ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

[ΜΙΧΣ]

και το υπεύθυνοι του ιστοχώρου έχει έξτρα τονισμό στη λήγουσα που πρέπει να διορθωθεί και αυτό.

[Dimitris39]

Σεβασμιώτατε κ.κ. Μακάριε,
τήν εὐχή σας ταπεινά ἐκζητοῦμε.

Αὐτή ἡ ἐπιστολή δέν κρίνουμε σκόπιμο, νά γραφθεῖ ἁπλά μέ τό μελάνι τῶν τύπων, ἀλλά μέ τήν ζεστή θαλπωρή τῆς καρδιᾶς, πού μπορεῖ νά νιώσει τόν πόνο τοῦ ἄλλου.

Ἐάν δέν πονᾶς, δέν μπορεῖς νά συναισθανθεῖς τόν πόνο, τήν ἐρημιά, τήν ἐγκατάλειψη.
Ἐάν δέν ἁπλώσεις τό χέρι, θά στερηθεῖς ἴσως ὄχι αὐτά πού κατέχεις, ἀλλά ὅτι πολυτιμότερο ἔχεις.
Τόν ἄνθρωπο μέσα σου. Ἐάν χάσεις τόν ἄνθρωπο, χάνεις καί τόν Θεό ἀπό ἐμπρός σου. Ἐάν κερδίσεις ὅμως τόν ἄνθρωπο, τότε θά δεῖς καί τόν Θεό.
Ἐπειδή ἔτσι φρονοῦμε, καί ἔτσι μας ἔχει διδάξει μέ τό παράδειγμα καί τό βίωμά της, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τήν ὁποία ἐσεῖς ποιμαίνετε θεοφιλῶς στήν θεόσωστο καί ἱστορική ἐπαρχία σας, θελήσαμε νά σᾶς ποῦμε λίγα λόγια καί αὐτά ἔπειτα νά τά κάνουμε πράξη.
Γιατί χωρίς τήν πράξη, καί τό πιό σοφά λόγια, μένουν ἀργά καί ἀνενέργητα.
Μία παρέα, μία συντροφιά, ἔχοντας ἕνα ἀναμμένο κανδήλι μέσα του, ὁ καθένας νά καίει ἀκοίμητα, τήν κοινή ἀγάπη γιά τόν Ἄθωνα, καί τούς ἀγωνιστές του, πού αἰῶνες τώρα πατοῦν τό χῶμα του, καί ἀναμετροῦν τόν ἑαυτό τους, μαζί του, ὥστε νά βροῦν τόν Θεό καί τήν Ζωή τους.

Μία ἰστοσελίδα, ἀπό τίς πολλές, πού ἔχει ἀφιέρωμα στό Περιβόλι τῆς Πανάγιάς μας.
Μέσα ἐδῶ, μιλᾶμε, γιά τήν Ἐκκλησία μας, πού εἶναι ἡ ζωή μας, γιά τήν ἁμαρτία μας, τήν ἀστοχία μας, ὅτι μας πονάει, ὅτι μας ἑνώνει, ὅτι μας δίνει ἐλπίδα, πίστη καί ὑπομονή νά βγοῦμε πέρα.

Σέ πεῖσμα τοῦ ρέοντος ποταμιοῦ, πού φέρνει καί σαρώνει μέ δύναμη ἕνα σωρό ἄχρηστα ὑλικά, ὅπως τόν ἀτομισμό, τήν περίκλειστη αὐτάρκεια, τήν μόνωση τῆς ἀλαζονείας, καί τό κυνήγι τῆς ἐπιτυχίας, τό "δέ βαριέσαι, ἐγώ θά σώσω τόν κόσμο", καί τόσα ἄλλα πού μας ἔφεραν ἕως ἐδῶ σέ αὐτές τίς ἡμέρες, τῆς "κρίσης", ὅπου ὅλοι κρινόμαστε κάθε μέρα, ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων, ὀφείλουμε νά ἀποφασίσουμε συχνά, νά ἀνασκάπτουμε τόν ἄνθρωπο μέσα μας, καί νά κοιτᾶμε λίγο δίπλα μας, λίγο παραπέρα, ὅπως μας θέλει ὁ Χριστός.
Νά τόν βγάζουμε αὐτόν τόν ἄνθρωπο στό ξέφωτο τῆς προσφορᾶς, νά τοῦ ρίχνουμε λίγο ἀπό τό κρυστάλλινο, καθαρό νερό τῆς ἀγάπης, πρός αὐτόν πού στερεῖται πρόσκαιρα, ἀλλά ἀκριβῶς αὐτή του, ἡ στέρηση, εἶναι γιά ἐμᾶς φανερή πρόνοια Θεοῦ, γιά νά μᾶς δώσει μία ἀκόμα εὐκαιρία, νά φανοῦμε ἀντάξιοί του Χριστιανικοῦ ὀνόματος πού φέρουμε, καί νά βροῦμε τόπο στήν Βασιλεία Του.
Κάθε λοιπόν, φορᾶ πού σηκώνει κάποιος τό βλέμμα, καί κοιτᾶ τόν σταυρό τοῦ διπλανοῦ του, νά λάμπει στόν ἥλιο τῆς ἀγάπης του, θά μπορέσει νά ἀντικρύσει εὐθεία πίσω ἀπό τόν κάθε προσωπικό Γολγοθά, τήν πάγκοινη Ἀνάσταση, μέσα στό ἀνέσπερο Φῶς τῆς Βασιλείας τοῦ Πρώτου Μεγαλομάρτυρα Χριστοῦ.
Μέ αὐτές τίς σκέψεις, σᾶς πλησιάζουμε.

