλύσει το δημοκρατικό πολίτευμα και μάλιστα μέσα στην πόλη που το γέννησε. Ο ίδιος ποτέ δεν ξεπέρασε τον “καημό της προσφυγιάς”.

Ιουλ 20, 2008




Απο την εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

[tinios]

Αντί άλλου σχολίου!
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!


Στίχοι: Θεοδόσης Πιερίδης
Μουσική: Μιχάλης Χριστοδουλίδης
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας

Άσε πλέον φωνή μου τον ανέμελο στίχο
το μεθύσι σου δέσε και τη φλόγα σου κράτα
σφίξε τώρα ζευγάρια την ηχώ με τον ήχο
στρώσε στέρεο το βήμα στράταν ίσια περπάτα
μεγαλόφωνος ύμνος στο φαρί του ας σε πάρει
που ζητά δεξιοσύνη και καλό χαλινάρι

Κι ας μην πουν πως τραγούδι σαν κι αυτό δεν ταιριάζει
τέτοια σκότεινη ώρα που τα στήθια σου πνίγει
λέω εκείνο που μένει και που μόνο θ' αλλάζει
στο καλύτερο πάντα σαν η αγκούσα θα φύγει
γιατί αυτοί θε να φύγουν πες πως κιόλας κινάνε
μα όλα τ' άλλα θα μείνουν και δικά μας θε να 'ναι

Όχι εσάς δε σας θέλει τούτη η γη δε σας ξέρει
όλα εδώ είναι δικά μας τι απ' το κάθε λιθάρι
απ' το χώμα απ' το δέντρο το νερό και τ' αγέρι
το κορμί μας μια στάλα για να γίνει έχει πάρει
η ψυχή μας επήρε μια πνοή απ' το καθένα
όλα εδώ είναι δικά μας μα για σας όλα ξένα

Γιατί εσείς είστε ξένοι κι όσα βάγια αν κρατάτε
τούτη η γη δεν πουλιέται δεν της γίνεστε φίλοι
η πατρίδα είναι μάνα έχει μνήμη θυμάται
απ' τον άγιο της κόρφο ποια βυζάξανε χείλη
κι η γλυκειά μας η Κύπρος ήταν είναι θα μένει
για τα τέκνα της μάνα μα για σας πάντα ξένη

Λογαριάσατε λάθος με το νου σας εμπόροι
δε μτριέται πατρίδα λευτεριά με τον πήχη
κι αν μικρός είναι ο τόπος και το θέλει και μπορεί
τον ασήκωτο βράχο να τον φάει με το νύχι
Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δε παύει
χίλια χρόνια αν περάσουν δεν πεθαίνουμε σκλάβοι



http://www.youtube.com/watch?v=U2ZesF2JRfA

[konstantinoupolitis]

Ως χθες


Ως χθες περνάν απ΄ το μυαλό μου οι σκηνές/
μα ήρθαν τα χρόνια και έφυγαν όσα κι΄αυτά που ζω/
που σαν σκυλί το σώμα σου εβίαζε ο Αττίλας.


Κολύμπαγες στο βράχο που γεννήθηκες/
Και εγώ γεννιόμουν μακριά στην Κολονία/
ξένες γυναίκες μου τυλίγαν τα σεντόνια στο κορμί.


Ενάλιος ο πέπλος σου, πως κάλυπτε τη γύμνια σου/
Γαλάζιο απέραντο παντού, χρυσό το φως του ήλιου/
αντανακλώντας πέρα στις ακτές της Μικρασίας.


Στα ξένα φως δεν είχα, μα μου έδωσαν ψωμί/
εσένα σου΄λαχε εδώ να σε βιάσουν/
άνανδροι που μετέφεραν γαλέρες της Μερσίνας.


Μήνες δεν άντεξα εκεί και πάλι επέστρεψα/
εσύ σε ποια πατρίδα να παλιννοστήσεις;
Ευχή να έχεις και κατάρα/
όπως κοιμάσαι ελεύθερα στη Πάφο να σηκωθείς στο Ριζοκάρπασο.

