Ο Πολυαγαπημένος Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ

[stratos]

Θελω να ρωτησω κατι μιας και ακουσα καποιες διαφορετικες γνωμες
εγω ακομα δεν το διαβασα αλλα θα το διαβασω [μολις τελειωσω τον Β τομο του π Σεραφειμ Ροουζ]

<Το νεοευρεθέν
αποκαλυπτικό υπόμνημα
του Νικολάου Μοτοβίλωφ
και ο Άγιος ΣΕΡΑΦΕΙΜ Σάρωφ> Ειναι γνησιο;

[grigoria-ka]

Του Παναγιώτη Καπαρή



Ο παππούλης με τα σκόρπια μαλλιά και το σκυμμένο στον ένα ώμο κεφάλι, ακουμπισμένος σε ένα ραβδί στο δεξί του χέρι και στο αριστερό να βαστά ένα κομποσκοίνι, ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, είναι ο πολυαγαπημένος άγιος όλων των Ρώσων και όχι μόνο. Ο Φώτης Κόντογλου έγραψε ότι το πρόσωπό του λαμποκοπά από την καλοσύνη, και το ρασοφορεμένο σώμα του με τα χοντροπάπουτσά του έχει μια σεβάσμια κι' αξιαγάπητη κίνηση, γεμάτο αγιοσύνη και πραότητα. Ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, χαιρετούσε τους συνανθρώπους του με τη φράση: «Καλημέρα, χαρά μου», «Χριστός Ανέστη χαρά μου» και η παραδείσια χαρά του αγίου αναδύεται και σήμερα τόσο στο Μοναστήρι του, στο Ντιβέγιεβο της Ρωσίας, όσο και σε όλο τον κόσμο, όπου οι πιστοί προστρέχουν στην χάρη του.



Σε όλες τις Εκκλησίες της αχανούς Ρωσίας, υπάρχει σε κεντρικό σημείο η εικόνα του Αγίου. Είναι κάτι ανάλογο με τον Άγιο Γεώργιο που υπάρχει σε όλες της Εκκλησίες της Κύπρου. Η χάρης του νεοφανούς αγίου Σεραφείμ είναι απίστευτη, ενώ απίστευτα πολλά είναι και τα θαύματα που επιτελεί. Βεβαίως για να γίνει ένα θαύμα απαιτείται και η αίτηση του πιστού και η πίστη των ρώσων είναι εντυπωσιακή.





Τό άγιο λέιψανο του αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ στην Ιερά Μονή Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ στο Ντιβέγιεβο


Στο μοναστήρι του Αγίου δίπλα στην πόλη Ντιβέγιεβο - 800 χιλιόμετρα από τη Μόσχα - ασκούνται περίπου 800 μοναχές. Χιλιάδες είναι οι πιστοί οι οποίοι καθημερινώς επισκέπτονται το μοναστήρι για να προσκυνήσουν τα λείψανα του Αγίου και να δεχθούν τα θαύματα του. Το μοναστήρι είναι μια τεράστια πολιτεία από μόνο του, με δύο μεγάλους ναούς, πάρα πολλούς μικρότερους ενώ συμπληρώνεται από πολλά κτίρια όπου διαμένουν οι μοναχές.



Χωρίς τείχη



Το μοναστήρι δεν διαθέτει τείχη γύρω - γύρω, όπως όλα σχεδόν τα μοναστήρια στον κόσμο. Ο Άγιος έδωσε παραγγελιά στις μοναχές, να περιφρουρούν με τις προσευχές τους, τη μονή, εντολή την οποίαν τηρούν κατά γράμμα. Επί 24ωρου βάσεως δύο μοναχές, εναλλάξ γυρίζουν προσευχόμενες το μοναστήρι, σε ένα διάδρομο δίπλα στην περίφραξη και έτσι το μοναστήρι, δεν έχει να φοβηθεί από κανένα. Ο άγιος έλεγε ότι η Παναγία έχει περπατήσει την τάφρο του Μοναστηριού και κάθε εικοσιτετράωρο επισκέπτεται τη Μονή, για το λόγο αυτό η τάφρος φέρει το όνομά της. Αν σκεφτείς κανείς ότι στη Ρωσία η εγκληματικότητα είναι σε απίστευτα ψηλά επίπεδα και ότι το μοναστήρι είναι αρκετά πλούσιο, τότε καταλαβαίνει κανείς το θαύμα που επιτελείται. Αυτή την διαδρομή ακολουθούν και όλοι οι πιστοί που προσέρχονται στο μοναστήρι. Σιωπηλοί περπατούν αργά - αργά προσευχόμενοι και δεόμενοι για τους δικούς τους και τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζουν.



