κ εγώ πρώτος.
ο κόσμος ψαχνει αγάπη αλλα πού να την βρει.
και εμείς είμαστε στεγνοί απο αγάπη.
στεγνοί απο χαρά.
γιαυτό πρεπει μερικές φορες να ανοίγουμε τα στόματά μας και τις καρδιες μας
και να μετατρεπονται οι ενορίες σε πανηγύρια αγαπης και χαράς.
να το ρίχνουμε στην αγαπολογία μεταξύ μας, και να τρεφόμαστε.
εκεί όπου πέρασε ο Χριστός δεν μπορεί να μην υπάρχει χαρα κ αγάπη.
ας ανοίγουμε λοιπον το στόμα μας να λέμε 2 λόγους αγαπης.
και να διασκεδάζουμε έτσι, να χαιρόμαστε.
και πολλοί να μας βλεπουν χαρουμενους και να ερχονται κοντα μας.
Θυμόμαστε τα πάντα, αλλα ξεχνάμε καποια βασικά..
ας παραθέσω λοιπον στην αγαπη σας μερικα χωρία αγαπης.
Καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν, καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ πατρός, πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας.
οι εντολες της αγαπης μας καλύπτουν να αγαπάμε τους φαινομενικά "εχθρους μας" και να προσευχόμαστε για αυτούς.
παρα να προσπαθούμε να δημιουργουμε αποστειρωμένους κόσμους "αναμαρτησίας".
πρακτικά ο χριστιανός σώζεται "εύκολα", ενεκα της φιλανθρωπίας Του.
Δεν θέλει πολλά ο Θεός, ούτε ζητάει συμβόλαια.
με βαση την αγάπη θα κριθούμε.
πρεπει να εχουμε χαρά μεσα μας ως ανθρωποι ζωντανοι,
και πολύ περισσότερο ως ορθοδοξοι.
να λέμε καλημέρα στους γύρω μας με αγάπη κ ενδιαφέρον, ασχετα της φαινομενης εξωτερικης πνευματικης τους
καταστασης.
μας καλυπτει η εντολή των Πατέρων.
"να θεωρούμε τον εαυτό μας χειρότερο όλων".
είτε είναι άσπρος, είτε μαύρος.
στα λόγια εύκολα, στην πράξη δύσκολα.
αυτός που λεει τα πολλά κάνει τα αντίθετα..
παρολα αυτά ας στοχαζόμαστε.
ας επιδιώκουμε λίγη αληθινή φιλία και λίγη αληθινή αγάπη με όλον τον κόσμο.
είτε ασπρους είτε μαυρους.
μπορεί να είναι πιο ασπροι απο εμας. πού ξερεις.
μπορεί να μετριέται στην καταστασή τους η μελλοντική τους μετάνοια,
ή οι πειρασμοί που αντιμετωπισαν παλιότερα.
κ ετσι εκείνοι να είναι οι καλοί κ εγω ο κακός.
και άλλα πολλά τετοια ακόμη..