[konstantinoupolitis]

Ωδή στον Παναγόπουλο
(Αφιερωμένο στο καταρριφθέν Νοράτλας και στους μάρτυρες Καταδρομείς)

Οι εφιάλτες νύχτας πόνοι που ξυπνάν το ιδρωμένο σου κορμί/
Απλά θυμίζουν την κατάρα του επιζώντα/
Πολλά φεγγάρια πέρασαν, πολλά τα καλοκαίρια/
σαν πέταξες για μέτωπο στ΄ αμπάρι του θανάτου/
όταν ακούστηκε η κραυγή της οιμωγής το νέο:


«Φωτιά, φωτιά, φωτιά, φωτιά μας καιν σαν τα ποντίκια»/
κι΄ ο Παναγόπουλος μπροστά ανήμπορος στο χάος.
Μέσα σε κόλαση καυτή, θυσία σαν λαμπάδα/
τα παλικάρια γίνανε στης λευτεριάς την ρίζα/
κι΄ η τέφρα σας το λίπασμα γρήγορα για ν΄ ανθίσει.


«Εσύ, όμως, ζεις ! Και κάθε μέρα που περνά σε νιώθω σαν ανάσα/
μια αλήθεια που το φως δεν την σκοτώνει!»
Νεκρές σωροί, ζώσες ψυχές/
π΄ Αθάνατες βαδίζουνε στα χώματά σου Κύπρος.


«Σώμα σαν πτώμα και ας λέω πως ζω/
και κάθε φλόγα που θα δώ πονώ κι΄ αργοπεθαίνω !»


Μα η Σταύρωση θα σώσει τη σειρά της στη Ζωή !
Η φλόγα θα φύγει απ΄ του ανέμου την οργή, θ΄ αλλάξει ρότα!
Και η βροχή της λευτεριάς θα σου απαλύνει την ντροπή/
πριν πεις νυν απολύεις !

[konstantinoupolitis]

Νίκης Κατσαούνη: Γυρισμός


Μέρα τη μέρα τριγυρίζω
μα πίσω σβιούν τα βήματά μου
έχουν χαθεί τα χώματά μου

Σπίτι παλιό στην παραλία
πόλη μου θύμηση παλιά
φεύγουν οι τόποι σαν πουλιά

Νύχτα η νύχτα δεν τελειώνει
πόλη μητέρα μου χαμένη
αγκάλη που με περιμένει

Όρθρου καμπάνες σας ακούω
φτωχά ξωκλήσια ερειπωμένα
πουλιά ορφανά παγιδευμένα

Χρόνο το χρόνο μου μετράω
μέρες πληγές που με πονάτε
νύχτες αιχμές με διαπερνάτε

Πόλη και σπίτι κι ακρογιάλι
γυάλινοι κόσμοι που ραγίσαν
θρύψαλα την ψυχή μου αφήσαν

Μέρα θα ζήσω ν' αντικρύσω
πόλεις αρχέγονες μητέρες
νύχτες να λάμπουν σαν ημέρες

Πόλη και σπίτι κι ακρογιάλι
φίλους και γέλια από παιδιά
κι έρωτες πάλι στην καρδιά

Μέρα τη μέρα τριγυρίζω
μα πίσω σβιούν τα βήματά μου
έχουν χαθεί τα χώματά μου

Σπίτι παλιό στην παραλία
πόλη μου θύμηση παλιά
φεύγουν οι τόποι σαν πουλιά

Χρόνο το χρόνο μου μετράω
μέρες πληγές που με πονάτε
νύχτες αιχμές με διαπερνάτε

Πόλη και σπίτι κι ακρογιάλι
γυάλινοι κόσμοι που ραγίσαν
θρύψαλα την ψυχή μου αφήσαν

[Teri]

Και σήμερα τι;;

Συνεχίζεται η καταστροφή των κατεχόμενων εκκλησιών Εκτύπωση E-mail
Γράφει ο/η Λουκάς Α. Παναγιώτου (Κύπρος)
18.07.08
ImageΚύπρος - Συνεχίζεται η συστηματική καταστροφή των κατεχόμενων εκκλησιών στην Τουρκοκρατούμενη Κύπρο, το οποίο καταδεικνύουν νεότερα στοιχεία, τα οποία δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα, από το Διευθυντή του Μουσείου της Ιεράς Μονής Κύκκου

κ. Στυλιανό Περδίκη και τον Βυζαντινολόγο, Χαράλαμπο Χοτζάκογλου, κατά τη διάρκεια διάσκεψης τύπου για παρουσίαση της εκδόσεως:



«Τα θρησκευτικά Μνημεία στην Τουρκοκρατούμενη Κύπρο. Όψεις και πράξεις μιας συνεχιζόμενης καταστροφής».