Ἔτσι λαμβάνουμε τό θάρρος νά σᾶς ἐνοχλήσουμε, στήν ἀγάπη σας, καί στήν ἀκαμάτη διακονία σας.

Ἐσεῖς ὁ Ἐπίσκοπος, τό ὁρατό σημεῖο ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας, ἡ φανέρωση τύπου καί τόπου τοῦ Χριστοῦ μας, καί ἐμεῖς τό ποίμνιο ὅπου γῆς, νά συμπορευθοῦμε γιά λίγες ἡμέρες μαζί, τόν κοινό δρόμο τῆς ἀνακούφισης τοῦ πλησίον, τοῦ πάσχοντας, μέσα στό πρόσωπο τοῦ ὁποίου ἀντανακλᾶται ὁ Κύριος της Ζωῆς.
Θέλουμε καί ἐπιθυμοῦμε, νά προσφέρουμε, ὁ καθένας ἕνα ποσό, χρηματικό στήν Μητρόπολή σας, ὥστε νά τό ἀξιοποιήσετε ὅπως ἐσείς γνωρίζετε, καί τό γνωρίζετε ἄριστα, γιά νά ἀναφανεῖ πάλι ἕνα χαμόγελο, ἀπό ἀνθρώπους πού τούς τό ἔχουν κάποιοι στερήσει ἄδικα καί ἀμετανόητα.

Ὁ ἰστότοπός μας βρίσκεται ἐδῶ : http://www.agiooros.net
Καί τό φόρουμ συζητήσεων εἶναι: index.php

Σᾶς παρακαλοῦμε, νά μᾶς δώσετε τήν εὐχή καί τήν ἄδειά σας, νά συνεισφέρουμε τό κατά δύναμιν καί καρδίαν, πρός τήν ἀγάπη σας.
Παρακαλοῦμε ἐπίσης θερμά, γνωστοποιῆστε μας, σέ σχετική ἀπάντησή σας, τά πλήρη στοιχεῖα, στά ὁποῖα θά μποροῦμε ἀπό 15 Νοεμβρίου ἕως 20 Δεκεμβρίου νά ἀποστέλλουμε, ταχυδρομικές ἐπιταγές.

Ὁ Κύριος νά σᾶς δίνει ἔτη πολλά, εἰς εὐάρεστον διακονία τῆς λογικῆς Του ποίμνης, καί νά σᾶς στηρίζει στό δύσκολο, ἀνηφορικό, ἀλλά καί φωτεινό καί θυσιαστικό ἔργο σας, ὑπέρ τοῦ χειμαζόμενου τόσο πνευματικά, ὅσο καί ὑλικό-σωματικά ἀνθρώπου τῆς ἐποχῆς μας.

Μέ ἐκτίμηση, σεβασμό καί ἀγάπη, ἐκ ζητοῦμε τήν πατρική εὐχή σας.

Τό φόρουμ, οἱ ὑπεύθυνοι του ἰστοχώρου καί οἱ ἀναγνῶστες του.
Χριστός ἐν τῷ μέσῳ ὑμῶν.

[ΜΙΧΣ]

ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ!

[dionysisgr]

και αυτο: "..τοῦ πάσχοντας,"
να γινει "..τοῦ πάσχοντος,".

Φιαξτο κι αυτο, αρχοντα μεγα διορθωτη, σεκρεταριε Δημητριε.

Σου απενειμα και το οφφικιο. Αντε παλι!