Ο Μόρφου Νεόφυτος



Ο μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος επισκέφθηκε πρόσφατα το μοναστήρι του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ, μεταφέροντας εικόνα των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης, στην οποία υπήρχαν τοποθετημένα τεμάχια από τα λείψανα των αγίων. Ως αντάλλαγμα δέχθηκε εικόνα του Αγίου Σεραφείμ, με ανάλογο τεμάχιο του αγίου. Η Εικόνα θα τοποθετηθεί σε Εκκλησία που θα ανεγερθεί στο ασκητήριο της Μητρόπολης Μόρφου στο δάσος της Σκουριώτισσας. Εκεί ασκείται σήμερα ο ρώσος Αρχιμανδρίτης Αμβρόσιος.



Μιλώντας στο εκκλησίασμα ο Πανιερώτατος ανέφερε ότι μέσα από τη Θεία Λειτουργία όλοι βιώνουμε το κοινό σώμα του Χριστού και όλοι ξεπερνούμε φυλετικές, εθνικές και άλλες διαφορές γινόμαστε αδέλφια. Οι άγιοι Κυπριανός και Ιουστίνη θα πλουτίζουν με την ενέργεια τους, την Ρωσία και αντιστρόφως ο Άγιος Σεραφείμ την Κύπρο. Ευχήθηκε σύντομα να εγκαινιάσει στην Μητρόπολη του, Εκκλησία του Αγίου Σεραφείμ.



Ο Μητροπολίτης της περιοχής Γεώργιος ανέφερε ότι όταν οι κομμουνιστές χαλούσαν τους ναούς, χαλούσαν και πολλές ψυχές ανθρώπων. Οι έλευση των αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης και οι προσευχές των πιστών θα γιατρέψουν τις αδυναμίες μας.






Ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος μετά της συνοδείας του έξω απο την Ιερά Μονή Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ


800 μοναχές



Πολλές είναι οι εντυπωσιακές πινελιές που αντικρίζει κανείς στο μοναστήρι του Αγίου Σεραφείμ. Μερικές από αυτές παρατίθενται σκόρπιες πιο κάτω.



Ένα μοναστήρι με 800 μοναχές είναι από μόνο του, ένα τεράστιο πρόβλημα, τόσο για την συντήρηση όσο και την διοίκηση του. Ωστόσο όλα φαίνεται να λειτουργούν άψογα, υπό την πνευματική καθοδήγηση της ηγουμένης. Κάθε μοναχή με το διακόνημά της, ανάλογα με την ηλικία και τα ταλέντα της.



Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι οι μοναχές εξομολογούνται σε 15 έγγαμους κληρικούς. Η ηγουμένη φυσικά έχει και αυτή την πνευματική ευθύνη για τις μοναχές, αλλά σε άλλο επίπεδο. Πάντως ο συνδυασμός φαίνεται να δένει τέλεια αν κρίνει κανείς από το αποτέλεσμα του μοναστηριού.



Στο μοναστήρι υπηρετούν 12 ιερείς και διάκονοι, στην πλειοψηφία τους έγγαμοι. Όλη μέρα τελούνται παρακλήσεις και προσευχές στο χώρο που βρίσκονται τα θαυματουργά λείψανα του Αγίου Σεραφείμ, ενώ ατέλειωτες είναι οι ουρές προσκυνητών που παρακαλούν με δάκρυα τον άγιο να κάνει
το θαύμα του.





