Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

«Αδελφοί , μονάχα η παρούσα ζωή είναι κατάλληλη για μετάνοια».
Μακάριος λοιπόν, τρισχαρούμενος και τρισευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που δεν έπεσε σε κάποιο διαβολικό, σατανικό δίχτυ, μακάριος ο αναμάρτητος… αλλά ουδείς αναμάρτητος.
Μακάριος λοιπόν είναι ο άνθρωπος που πιάστηκε μεν στο δίχτυ του διαβόλου, αλλά το ‘σκισε, γλίστρησε, ξέφυγε με την εξομολόγηση.
Το ψάρι, αν μπλεχτεί κάποτε σε δίχτυα κάποιου ψαρά και ξεφύγει, διασώζεται, αν όμως παραμείνει μέσα στη «σαγήνη» (= δίχτυ) , τότε σίγουρα χάνει τη ζωή του.
• Στη στεριά δεν ζει το ψάρι…
• Στην άλλη ζωή δεν υπάρχει μετάνοια…
Έτσι και ο άνθρωπος. Όσο ζει σε τούτη τη ζωή, μπορεί να πάρει δύναμη, εξουσία, για να «θεωθεί», να ζήσει χριστιανικά, ν’ ασκήσει την αρετή, την αγάπη, να σπάσει το διαβολικό θέλημα, να κόψει την αμαρτία, να γίνει «χριστοκίνητος», να κερδίσει τη Βασιλεία των Ουρανών. Αν όμως έρθει η φοβερή ώρα της εξόδου και ο άνθρωπος «μεριμνά και τυρβάζη περί πολλά», τότε δεν υπάρχει ελπίδα σωτηρίας. Όταν το σώμα κατεβεί στον τάφο, δεν μπορεί κανένας να βοηθήσει την ψυχή. Όπως το ψάρι, όταν βγει από το νερό, χάνει τη ζωή του, έτσι και ο άνθρωπος , όταν πεθάνει «εν μετανοία», κερδίζει τον Παράδεισο, διαφορετικά την κόλαση.
Αδελφέ μου, μην πεις «σήμερα αμαρτάνω και αύριο μετανοώ» γιατί δεν έχεις ασφάλεια, σιγουριά. Το αύριο βρίσκεται στα χέρια του Θεού, το παρόν είναι μονάχα στα χέρια σου.
( Ευεργετινός τ. Α΄, σ. 20 )

Από το βιβλίο: «ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΩΦΕΛΙΜΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ»
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΒΓΟΝΤΖΑΣ
ΤΕΥΧΟΣ 8ον
Αθήνα
Εκδόσεις «ΛΥΧΝΙΑ»

[toula]

“Όταν βρεις τον Χριστό, σου αρκεί, δεν θέλεις τίποτε άλλο, ησυχάζεις. Γίνεσαι άλλος άνθρωπος. Ζεις παντού, όπου υπάρχει ο Χριστός. Ζεις στα άστρα, στο άπειρο, στον ουρανό με τους αγγέλους, με τους αγίους, στη γη με τους ανθρώπους, με τα φυτά, με τα ζώα, με όλους, με όλα. Όπου υπάρχει η αγάπη στον Χριστό, εξαφανίζεται η μοναξιά. Είσαι ειρηνικός, χαρούμενος, γεμάτος. Ούτε μελαγχολία, ούτε αρρώστια, ούτε πίεση, ούτε άγχος, ούτε κατήφεια, ούτε κόλαση.
Ο Χριστός είναι σ΄όλες σου τις σκέψεις, σ΄όλα σου τα έργα. Έχεις την χάρη και μπορείς όλα να τα υποφέρεις για τον Χριστό. Ακόμη μπορεί να πάσχεις και αδίκως. Να υποφέρεις αδικίες για τον Χριστό και μάλιστα με χαρά. Όπως έπαθε Εκείνος, το ίδιο κι εσύ μπορείς να πάσχεις αδίκως. Διάλεξες τον Χριστό για να μην πάθεις; Τι λέει ο Απόστολος Παύλος; “Χαίρω εν τοις παθήμασί μου”. Αυτή είναι η θρησκεία μας. Να ξυπνήσει η ψυχή και ν΄αγαπήσει τον Χριστό, να γίνει αγία. Να επιδοθεί μόνο στον θείο έρωτα. Έτσι θα την αγαπήσει κι Εκείνος.