[toula]

Βρήκα κι εγώ κάτι μικρά λαθάκια που χρειάζεται να διορθωθούν στο τελικό κείμενο.

1) πρέπει να μπει κόμμα στο ότι : "ό,τι πολυτιμότερο έχεις ...." γιατί εδώ το "ότι" είναι αναφορικό

2) της Παναγιάς μας, με ένα τόνο και όχι δύο

3) ό,τι μας πονάει, ό,τι μας ενώνει, ό,τι μας δίνει ελπίδα : πρέπει να μπει κόμμα γιατί το"ότι" εδώ είναι και πάλι αναφορικό

4) κάθε λοιπόν φορά........ : δεν θέλει κόμμα μετά το λοιπόν

5) ακάματη διακονία είναι το σωστό όχι ακαμάτη

6) του πάσχοντος είναι το σωστό

7) εκζητούμε : μία λέξη

[Μ.Δ.Κ.]

Σεβασμιώτατε κ.κ. Μακάριε,
τήν εὐχή σας ταπεινά ἐκζητοῦμε.

Αὐτή ἡ ἐπιστολή δέν κρίνουμε σκόπιμο, νά γραφθεῖ ἁπλά μέ τό μελάνι τῶν τύπων, ἀλλά μέ τήν ζεστή θαλπωρή τῆς καρδιᾶς, πού μπορεῖ νά νιώσει τόν πόνο τοῦ ἄλλου.

Ἐάν δέν πονᾶς, δέν μπορεῖς νά συναισθανθεῖς τόν πόνο, τήν ἐρημιά, τήν ἐγκατάλειψη.
Ἐάν δέν ἁπλώσεις τό χέρι, θά στερηθεῖς ἴσως ὄχι αὐτά πού κατέχεις, ἀλλά ὅ,τι πολυτιμότερο ἔχεις.
Τόν ἄνθρωπο μέσα σου. Ἐάν χάσεις τόν ἄνθρωπο, χάνεις καί τόν Θεό ἀπό ἐμπρός σου. Ἐάν κερδίσεις ὅμως τόν ἄνθρωπο, τότε θά δεῖς καί τόν Θεό.
Ἐπειδή ἔτσι φρονοῦμε, καί ἔτσι μας ἔχει διδάξει μέ τό παράδειγμα καί τό βίωμά της, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τήν ὁποία ἐσεῖς ποιμαίνετε θεοφιλῶς στήν θεόσωστο καί ἱστορική ἐπαρχία σας, θελήσαμε νά σᾶς ποῦμε λίγα λόγια καί αὐτά ἔπειτα νά τά κάνουμε πράξη.
Γιατί χωρίς τήν πράξη, καί τό πιό σοφά λόγια, μένουν ἀργά καί ἀνενέργητα.
Μία παρέα, μία συντροφιά, ἔχοντας ἕνα ἀναμμένο κανδήλι μέσα του, ὁ καθένας νά καίει ἀκοίμητα, τήν κοινή ἀγάπη γιά τόν Ἄθωνα, καί τούς ἀγωνιστές του, πού αἰῶνες τώρα πατοῦν τό χῶμα του, καί ἀναμετροῦν τόν ἑαυτό τους, μαζί του, ὥστε νά βροῦν τόν Θεό καί τήν Ζωή τους.

Μία ἰστοσελίδα, ἀπό τίς πολλές, πού ἔχει ἀφιέρωμα στό Περιβόλι τῆς Παναγιάς μας.
Μέσα ἐδῶ, μιλᾶμε, γιά τήν Ἐκκλησία μας, πού εἶναι ἡ ζωή μας, γιά τήν ἁμαρτία μας, τήν ἀστοχία μας, ὅ,τι μας πονάει, ὅ,τι μας ἑνώνει, ὅ,τι μας δίνει ἐλπίδα, πίστη καί ὑπομονή νά βγοῦμε πέρα.