Μοναχές της Ιεράς Μονής Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ

Οι ιερείς και οι μοναχές διαβάζουν καθημερινώς χιλιάδες ονόματα, ανθρώπων ζωντανών και τεθνεώτων, τα οποία δίδουν οι προσκυνητές, οι οποίοι επισκέπτονται τη Μονή. Ακόμη υπάρχει η συνήθεια οι προσκυνητές να βοηθούν στην καθαριότητα των ναών του μοναστηριού, είτε σκουπίζοντας, είτε σφουγγαρίζοντας, είτε απλά κουβαλώντας κάποια αντικείμενα.


Εντός του μοναστηριού υπάρχουν πολλά μικρά περίπτερα όπου οι μοναχές πωλούν εικονίτσες και άλλα αναμνηστικά του μοναστηριού. Ανάμεσα σε αυτά και παξιμάδια κομμένα σε πολύ μικρά κομματάκια, φαγητό που έτρωγε ο άγιος. Οι πιστοί καταναλώνουν τα παξιμάδια εις ανάμνησιν του αγίου και επιζητώντας την χάρη του.



Μερικά μέτρα έξω από το Μοναστήρι του Αγίου Σεραφείμ βρίσκεται το αγίασμα. Σε δύο μικρά παραδοσιακά σπιτάκια οι πιστοί χειμώνα καλοκαίρι, κάνουν μπάνιο, με το αγίασμα για να απαλλαγούν από ασθένειες και άλλα βάσανα. Το νερό είναι κατά κανόνα παγωμένο, αλλά οι ρώσοι δεν έχουν κανένα πρόβλημα.



Ο άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ



Ο άγιος Σεραφείμ γεννήθηκε στο Kουρσκ το 1759 και κοιμήθηκε το 1833. Tο κοσμικό του όνομα ήτανε Προχόρ. Σε ηλικία τριών χρόνων έμεινε ορφανός από τον πατέρα του και μεγάλωσε με την μητέρα του. Σε ηλικία 19 ετών πήγε με δύο φίλους του, στο μοναστήρι του Σάρωφ. Εκεί έγινε δόκιμος, στη συνέχεια αναγνώστης και ανέλαβε το διακόνημα του νεωκόρου δηλαδή να υπηρετεί στον ναό. Ακολούθως εκάρη μοναχός, με το όνομα Σεραφείμ. Στη συνέχεια αναχώρησε στο δάσος όπου ασκήτευε σε μια καλύβα.



Κατά τη διάρκεια της αναχώρησης του στο δάσος, πέρασε από το φοβερό πειρασμό της ακηδίας. Xίλια μερόνυχτα προσευχότανε για να τον βοηθήσει ο Θεός να νικήσει το σατανά. Ακολούθως επέστρεψε στο μοναστήρι όπου κλείστηκε στο κελί του. Πέντε χρόνια έμεινε κλεισμένος, κατά διαταγή της Θεοτόκου, όπως είπε αργότερα. Kαι πάλι η Παναγία παρουσιάσθηκε και του είπε να βγει από το κελί.



O άγιος Σεραφείμ απέκτησε ιδιαίτερα χαρίσματα όπως το διορατικό και το προφητικό χάρισμα. Σε όσους τον ρωτούσαν πώς μπορούσε να γνωρίζει τι είχε κάνει ο κάθε άνθρωπος, έλεγε: "Tέκνον μου, δεν λέγω σ' όποιον έρχεται σε μένα τίποτ' άλλο παρά ό,τι με προστάζει ο Θεός". Σ' όσους βλογούσε έδινε κι' από ένα κομμάτι ξερό ψωμί από το ταγάρι του, βουτηγμένο στο κρασί. Συχνά τους άλειφε με λάδι από το καντήλι της Παναγίας.