Όταν έλθει ο Χριστός στην καρδιά, η ζωή αλλάζει. Ο Χριστός είναι το πάν. Όποιος ζει μέσα του τον Χριστό, ζει πράγματα που δεν λέγονται, άγια και ιερά. Ζει εν αγαλλιάσει. Αυτά είναι αλήθεια. Τα έχουνε ζήσει άνθρωποι, ασκητές στο Άγιον Όρος. Συνεχώς με λαχτάρα ψιθυρίζουν την ευχή: “Κύριε Ιησού Χριστέ…”.

~απόσπασμα από το βιβλίο “ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΙ” του Αγίου γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου, Λόγος Περί Θείου Έρωτος~

[Captain Yiannis]

Ἅγιος Διάδοχος Φωτικῆς: Ὅροι (Φιλοκαλία τῶν Ἱερῶν Νηπτικῶν, Τόμος α´)
1. Ὅρος τῆς πίστεως εἶναι ἡ ἀπαθὴς σκέψη καὶ κατανόηση τοῦ Θεοῦ.
2. Ὅρος τῆς ἐλπίδας εἶναι ἡ ἀναχώρηση τοῦ νοῦ πρὸς τὰ ἐλπιζόμενα ἀγαθά.
3. Ὅρος τῆς ὑπομονῆς εἶναι τὸ νὰ βλέπει κανεὶς μὲ τὰ νοητὰ μάτια τὸν ἀόρατο Θεὸ ὡς ὁρατὸ μπροστά του, ἔχοντας ἀδιάλειπτη ἐγκαρτέρηση.
4. Ὅρος τῆς ἀφιλαργυρίας εἶναι τὸ νὰ θέλει κανεὶς νὰ μὴν ἔχει, ὅπως ἄλλοι ἐπιθυμοῦν νὰ ἔχουν.
5. Ὅρος τῆς πνευματικῆς γνώσεως εἶναι τὸ νὰ ἀγνοεῖ κανεὶς τὸν ἑαυτό του, μὲ τὸ νὰ βρίσκεται σὲ ἔκσταση στὸ Θεό.
6. Ὅρος τῆς ταπεινοφροσύνης εἶναι τὸ νὰ φροντίζει νὰ λησμονεῖ κανεὶς ὅλα τα καλὰ ἔργα του.
7. Ὅρος τῆς ἀοργησίας εἶναι τὸ νὰ ἔχει κανεὶς μιὰ μεγάλη ἐπιθυμία νὰ μὴν ὀργίζεται.
8. Ὅρος τῆς ἁγνότητας εἶναι ἡ παντοτινὴ αἴσθηση ὅτι εἶναι κανεὶς ἑνωμένος μὲ τὸ Θεό.
9. Ὅρος τῆς ἀγάπης εἶναι τὸ νὰ αἰσθάνεται κανεὶς ὅτι μεγαλώνει ἡ ἀγάπη του πρὸς ἐκείνους ποὺ τὸν ὑβρίζουν.
10. Ὅρος τῆς τέλειας ἀλλοιώσεως ποὺ αἰσθάνεται κανεὶς ἀπὸ τὴν ἡδονὴ τῆς ἀγάπης του στὸ Θεό, εἶναι τὸ νὰ νομίζει χαρὰ τὴ φρίκη τοῦ θανάτου.
(Φιλοκαλία τῶν ἱερῶν Νηπτικῶν, μτφρ. Ἀ. Γαλίτης, ἐκδ. Τὸ περιβόλι τῆς Παναγίας, 1986, τ. α´, σελ. 285)

[toula]

«Γινόμαστε πιο σοφοί κάθε φορά που αντιλαμβανόμαστε πληρέστερα το μέγεθος της άγνοιάς μας και γινόμαστε πιο άγιοι κάθε φορά που συνειδητοποιούμε πιο καλά το μέγεθος της αμαρτωλότητάς μας».

Aρχιμ. Αντώνιος Ρωμαίος.