Σέ πεῖσμα τοῦ ρέοντος ποταμιοῦ, πού φέρνει καί σαρώνει μέ δύναμη ἕνα σωρό ἄχρηστα ὑλικά, ὅπως τόν ἀτομισμό, τήν περίκλειστη αὐτάρκεια, τήν μόνωση τῆς ἀλαζονείας, καί τό κυνήγι τῆς ἐπιτυχίας, τό "δέ βαριέσαι, ἐγώ θά σώσω τόν κόσμο", καί τόσα ἄλλα πού μας ἔφεραν ἕως ἐδῶ σέ αὐτές τίς ἡμέρες, τῆς "κρίσης", ὅπου ὅλοι κρινόμαστε κάθε μέρα, ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων, ὀφείλουμε νά ἀποφασίσουμε συχνά, νά ἀνασκάπτουμε τόν ἄνθρωπο μέσα μας, καί νά κοιτᾶμε λίγο δίπλα μας, λίγο παραπέρα, ὅπως μας θέλει ὁ Χριστός.
Νά τόν βγάζουμε αὐτόν τόν ἄνθρωπο στό ξέφωτο τῆς προσφορᾶς, νά τοῦ ρίχνουμε λίγο ἀπό τό κρυστάλλινο, καθαρό νερό τῆς ἀγάπης, πρός αὐτόν πού στερεῖται πρόσκαιρα, ἀλλά ἀκριβῶς αὐτή του, ἡ στέρηση, εἶναι γιά ἐμᾶς φανερή πρόνοια Θεοῦ, γιά νά μᾶς δώσει μία ἀκόμα εὐκαιρία, νά φανοῦμε ἀντάξιοί του Χριστιανικοῦ ὀνόματος πού φέρουμε, καί νά βροῦμε τόπο στήν Βασιλεία Του.
Κάθε λοιπόν φορᾶ πού σηκώνει κάποιος τό βλέμμα, καί κοιτᾶ τόν σταυρό τοῦ διπλανοῦ του, νά λάμπει στόν ἥλιο τῆς ἀγάπης του, θά μπορέσει νά ἀντικρύσει εὐθεία πίσω ἀπό τόν κάθε προσωπικό Γολγοθά, τήν πάγκοινη Ἀνάσταση, μέσα στό ἀνέσπερο Φῶς τῆς Βασιλείας τοῦ Πρώτου Μεγαλομάρτυρα Χριστοῦ.
Μέ αὐτές τίς σκέψεις, σᾶς πλησιάζουμε.

Ἔτσι λαμβάνουμε τό θάρρος νά σᾶς ἐνοχλήσουμε, στήν ἀγάπη σας, καί στήν ἀκάματη διακονία σας.

Ἐσεῖς ὁ Ἐπίσκοπος, τό ὁρατό σημεῖο ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας, ἡ φανέρωση τύπου καί τόπου τοῦ Χριστοῦ μας, καί ἐμεῖς τό ποίμνιο ὅπου γῆς, νά συμπορευθοῦμε γιά λίγες ἡμέρες μαζί, τόν κοινό δρόμο τῆς ἀνακούφισης τοῦ πλησίον, τοῦ πάσχοντος, μέσα στό πρόσωπο τοῦ ὁποίου ἀντανακλᾶται ὁ Κύριος της Ζωῆς.
Θέλουμε καί ἐπιθυμοῦμε, νά προσφέρουμε, ὁ καθένας ἕνα ποσό, χρηματικό στήν Μητρόπολή σας, ὥστε νά τό ἀξιοποιήσετε ὅπως ἐσείς γνωρίζετε, καί τό γνωρίζετε ἄριστα, γιά νά ἀναφανεῖ πάλι ἕνα χαμόγελο, ἀπό ἀνθρώπους πού τούς τό ἔχουν κάποιοι στερήσει ἄδικα καί ἀμετανόητα.

Ὁ ἰσότοπός μας βρίσκεται ἐδῶ : http://www.agiooros.net
Καί τό φόρουμ συζητήσεων εἶναι: index.php

Σᾶς παρακαλοῦμε, νά μᾶς δώσετε τήν εὐχή καί τήν ἄδειά σας, νά συνεισφέρουμε τό κατά δύναμιν καί καρδίαν, πρός τήν ἀγάπη σας.
Παρακαλοῦμε ἐπίσης θερμά, γνωστοποιῆστε μας, σέ σχετική ἀπάντησή σας, τά πλήρη στοιχεῖα, στά ὁποῖα θά μποροῦμε ἀπό 15 Νοεμβρίου ἕως 20 Δεκεμβρίου νά ἀποστέλλουμε, ταχυδρομικές ἐπιταγές.

Ὁ Κύριος νά σᾶς δίνει ἔτη πολλά, εἰς εὐάρεστον διακονία τῆς λογικῆς Του ποίμνης, καί νά σᾶς στηρίζει στό δύσκολο, ἀνηφορικό, ἀλλά καί φωτεινό καί θυσιαστικό ἔργο σας, ὑπέρ τοῦ χειμαζόμενου τόσο πνευματικά, ὅσο καί ὑλικό-σωματικά ἀνθρώπου τῆς ἐποχῆς μας.