Πολλοί είδανε τον άγιο Σεραφείμ να στέκεται στον αέρα, απάνω από τη γη. Συχνά σκόρπιζε την κακοκαιρία, πρόβλεπε την πείνα κ' ειδοποιούσε τους χωριάτες να μαζέψουνε τις προμήθειές τους, έδιωχνε τις επιδημίες ενώ πρόλεγε και τους πολέμους, όπως τον Κριμαϊκό. Aγαπούσε υπερβολικά τα παιδάκια και έπαιζε μαζί τους, σαν νάτανε κ' εκείνος μικρό παιδί. Tην πρωτοχρονιά του 1833, σε ηλικία 73 ετών αναχώρησε από τα επίγεια για τα ουράνια.

[aposal]

Την ευλογία του να έχουμε πάντα!

[christmas08]

Τι ωραία όλα αυτά που γράψατε για τον Άγιο Σεραφείμ του Σαρώφ!
Την ευλογία του να έχουμε όλοι!
Μήπως κάποιος γνωρίζει αν υπάρχει κάποια εκκλησία του εδώ στη βόρεια Ελλάδα?
Ευχαριστώ εκ των προτέρων!

[angieholi]

serafim.jpg

Η πριγκίπισσα Ε.Σ. είχε ένα ανηψιό που υπόφερε από τέτοια αδυναμία, ώστε δεν μπορούσε να περπατήση μόνος του. Τον έφερε λοιπόν με φορείο στο Σάρωφ και τον οδήγησε στον όσιο Σεραφείμ.
Ο στάρετς εκείνη την ώρα στεκόταν στην πόρτα του κελλιού του, σαν να περίμενε τον άρρωστο.
Αφού μπήκαν μέσα, του είπε:
-Θα προσευχηθούμε και οι δύο, χαρά μου, κι εσύ κι εγώ. Πρόσεξε όμως! Θα μείνης ξαπλωμένος όπως είσαι και δεν θα γυρίσης από το άλλο πλευρό.

Ο νέος έμεινε πολλή ώρα σ' αυτή τη θέση, μέχρι που εξαντλήθηκε η υπομονή του και θέλησε από περιέργεια να δει τι κάνει ο όσιος. Γυρίζει λοιπόν και βλέπει τον άγιο να προσεύχεται μετέωρος, στον αέρα! 'Ηταν τόσο ξαφνικό και ασυνήθιστο το θέαμα, που έβαλε τις φωνές.
Ο στάρετς τελείωσε την προσευχή, πλησίασε τον άρρωστο και του είπε:
-Τώρα λοιπόν θα πης σε όλους ότι ο Σεραφείμ είναι ένας άγιος και προσεύχεται στον αέρα ...;
Πρόσεξε! Μέχρι να πεθάνω, μην πης σε κανένα αυτό που είδες, διαφορετικά θ' αρρωστήσεις πάλι.

Ο νέος σηκώθηκε από το κρεβάτι. Στηριζόταν βέβαια σε άλλους, αλλά βγήκε από το κελί περπατώντας. Στον ξενώνα τον πολιόρκησαν με ερωτήσεις:
-Τι σου έκανε, τι σου είπε ο π. Σεραφείμ;
Προς γενική όπως κατάπληξη δεν τους είπε ούτε λέξη. Στην Πετρούπολη έφθασε τελείως υγιής!
Μετά από καιρό, αφού πληροφορήθηκε ότι ο όσιος εκοιμήθη, φανέρωσε την εναέρια προσευχή του αγίου.

Αναδημοσίευση από:
http://1myblog.pblogs.gr/2009/12/560084.html

[angieholi]

Πρωτ. π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα

Η Ορθόδοξη Εκκλησία, όπως ομολογούμε στο “Σύμβολο της Πίστεως”, είναι Καθολική, επειδή κατέχει όλη την αποκεκαλυμένη αλήθεια, αλλά και γιατί περικλείει όλη την οικουμένη. Δεν περιορίζεται σε στενά γεωγραφικά πλαίσια, ούτε κάνει διακρίσεις φύλων, φυλών και εθνών. Εύχεται υπέρ του σύμπαντος κόσμου και την θεία Λειτουργία της την προσφέρει υπέρ της οικουμένης. Στο Αγιολόγιό της περιλαμβάνονται άγιοι από όλη την υφήλιο. Ο όσιος Σεφαφείμ ήταν Ρώσος την καταγωγή και όμως όταν μελετούμε τον βίο του τον αισθανόμαστε κοντά μας, τον θεωρούμε δικό μας άνθρωπο, γιατί έχουμε την ίδια πίστη και την ίδια παράδοση.