[toula]

«Αν δεις κάποιον να ενοχλείται από τα πάθη, μη μισήσεις τον αδελφό/ή, μα τα πάθη πού τον/την πολεμούν»

(Όσιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος)

[aposal]

«Προσεύχεσθε ταπεινά, λοιπόν, μὲ φόβο Θεοῦ, μὲ εὐλάβεια, ἔτσι ὥστε ἡ προσευχή μας νὰ μὴ γίνῃ μία ὕβρις τῆς προσευχῆς».
Στάρετς Ζαχαρίας

[toula]

Ἡ ψυχὴ τοῦ κατ᾿ εἰκόνα καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν Θεοῦ πλασθέντος ἀνθρώπου λαχταρᾶ τὸν Θεό, ποθεῖ τὴν ἕνωση μαζί Του. Ὅσο ἠθικός, ὅσο καλὸς κι ἂν εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ὅσες καλὲς πράξεις κι ἂν κάνει, ἂν δὲν εὕρη τὸν Θεό, ἂν δὲν ἑνωθεῖ μαζί Του, δὲν ἀναπαύεται. Διότι ὁ ἴδιος ὁ ἅγιος Θεὸς ἔβαλε μέσα του αὐτὴν τὴν ἁγία δίψα, τὸν θεῖο ἔρωτα, τὸν πόθο γιὰ τὴν ἕνωση μαζί Του, τὴν θέωση. Ἔχει τὴν ἐρωτικὴ δύναμη μέσα του, ποὺ λαμβάνει ἀπὸ τὸν Δημιουργό του, γιὰ νὰ ἀγαπᾶ ἀληθινά, δυνατὰ ἀνιδιοτελῶς, ὅπως ὁ ἅγιος Δημιουργός του ἐρωτεύεται τὸν κόσμο Του, τὰ πλάσματά Του. Νὰ ἐρωτεύεται μὲ τὴν ἁγία αὐτὴ ἐρωτικὴ φορὰ καὶ ἀγαπητικὴ δύναμη τὸν Θεό. Ἂν δὲν εἶχε ὁ ἄνθρωπος τὴν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ μέσα του, δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἀναζητεῖ τὸ πρωτότυπό της. Ὁ καθένας μας εἴμαστε εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁ Θεὸς εἶναι τὸ πρωτότυπο. Ἡ εἰκόνα ζητεῖ τὸ πρωτότυπο, καὶ μόνο ὅταν τὸ βρεῖ ἀναπαύεται σ᾿ αὐτό.

τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Γεωργίου, π. Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους

[toula]

“Δώστε εξ’ ολοκλήρου την καρδιά σας στον Θεό, όχι στον κόσμο. Εκείνος που έχει δώσει την καρδιά του στον κόσμο, είναι εχθρός του Θεού.”

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

[aposal]

«Σᾶς παρακαλῶ ξανὰ καὶ σᾶς νουθετῶ. Νὰ φοβᾶσθε πάρα πολὺ μήπως πέσετε στὴν ἁμαρτία. Μὴ σταυρώνετε τὸν Σωτῆρα πάλι καὶ πάλι μὲ τὶς ἁμαρτίες. Νὰ παίρνετε εὐλογία ἀπὸ τὴν Βασίλισσα τῶν Οὐρανῶν γιὰ κάθε τί καὶ ὁ Θεὸς θὰ σᾶς ἀνεβάσῃ στὴν πρώτη βαθμίδα τῆς Χάριτος: τὴν ἀναγνώριση τῶν ἁμαρτιῶν σας».
Στάρετς Ζαχαρίας

[aposal]

«Προσέξατε τὴν συνείδησή σας, ποὺ εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ φωνὴ τοῦ Ἀγγέλου φύλακά σας. Μὴ ἀμελήσετε νὰ φροντίζετε γιὰ τὴν συνείδησή σας, διότι μπορεῖ νὰ τὴν χάσετε. μπορεῖ νὰ καταφρονηθῆ καὶ νὰ γίνει ἄχρηστη, καὶ τότε πιὰ δὲν θὰ εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ».
Στάρετς Ζαχαρίας