Μέ ἐκτίμηση, σεβασμό καί ἀγάπη, ἐκζητοῦμε τήν πατρική εὐχή σας.

Τό φόρουμ, οἱ ὑπεύθυνοί του ἰστοχώρου καί οἱ ἀναγνῶστες του.
Χριστός ἐν τῷ μέσῳ ὑμῶν.

[ΜΙΧΣ]

[quote= dionysisgr and "Μ.Δ.Κ."]

(τα πιο σοφά λόγια, αντάξιοι, ιστότοπος, υπεύθυνοι)

Κυριάκο... αυτό είναι ΟΚ... το παρακάτω... νομίζω : )

--------------------------------------------------------------------------------------------------------


Σεβασμιώτατε κ.κ. Μακάριε,
τήν εὐχή σας ταπεινά ἐκζητοῦμε.

Αὐτή ἡ ἐπιστολή δέν κρίνουμε σκόπιμο, νά γραφθεῖ ἁπλά μέ τό μελάνι τῶν τύπων, ἀλλά μέ τήν ζεστή θαλπωρή τῆς καρδιᾶς, πού μπορεῖ νά νιώσει τόν πόνο τοῦ ἄλλου.

Ἐάν δέν πονᾶς, δέν μπορεῖς νά συναισθανθεῖς τόν πόνο, τήν ἐρημιά, τήν ἐγκατάλειψη.
Ἐάν δέν ἁπλώσεις τό χέρι, θά στερηθεῖς ἴσως ὄχι αὐτά πού κατέχεις, ἀλλά ὅ,τι πολυτιμότερο ἔχεις.
Τόν ἄνθρωπο μέσα σου. Ἐάν χάσεις τόν ἄνθρωπο, χάνεις καί τόν Θεό ἀπό ἐμπρός σου. Ἐάν κερδίσεις ὅμως τόν ἄνθρωπο, τότε θά δεῖς καί τόν Θεό.
Ἐπειδή ἔτσι φρονοῦμε, καί ἔτσι μας ἔχει διδάξει μέ τό παράδειγμα καί τό βίωμά της, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τήν ὁποία ἐσεῖς ποιμαίνετε θεοφιλῶς στήν θεόσωστο καί ἱστορική ἐπαρχία σας, θελήσαμε νά σᾶς ποῦμε λίγα λόγια καί αὐτά ἔπειτα νά τά κάνουμε πράξη.
Γιατί χωρίς τήν πράξη, καί τά πιό σοφά λόγια, μένουν ἀργά καί ἀνενέργητα.
Μία παρέα, μία συντροφιά, ἔχοντας ἕνα ἀναμμένο κανδήλι μέσα του, ὁ καθένας νά καίει ἀκοίμητα, τήν κοινή ἀγάπη γιά τόν Ἄθωνα, καί τούς ἀγωνιστές του, πού αἰῶνες τώρα πατοῦν τό χῶμα του, καί ἀναμετροῦν τόν ἑαυτό τους, μαζί του, ὥστε νά βροῦν τόν Θεό καί τήν Ζωή τους.

Μία ἰστοσελίδα, ἀπό τίς πολλές, πού ἔχει ἀφιέρωμα στό Περιβόλι τῆς Παναγιάς μας.
Μέσα ἐδῶ, μιλᾶμε, γιά τήν Ἐκκλησία μας, πού εἶναι ἡ ζωή μας, γιά τήν ἁμαρτία μας, τήν ἀστοχία μας, ὅ,τι μας πονάει, ὅ,τι μας ἑνώνει, ὅ,τι μας δίνει ἐλπίδα, πίστη καί ὑπομονή νά βγοῦμε πέρα.