σαρωφ - βιος.jpg

Ορφανός από τριών ετών, μεγάλωσε με την μητέρα του, η οποία τον έμαθε να αγαπά την προσευχή και την θεία Λειτουργία. Στα δεκαεπτά του χρόνια ανεχώρησε για την Μονή του Σαρώφ και στα τριανταπέντε του απεσύρθη στην έρημο, όπου “πτερωμένος από θείο έρωτα” εβίωσε την μακαρία ζωή της ερήμου. Αγάπησε την προσευχή και την άσκηση, την υπακοή, την σιωπή και την ταπείνωση και απέκτησε την Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Ο ίδιος έλεγε ότι σκοπός της ζωής μας είναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος και ότι οι μωρές παρθένες της γνωστής μας παραβολής έμειναν έξω του νυμφώνος, γιατί δεν είχαν Άγιο Πνεύμα.

serafsarovarktos.jpg

Εκεί στην έρημο τον συναντούμε να κάνη παρέα με μια αρκούδα, η οποία καθόταν κοντά του σαν αρνάκι και την τάϊζε στο στόμα. Το γεγονός αυτό το μαρτυρεί μια μοναχή, η οποία τον επισκέφθηκε για να τον συμβουλευθή για κάποιο πρόβλημα που την απασχολούσε καί, όπως διηγείται η ίδια, παρά λίγο να πάθη συγκοπή. Στην συνέχεια όμως επείσθη να ταΐση την αρκούδα και αισθανόταν μεγάλη χαρά.

Όταν γίνη κανείς αληθινός άνθρωπος, δηλαδή, όταν αποκτήση ταπείνωση και γεμίση από Άγιο Πνεύμα, τότε γίνεται αθώος και άκακος σαν μικρό παιδί και τα άγρια θηρία υποτάσσονται σε αυτόν και τον υπακούουν. Η κτίση πριν από την πτώση του πρώτου Αδάμ υποτασσόταν στον άνθρωπο. Μετά την πτώση όμως επαναστάτησε εναντίον του αποστάτη. Ο αέρας δεν ήθελε να πνεύση στους μυκτήρες του. Οι πηγές δεν ήθελαν να αναβλύσουν το νερό τους, η γη δεν ήθελε να δώση τους καρπούς της και τα θηρία μετέβαλαν την ημερότητά τους σε αγριότητα. Όταν όμως ένας άνθρωπος αγιάζεται και φτάνη στην κατάσταση του Αδάμ πριν από την πτώση, τότε η κτίση του υποτάσσεται και τα άγρια θηρία τον υπηρετούν.

Ο Απόστολος Παύλος λέγει ότι η χαρά και η ειρήνη είναι καρποί του Αγίου Πνεύματος και όποιος έχει μέσα του την Χάρη του Αγίου Πνεύματος, αυτός έχει ειρήνη και χαρά. Αυτό το βλέπουμε να επαληθεύεται στο πρόσωπο του οσίου Σεραφείμ κατά τον πιο κατηγορηματικό τρόπο. Ήταν άνθρωπος με χαρούμενη διάθεση. Προσπαθούσε και ξεπερνούσε τα όποια προβλήματά του, γιατί πίστευε πώς οι άλλοι δεν ήταν υποχρεωμένοι να τον βλέπουν σκυθρωπό, μουτρωμένο. Χαιρόταν αληθινά για τα δώρα του Θεού, για την νίκη της ζωής επί του θανάτου, που την βίωνε στα όρια της προσωπικής του ζωής, για την παρουσία των επισκεπτών του στην “μικρή του έρημο”, που τους υποδεχόταν με τον αγαπημένο του χαιρετισμό “Χριστός Ανέστη χαρά μου”. Βέβαια αισθανόταν θλίψη και πόνο για τις αμαρτίες και τις θλίψεις των ανθρώπων, αφού είχε αγάπη, αλλά η αληθινή χαρά είναι κάτι βαθύτερο. Δεν εγκαταλείπει τον άνθρωπο και στις μεγαλύτερες θλίψεις.

