Η άγνωστη ιστορία του Ιούδα του Ισκαριώτη, από χειρόγραφο τη

[toula]

Η άγνωστη ιστορία του Ιούδα του Ισκαριώτη, από χειρόγραφο της Ιεράς Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους

Το κείμενο που ακολουθεί, προέρχεται από χειρόγραφο της Ιεράς Μονής Ιβήρων, αντίγραφο του οποίου απόκειται στο Κελλί του του Αγίου Γοβδελά του Πέρσου της Ιεράς Μονής Ιβήρωνν, το οποίο αντέγραψε και εξέδωσε δίς ο Αγιορείτης (†) Ιερομόναχος Αβέρκιος το 1895 και 1896 στην Βάρνα.
Κατάγονταν από την Ισκάρια και ο πατέρας του ονομάζονταν Ρόβελ. Μια νύκτα η μητέρα του ξύπνησε έντρομη με φωνές. μετά από έναν εφιάλτη που είχε δει στον ύπνο της και διαλογίζονταν περί αυτού. Ο Ρόβελ την ρώτησε τι συμβαίνει, για να λάβει την απάντηση ότι εάν συλλάβει παιδί και είναι αρσενικό, τότε αυτό θα είναι ο χαλασμός της γενιάς των Εβραίων. Πράγματι, κατά σύμπτωση, τη νύχτα εκείνη συνέλαβε η γυναίκα του Ρόβελ και γέννησε μετά από καιρό αγόρι. Φοβούμενοι την πραγματοποίηση του εφιάλτη, κατασκεύασαν ένα κιβώτιο, σαν αυτό που είχαν κάμει στην Αίγυπτο για τον Μωϋσή, τοποθέτησαν το παιδί τους μέσα σε αυτό και το άφησαν στη θάλασσα της Γαλιλαίας.

Απέναντι της Ισκαρίας, υπήρχε μικρή νήσος όπου ποιμένες ξεχειμώνιαζαν τα κοπάδια τους. Εκεί έφτασε με τα κύματα το κιβώτιο, το οποίο ανέσυραν από τα νερά οι ποιμένες και βρήκαν το μικρό παιδί. Το μεγάλωσαν και του έδωσαν το όνομα Ιούδας. Μόλις αναπτύχθηκε και άρχισε να βαδίζει, το μετέφεραν στην Ισκάρια, προκειμένου να βρουν άνθρωπο για να το δώσουν προκειμένου να το αναθρέψει. Εκεί συμπτωματικά, συνάντησαν τον Ρόβελ και του έδωσαν το μικρό παιδί, δίχως να γνωρίζουν ότι είναι ο φυσικός του πατέρας, ο δε Ρόβελ το ανέλαβε, και το αγάπησε, ενθυμούμενος το δικό του παιδί το οποίο πριν από χρόνια είχε αφήσει μέσα σε κιβώτιο στη θάλασσα της Γαλιλαίας. Η μητέρα του Ιούδα, εν τω μεταξύ, είχε γεννήσει κι άλλον υιό, μαζί με τον οποίο ανέτρεφε και τον Ιούδα, ο οποίος κακοποιούσε συχνά τον αδελφό του αναλογιζόμενος πονηρά την διανομή της πατρικής περιουσίας. Κάποια ημέρα, αποφάσισε – συνεπεία της φιλαργυρίας – να φονεύσει τον αδελφό του για να γίνει μελλοντικά ο κύριος όλης της περιουσίας του πατέρα του.

Έτσι, ενώ βρίσκονταν τα δυο αδέλφια μακριά από το σπίτι, τον φόνευσε χτυπώντας τον με πέτρα στο κεφάλι. Αναλογιζόμενος τις συνέπειες, αναχώρησε για τα Ιεροσόλυμα, αφήνοντας τους γονείς του περίλυπους και απαρηγόρητους, μάταια να τους αναζητούν. Εκεί γνώρισε τον Ηρώδη, ο οποίος τον τοποθέτησε επιμελητή στην υπηρεσία του με αποστολή να προμηθεύεται τα αναγκαία προϊόντα και πράγματα για τα ανάκτορα. Κατόπιν αρκετών ετών, οι γονείς του Ιούδα, πούλησαν την περιουσία τους στην Ισκάρια και εγκαταστάθηκαν στα Ιεροσόλυμα, σε μια μεγάλη οικία με μεγάλους και ωραίους κήπους δίπλα στο παλάτι του Ηρώδη. Εκεί, κάποια ημέρα, ενώ ο Ηρώδης αμέριμνος απολάμβανε την ομορφιά των κήπων του Ρόβελ, ο Ιούδας για να τον ευχαριστήσει του είπε ότι μπορεί να πάει και να του φέρει καρπούς και άνθη από τον κήπο του Ροβελ.