Συγκεκριμένα, οι Τουρκικές δυνάμεις κατοχής κατέστρεψαν τον Ιερό Ναό της Αγίας Αικατερίνης, στο κατεχόμενο χωριό Γεράνι της Καρπασίας.



Όπως διευκρίνισε ο κ. Χοτζάκογλου, «ο ναός ισοπεδώθηκε, τον περασμένο Μάιο και, σύμφωνα με πληροφορίες Τουρκοκυπρίων κατοίκων της περιοχής, τα χώματα και οι πέτρες που συγκεντρώθηκαν μεταφέρθηκαν με δέκα φορτηγά και χρησιμοποιήθηκαν ως οικοδομικό υλικό (μπάζα) για επιχωμάτωση ανεγειρόμενων κτισμάτων στην περιοχή του Τρικώμου».



«Ο ναός της Αγίας Αικατερίνης είχε ανεγερθεί στην είσοδο του χωριού και δέσποζε της περιοχής, αποτελώντας το πρώτο κτίσμα που αντίκριζε κανείς προσεγγίζοντας το χωριό Γεράνι.



Πέριξ του ναού υπήρχε το κοιμητήριο του χωριού, το οποίο περιέκλειε χαμηλός μανδρότοιχος. Επρόκειτο περί μονόχωρου ναού στεγασμένου με σταυροθόλια.



Ο ναός απόληγε ανατολικά σε πολύπλευρη αψίδα και στη βορειοανατολική γωνία υψωνόταν κωδωνοστάσιο, του οποίου η καμπάνα βρισκόταν στη θέση της έως την πρόσφατη κατεδάφιση του κτίσματος.



Η Εκκλησία λεηλατήθηκε μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το τέμπλο καθαιρέθηκε, οι εικόνες και τα ιερά σκεύη διερπάγησαν, οι θύρες, τα παράθυρα και η ηλεκτρολογική εγκατάσταση του ναού εκλάπησαν, το κοιμητήριο του ναού βεβηλώθηκε, οι τάφοι ανεώχθησαν, οι νεκροί διαταράχθηκαν και οι σταυροί και οι ταφόπλακες έπεσαν θύμα βίαιης καταστροφής.


Πηγή: www.romfea.gr

[konstantinoupolitis]

Μέχρι τις 10 Αυγούστου παρατείνεται η έκθεση φωτογραφίας με θέμα «Τα χριστιανικά μνημεία στην Τουρκοκρατούμενη Κύπρο: Όψεις και Πράξεις μιας συνεχιζόμενης καταστροφής» που οργανώνεται από το Μουσείο της Ιεράς Μονής Κύκκου και το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού.

Μετά τη μερική άρση των περιορισμών διέλευσης στις κατεχόμενες περιοχές το 2003, το ενδιαφέρον του μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας, κ. Νικηφόρου, για την τύχη της εκκλησιαστικής κληρονομιάς εκδηλώθηκε και έμπρακτα. Το υλικό της παρούσας φωτογραφικής έκθεσης συγκεντρώθηκε στο πλαίσιο ερευνητικού προγράμματος, χρηματοδοτούμενου από το Μουσείο της Ιεράς Μονής Κύκκου, με στόχο τη συστηματική καταγραφή των κατεχόμενων χριστιανικών ναών.

Η έκθεση αποτελείται από 40 περίπου φωτογραφίες, οι οποίες αποτελούν μέρος του πλούσιου αρχείου φωτογραφικών αποτυπώσεων του Μουσείου της Ιεράς Μονής Κύκκου. Σε κάποιες περιπτώσεις, δίπλα στις σημερινές όψεις των ναών, παρατίθενται και φωτογραφίες των ίδιων των μνημείων πριν το 1974. Τις φωτογραφίες πλαισιώνουν συνοδευτικά κείμενα σε τρεις γλώσσες (ελληνικά, αγγλικά και ιταλικά).
____________________________________________________________

Την επισκέφθηκα πριν λίγες εβδομάδες. Όποιες έχει καιρό να νιώσει.....αηδία μπορεί να δει εκεί τα σχετικά φωτογραφικά μπάνερς.