Έλεγε για την εσωτερική ειρήνη: “Απόκτησε την ειρήνη της ψυχής σου και τριγύρω σου θα ειρηνεύσουν χιλιάδες άνθρωποι”.

Μέσα στην Εκκλησία αγωνιζόμαστε από άτομα να γίνουμε πρόσωπα ή, κατά μια άλλη έκφραση, προσπαθούμε να γίνουμε πρόσωπα για να μη γίνουμε “μούτρα”. Η ειρήνη της ψυχής, το χαμόγελο και η χαρούμενη διάθεση συνδέονται άμεσα με την εσωτερική αναγέννηση και το Άγιο Πνεύμα.

Αναδημοσίευση από:
http://www.gerontas.com/content/view/1195/158/

[angieholi]

Διδαχές Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ (2 Ιανουαρίου)

του σαρωφ.jpg

Η προσευχή
Όσοι αληθινά απεφάσισαν να υπηρετήσουν τον Κύριο, πρέπει να καταγίνονται στη μνήμη του Θεού και στην αδιάλειπτη και νοερά επίκληση του ονόματος Του: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλό». Τις ώρες που ακολουθούν μετά το γεύμα μπορεί κανείς να προσεύχεται ως εξής: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, πρεσβείαις της Θεοτόκου ελέησόν με τον αμαρτωλό». Μπορεί επίσης να καταφεύγει ιδιαιτέρως στη Θεοτόκο: «Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς» ή να λέει τον αρχαγγελικό ασπασμό: «Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία…» Με αύτη την απασχόληση όχι μόνο διατηρούμε ειρηνική τη συνείδησή μας, αλλά μπορούμε να πλησιάσουμε τον Θεό και να ενωθούμε μαζί Του. Διότι, κατά τον άγιο Ισαάκ τον Σύρο, δεν μπορούμε να πλησιάσουμε με άλλο τρόπο τον Θεό, έκτος από την αδιάλειπτη προσευχή.

Τα είδη της προσευχής περιγράφει πολύ καλά ο Συμεών ο Νέος Θεολόγος. Όσο για την αξία της ο ιερός Χρυσόστομος λέει: «Μεγάλο το όπλο της προσευχής· είναι θησαυρός ατίμητος, πλούτος αδαπάνητος, λιμάνι αχείμαστο, πρόξενος της ησυχίας , ρίζα, πηγή και μητέρα πλήθους καλών έργων».

Όταν προσεύχεσαι στον ναό, να στέκεσαι σε στάση προσοχής. Σ’ αυτό θα βοηθηθείς αν έχεις τα μάτια κλειστά. Να τα ανοίγεις μόνο όταν σε κυριεύει η νύστα και η ακηδία. Τότε να προσηλώνεις το βλέμμα σου σε κάποια εικόνα και στο κερί που καίει μπροστά της.

Αν αιχμαλωτισθείς την ώρα της προσευχής από λογισμούς, ταπεινώσου και ζήτησε συγχώρηση λέγοντας: «Αμάρτησα, Κύριε, με τον λόγο, τον νου, την πράξη και με όλες μου τις αισθήσεις».

Αγωνίσου διαρκώς εναντίον της διασπάσεως του νου. Διαφορετικά η ψυχή σου, με την ενέργεια του διαβόλου, θα ξεφύγει από τη μνήμη και την αγάπη του Θεού, καθώς λέει ο άγιος Μακάριος: «Όλη η φροντίδα του αντιπάλου μας έγκειται στο να απομακρύνει τον λογισμό μας από τη μνήμη του Θεού, από τον φόβο και την αγάπη μας προς Αυτόν».