Σέ πεῖσμα τοῦ ρέοντος ποταμιοῦ, πού φέρνει καί σαρώνει μέ δύναμη ἕνα σωρό ἄχρηστα ὑλικά, ὅπως τόν ἀτομισμό, τήν περίκλειστη αὐτάρκεια, τήν μόνωση τῆς ἀλαζονείας, καί τό κυνήγι τῆς ἐπιτυχίας, τό "δέ βαριέσαι, ἐγώ θά σώσω τόν κόσμο", καί τόσα ἄλλα πού μας ἔφεραν ἕως ἐδῶ σέ αὐτές τίς ἡμέρες, τῆς "κρίσης", ὅπου ὅλοι κρινόμαστε κάθε μέρα, ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων, ὀφείλουμε νά ἀποφασίσουμε συχνά, νά ἀνασκάπτουμε τόν ἄνθρωπο μέσα μας, καί νά κοιτᾶμε λίγο δίπλα μας, λίγο παραπέρα, ὅπως μας θέλει ὁ Χριστός.
Νά τόν βγάζουμε αὐτόν τόν ἄνθρωπο στό ξέφωτο τῆς προσφορᾶς, νά τοῦ ρίχνουμε λίγο ἀπό τό κρυστάλλινο, καθαρό νερό τῆς ἀγάπης, πρός αὐτόν πού στερεῖται πρόσκαιρα, ἀλλά ἀκριβῶς αὐτή του, ἡ στέρηση, εἶναι γιά ἐμᾶς φανερή πρόνοια Θεοῦ, γιά νά μᾶς δώσει μία ἀκόμα εὐκαιρία, νά φανοῦμε ἀντάξιοι του Χριστιανικοῦ ὀνόματος πού φέρουμε, καί νά βροῦμε τόπο στήν Βασιλεία Του.
Κάθε λοιπόν φορᾶ πού σηκώνει κάποιος τό βλέμμα, καί κοιτᾶ τόν σταυρό τοῦ διπλανοῦ του, νά λάμπει στόν ἥλιο τῆς ἀγάπης του, θά μπορέσει νά ἀντικρύσει εὐθεία πίσω ἀπό τόν κάθε προσωπικό Γολγοθά, τήν πάγκοινη Ἀνάσταση, μέσα στό ἀνέσπερο Φῶς τῆς Βασιλείας τοῦ Πρώτου Μεγαλομάρτυρα Χριστοῦ.
Μέ αὐτές τίς σκέψεις, σᾶς πλησιάζουμε.

Ἔτσι λαμβάνουμε τό θάρρος νά σᾶς ἐνοχλήσουμε, στήν ἀγάπη σας, καί στήν ἀκάματη διακονία σας.

Ἐσεῖς ὁ Ἐπίσκοπος, τό ὁρατό σημεῖο ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας, ἡ φανέρωση τύπου καί τόπου τοῦ Χριστοῦ μας, καί ἐμεῖς τό ποίμνιο ὅπου γῆς, νά συμπορευθοῦμε γιά λίγες ἡμέρες μαζί, τόν κοινό δρόμο τῆς ἀνακούφισης τοῦ πλησίον, τοῦ πάσχοντος, μέσα στό πρόσωπο τοῦ ὁποίου ἀντανακλᾶται ὁ Κύριος της Ζωῆς.
Θέλουμε καί ἐπιθυμοῦμε, νά προσφέρουμε, ὁ καθένας ἕνα ποσό, χρηματικό στήν Μητρόπολή σας, ὥστε νά τό ἀξιοποιήσετε ὅπως ἐσείς γνωρίζετε, καί τό γνωρίζετε ἄριστα, γιά νά ἀναφανεῖ πάλι ἕνα χαμόγελο, ἀπό ἀνθρώπους πού τούς τό ἔχουν κάποιοι στερήσει ἄδικα καί ἀμετανόητα.

Ὁ ἰστότοπός μας βρίσκεται ἐδῶ : http://www.agiooros.net
Καί τό φόρουμ συζητήσεων εἶναι: index.php

Σᾶς παρακαλοῦμε, νά μᾶς δώσετε τήν εὐχή καί τήν ἄδειά σας, νά συνεισφέρουμε τό κατά δύναμιν καί καρδίαν, πρός τήν ἀγάπη σας.
Παρακαλοῦμε ἐπίσης θερμά, γνωστοποιῆστε μας, σέ σχετική ἀπάντησή σας, τά πλήρη στοιχεῖα, στά ὁποῖα θά μποροῦμε ἀπό 15 Νοεμβρίου ἕως 20 Δεκεμβρίου νά ἀποστέλλουμε, ταχυδρομικές ἐπιταγές.

Ὁ Κύριος νά σᾶς δίνει ἔτη πολλά, εἰς εὐάρεστον διακονία τῆς λογικῆς Του ποίμνης, καί νά σᾶς στηρίζει στό δύσκολο, ἀνηφορικό, ἀλλά καί φωτεινό καί θυσιαστικό ἔργο σας, ὑπέρ τοῦ χειμαζόμενου τόσο πνευματικά, ὅσο καί ὑλικό-σωματικά ἀνθρώπου τῆς ἐποχῆς μας.

Μέ ἐκτίμηση, σεβασμό καί ἀγάπη, ἐκζητοῦμε τήν πατρική εὐχή σας.