Η Έκθεση φιλοξενείται μπροστά απο το χώρο υποδοχής του Μουσείου και τα ενημερωτικά μπάνερς εκθέτουν ως εξής. Υπάρχει ειδική αναφορά σε έκαστη Εκκλησία που έχει υποστεί βλάβες, αρχαιοκαπηλίες και απίστευτες αλλαγές χρήσεως, οι σχετικές φωτογραφίες προ του 1974 και μετά, αναλυτική κατάσταση της σημερινής καταστροφής και για κάθε βεβήλωση ειδικός χάρτης που επιτρέπει στον επισκέπτη να δει σε πιο σημείο της Κύπρου είναι το βεβηλωμένο μνημείο.

Κάτσε να θυμηθώ μερικά απο τα καλούδια.....

Γκρεμισμένες μεσαιωνικές εκκλησίες,

λεηλατημένα παλαιοχριστιανικά μνημεία, αποτειχισμένα εντελώς προχείρως ψηφιδωτά του 6ου ( ! ) αιώνα και τοιχογραφίες,

νεκροταφεία όλων των μη Ισλαμικών θρησκειών κατεστρεμένα και συλλημένα με μπουλντόζες,

εκκλησίες ιστορικές με μεγάλη αξία ως μνημεία να έχουν μετατραπεί σε μπαρ, τουαλέτες, ξενώνες, σπίτια, τμήματα του αυτοαποκαλούμενου Πανεπιστημίου της Βορείου Κύπρου, ΝΑ. Μεσογείου δεν θυμάμαι καλά, ενώ ένα νεκροταφείο το τσιμεντάρησαν, το έκαναν πάρκιγκ για τα σκουπιδιάρικά και την εκκλησία το γραφείο κίνησης του σχετικού όρχου..........

Πραγματικά αξίζει τον κόπο να πάει να την δει κανείς, όσο αντέξει το στομάχι του.

[andreastsa]

Το σύνολο του τ/κ Τύπου αναφέρεται σήμερα στην απόφαση του αγγλικού Εφετείου στην υπόθεση Οραμς.

Η «Κίπρις» στην προμετωπίδα της γράφει «Η απόφαση είναι πολιτική», όπως δήλωσε στην εφημερίδα η Λίντα Οραμς. Η κ. Οραμς πρόσθεσε ότι δεν πρόκειται να αφήσουν κανέναν να καταστρέψει την ζωή τους. Είπε επίσης ότι περίμεναν μια τέτοια απόφαση και ότι τώρα θα συναντηθεί με τους δικηγόρους της για να δουν αν μπορούν να κάνουν οτιδήποτε.

Ο κ. Οραμς είπε ότι την επόμενη εβδομάδα θα έλθει στο νησί και θα συναντηθεί με αρμοδίους, υπογραμμίζοντας ότι θα κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για αναχαιτίσουν την υλοποίηση της απόφασης. Αναφερόμενη στο σύζυγό της είπε ότι είναι απογοητευμένος.

Η εφημερίδα αναφέρεται επίσης στις δηλώσεις του δικηγόρου του Αποστολίδη Κωνσταντή Καντούνα και παραθέτει σε περίληψη την απόφαση του Δικαστηρίου.

Οπως γράφει η «Κίπρις» σήμερα το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί σύσκεψη νομικών, των μελών της διαπραγματευτικής ομάδας και του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ για την απόφαση Οραμς.

Η «Γενή Ντουζέν» στεγάζει το σχετικό δημοσίευμα με τίτλο «Η τελική απόφαση του Δικαστηρίου στρέφεται κατά των Οραμς». Η πρόεδρος του «Ιδρύματος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» των κατεχομένων Εμινέ Ερκ δήλωσε ότι η «νότια Κύπρος» κατά την έκφρασή της, πέτυχε να χρησιμοποιήσει το Δίκαιο της ΕΕ .

Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Εργοληπτών οικοδομών Σονέρ Γετκιλί δήλωσε ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει χειρότερη απόφαση σε μια εποχή που ο κλάδος πνέει το λοίσθια.

Η «Αφρίκα» αναφέρεται στην απόφαση του αγγλικού εφετείου με τίτλο «Θανατηφόρο κτύπημα». Στον επίτιτλο η εφημερίδα γράφει ότι η απόφαση ήταν ισχυρό ράπισμα για αυτούς που δήλωναν «τα εδάφη τα πήραμε με το αίμα και δεν είναι δυνατόν να τα επιστρέψουμε στο τραπέζι των συνομιλιών».