Όταν ο νους και η καρδιά ενωθούν στην προσευχή και οι λογισμοί δεν διασκορπίζονται, τότε η θεία χάρη φωτίζει και θερμαίνει την ψυχή και μια μυστική αγαλλίαση και ειρήνη πλημμυρίζει όλο τον εσωτερικό άνθρωπο. Οφείλουμε να ευχαριστούμε για όλα το Θεό και να παραδίδουμε τον εαυτό μας στο θέλημά Του. Οφείλουμε επίσης να αναφέρουμε σ’ Αυτόν όλους τους λογισμούς, τους λόγους και τις πράξεις μας και να προσπαθούμε, ώστε να υπηρετούν όλα μόνο το θέλημά Του.

Η κατάκριση και η ανεξικακία
Μη κατακρίνεις κανένα, κι αν ακόμα τον βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια να αμαρτάνει. Λέει ο Κύριος: «Μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε»

Γιατί κρίνουμε τους αδελφούς μας; Διότι δεν προσπαθούμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Όποιος καταγίνεται με τη γνώση του εαυτού του δεν προλαβαίνει να παρατηρεί τους άλλους. Κατάκρινε τον εαυτό σου και θα παύσεις να κατακρίνεις τους άλλους.

Να κρίνεις την κακή πράξη, όχι αυτόν που την έκανε. Πρέπει να θεωρούμε τον εαυτό μας αμαρτωλότερο απ’ όλους. Πρέπει να συγχωρούμε κάθε κακό του πλησίον και να μισούμε μόνο τον διάβολο που τον παρέσυρε.

Συμβαίνει κάποτε να μας φαίνεται ότι ο άλλος κάνει μια κακή πράξη. Στην πραγματικότητα όμως η πράξη αυτή μπορεί να είναι καλή, επειδή γίνεται με αγαθή πρόθεση. Η θύρα της μετανοίας είναι ανοικτή για όλους, και δεν γνωρίζουμε ποιός θα τη διαβεί πρώτος, εσύ ή αυτός που κατακρίνεις.

«Όταν κατακρίνεις τον πλησίον, διδάσκει ο όσιος Αντίοχος, τότε κρίνεσαι μαζί του κι εσύ γι’ αυτό που τον κρίνεις. Η κρίση και η κατάκριση δεν ανήκουν σ’ εμάς, αλλά μόνο στο Θεό, τον μεγάλο Κριτή, που γνωρίζει την καρδιά μας και τα κρυφά πάθη της φύσεώς μας».

Η κατάκριση φέρνει την εγκατάλειψη του Θεού. Κι όταν ο Θεός εγκαταλείψει τον άνθρωπο στις δικές του μόνο δυνάμεις, ο διάβολος είναι έτοιμος να τον συνθλίψει, όπως η μυλόπετρα αλέθει το σιτάρι.

Ας έχουμε πάντοτε στον νου μας τα λόγια του Αποστόλου: «Ο δοκών εστάναι βλεπέτω μη πέση». Γιατί είναι άγνωστο πόσο καιρό θα μπορέσουμε να παραμείνουμε στην αρετή. Όταν κάποιος σε προσβάλει με οποιοδήποτε τρόπο, δεν πρέπει να τον εκδικηθείς, αλλ’ αντιθέτως να τον συγχωρήσεις από την καρδιά σου. Κι αν η καρδιά σου αντιστέκεται, να την κάμψεις έχοντας πίστη στο λόγο του Κυρίου: «Εάν μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, ουδέ ο πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών».