Πράγματι, πήδηξε και μπήκε παράνομα στους κήπους του πατέρα του, έκοψε άνθη και καρπούς, επιστρέφοντας όμως έπεσε πάνω στον πατέρα του Ρόβελ, ο οποίος τον ήλεγξε για την παρανομία του, χωρίς να καταλάβει ότι ήταν ο χαμένος υιός του, λέγοντάς του ότι αν όσα έκοψε ήταν για τον βασιλιά, τότε ο ίδιος θα του έδινε τα καλύτερα.

Τότε ο πανούργος Ιούδας, τον φόνευσε με τον ίδιο τρόπο που είχε σκοτώσει και τον μικρό του αδελφό. Ανέβασε τους καρπούς και τα άνθη στον Ηρώδη, του διηγήθηκε τα συμβάντα, αλλά ο βασιλιάς σιώπησε για τον θάνατο του Ρόβελ. Μετά παρέλευση λίγου χρόνου, διέταξε τον Ιούδα να πανδρευτεί τη χήρα του Ρόβελ, για να γίνει κληρονόμος της περιουσίας της. Ανακοινώθηκε η προσταγή του βασιλιά στη σύζυγο του Ρόβελ, λάβει ως δεύτερο σύζυγό της τον Ιούδα, και εκείνη δέχθηκε από φόβο και χωρίς να γνωρίζει ότι πρόκειται για τον χαμένο υιό της.

Με το πέρασμα δε του χρόνου ο Ιούδας τεκνοποίησε με αυτήν. Κάποια δε ημέρα που αυτή έκλαιγε, ενθυμούμενη τα βάσανα που πέρασε και τα οποία διηγήθηκε στον Ιούδα. Τότε ο Ιούδας θυμήθηκε ότι τον βρήκαν οι ποιμένες σε ένα κιβώτιο στα νερά, θυμήθηκε τους φόνους του αδελφού και του πατέρα του Ρόβελ που διέπραξε, και απεκάλυψε στη μητέρα του όλα τα εγκλήματα που είχε διαπράξει. Αυτή, διέρρηξε τα ιμάτιά της, και θρήνησε απαρηγόρητη για την αμαρτία που είχε κάμει, ούτως ώστε να έχει ως άνδρα το ίδιο της το παιδί. Είπε λοιπόν στον Ιούδα ότι πλέον είναι αδύνατον να ζήσει μαζί του. Τότε ο Ιούδας, αναλογιζόμενος τα μεγάλα κακουργήματα που είχε διαπράξει, έφυγε και πήγε να συναντήσει τον Χριστό, για τον οποίον είχε ακούσει, προκειμένου να εξιλεωθεί η ψυχή του.

Ο Χριστός, ως πολυεύσπλαχνος, δίκαιος και αγαπών τους αμαρτωλούς, τον έκαμε μαθητή του και του ανέθεσε να κρατάει το ταμείο, τα χρήματα που κάλυπταν τις ανάγκες της ιεράς συνοδείας του Χριστού και των Αποστόλων του. Ο παμμίαρος όμως Ιούδας, έκλεβε από τα χρήματα αυτά και τα έστελνε στην μητέρα και γυναίκα του, για να πληρωθεί η ρύση του Δαβίδ : «γενηθήτωσαν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ὀρφανοὶ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ χήρα» (Ψαλμός 108, 9).

Ακολούθως, το πάθος της φιλαργυρίας τον οδήγησε να πωλήσει τον Διδάσκαλό του και Θεό για τριάκοντα αργύρια. Μεταμεληθείς για την ανίερη πράξη του, επέστρεψε τα τριάκοντα αργύρια στους Γραμματείς και Φαρισαίους, και απελπισμένος κρεμάστηκε, έπεσε μπρούμυτα και χύθηκαν έξω τα σπλάχνα του, λαμβάνοντας ως αμοιβή τα επίχειρα της κακίας και της φιλαργυρίας του. Ως πονηρός, κρεμάσθηκε, για να προλάβει να κατέβει στον Άδη, πριν κατέλθει ο Κύριος, και να ελευθερωθεί κι αυτός μαζί με τους προπάτορες. Έμεινε όμως κρεμασμένος στο δένδρο ως την στιγμή που αναστήθηκε ο Κύριος και τότε ξεψύχησε.