Τό φόρουμ, οἱ ὑπεύθυνοι του ἰστοχώρου καί οἱ ἀναγνῶστες του.
Χριστός ἐν τῷ μέσῳ ὑμῶν.

[Dimitris39]

α ρε Διονύση δουλειά των μας άνοιξες
Μισά τα έκανες όλα...
n ταπείνωσn τώρα σε έπιασε

[stathis73]

Saλε για τον πολυελαιο θα μου απαντησεις;;

[xristianos.net]

Στην αγάπη σας, πήρα το θάρρος για ένα "χτένισμα".

Σεβασμιώτατε κ.κ. Μακάριε,
τήν εὐχή σας ταπεινά ἐκζητοῦμε.

Αὐτή ἡ ἐπιστολή δέν κρίνουμε σκόπιμο, νά γραφεῖ ἁπλά μέ τό μελάνι τῶν τύπων, ἀλλά μέ τή ζεστή θαλπωρή τῆς καρδιᾶς, πού μπορεῖ νά νιώσει τόν πόνο τοῦ ἄλλου.

Ἐάν δέν πονᾶς, δέν μπορεῖς νά συναισθανθεῖς τόν πόνο, τήν ἐρημιά, τήν ἐγκατάλειψη.
Ἐάν δέν ἁπλώσεις τό χέρι, θά στερηθεῖς ἴσως ὄχι αὐτά πού κατέχεις, ἀλλά ὅ,τι πολυτιμότερο ἔχεις: Τόν ἄνθρωπο μέσα σου.
Ἐάν χάσεις τόν ἄνθρωπο, χάνεις καί τόν Θεό ἀπό ἐμπρός σου. Ἐάν κερδίσεις ὅμως τόν ἄνθρωπο, τότε θά δεῖς καί τόν Θεό.
Ἐπειδή ἔτσι φρονοῦμε, καί ἔτσι μᾶς ἔχει διδάξει μέ τό παράδειγμα καί τό βίωμά της, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τήν ὁποία ἐσεῖς ποιμαίνετε θεοφιλῶς στήν θεόσωστο καί ἱστορική ἐπαρχία σας, θελήσαμε νά σᾶς ποῦμε λίγα λόγια καί αὐτά ἔπειτα νά τά κάνουμε πράξη.
Γιατί χωρίς τήν πράξη, καί τά πιό σοφά λόγια, μένουν ἀργά καί ἀνενέργητα.

Μία παρέα, μία συντροφιά, ἔχοντας ἕνα ἀναμμένο κανδήλι μέσα του ὁ καθένας νά καίει ἀκοίμητα, τήν κοινή ἀγάπη γιά τόν Ἄθωνα, καί τούς ἀγωνιστές του, πού αἰῶνες τώρα πατοῦν τό χῶμα του, καί ἀναμετροῦν τόν ἑαυτό τους μαζί του, ὥστε νά βροῦν τόν Θεό καί τή Ζωή τους.
Μία ἰστοσελίδα, ἀπό τίς πολλές, πού ἔχει ἀφιέρωμα στό Περιβόλι τῆς Παναγιάς μας.
Μέσα ἐδῶ μιλᾶμε γιά τήν Ἐκκλησία μας, πού εἶναι ἡ ζωή μας, γιά τήν ἁμαρτία μας, τήν ἀστοχία μας, ὅ,τι μᾶς πονάει, ὅ,τι μᾶς ἑνώνει, ὅ,τι μᾶς δίνει ἐλπίδα, πίστη καί ὑπομονή νά βγοῦμε πέρα.

Σέ πεῖσμα τοῦ ρέοντος ποταμοῦ, πού φέρνει καί σαρώνει μέ δύναμη ἕνα σωρό ἄχρηστα ὑλικά, ὅπως τόν ἀτομισμό, τήν περίκλειστη αὐτάρκεια, τή μόνωση τῆς ἀλαζονείας, καί τό κυνήγι τῆς ἐπιτυχίας, τό "δέν βαριέσαι, ἐγώ θά σώσω τόν κόσμο;", καί τόσα ἄλλα πού μᾶς ἔφεραν ἕως ἐδῶ σέ αὐτές τίς ἡμέρες, τῆς "κρίσης", ὅπου ὅλοι κρινόμαστε κάθε μέρα, ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων, ὀφείλουμε νά ἀποφασίσουμε, συχνά νά ἀνασκάπτουμε τόν ἄνθρωπο μέσα μας, καί νά κοιτᾶμε λίγο δίπλα μας, λίγο παραπέρα, ὅπως μᾶς θέλει ὁ Χριστός.
Νά τόν βγάζουμε αὐτόν τόν ἄνθρωπο στό ξέφωτο τῆς προσφορᾶς, νά τοῦ ρίχνουμε λίγο ἀπό τό κρυστάλλινο, καθαρό νερό τῆς ἀγάπης, πρός αὐτόν πού στερεῖται πρόσκαιρα, ἀλλά ἀκριβῶς αὐτή του ἡ στέρηση, εἶναι γιά ἐμᾶς φανερή πρόνοια Θεοῦ, γιά νά μᾶς δώσει μία ἀκόμα εὐκαιρία, νά φανοῦμε ἀντάξιοι τοῦ Χριστιανικοῦ ὀνόματος πού φέρουμε, καί νά βροῦμε τόπο στή Βασιλεία Του.