Δεν πρέπει να διατηρούμε στη καρδιά μας κακία ή μίσος για τον άλλο, έστω κι αν μας εχθρεύεται. Οφείλουμε να τον αγαπάμε, κι όσο μπορούμε να τον ευεργετούμε σύμφωνα με τη διδασκαλία του Κυρίου: «Αγαπάτε τούς εχθρούς υμών». Αν αγωνισθούμε κατά τη δύναμή μας να εκπληρώσουμε την εντολή αυτή, τότε μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα λάμψει στη καρδιά μας το θείο φώς, που θα μας φωτίζει τον δρόμο προς την άνω Ιερουσαλήμ,

Ας θελήσουμε να μοιάσουμε στα αγαπημένα παιδιά του Θεού. Ας ζηλέψουμε την πραότητα του Δαβίδ, για τον οποίο είπε ο υπεράγαθος και φιλάγαθος Κύριος ότι βρήκε άνθρωπο που Τον ευαρεστεί και τηρεί όλες τις εντολές Του.

Έτσι εκφράζεται για τον Δαβίδ, τον αμνησίκακο και αγαθό προς τους εχθρούς του. Γι’ αυτό κι εμείς δεν πρέπει με κανένα τρόπο να εκδικηθούμε τον αδελφό μας, αν θέλουμε, κατά τον όσιο Αντίοχο, να μη συναντήσουμε εμπόδιο την ώρα της προσευχής.

Ο νόμος προστάζει να μεριμνούμε για το υποζύγιο του εχθρού. Για τον Ιώβ έδωσε μαρτυρία ο ίδιος ο Θεός ότι ήταν άνθρωπος άκακος. Ο Ιωσήφ δεν εκδικήθηκε τους αδελφούς του, που επιχείρησαν να τον σκοτώσουν. Ο Άβελ πήγε στον αδελφό του Κάϊν με απλότητα και χωρίς υποψίες.

Όπως μαρτυρεί ο λόγος του Θεού, όλοι οι άγιοι έζησαν με ακακία. Ο Θεός μας έδωσε εντολή να έχουμε έχθρα μόνο εναντίον του «όφεως», ο όποιος απάτησε εξ αρχής τον άνθρωπο και τον έδιωξε από τον Παράδεισο, δηλαδή εναντίον του ανθρωποκτόνου διαβόλου. Έδωσε επίσης ο Κύριος εντολή να έχουμε έχθρα εναντίον των Μαδιανιτών, δηλαδή των ακαθάρτων πνευμάτων της ασωτίας και υψηλοφροσύνης, που σπείρουν στην καρδιά τους αισχρούς λογισμούς.

Το όριο της αρετής και της σοφίας είναι να ενεργούμε πάντοτε με διάκριση και ανεξικακία, χωρίς πονηρία και υστεροβουλία.

(Αρχιμ. Τιμοθέου, Καθηγουμένου Ι. Μ. Παρακλήτου. «Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ» – σύντομες διδασκαλίες. Εκδ. Ι.Μ.Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής 1988)

Αναδημοσίευση από:
http://vatopaidi.wordpress.com/2010/01/ ... %BD%CE%BF/

[panosgreece]

Κατι που δεν εχει γραφει και μου το ειπε ο γερων γαβριηλ και το εμαθα ειναι οτι ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ

εγινε αυτος που ξερουμε με την βοηθεια της αγιας δοσιθεας του κιεβου ......μια μεγαλη ασκητρια που ηταν μεσα σε σπηλια για πολλα χρονια .
οσοι διαβασουν τον βιο της θα καταλαβουν πολλα

το βιβλιο ειναι αγια δοσιθεα του κιεβου.

[christmas08]

Τι ωραία όλα αυτά που γράψατε για τον Άγιο Σεραφείμ του Σαρώφ!
Την ευλογία του να έχουμε όλοι!
Μήπως κάποιος γνωρίζει αν υπάρχει κάποια εκκλησία του εδώ στη βόρεια Ελλάδα?
Ευχαριστώ εκ των προτέρων!

Ψάχνοντας βρήκα τελικά ένα Ιερό Ναό του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ εδώ στη Θεσσαλονίκη!
Για όσους ενδιαφέρονται να τον επισκεφθούν η διεύθυνση ακολουθεί παρακάτω μαζί με φωτογραφία:
Ιασονίδου 2 Ευξεινούπολη Ν. Ευκαρπία Θεσσαλονίκης
Τηλ. 2310685997

[Dimitris39]