…Πετούσε μέχρι την αυλή και γύριζε ξανά στον ώμο μου. Εδώ και 2 χρόνια με ακολουθεί παντού. Στο φαγητό, στη βόλτα, στο παιχνίδι, στον ύπνο. Είμαστε αχώριστοι», λέει ο μικρός. Το σπουργίτι πλέον είναι μέλος της οικογένειας και ζει μια υπέροχη ζωή με τον μικρό, που δεν τον αφήνει στιγμή από δίπλα του. Κι όσο ο μικρός παίζει με τους φίλους του στην παιδική χαρά, ο Adi ανοίγει τα φτερά του και πετά στα γύρω δέντρα και μόλις σουρουπώσει και το παιχνίδι τελειώσει… προσγειώνεται στον ώμο του Vadim και επιστρέφουν μαζί στο σπίτι για το βραδινό φαγητό!







«Ταις πρεσβείαις της Θεοτόκου, Σώτερ, σώσον ημάς» 