Ο δικηγόρος Μπαρίς Μαμαλί , πρόεδρος του «κινήματος για την Ανωτερότητα του Δικάιου και της Σκέψης» , δήλωσε ότι είναι δυνατόν να κατατεθούν αγωγές στις ελεύθερες περιοχές εναντίον των Τ/κ που σφετερίζονται ε/κ περιουσίες .Οπως είπε, αν το Δικαστήριο αποφανθεί κατά Τ/κ, τότε η περιουσία του στις ελεύθερες περιοχές μπορεί να βγει σε πλειστηριασμό.

Η «Μπακίς» αφιερώνει το μεγαλύτερο μέρος της πρώτης σελίδας της στην απόφαση με τίτλο «Ο Εφιάλτης Οραμς», η Σταρ σε πλαγιότιτλο γράφει «Ασχημα νέα από την Αγγλία», ενώ η Βολκάν γράφει σε τίτλο της για την υπόθεση «Φιρμάνι Θανάτου».

Ο τ/κ Τύπος αναφέρεται επίσης σε αντιδράσεις πολιτικών των κατεχομένων στην απόφαση.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, ο ψευδοπρωθυπουργός Ντερβίς Ερογλου δήλωσε ότι η απόφαση δεν ήταν έκπληξη για τον ίδιο, αφού οι αποφάσεις που λαμβάνονται στην Ευρώπη για τα κράτη-μέλη της είναι περίπου ίδιες. Ο κ. Ερογλου θεωρεί ότι η απόφαση ήταν άδικη προσθέτοντας ότι «παραβλέφτηκαν οι πραγματικότητες» και ότι για μια ακόμη φορά αποδείχτηκε ότι οι Τ/κ πρέπει να βασίζονται στην Τουρκία. Πρόσθεσε ότι η ασφάλεια που αισθάνονται προς την Τουρκία αυξάνεται με τις δικαστικές αποφάσεις των κρατών-μελών της ΕΕ. Οπως είπε ο κ. Ερογλου το Κυπριακό πρέπει να επιλυθεί στο τραπέζι των συνομιλιών και όχι στα δικαστήρια.

Ο λεγόμενος υπουργός εξωτερικών Χουσεϊν Οζγκιουργκιούν ισχυρίστηκε ότι η απόφαση δεν ήταν πολιτική και καθησύχασε τους ξένους υπηκόους που έχουν αποκτήσει περιουσία στα κατεχόμενα υπογραμμίζοντας ότι δεν χρειάζεται πανικός .Απευθυνόμενος στους 15 000 ξένους που έχουν περιουσία στα κατεχόμενα είπε ότι το ψευδοκράτος δεν θα θυματοποιήσει κανέναν και ότι μπορεί να λάβει όλα τα ενδεδειγμένα «διοικητικά και νομικά μέτρα». Είπε ακόμη ότι μετά την απόφαση συναντήθηκε με αριθμό ξένων υπηκόων που έχουν περιουσία στα κατεχόμενα και διαπίστωσε ότι αυτοί έχουν περισσότερη αποφασιστικότητα να συνεχίσουν τον αγώνα και δεν πρόκειται να αφήσουν να κλείσει η υπόθεση.

Ο πρόεδρος τους Ρεπουμπλικανικού Τούρκικού Κόμματος Φερντι Σαμπίτ Σόγιερ δήλωσε ότι η μόνη περίπτωση να αποφευχθούν παρόμοια προβλήματα είναι η επίτευξη λύσης μέσω συνομιλιών.

Ο πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος Σερντάρ Ντενκτάς δήλωσε ότι η απόφαση θα επηρεάσει όχι μόνο του ξένους υπηκόους των κατεχομένων αλλά και τους Τ/κ .Αναφέρθηκε επίσης στις οικονομικές επιπτώσεις που θα έχει η απόφαση στο ψευδοκράτος.

Ο αρχηγός του κόμματος Κοινοτικής Δημοκρατίας Μεχμέτ Τσακιτζί δήλωσε ότι η απόφαση ήταν αναμενόμενη και ότι με αυτήν έχει καταρρεύσει το περιουσιακό καθεστώς στο ψευδοκράτος. Εκανε λόγο για ανάγκη σύντομης λύσης του κυπριακού διαφορετικά , είπε, οι Τ/κ θα κληθούν να καταβάλλουν το τίμημα της λανθασμένης πολιτικής.