ΠΗΓΗ : Αβερκίου Ιερομονάχου Αγιορείτου, Ιστορία ακριβής περί των κατά την Σταύρωσιν και Ανάστασιν του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού τελεσθέντων, Συγγραφείσα το πρώτον υπό Ιουδαίου τινός Αινέα, συγχρόνου του Σωτήρος Μεταφρασθείσα δε εις την Λατινίδα γλώσσαν υπό Νικοδήμου τοπάρχου του εκ Ρώμης, Σώζεται εν τινι χειρογράφω εν τω Αγίω Όρει, Εν Βάρνη 1896, σσ. 78 – 85.

orthodoxianpress.com


www.pentapostagma.gr

[Dimitris39]

Ως πονηρός, κρεμάσθηκε, για να προλάβει να κατέβει στον Άδη, πριν κατέλθει ο Κύριος, και να ελευθερωθεί κι αυτός μαζί με τους προπάτορες. Έμεινε όμως κρεμασμένος στο δένδρο ως την στιγμή που αναστήθηκε ο Κύριος και τότε ξεψύχησε.

Αυτό μου το είπε πριν πολλά μια Γερόντισσα μου φάνηκε τόσο απίστευτο
Είχε πει ότι το έκανε ο Ιούδας από εγωισμό για να πάει ποιο γρήγορα στον Άδη από τον Χριστό

Και τώρα το διαβάζω εδώ μετά 25 χρόνια
Ευχαριστούμε Τούλα μου θύμισες την Γερόντισσα είναι πάνω από 80 τώρα
Και βλέπει μόνο με τα μάτια της ψυχής

[Μ.Δ.Κ.]

Κάτι μου λέει ότι αν δεν πιστέψουμε τα ανωτέρω περί Ιούδα, δεν επιβαρυνόμεθα.
Αντίθετα αν δεν πολεμήσουμε μέσα μας τον δικό μας Ιούδα, τον Ιούδα που καταλήγει στην προδοσία ( αυτό τουλάχιστον είναι βεβαιωμένο) και μάλιστα έως της έσχατης αναπνοής μας, ισως και να επιβαρύνουμε ασήκωτα την πορεία μας.
Έχω ακούσει και έχω διαβάσει επίσης - και δεν είναι συμπτωματικό ή τυχαίο - ότι πολλοί άνθρωποι, μέσα στην άγνοιά τους στα ζητήματα πίστεως, τον πρώτο - πρώτο καιρό της μετάνοιάς τους, όταν τους επεσκίασε η Χάρις πρός την μετάνοια και συντριβή, ο πρώτος ''άλλος'' για τον οποίον προσευχήθηκαν να συγχωρέσει ο Κύριος στις πρώτες μάλιστα προσευχές, ήταν ο Ιούδας. Αυτόν έφεραν πρώτα στο μυαλό τους, και γιατί κατάλαβαν ότι με την ζωή τους και τα έργα τους έως εκείνη την ώρα, είχαν κάνει ως προς την προδοσία της πίστεως και των εντολών Του Χριστού τα παρόμοια. Και πως για αυτούς μάλιστα είχε δοθεί χρόνος μετανοιας, ενώ για εκείνον όχι.

[Captain Yiannis]

Κύριε ελέησον, ... τι ειν' τούτο πάλι, ...Κύριε ελέησον

[dionysisgr]

Παλια και πολυφορεμενη ιστορια.

Αυτα τα κειμενα ειναι ψευδεπιγραφα, γραμμενα ισως απο υπερβολικο ζηλο και ευλαβεια, και ας πουμε και αλλα αγαθα κινητρα,
πλην ομως τετοια γεγονοτα, αφενος δεν αναφερουν οι τεσσερις Ευαγγελιστες, αλλα ουτε και η πατερικη μας ερμηνευτικη παραδοση,
νομιζω οτι τα ελαβε ποτε σοβαρα, και ασχοληθηκε μαζι τους, ωστε να εξαγει θεολογικη και ποιμαντικη ωφελεια απο αυτα. Ετσι νομιζω.

Προερχονται ειτε απο την αποκρυφη γραμματεια, η, απο την ζωηρη φαντασια καποιων μεσα στο διαβα του χρονου.