Κάθε λοιπόν φορά πού θά σηκώνει κάποιος τό βλέμμα, καί θά κοιτᾶ τόν σταυρό τοῦ διπλανοῦ του, νά λάμπει στόν ἥλιο τῆς ἀγάπης του, θά μπορεῖ νά ἀντικρύσει εὐθεία πίσω ἀπό τόν κάθε προσωπικό Γολγοθᾶ, τήν πάγκοινη Ἀνάσταση, μέσα στό ἀνέσπερο Φῶς τῆς Βασιλείας τοῦ Πρώτου Μεγαλομάρτυρα Χριστοῦ.

Μέ αὐτές τίς σκέψεις, σᾶς πλησιάζουμε.
Ἔτσι λαμβάνουμε τό θάρρος νά σᾶς ἐνοχλήσουμε, στήν ἀγάπη σας, καί στήν ἀκάματη διακονία σας.

Ἐσεῖς ὁ Ἐπίσκοπος, τό ὁρατό σημεῖο ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας, ἡ φανέρωση τύπου καί τόπου τοῦ Χριστοῦ μας, καί ἐμεῖς τό ποίμνιο ὅπου γῆς, νά συμπορευθοῦμε γιά λίγες ἡμέρες μαζί, τόν κοινό δρόμο τῆς ἀνακούφισης τοῦ πλησίον, τοῦ πάσχοντος, μέσα στό πρόσωπο τοῦ ὁποίου ἀντανακλᾶται ὁ Κύριος τῆς Ζωῆς.
Θέλουμε καί ἐπιθυμοῦμε, νά προσφέρουμε, ὁ καθένας ἕνα ποσό, χρηματικό, στήν Μητρόπολή σας, ὥστε νά τό ἀξιοποιήσετε ὅπως ἐσεῖς γνωρίζετε, καί τό γνωρίζετε ἄριστα, γιά νά ἀναφανεῖ πάλι ἕνα χαμόγελο, σέ ἀνθρώπους πού τούς τό ἔχουν κάποιοι στερήσει ἄδικα καί ἀμετανόητα.

Ὁ ἰστότοπός μας βρίσκεται ἐδῶ : http://www.agiooros.net
Καί τό φόρουμ συζητήσεων εἶναι: index.php

Σᾶς παρακαλοῦμε, νά μᾶς δώσετε τήν εὐχή καί τήν ἄδειά σας, νά συνεισφέρουμε τό κατά δύναμιν καί καρδίαν, πρός τήν ἀγάπη σας.
Παρακαλοῦμε ἐπίσης θερμά, γνωστοποιεῖστε μας, σέ σχετική ἀπάντησή σας, τά πλήρη στοιχεῖα, στά ὁποῖα θά μποροῦμε ἀπό 15 Νοεμβρίου ἕως 20 Δεκεμβρίου νά ἀποστέλλουμε, ταχυδρομικές ἐπιταγές.

Ὁ Κύριος νά σᾶς δίνει ἔτη πολλά, εἰς εὐάρεστον διακονία τῆς λογικῆς Του ποίμνης, καί νά σᾶς στηρίζει στό δύσκολο, ἀνηφορικό, ἀλλά καί φωτεινό καί θυσιαστικό ἔργο σας, ὑπέρ τοῦ χειμαζόμενου τόσο πνευματικά, ὅσο καί ὑλικό-σωματικά ἀνθρώπου τῆς ἐποχῆς μας.

Μέ ἐκτίμηση, σεβασμό καί ἀγάπη, ἐκζητοῦμε τήν πατρική εὐχή σας.

Τό φόρουμ, οἱ ὑπεύθυνοι τοῦ ἰστοχώρου καί οἱ ἀναγνῶστες του.
Χριστός ἐν τῷ μέσῳ ὑμῶν.