Ο αρχηγός του κόμματος Ελευθερίας-Μεταρρύθμισης Τουργκάι Αβτζί δήλωσε ότι δεν φανταζόταν ότι η Αγγλία θα έπαιρνε μια τέτοια απόφαση στο παρόν στάδιο. Οπως είπε, η Αγγλία είναι η εγγυήτρια δύναμη που γνωρίζει πολύ καλά το Κυπριακό, ότι Ε/κ και Τ/κ έχουν ίσα δικαιώματα και ότι το πρόβλημα το δημιούργησαν οι Ε/κ. Είπε επίσης πως θεωρεί την απόφαση «λανθασμένη, ατυχή και μονόπλευρη».


Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/ ... z0dARYshfc
http://infognomonpolitics.blogspot.com/ ... _1844.html

[xristianos.net]

Δὲν ξεχνῶ! Ὁ Ἀττίλας πάντα ἀπειλεῖ!
Τοῦ Γιώργου Παπαθανασόπουλου

Δὲν ξεχνώ οτι πρὶν ἀπὸ 38 χρόνια αὐτὴ τὴν ἡμέρα ὁ Ἀττίλας εἰσέβαλε στὴν Κύπρο καὶ ἀκόμη μὲ τὴ στρατιωτικὴ βία κατακρατεῖ τὸ 35% τοῦ ἐδάφους τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, ἡ ὁποία, αὐτὸ τὸ ἑξάμηνο, ἀσκεῖ τὴν Προεδρία στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. Δὲν ξεχνώ οτι ἀκόμη δὲν ἔχει ἀνοίξει ὁ φάκελος τῆς προδοσίας γιὰ νὰ γίνει γνωστὸς ὁ ρόλος τῆς χούντας πρὶν καὶ κατὰ τὴν εἰσβολή.
Δὲν ξεχνώ οτι ὁ Ἀττίλας μὲ περισσότερη ἀγριότητα ἐπεξέτεινε τὴν κατοχή του στὰ ἐδάφη τῆς Μεγαλονήσου, ἐνῶ στὴν Ἑλλάδα εἶχε ἀποκατασταθεῖ ἡ Δημοκρατία καὶ διεξήγοντο εἰρηνευτικὲς διαπραγματεύσεις στὴ Γενεύη. Ἀπὸ τὸ γεγονὸς αὐτὸ γίνεται σαφὲς ὅτι γιὰ τὴν εἰσβολὴ πρόσχημα ἦταν ἡ χούντα στὴν Ἑλλάδα καὶ ἡ ἀπειλὴ γιὰ τοὺς Τουρκοκυπρίους.
Δὲν ξεχνώ οτι οἱ κυβερνήσεις στὴν Τουρκία μπορεῖ νὰ ἔρχονται καὶ νὰ παρέρχονται, ἀλλὰ ἡ στρατηγική της γείτονος μένει ἡ ἴδια καὶ σὲ μεγάλο βάθος χρόνου, ἀθέατο στοὺς ἀδαεῖς καὶ ἀφελεῖς. Δὲν ξεχνώ οτι ἡ Τουρκία ξέρει πολὺ καλὰ νὰ παίζει τὸ παιχνίδι τῆς προπαγάνδας. Χρησιμοποιεῖ ὅλα τὰ μέσα, μεταξὺ τῶν ὁποίων, τὸν πληθυσμιακό της ὄγκο, τὸ πλούσιο μπαξίσι, τὴ γεωγραφική της θέση, τὴν εἰκόνα τῆς....
μετριοπαθοῦς ἰσλαμικῆς δημοκρατίας, γιὰ νὰ διαστρέφει τὴν πραγματικότητα καὶ νὰ παρουσιάζει μία μαγικὴ εἰκόνα. Ἡ νεοοθωμανικὴ προπαγάνδα θεωρεῖται ὡς μία ἀπὸ τὶς πιὸ πετυχημένες στὴν παγκόσμια ἱστορία, συναγωνιζόμενη αὐτὲς τῆς ναζιστικῆς Γερμανίας καὶ τῆς ΕΣΣΔ. Ἀκόμη καὶ ὁ κατακλυσμὸς τῆς Ἑλλάδας μὲ τουρκικὰ σίριαλ εἶναι μέρος τῆς ἐπίδρασης ποὺ ἐπιδιώκουν οἱ νεοοθωμανοὶ νὰ ἀσκήσουν στὸ θυμικὸ τῶν Ἑλλήνων, γιὰ νὰ τοὺς πείσουν ὅτι ἡ καλή, ἡ ἰδανικὴ κοινωνία – μὲ σεβασμὸ στὴν οἰκογένεια καὶ στὴν παράδοση... – εἶναι ἡ τουρκικὴ – μουσουλμανικὴ κοινωνία.