Καλο θα ειναι να μην δινουμε σημασια, ιδιαιτερη, και να τα παιρνουμε τοις μετρητοις.

Περαν τουτου, απο θεολογικης αποψεως δεν αντεχει σε βασανο κριτικης το κειμενο. Ειναι παιδαριωδες.

Τι παει να πει ο Ιουδας, ταχα κρεμαστηκε για να "προλαβει" να κατεβει στον Αδη, Τον Κυριο, που θα ελευθερωνε τους παντες;

Ας το δουμε λιγο.

1.Ο Παντογνωστης Θεος, και Κυριος Ιησους Χριστος, δεν γνωριζε το βαθος της ψυχης του, και τους μυχιους λογισμους του,
και θα πιανοταν "στο υπνο" (απαγε της βλασφημιας), και θα τον "κοροϊδευε" ενα ανοητο πεπερασμενο κτιστο πλασμα;

Αλλοιμονο, και μονο να το σκεφθει κανεις, ειναι υβρις προς τον Θεον.
Ο Θεος γνωριζει τι κανει το τελευταιο μας κυτταρο ανα πασα στιγμη..

2.Και τι ειναι η "απελευθερωση" των κεκοιμημενων, κανενας διακοπτης που με το ανοιγμα αυτοματα θα λειτουργουσε για ολους;

Κατα προαιρεση, μετοχη, και δεκτικοτητα, και σχεση εν ελευθερια και αγαπη, σωζονται οι ανθρωποι, ζωντες και κεκοιμημενοι,
οχι με πονηριες και τεχνασματα και αυτοματες διαδικασιες..

3.Ο Χριστος κυρηξε το Ευαγγελιο Του, και στον Αδη, πλην ομως δεν αλλαξε η κατασταση της διαθεσης της ψυχης οσων κοιμηθηκαν ως αμετανοητοι, και εχθροι με τον Θεο και τους ανθρωπους.

Οπως και η Ανασταση, θα ειναι για αλλους Ανασταση ζωης μακαριας διπλα στον Θεο,
και για αλλους θα ειναι ανασταση προς κολασμο και απομονωση απο Θεο και σεσωσμενους.

Απο αυτο που μας ελευθερωσε ο Χριστος, ειναι η υπαρξιακη εκμηδενιση, μετα θανατον, και η επιστροφη στο μη ειναι.

Δεν σημαινει, οτι το να κανεις εδω οτι σου καπνισει, και να σκεφθες πονηρα στο τελος, θα σε σωσει μονο και μονο, επειδη,
προσδοκουμε Ανασταση νεκρων και ζωην του μελλοντος αιωνος.

Σημασια εχει πως και σε ποια κατασταση και σχεση με τον Ζωντα Θεο φευγεις, και εαν εισαι σε κοινωνια μαζι Του.

Αυτο σε σωζει, σε καταξιωνει υποστατικα και σε διατηρει ως ζων και κοινωνων Προσωπο, Ενωπιον Του στην ατελευτητη Βασιλεια Του.

Οχι οι τσαχπινιες και οι κουτοπονηριες της δωδεκατης ωρας..

Το Ευαγγελιο μιλα για τους εργατες της ενδεκατης ωρας, που δικαιωθηκαν, αλλα ο Ιουδας δεν ειναι μεσα σε αυτους.

Ισως η κυρια αιτια ειναι οτι δεν μετανοησε πραγματικα, ωστε να ζητησει συγχωρεση, και να αλλαξει πορεια ζωης,
αλλα απλως μεταμεληθη, πραγμα που ειναι εγωϊστικο, και ημιτελες.

Και κατα πασα πιθανοτητα αυτο και τον κατεδικασε.

Σε τελικη ομως αναλυση, τον εσχατο λογο, για καθεναν, τον εχει ο Κυριος,
εμεις δεν μπορουμε να κλεισουμε οριστικα το θεμα.

[toula]

Σωστά Διονύση όπως πάντα τα λόγια σου.

Μετέφερα το κείμενο διότι μάλλον παρασύρθηκα από το ότι προέρχεται από χειρόγραφο της Ιεράς Μονής Ιβήρων, αντίγραφο του οποίου απόκειται στο Κελλί του του Αγίου Γοβδελά του Πέρσου της Ιεράς Μονής Ιβήρων, το οποίο αντέγραψε και εξέδωσε δίς ο Αγιορείτης (†) Ιερομόναχος Αβέρκιος το 1895 και 1896 στην Βάρνα.

Σε ευχαριστώ πολύ !!!

[Dimitris39]

Δηλαδή αποκλείεται να είναι έτσι;

[dionysisgr]

Nαι, αποκλειεται Δημητρη, και για εναν αλλον λογο που θα ηθελα να συμπληρωσω.

Καταρχην κανεις μαθητης, οχι μονο ο Ιουδας με τον σκοτισμενο και κυριευμενο απο τον πονηρο, νου του,
αλλα ακομα και οι πιο πιστοι και επιστηθιοι στον Κυριο, οπως ο Ιωαννης, δεν μπορουσαν οχι να σκεφθουν,
αλλα ουτε να φανταστουν, το μεγεθος και την εκταση της Οικονομιας του Κυριου, σε οτι αφορα την νικη κατα του θανατου.

Αργοτερα φωτισθηκαν με την Πεντηκοστη, ελαβαν Πνευμα Αγιον, και διανοιχθηκαν οι νοεροι οφθαλμοι τους,
ωστε να κατανοησουν, οσο γινεται για τον ανθρωπο, τι εκανε για το γενος μας ο Χριστος, και να το κυρηξουν στον κοσμο.

Συνεπως, δεν θα μπορουσε ο Ιουδας να γνωριζει το "τι" και το "πως" των πραξεων του Χριστου κατα την εις Αδου καθοδον Του.

Αυτο ειναι πρωθυστερο σχημα, μεταγενεστερο ερμηνευτικα, για ολους εμας, που γνωριζουμε πλεον τα γεγονοτα, ιστορικα και ευαγγελικα.

Αυτοι οι ανθρωποι, επειδη ζουσαν τα γεγονοτα στην ιστορικη τους στιγμη και συναφεια, στο νυν, δεν μπορουσαν να ξερουν, αυτα που εμεις διδαχτηκαμε και πιστευουμε. Ειναι αυτονοητο αυτο.

Το μυστηριο της Οικονομιας, ηταν αποκρυφο οχι μονο απο ανθρωπους, αλλα και απο αγγελους.

Ουτε φυσικα ο διαβολος το γνωριζε, γιαυτο και λεει ο Χρυσοστομος σε λογους του, και στον αναστασιμο μεγα Κατηχητικο του,
οτι με την μεθοδεια του διαβολου, ο Αδης ελαβε σωμα, το οποιο ηταν ενωμενο με την θεοτητα και νικηθηκε κατα κρατος.

Υστερα απο τα γεγονοτα, γνωρισε ο διαβολος, τι ολεθριο σφαλμα επραξε επιδιωκοντας τον θανατο του Χριστου.

Βεβαια η Θεια Οικονομια, τα αγια παθη, ο Σταυρος, και ο θανατος, οπως και η Ανασταση,
ηταν εκουσια και προεγνωσμενα απο τον Κυριο, προ καταβολης κοσμου, για την σωτηρια των ανθρωπων,
και κανεις δεν θα δυνατο να ματαιωσει τις βουλες του Θεου, ειδικα μετα το καθοριστικο ΝΑΙ της Θεοτοκου, στην Σαρκωση,
αλλα εδω εξεταζουμε το θεμα απο την πλευρα των ανθρωπων (Ιουδας) και του αντιθετου (διαβολος).

Ειναι αλλο τι κανει ο Τριαδικος Θεος ως ενεργη κοινωνια Προσωπων, και αλλο πως αλληλεπιδρουμε και διαλεγομαστε εμεις με τις ενεργειες Του,
μεσα στην ιστορικη διαδρομη, και την προσωπικη μας πορεια, και σχεση μαζι Του.

Ολη η παρουσια μας, σε αυτην την ζωη, δεν ειναι παρα ενας διαλογος, μια υπαρξιακη διαλεκτικη, με τον Ζωντανο Θεο,
και καθε στιγμη, καλουμαστε να παρουμε θεση, καθαρη και θετικη, απεναντι στις προτασεις απο τον Θεο, σε αυτον τον διαλογο ζωης.

Κατι που ο Ιουδας δεν εκανε, αυτονομηθηκε, θεωρησε οτι μπορει να κατευθυνει αυτος, εγωϊστικα, και θεληματικα, την πορεια των πραγματων,
και οτι ο Χριστος, δεν εκανε αυτα που επρεπε ωστε να εγκαθιδρυσει την εγκοσμια Ιουδαϊκη μεσσιανικη βασιλεια επι των εχθρων του Ισραηλ.