Δὲν ξεχνώ οτι ἡ σύγχρονη Τουρκία ὁμιλεῖ γιὰ θρησκευτικὲς ἐλευθερίες καὶ γιὰ τὰ δικαιώματα τῶν ἐθνικῶν μειονοτήτων, ἀφοῦ τὶς ἔχει ἐξοντώσει μὲ γενοκτονίες καὶ μὲ συνεχεῖς, βίαιες καὶ ὁμαδικὲς ἀπελάσεις. Οἱ ἐκπρόσωποι τῆς μιλᾶνε μὲ αὐθάδεια καὶ ἀναίδεια γιὰ ἀξίες καὶ γιὰ δικαιώματα προκαλώντας τὴ νοημοσύνη καὶ τὴν αἰσθητικὴ κάθε πολιτισμένου ἀνθρώπου. Μοιάζουν μὲ τὸν ἐξολοθρευτὴ τοῦ παραμυθιοῦ ποὺ ἔδωσε τὴν ἐλευθερία καὶ ἐπέβαλε τὴν εἰρήνη στὰ νεκρὰ θύματά του...Τὰ δικαιώματα τῶν Ἑλλήνων, Ἀρμενίων, Ἀσσυρίων, Ἑβραίων, Ἀλεβιτῶν καὶ Κούρδων θὰ δοθοῦν ὅταν ὑποκύψουν πλήρως στὴ θέληση τοῦ νεοντιβανίου, ἢ ὅταν ἀφανιστοῦν. Γιὰ ἐπικοινωνιακοὺς καὶ οἰκονομικοὺς – τουριστικοὺς λόγους οἱ Τοῦρκοι ἐπιτρέπουν νὰ τελοῦνται Λειτουργίες σὲ ἐρειπωμένες ἐκκλησιὲς καὶ σὲ ἰσοπεδωμένα μοναστήρια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ἀφοῦ ἔχουν ἐξοντωθεῖ ὅλοι οἱ Ἕλληνες ποὺ ζοῦσαν ἐκεῖ. Δουλεύουν μὲ τέχνη πάνω στὸ συναίσθημα τῶν Ρωμηῶν καὶ οἰκοδομοῦν πρὸς τὰ ἔξω θετική, ἀλλὰ ψεύτικη εἰκόνα.

Δὲν ξεχνώ πως καὶ ἡ παραμικρὴ ὑποχώρηση σὲ ὁποιοδήποτε μέρος τοῦ Ἑλληνισμοῦ σημαίνει καίριο κτύπημα στὴν ὕπαρξη ὁλοκλήρου του Ἑλληνισμοῦ. Οἱ νεοοθωμανοὶ τὸ γνωρίζουν αὐτὸ ἄριστα. Ὁρισμένοι Ἕλληνες θέλουν νὰ τὸ ἀγνοοῦν. Ὁ Ἀττίλας πάντα ἀπειλεῖ τὴν Κυπριακὴ Δημοκρατία καὶ τὴν Ἑλλάδα. Χρειάζεται ἰδιαίτερη προσοχὴ στὴ Μεγαλόνησο, στὴ Θράκη καὶ στὸ Αἰγαῖο. Καὶ πρέπει κάποτε νὰ ἀποκτήσουμε ἐλευθερία κινήσεων καὶ ἐνεργειῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ εἴμαστε συνεχῶς ὑπὸ τὴν ἀπειλὴ πολέμου ἀπὸ τὴν Τουρκία καὶ νὰ θέτουμε οἱ ἴδιοι τὴ χώρα μας ὑπὸ ἀπαγόρευση ὡς πρὸς τὴν ΑΟΖ καὶ τὴν ὑφαλοκρηπίδα. Δὲν εἶναι δυνατὸ ὅπου ἐνοχλεῖται ἡ Τουρκία νὰ μὴν ἰσχύει τὸ Διεθνὲς Δίκαιο καὶ οἱ Διεθνεῖς Συμβάσεις.

Δὲν ξεχνώ οτι κατὰ τὴ νεοοθωμανικὴ ἀντίληψη τοῦ κ. Νταβούτογλου οἱ Ἕλληνες ποὺ ζοῦν στὴν Ἑλλάδα καὶ στὴ Διασπορὰ καὶ προέρχονται ἀπὸ τὶς ἀλησμόνητες Πατρίδες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας εἶναι ὑπὸ την «προστασία» του, γιατί τοὺς θεωρεὶ «παιδιὰ τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας». Δεν κρύβει δηλαδὴ τὸ ὅραμά του νὰ ξαναγίνουν οἱ Ἕλληνες ραγιάδες.