Δεν ελαβε ποτε σοβαρα υπ'οψιν τους επιμονους λογους του Κυριου, οτι η Βασιλεια η δικη Του, δεν ειναι εκ, η, επι, του κοσμου τουτου.

Αυτη η αρρωστημενη επιμονη, και η αυταρκεια του, τον ωθησε να διακοψει βιαια, (ετσι νομιζε), το εργο του Μεσσια,
καθως δεν καλυπτε τις κοσμικες και υστεροβουλες προδιαγραφες του, τοσο του ιδιου του Ιουδα, οσο και της πλειοψηφιας του Ισραηλ.

[petrosathonas]

................................
Το μυστηριο της Οικονομιας, ηταν αποκρυφο οχι μονο απο ανθρωπους, αλλα και απο αγγελους.

Ουτε φυσικα ο διαβολος το γνωριζε, γιαυτο και λεει ο Χρυσοστομος σε λογους του, και στον αναστασιμο μεγα Κατηχητικο του,
οτι με την μεθοδεια του διαβολου, ο Αδης ελαβε σωμα, το οποιο ηταν ενωμενο με την θεοτητα και νικηθηκε κατα κρατος.

Υστερα απο τα γεγονοτα, γνωρισε ο διαβολος, τι ολεθριο σφαλμα επραξε επιδιωκοντας τον θανατο του Χριστου.

Βεβαια η Θεια Οικονομια, τα αγια παθη, ο Σταυρος, και ο θανατος, οπως και η Ανασταση,
ηταν εκουσια και προεγνωσμενα απο τον Κυριο, προ καταβολης κοσμου, για την σωτηρια των ανθρωπων,
και κανεις δεν θα δυνατο να ματαιωσει τις βουλες του Θεου, ειδικα μετα το καθοριστικο ΝΑΙ της Θεοτοκου, στην Σαρκωση,
αλλα εδω εξεταζουμε το θεμα απο την πλευρα των ανθρωπων (Ιουδας) και του αντιθετου (διαβολος).
.............................

Σ' ευχαριστώ πολύ Διονύση γι' αυτήν την ανάρτησή σου γιατί μου δίνει την ευκαιρία ναπω κάτι για την γλυκιά μας Παναγία
που άκουσα σε μία εκκλησιαστική εκπομπή.
Σ' αυτήν την εκπομπή λοιπόν είπαν ότι τρεις φορές ξεγελάστηκε ο διάβολος.
Μία ήταν ότι μέχρι που ο Χριστός πήγε στον Άδη, δεν ήξερε ότι Αυτός που σταυρονώταν ήταν πράγματικά ο Χριστός, όπως τιο είπες κι εσύ.

Δεύτερον, ο διάβολος ήξερε ότι ο Χριστός θα γεννηθεί από παρθένο και γι' αυτό παρακολουθούσε όλες τις παρθένους όλων των εποχών.
Η ακατάλυπτη Θεία Οικονομία και Πρόνοια γι' αυτό οδήγησε τον Ιωσήφ και την Παναγία μας να γίνουν οικογένεια και φυσικά
πάντα με την δική τους συγκατάθεση, έτσι ώστε η Παναγία μας να διαφύγει της προσοχής του διαβόλου.
Αυτό το ΝΑΙ που είπε η Παναγία μας, είναι φοβερό πράγμα αν το σκεφθεί κανείς, γιατί μπορεί μέχρι σήμερα και για χιλιάδες ακόμα χρόνια
να μην βρισκόταν γυναίκα σαν την Υπεραγία Θεοτόκο, τόσο καθαρή και ταπεινή ώστε να συντελεσθεί το μυστήριο της
ενανθρωπήσεως του Θεού.

Το τρίτο όμως δεν το θυμάμαι.

Κρίμα που αυτά τα καταπληκτικά πράγματα τα γράψαμε κάτω από το θέμα του Ιούδα και όχι κάπου αλλού στο φόρουμ.

[Dimitris39]

Αν ότι έγραψε ο μακαριστος Μοναχός Αβερκιος δεν είναι αλήθεια
Γιατί φυλάσσονται στην Ιερά Μονή ιβηρον;
Εσύ Διονύσιε τα βλέπεις από άλλη πλευρά διαφορετικά..