Δὲν ξεχνώ οτι ἡ Τουρκία θεωρεῖ τὸ παλαίφατο Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο τοπικό ( της Κωνσταντινούπολης) «τουρκικὸ ἵδρυμα», ποὺ ὑπόκειται στὴν ἐποπτεία καὶ στὸν ἔλεγχο τοῦ Νομάρχη τῆς Πόλης καὶ τῆς τουρκικῆς κυβέρνησης. Μὲ τὴν ἀντίληψη αὐτὴ ἡ Τουρκία ἀπαιτεῖ νὰ συνεργάζεται μὲ τὴν κρατικὴ διοίκηση καὶ νὰ ἐφαρμόζει τοὺς κείμενους Νόμους, ὅσο κι ἂν αὐτοὶ εἶναι προφανῶς ἄδικοι καὶ ἀντίθετοι μὲ τὰ στοιχειώδη ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ τὶς θρησκευτικὲς ἐλευθερίες. Παράδειγμα ἡ δήμευση τῶν περιουσιῶν τῆς ὁμογένειας καὶ τὸ κλείσιμο τῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης.

Δὲν ξεχνώ οτι μεθοδικὰ οἱ νεοοθωμανοὶ προωθοῦν τὸ ἰσλαμικὸ τόξο στὰ Βαλκάνια, ποὺ τὸ συνδέουν μὲ τὸ ἀνάλογο τῶν παρακαυκασίων ἰσλαμικῶν χωρῶν. Στὴ στρατηγικὴ αὐτὴ περιλαμβάνεται καὶ ἡ ὑποστήριξη τῶν Σκοπίων σὲ ὁποιοδήποτε σχέδιό τους σὲ βάρος τῆς Ἑλλάδος.

Τέλος χωρις νὰ ξεχνώ τη νεοοθωμανικὴ στρατηγική της δὲν μνησικακῶ, οὔτε ἔχω ἀρνητικὰ συναισθήματα γιὰ τοὺς γείτονες, πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους εἶναι ἀπόγονοι ἐξισλαμισμένων Ἑλλήνων, μεγάλος ἀριθμὸς τοὺς εἶναι καταπιεσμένοι Ἀλαβίδες καὶ Κοῦρδοι, ἐνῶ ἀρκετοὶ εἶναι αὐτοὶ ποὺ παραμένουν κρυπτοχριστιανοί. Θέλω νὰ ζήσουμε εἰρηνικὰ καὶ σεβόμενοι ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. Δὲν μπορῶ ὅμως νὰ ὑποχωρήσω στὶς ἀρχές μου καὶ στὸ δίκαιο, ἐπειδὴ αὐτὸ θέλει νὰ μοῦ ἐπιβάλει ἡ ἡγεσία τῆς χώρας τους.

Αναδημοσίευση από: ΑΚΤΙΝΕΣ

Το είδαμε και στα ιστολόγια:
Ρωμαίικο οδοιπορικό
Κατάνυξις

[Servos]

Ε.Ο. -μωρέ Ε.Ο.Κ.Α όλα τα παιδιά. [δις]
Ε.Ο.Κ.Α. όλα τα παιδιά της Κύπρου οι λεβέντες. [δις]

΄Ολοι - μωρέ όλοι τ’ αποφασίσαμε.
΄Ολοι τ΄ αποφασίσαμε για να ξεσκλαβωθούμε.

Ε.Ο. - μωρέ Ε.Ο.Κ.Α. Π.Ε Κ.Α. και Α.Ν.Ε.
Ε.Ο.Κ.Α Π.Ε.Κ.Α και Α.Ν.Ε. οι τρεις οι αδελφάδες.

Τις φλό- μωρέ τις φλόγες της ελευθεριάς.
Τις φλόγες της ελευθεριάς κρατούμε σαν λαμπάδες.

Με προ- μωρέ με προσταγή του Διγενή.
Με προσταγή του Διγενή και ευχή του Μακαρίου.

Η Κύ- μωρέ η Κύπρος θα λευτερωθεί.
Η Κύπρος θα λευτερωθεί με θέλημα Κυρίου.